De wereld staat voor grote uitdagingen. Er is een financiële, een ecologische, een maatschappelijke crisis. Hoe gaan we deze te lijf? Morin pleit in dit boek voor subtiele oplossingen. We moeten tegelijkertijd globalisering aanmoedigen en lokale oplossingen zoeken, de bureaucratie terugdringen en de overheid versterken, het onderwijs vernieuwen en traditionele waarden blijven koesteren. Morin pleit voor een nieuwe politiek, een politiek van de menselijke maat, die begint bij het engagement en de wil tot veranderen bij het individu.
Edgar Morin (born Edgar Nahoum) is a French philosopher and sociologist who has been internationally recognized for his work on complexity and "complex thought," and for his scholarly contributions to such diverse fields as media studies, politics, sociology, visual anthropology, ecology, education, and systems biology. He holds degrees in history, economics, and law. Though less well known in the United States due to the limited availability of English translations of his over 60 books, Morin is renowned in the French-speaking world, Europe, and Latin America.
At the beginning of the 20th century, Morin's family migrated from the Greek town of Salonica to Marseille and later to Paris, where Edgar was born. He first became tied to socialism in connection with the Popular Front and the Spanish Republican Government during the Spanish Civil War.
When the Germans invaded France in 1940, Edgar fled to Toulouse, where he assisted refugees and committed himself to Marxist socialism. As a member of the French Resistance he adopted the pseudonym Morin, which he would use for the rest of his life. He joined the French Communist Party in 1941. In 1945, Morin married Violette Chapellaubeau and they lived in Landau, where he served as a Lieutenant in the French Occupation army in Germany.
In 1946, he returned to Paris and gave up his military career to pursue his activities with the Communist party. Due to his critical posture, his relationship with the party gradually deteriorated until he was expelled in 1951 after he published an article in Le Nouvel Observateur. In the same year, he was admitted to the National Center of Scientific Research (CNRS).
Morin founded and directed the magazine Arguments (1954–1962). In 1959 his book Autocritique was published.
In 1960, Morin travelled extensively in Latin America, visiting Brazil, Chile, Bolivia, Peru and Mexico.He returned to France where he published L'Esprit du Temps.
That same year, French sociologist Georges Friedmann brought him and Roland Barthes together to create a Centre for the Study of Mass Communication that, after several name-changes, became the Edgar Morin Centre of the EHESS, Paris.
Beginning in 1965, Morin became involved in a large multidisciplinary project, financed by the Délégation Générale à la Recherche Scientifique et Technologique in Plozévet.
In 1968, Morin replaced Henri Lefebvre at the University of Nanterre. He became involved in the student revolts that began to emerge in France. In May 1968, he wrote a series of articles for Le Monde that tried to understand what he called "The Student Commune." He followed the student revolt closely and wrote a second series of articles in Le Monde called "The Revolution without a Face," as well as co-authoring Mai 68: La brèche with Cornelius Castoriadis and Claude Lefort.
In 1969, Morin spent a year at the Salk Institute for Biological Studies in La Jolla, California.
In 1983, he published De la nature de l’URSS, which deepened his analysis of Soviet communism and anticipated the Perestroika of Mikhail Gorbachev.
Morin was married to Johanne Harrelle, with whom he lived for 15 years.
In 2002, Morin participated in the creation of the International Ethical, Scientific and Political Collegium.
In addition to being the UNESCO Chair of Complex Thought, Morin is known as a founder of transdisciplinarity and holds honorary doctorates in a variety of social science fields from 21 universities (Messina, Geneva, Milan, Bergamo, Thessaloniki, La Paz, Odense, Perugia, Cosenza, Palermo, Nuevo León, Université de Laval à Québec, Brussels, Barcelona, Guadalajara, Valencia, Vera Cruz, Santiago, the Catholic University of Porto Alegre, the Universidade Federal do Rio Grande do Norte, and Candido Mendes University Rio de Janeiro.
