ชะตาพ่าย นางร้ายข้ามภพ เล่ม 1

ชะตาพ่าย นางร้ายข้ามภพ #1

by หงเฟย

นางร้ายอันดับหนึ่งเลือกจบชีวิตตนเองเพราะความรักอันล้มเหลว
เมื่อสวรรค์ประทานโอกาสให้เธอเข้ามาอยู่ในร่างของ 'ไป๋อวี้' นางร้ายในซีรีส์ที่เคยเล่น
สตรีที่ต้องตายในตอนจบของบทละครอันสุขสันต์
สตรีที่เปรียบดั่งหยกอันงดงาม สูงค่า แต่ไม่น่าทะนุถนอม!
พอที! โชคชะตาอันเลวร้ายเหล่านี้ นางจะไม่มีวันพ่ายให้แก่มันอีกเด็ดขาด


เขาคือบุรุษผู้ชิงชังสตรีที่เสแสร้ง ร้ายกาจ เต็มไปด้วยจริตมารยา

และนางก็คือสตรีที่เขาไม่ควรรักใคร่

แม้อยากจะหลีกให้ไกล แต่กลับยิ่งใกล้ชิด

เมื่อนางคือผู้ชี้ทางให้เขาออกมาจากความมืดมิด

ส่วนเขาคือผู้ปลดปล่อยนางจากชะตาของนางร้ายให้ค้นพบด้ายแดงที่พลัดพรากทุกชาติทุกภพไป

Genres: China

528 pages, Paperback

Published October 1, 2017

Reviews

[Donna · Rating 2 out of 5]

+พล็อต+ พล็อตอ่อน อ่านไปเบลอๆไม่มีในความทรงจำเลย ไม่อ้นไม่มีไดนามิกหรือช่วงดึงอารมณ์ตามได้เลย การดำเนินเรื่องหลายอย่างไม่สมเหตุสมผล

+ภาษา สำนวน+ พยายามใช้ทับศัพท์จีนจนดูพยายามมากไปแต่รูปประโยคแบบว่าไทยสุด อ่านแล้วสับสน เรียกแทนตัวเองว่าเปียวเม่ยเปียวเกออยู่นั่น คือเรารู้ว่าแปลว่าอะไรแต่การบรรยายมันไม่เนียนอะ อ่านแล้วละเหี่ยใจหน่อย สำนวนมันไทยจ๋ามากกก

คือเราอ่านทั้งป้าหลิน สยาม ห้องสมุด แจ่ม กล้วย ฯลฯ ไม่เคยติดเรื่องภาษา จะใช้ทับศัพท์หรือบรรยายง่วงเราก็รอดหมด. แต่อันนี้ไม่รอดจริงๆ. ถ้าใครมาสายอ่านจีนมาเยอะแล้วชินกับสำนวนว่าควรเป็นแบบนั้นแบบนี้ อาจจะอ่านเรื่องนี้ไม่ไหว

+ตัวละคร+ ไม่รู้สึกอินหรือผูกพันกับใครเลย



###อาจมีสปอยล์####


ตอนนี้อ่านแบบพยายามดัน เปิดเร็วไปถึงต้นเล่ม3และคิดว่าพอแค่นี้ละ พระนางลงเอยละ ไม่มีอะไรคาใจ. คือไม่ไหวแล้วว

ไม่โอเคคือนางเอกชอบอุทานว่าดอก จะอุทานเพื่อไร ไม่จำเป็นต้องใส่มาและดูหยาบคาย

นางเอกฟื้นมา เพี้ยนขนาดนี้ไม่มีใครสงสัย คนสนิทยังไม่สงสัยเลย

พ่อพระเอกพูดเรื่องปัญหาความรักตัวเองกับนางเอกทั้งที่สถานการณ์ไม่ได้บีบคั้นอันนี้ไม่ใช่อะ ด้วยสภาพสังคม ของนวลหยกงามดึงปัญหานี้มาเล่น กว่าจะดันถึงจุดที่ลากปัญหามาพูดกันยังปูเรื่องมาสุดๆ

พระเอกชอบชมว่านางเอกร้ายกาจมาก. ฉัน.....

