De ongekende populariteit van Chef ’s Table en Keuringsdienst van Waarde bewijst dat eten hotter is dan ooit. In het najaar komt daar een nieuw programma bij: De vijf smaken van Joël. Voor Joël Broekaert een uitgelezen moment om ook als schrijver te debuteren. Al jaren schrijft hij voor Vrij Nederland zijn wekelijkse rubriek ‘De Alleseter’. Met onverholen enthousiasme en tomeloze nieuwsgierigheid gaat hij op zoek naar de oorsprong van ons voedsel. Waaraan ontleent een zure vrucht als de citroen zijn bestaansrecht? Waarom eten we wel kippen- maar geen ganzeneieren? En waarop is de term vierseizoenenpeper gebaseerd? Als ‘alleseter’ deinst Broekaert nergens voor terug: hij vertelt met evenveel smaak over het bereiden van een levend fossiel, cichorei of paardenvlees. Ook is hij een groot voorvechter van het kop-tot-staart principe, ofwel het eten van het hele beest. In de Alleseter zijn de beste stukken uit Vrij Nederland gebundeld en aangevuld met nieuw werk. Een even doorwrochte als met humor doorspekte bundel voor iedereen die van lekker eten houdt.
An interesting bundle of columns with the same problem that almost all such collections have: they were not meant to be read in such quick succession. You start seeing the patterns and it becomes repetitive, but since the original texts were written once or a couple of times per week you can't really complain about them. Keep that in mind and you'll have a nice time with it.
“ ‘Pears can fuck off!’ De Britse komiek Eddy Izzard merkt in een van zijn shows niet geheel ten onrechte op dat peren altijd precies een half uur rijp zijn. En nooit als je thuis bent.” (225) Joël Broekaert schrijft geestig, recht voor de raap en met veel kennis van zaken over zijn eetavonturen in deze bundeling van culinaire bijdragen aan Vrij Nederland. Hij daalt dikwijls af naar het niveau van moleculen en scheikundige verbindingen. Zijn voorliefde voor het absurde en het chockerende (hij eet bijvoorbeeld stierenlul) doet denken aan Anthony Bourdain, die natuurlijk ook nog eens een goede kok was. Ik heb vrijwel ieder hoofdstuk hartelijk moeten lachen. Er valt veel te leren - en te genieten - van deze alleseter.
Dit was weer een hele leuke! 3.5. Erg aan het twijfelen tussen 3 en 4. Sommige hoofdstukken waren geweldig, andere oeverloos geklets zonder clue of iets wat helemaal geen binding leek te hebben met het boek. De hoeveelheid hoofdstukken over restaurants en zij-uitstapjes vond ik niet interessant, behalve die over gif.
Smakelijk boek, al is het soms wel erg lichte kost. Komisch en consistent geschreven en nodigt uit om nu toch eens eindelijk McGee van de plank te pakken.