The University of Messina in Sicily, Ricardo Palma University in Lima, and the Centre National de la Recherche Scientifique (CNRS), the French National Research Center in
I loved this book! I don't like when some authors just criticize everything and don't give any suggestion on how to solve the problem, but Morin gives an awesome perspective and reflection about many issues that our society is living, but he doesn't stock on that, he gives practical suggestions and I think that's the most valuable on this book! Loving him!
Second ouvrage que je lis d'Egar Morin (1921-), philosophe, sociologue, auteur prolifique, penseur de la complexité, en résumé avec mes mots certainement imparfaits ; La mise en exergue de parties individuelles qui inter réagissent entre elles de façons autonomes qui s'influencent, tout en formant un ensemble cohérent. L'ouvrage est bien construit, les 300 pages se lisent très bien, l'auteur utilise un vocabulaire accessible, sans flagorneries intellectuelles.
On retrouve de nombreux éléments de la pensée complexe dans les réponses qu'il nous livre dans cet ouvrage. La mission de ce résistant de la 2ème guerre mondiale, rien que cela, offrir La Voie pour l'avenir de l'humanité. Tel un médecin, il diagnostique en 4 chapitres les maux de notre société afin de prescrire les remèdes pour guérir l'humanité. Pour se faire, il évoque presque tous les aspects possibles ; politique, démocratie, démographie, écologie, économie, éducation, justice, ville, agriculture, alimentation, consommation, travail, famille, adolescence, mort etc...
Loin de faire une simple liste de ce qui ne va pas, comme un vieillard qui ronchonne que c'était mieux avant, il propose des solutions novatrices, mais réalistes ou du moins réalisables, aux problèmes contemporains. Très informé, il cite de nombreuses sources, études, expériences et auteurs. Sa pensée est riche, tolérante et tire l'humanité dans son ensemble vers le haut, pour vivre en harmonie et que chacun de nous ai une place digne dans le monde.
Malgré l'indéniable qualité de ce livre, la richesse de ses pensées, il y a certains points qui sont améliorables. D'abord les sous-chapitres sont relativement inégaux entre eux, on en trouve qui font 1 page, d'autres en font 15-20 pages. C'est peut-être ma tendance à l'équilibre qui est bousculée, mais on a parfois l'impression que pour certain sous-chapitres le temps de réflexion n'a pas excéder 10mn, le temps d'une recherche sur internet. De plus, certains aspects auraient mérité d'être plus développés comme la religion, question essentielle dans nos sociétés aujourd'hui encore, et la démocratie. Le système représentatif dégénère, il faut la régénérer par la démocratie directe, pour paraphraser Edgar Morin. Ensuite, il ne faut pas s'attendre à avoir un plan bien établi, précis, avec des chiffres, des budgets ou même des réformes concrètes. Déjà parce qu'on a affaire à un philosophe, pas à un chef d'entreprise, ensuite par ce que cela nécessiterait l'avis d'experts, or lui il donne une voie, pas un programme politique. Enfin, Edgar Morin se réfère énormément à ses anciens ouvrages qu'ils nous invitent ainsi à lire. Je comprends qu'en ayant écrit depuis 1946, avec plus de 50 ouvrages à son actif dont une méthode, on a affaire à une pointure. J'ai donc le sentiment qu'il a privilégié ses propres réflexions et écrits, au détriment d'autres auteurs.
Ceci n’est que mon avis, donc subjectif, car dans l’ensemble c’est un excellent ouvrage, qui a le mérite de nous faire réfléchir pour améliorer le sort de l’humanité. Je considère cette ouvrage comme un très bonne introduction à la pensée d’Edgar Morin, car il semble résumer l’ensemble de son demi-siècle de réflexions, tout en incarnant sa méthode, le monde étant un ensemble complexe.