ตัะครชอบพูดอะไรยาวๆเวิ่นเว้อ ไม่สมฐานะ. คือถ้าอ่านนิยายจีนจะรู้ว่าฮ่องเต้ ไทเฮา จะทำอะไร จะพระราชทานอะไร ไม่จำเป็นต้องอธิบายหรือพูดอะไรยืดยาวให้คนต่ำกว่าฟังป่ะ. นี่ต้องแบบข้าขอมอบสิ่งนี้ให้เจ้าบลาๆๆๆไป2-3 บรรทัด

นางเอกบอกว่าตัวเองฐานะสูงกว่าชายารองพระเอก ทั้งที่เป็นแค่คุณหนูบุตรขุนนาง บอกก่อนแต่งชายานั่นพ่อมีฐานะต่ำกว่านาง ตบหน้าเขาด้วย ไม่ไปขอโทษเขาด้วย ไม่มีใครว่าไรเลยจ้า /ฉัน.....

ครือออ เขาแต่งงานนน สถานะเขาก็ขึ้นกับผัวเขาไหม

เล่นใหญ่มากเหมือนพยายามหาซีนให้นางเอก นางเอกไม่ฉลาดเลย แต่ชอบชมว่านางเอกฉลาด ร้ายกาจ วางแผนเก่ง /ฉัน.....


การคุยกันพยายามตีซี้เกินไป เกลียดกันแต่ใช้คำเรียกแทนตัวเหมือนสนิท เช่นชื่อตัวเองตามด้วยเอ้อร ชื่อน้องสี่ตามด้วยเอ้อร หรือไปเรียกตัวเองว่าอวี้เอ้อร์กับคนตำแหน่งสูงกว่าทั้งที่ไม่ได้สนิทขนาดนั้น ทั้งที่บริบทไม่ได้. คือดูพยายามใช้ศัพท์จีน แต่ฝืนมากก ลำดับศักดิ์อะไรมั่วหมดเลยจ้า

พีคสุดคือฮ่องเต้ตายปุ๊ป ไม่ต้องไว้อาลัยเป็นเดือนเป็นปี นางเอกแต่งงานกับพระเอกในสามวัน ฉันแบบอิหยังวะะะ -[]- ไปเตรียมงานเตรียมของเตรียมสินสมรสเตรียมชุดยังไง เชิญแขกอะไรยังไง ประเด็นคือ มันต้องยังแต่งไม่ได้ดิ ล้องไห้หนักมากกก ธรรมเนียมในจินตนาการ ประเทศในจินตนาการรร

อิหลัวเก่าคู่พระรอง ดึงนางเอกไปจูบ แต่หลังจากนั้นคือไม่มีซีนไรตามมา พร่ำพรอดรักกับน้องนางเอกเหมือนเดิม คือใส่มาทำไม? น้องชายคนสนิทที่ชอบนางรองก็ใส่มาเบลอๅแล้วหายไปแบบมาทำไม

พระเอกมีองครักษ์ลับที่เก่งมาก สีทอง แต่ไม่เคยโผล่มาช่วยไรเลย นอกจากเรียกมาไถตังค์. บอกยกคนนี้ให้นางเอก มาทำไม

แคว้นคู่แค้น องค์ชายทางนั้นชอบนางเอก น้องก่อกบฏ ร่วมมือกับคนฝั่งนางเอก ก็แบบเรื่องเหมือนเล่าให้รู้ว่ามี อ่านแล้วแบบ อือๆๆๆ หรอ คือไม่อนิไม่ไรเลยจ้า ตัดออกก็ยังได้

นางเอกจู่ๆเลื่อนจากสีแดงไปสีเงิน ทั้งที่ไม่ได้ฝึกหนัก ภายในเวลาสั้นๆด้วย บอกได้เคล็คจากลูกพี่ลูกน้อง ชั้นแบบ ว้อททท

นางเอกมีพลังดูดพลังชาวบ้าน แต่เอาจริงคล้ายวิชามารป่ะ คนมีพลังงี้คือเอาไปเล่นได้อีกเยอะ ให้ปมชั่วๆซับซ้อน แต่นางเอกไม่เอาไปฆ่าล้างบางใคร ไม่พูดถึงเรื่องการฝึกเลย บอกแค่ว่าใช้รับรู้ว่าใครเข้ามาในรัศมีตน เออ!!! แล้วแต่เลย

