Jump to ratings and reviews
Rate this book

Lumes

Rate this book
Di Ismael Ramos: “Entón escribir convértese nun acto de resistencia contra todo. Nun acto do corpo” E así leremos esta resistencia, que se renova en cada poema, non con intención de alumear a ferida ou sandar, senón como testemuño que imposíbel “para recrear o movemento”.

72 pages, Paperback

First published January 1, 2017

110 people want to read

About the author

Ismael Ramos

14 books50 followers
É autor do libro de contos A parte fácil (Xerais, 2023) e dos poemarios Lixeiro (Premio Nacional de Poesía Joven “Miguel Hernández”; Xerais, 2021), Lumes (Premio “Javier Morote” de Las Librerías Recomiendan; Apiario, 2017) e Os fillos da fame (Premio Johán Carballeira de Poesía; Xerais, 2016). Algúns dos seus libros foron traducidos para o catalán, castelán e portugués, e poemas seus viron a luz en revistas e antoloxías en linguas como o finés, o francés, o húngaro, o inglés ou o italiano. Como articulista recibiu o Premio de Xornalismo Manuel Lueiro Rey (2022) e colabora habitualmente en elDiario.es.

Ratings & Reviews

What do you think?
Rate this book

Friends & Following

Create a free account to discover what your friends think of this book!

Community Reviews

5 stars
34 (36%)
4 stars
37 (39%)
3 stars
17 (18%)
2 stars
3 (3%)
1 star
2 (2%)
Displaying 1 - 10 of 10 reviews
Profile Image for carmen.
126 reviews48 followers
July 24, 2021
"Da outra beira, a boca do mazarico é escura e garda herbas e pequenos insectos.
Corte de luz e escama.
É fácil tragar o peixe, volver cruzar a ponte, chegar á casa. Imposible recrear o movemento."
14 reviews2 followers
December 19, 2021
Uno de los mejores poetas actuales en España.
Profile Image for Paula Aparicio.
Author 6 books64 followers
February 12, 2025
simplemente maravillosa la voz de Ismael Ramos y que increíble tiene que ser este libro (sobre todo escuchado) en galego ❤️‍🩹
Profile Image for Javier Calderón.
Author 12 books171 followers
October 20, 2020
“Hubo un día en que mi padre me pidió que me pegase un tiro.
Esto no es un poema.
En casa de mis abuelos hay dos escopetas.
Hacía sol y decidí caminar cuesta abajo.”

(«Fábula»)

Me fascinan las imágenes que elabora Ismael Ramos en este libro. Es muy fácil de leer, en el sentido de que es posible acceder a todos los poemas de forma más o menos fluida porque no hay una complejidad deliberada en su forma ni abandera retorcimientos conceptuales. Sin embargo, los niveles de sugestión confluyen por sí solos, o eso podría parecer, ya que en la misma relectura inmediata la evocación es otra, aunque el sedimento “narrativo” del poema no haya cambiado en nada.
Profile Image for Tensy Gesteira estevez.
543 reviews63 followers
March 7, 2018
Vexo nestes versos unha puxanza política, e non en van, pois Ismael é dos que defenden que a poesía ten sempre unha forma de ser social, e que mesmo o persoal se pode entender no conxunto. Nada é inocente, nin se escribe porque si. Hai unha plena conciencia da voz propia dos que o rodean, e non só na figura dos avós, senón na deses pais que sobreviven entre as rutinas diarias.

Reflexión completa aquí: https://lecturafilia.com/2018/02/09/l...
Profile Image for Sara J. .
116 reviews557 followers
April 24, 2019
«Este é un exercicio de flexibilidade e de memoria. Unha lingua de auga e de po». El poemario de Ismael es un ejercicio de pura belleza.
Profile Image for C. de L..
453 reviews20 followers
August 11, 2021
“Así nace la justicia en la cabeza de los ángeles”.


“Guardamos en puños apretados su porvenir.
Deseamos con violencia su felicidad.
Entregamos a cambio montones de arroz”.
Profile Image for Irene.
31 reviews4 followers
June 12, 2023
Grazas por facer da vida poesía. Grazas por compartir o que escribes.

"Todos estamos aquí para ser ridículos. Para algunha vez perdoar e ser perdoados."
Profile Image for Erika.
107 reviews6 followers
November 2, 2025
Este poemario es la clara representación de cómo arden las palabras cuando son y no son dichas. Estos escritos embebidos en un mapa emocional, sostienen lo verdadero de la familia, los cuerpos, la memoria y el cariño.

Este autor español nos aproxima a la infancia, a la identidad y al linaje con una voz poética delicada y firme. Cada verso está plasmado como una bomba a punto de estallar (o que ya estalló); y lo más hermoso de todo esto, es que los espacios que se "incendian" son, mayormente, cotidianos o instantes de la misma.

Fuegos es un libro cortito pero bastante cargado de intensidad, intimidad y luminosidad. Lo recomiendo si ya leen poesía porque es de esas que tocan la memoria y la sensibilidad. Y si no, sugiero que le den una oportunidad.
Displaying 1 - 10 of 10 reviews