A nossa época é uma época estranha. Todas as épocas talvez sejam assim: quem vive nelas sempre pode ter a sensação do inusitado, de algo que não se manifestou antes. Mas a nossa é paradoxal demais. Encanta e assusta. Confunde, perturba, excita. Parece vazia de otimismo e esperança, como se temêssemos o que nos aguarda à frente. Há grandes margens de liberdade e autonomia. Podemos escolher como viver a vida. Mas não nos damos conta das orientações que valendo-se de algoritmos e estratégias de mercado, modulam e padronizam os comportamentos coletivos. Misturam-se a isso a desinformação induzida e atuação de líderes autoritários, que minam os valores democráticos e manipulam parcelas importantes da população. Há governantes que governam contra seu povo e outros que combatem o sistema eleitoral de seu país, depois de terem dele se beneficiado. Vivemos em redes. A cada dia, mais pessoas caem nelas. Redes são prisões ou estradas para a autonomia? Isolam-nos em bolhas e nos roubam do contato com o mundo exterior, alienando-nos? Ou são estratégias de sobrevivência, lugares de fuga de uma realidade sempre mais difícil de ser suportada e compreendida.
Estar em redes é usufruir de contatos e oportunidades. É adquirir uma visibilidade que, nos retira da privacidade excessiva e da individualidade fechada. É poder trabalhar com maior agilidade e com menos deslocamentos. É poder interagir e dialogar.
O problema
O problema começa quando trancam os indivíduos, os tornam dependentes delas, a ponto de romperem o contato com a realidade. Nesse ponto, as redes viram mecanismo de reforço do narcisismo. É ainda pior quando as redes se convertem em máquinas de compressão e modelagem de cabeças. É o que ocorre quando "sistemas robóticos" são postos em ação para produzir fatos ou contaminar ambientes virtuais. A desinformação é veneno puro. Intoxica consciências e perturba a formação de decisões livres e críticas. Hoje, temos que responder a perguntas incômodas. Desejamos continuar a viver de modo tecnológico e, digital, em redes? Prosseguiremos aceitando o domínio do mercado? O que o autor nos ensina no livro é "não ignorar as nossas ignorâncias". Sua hipótese é de que continuamos "a beira de um abismo, mergulhados na total incerteza do amanhã". Edgar Morin, hoje aos 101 anos, trata a Pátria como uma "nave espacial" impulsionada por motores incontroláveis - a ciência, a tecnologia, a economia, o lucro -, podem nos levar a futuros não desejáveis. Uma mudança de rota é a nossa única boia de salvação. Quer você queira, ou não.
Edgar Morin fue mi descubrimiento académico gracias a la recomendación de Diego Nápoles Franco, mi profesor del curso Desarrollo Sustentable. Aunque bien, contiene introducción a muchos conceptos de teoría verde también se centra en aspectos de consumo utilitario, crítica social, búsqueda de unificación política y perspectiva económica en lo que define como "una vía a la vida futura", todo esto abogando por comunidades rurales, zonas desprotegidas y derechos humanos en general. El único inconveniente que tengo (y desconozco si se deba a errores de traducción ya que leí la versión en español pero fue originalmente publicado en Francés) es que hubo partes en las que el autor se refiere a la sociedad mundial como "regiones del Norte" y "regiones del Sur", realizando una distinción bipolar de bloques de poder, lo que me parece incongruente siendo que en los primeros capítulos, él mismo habla de deconstruir el pensamiento de distinción del mundo en regiones. Fuera de eso, no había encontrado un texto antes que incluyera cimientos filosóficos para sostener un argumento teórico de cualquier disciplina.
Sin palabras deja Edgar Morin pero con un sentimiento de esperanza y ganas de hacer, de formar parte del futuro de la humanidad. Todos sentimos como que algo anda mal en la sociedad, echamos culpas, nos quejamos, nos separamos, nos odiamos, nos violentamos, nos destruimos. Enunciar los problemas actuales del mundo y brindar alternativas de solución es lo que necesitamos, voltear a ver a dónde el mundo es mejor y formar parte -con acciones y ejemplo- de la tierra-patria. Morin lo hace impecablemente, enuncia, nombra, da ejemplos e ideas para que cambiemos de rumbo por un bienestar común.