ฮ่องเต้ตาย ให้ตราลัญจกรกับพ่อนางเอก นางบรรยายว่าแปลว่าอยากให้ไปทิศทางไหน พ่อนางเอกตัดสินใจได้ตามใจ /หรอวะะ. ทำไม เค้าเป็นใคร เค้าทำไรให้ประเทศชาติ เค้าฉลาดมาก?? เค้าไม่ใช่คนสนิทฮ่องเต้ด้วยซ้ำ ไม่คิดว่าเค้าจะก่อกบฏให้ตระกูลตัวเองหรือถือหางใครพิเศษหรอ. คือพ่อเค้าไม่มีบทมาก่อนนอกจากเรื่องว่าปรึกษาลูกสาว แม่ไม่รักพ่อ พ่อเลยมีชู้ ดูลูสเซอร์สุดๆ

เค้าบรรยายว่าให้ตราไปเพื่อชดเชยความผิดที่พระราชทานสมรสให้พ่อกับแม่นางเอกตามที่พ่อนางเอกขอ เวง ผิดยังไง กษัตริย์จับคู่ใครก็เรื่องการเมืองปกติละปะ. นี่ให้ตามที่มันขอ แล้วมันทำให้เมียรักไม่ได้ กรูต้องผิดด้วยเนอะต้องให้ตราด้วย รู้สึกผิดกับแม่นางเอก แล้วยังไง สนิทกันกับแม่นางเอกหรอ รักกันมาก่อน เป็นเพื่อนเล่นกันตอนเด็กก็บ่าใช่ ทำไมต้องรู้สึกผิด. งี้ต้องรู้สึกผิดกับผัวเมียขุนนางอีกกี่คู่ที่พระราชทานสมรสให้อะ แล้วต้องให้เวียนถือตราทุกคนเลยปะ

บรรยายว่าแม่ต้องชดใช้เจ้า ความผิดแม่เอง หรือใครรู้สึกผิดกับใครเลยทำนู้นทำนี้อีกมากมาย แต่เรื่องไม่เม้กเซ้น ดิฉันเลยอ่านเหมือนคนเบลอไปจำอะไรไม่ค่อยได้ แค่อ่านผ่านตาแบบ. อ่อๆๆๆ หรอ

เทพเซียนลงมายุ่งกับชะตามนุษย์แล้วไม่โดนพลังย้อนกลับด้วยนะ เปิดหูเปิดตามากมากกว่านั้นคือมาทำไม เขียนให้มี แต่ไม่มีน้ำหนักไรเลย

นางเอกกับน้องสี่ เหมือนเป็นไบโพล่าทั้งคู่ เดี๋ยวดีกันเดี๋ยวตีกันเดี๋ยวเกลียดกันเดี๋ยวอย่างแยางหลัวกัน เดี๋ยวไปพูดกับหลัวว่าเราคบกันไม่ได้แย่งสามีพี่ไม่ได้ เอ่ออะไรของเธอ ไปคุยกับตัวเองก่อนมั้ยอะ

บรรยายนางเอกประหนึ่งคุณหนูอันดับหนึ่ง ไม่มีขุนนางที่สูงกว่าพ่อนางละหรอ ชั้นงง หญิงชั้นสูงนางเดียว ทุกคนต้องแย่ง แล้วไม่มีใครเก่งกว่านางด้วย ทั้งที่ไม่เคยเห็นนางต้องทุ่มเทพยายามอะไรเลย ชนะง่ายๆ ผู้ชายรุมชอบแบบซูๆ

นางเอกพลังสีเงิน แต่ง่อยมากนาจา สู้ชาวยุทธธรรมดาไม่ได้ ตอนหลังส่งไปฝึกกับพี่สาวไม่กี่วัน โม้ละว่าสู้กันได้สูสี พี่นางเป็นรองแม่ทัพ! หลังจากนั้นเจอฉากสู้อะไรนางไร้ประโยชน์เหมือนเดิมอะ ให้เกียรติชาวยุทธและผู้มีความพยายามทั้งหลายด้วยค่า ซูเกินน