Edgar Morin beschouwt de principes, toestand en ontwikkeling (ook die van de disfunctionaliteit) van politiek, samenleving en economie en biedt concreet perspectief op elementen van doorbraak en vernieuwing daarvan. Een breed pespectief met ook een reflectie op onderliggende waarden en (filosofische) grondbeginselen.
تمت ترجمة الكتاب إلى العربية بعنوان (السبيل، لأجل مستقبل البشرية).... يهدف فيه إدغار مورن إلي تقديم أفكار تجديدية في كافة المناحي البيئية والاقتصادية والصحية والاجتماعية... لفت انتباهي إشارته إلى مدينة مصدر الإماراتية كإحدى مدن الطاقة المتجددة... كتاب جيد يحتوي تحليلات معقولة وأخرى غير قابلة للتطبيق، وربما يكون ذلك راجعا إلى كونه كتابا موسوعيا لم يلم بكافة تفاصيل التخصصات العلمية.
El pensamiento complejo y el método desarrollado por Edgar Morin son un hito en el Conocimiento humano. Su capacidad de integrar saberes y proponer soluciones es bastante más integradora y holística que las conocidas. Sin embargo sus “propuestas de solución” me parecen muchas veces fantasiosas y alejadas de la realidad. “Edgar Morin en el país de las maravillas” le llamaría a este libro. :-)
L’auteur, qui est un grand sociologue contemporain, fais le tour des problèmes actuels et futurs de la civilisation occidentalisée. Les problèmes qu’il évoque sont pertinents, mais les solutions proposées sont plutôt simplistes et demandent à embrasser les contradictions, frôlant parfois l’utopie.
Un buen libro de este centenario autor que, publicado en aquella época del surgimiento de los indignados, realiza un repaso transversal bastante completo y acertado de los principales problemas de nuestro tiempo junto con propuestas reformadoras. Recomendable!
Decepcionante, muy lleno de buenas intenciones y de quejas acerca de la situación actual. Delinea muy claramente los problemas de la humanidad, sin proponer alternativas concretas. Curiosamente, la vía para el futuro es justo lo que está ausente. Eso sí, es muy interesante el planteamiento acerca del pensamiento complejo, de no simplificar las cosas. En general, el libro suelta muchas muy buenas ideas, que se quedan a nivel filosófico y que son tan interdependientes que no hay manera de saber por dónde habría que empezar. Definitivamente no es lo que promete. Filosofía New Age.
El autor multidisciplinario Edgar Morin más conocido por la corriente del pensamiento complejo, nos proporciona en este libro las alternativas para que la humanidad pueda alcanzar a sobrevivir mediante a la lucha constante de las visiones globalistas como rescatando la parte tradicional que tienen las sociedades que no pertenecen al primer mundo.
Es un libro que se puede observar desde el punto de vista filosófico, político, moral y cada apartado da esbozos ante cada incertidumbre planteada en la existencia de la humanidad.
Het eerste boek van Morin dat ik las. Een revelatie, hoewel het toeval was dat ik het boek in de boekhandel tegenkwam. Iemand had mij over Morin verteld, dat het een interessante en originele complexiteitsdenker is. Niets is minder waar. Ik bedoel dan dat het waar is qua interessant en origineel en niet qua complex. Hij is goed te volgen en heeft echt iets te zeggen over onze tijd. Hij is socioloog van origine en filosoof van inborst en focus. 'De Weg' suggereert iets evangeliserends, maar dat is het niet. Eerder gaat het over het zoeken van de weg in een steeds complexere wereld.
Décu... Qqs bons passage. Bien sur, l'approche systémique qui reste la vraie bonne clef de lecture. Mais pourquoi alors ce côté catalogue des 3 Suisses saupoudré de mégalomanie (la phrase de conclusion est ahurissante). M'enfin, on va dire que c'est l'âge...
Un livre et des idées formidables. Un auteur ayant un champ de vision transdisciplinaire qui lui donne une largeur et une profondeur d'idée extraordinaire.