พอและ จริงๆมีอีก ถ้าใครไม่ซีเรียสเรื่องข้างบนว่าไม่เม้กเซ้นต์ หรือต่อให้เรื่องไม่เนียนก็ไม่ซีเรียส หรืออยากรู้ว่าเรื่องอิหยังวะที่เรายังไม่ได้เล่ามีอะไรอีก ไปต่อได้เลยจ้าา

ที่อ่านมาถึงตอนนี้แค่อยากรู้ว่าพระนางจะลงเอยยัง ควรยากหน่อยไง แต่แบบ ลงเอยแล้วยังผิดหวัง ง่ายไปนะ ไม่มีการถ่วงดุลย์อำนาจไรเลย คืออยากเขียนให้เป็นไงก็เขียนเลยจริงๆ

[Wanyiwa · Rating 2 out of 5]

รีวิวรวม 3 เล่มแบบไม่มีสปอยล์ค่ะ

งานจีนข้ามภพฝีมือนักเขียนไทย ที่ให้นักแสดงสาวชาวไทยที่โกอินเตอร์ไปโด่งดังถึงต่างแดนเป็นคนที่ได้ข้ามภพไปยุคจีนโบราณ เหตุเพราะผิดหวังในความรักและทำการอัตนิวิบาตกรรมตัวเองเพราะนักแสดงหนุ่มชาวจีนที่คบกันมานานถึง 9 ปีเลือกไปแต่งงานกับนักแสดงสาวคู่จิ้นแทน แต่เธอตายจากโลกปัจจุบันแล้วกลับฟื้นไปอยู่ในนิยายแทน ซึ่งเป็นเรื่องที่ตัวเองเคยแสดงเป็นนางร้ายที่จะต้องฆ่าตัวตายเพราะผิดหวังจากฮ่องเต้ผู้เป็นชายที่รักเหมือนกัน และสิ่งที่เธอต้องทำก็คือหาทางหลีกเลี่ยงความรักที่ผิดหวัง และถ้ามีจังหวะก็แก้แค้นคนที่เคยทำร้ายตัวเองไปด้วยเลย เพราะดันไปเจอคนที่หน้าตาคล้ายคนในชีวิตจริงที่เคยทำร้ายเธอซะด้วย

การย้อนเวลามีที่มาที่ไป และการเป็นสาวชาวไทยก็เลยทำให้ไม่ค่อยต้องเข้มงวดกับการใช้สำนวนจีนที่เป๊ะมากเท่าไหร่ แรก ๆ ก็อ่านแล้วรู้สึกว่านางเอกรั่วดีชวนให้อ่านแล้วขำอยู่ แต่พออ่านไปอ่านมาเริ่มรู้สึกว่ามากไปหน่อย ตัวนางเอกน่าจะมีบุคลิกที่เปลี่ยนไปจากเดิมเยอะมากแต่กลับไม่มีใครเอะใจอะไรนัก แถมยังมีความคิดย้อนแย้ง เดี๋ยวดีเดี๋ยวร้าย เดี๋ยวก็ดีกับน้องสาวแต่เดี๋ยวก็ร้ายใส่ซะงั้น เดี๋ยวก็บอกตัวละครอื่นว่าต้องตามน้ำไปกับสภาพแวดล้อม แต่เดี๋ยวตัวเองกลับเอาทั้งแฟชั่นและการพูดการจาสมัยใหม่ไปใช้ซะเอง

พล็อตมีความซับซ้อนอยู่บ้าง แต่ก็ค่อนข้างตามขนบนิยายจีน มีการพูดถึงประเด็นเรื่องชาติภพแรกที่เป็นจุดเริ่มต้นทั้งหมด มีการกลับชาติมาเกิดใหม่หลายรอบ มีเรื่องราวเกี่ยวข้องกับเทพเซียน มีการใช้มนตราคาถา มีการต่อสู้แย่งชิงบัลลังก์ มีการรบกับต่างแคว้น พระเอกหล่อและคลั่งรัก ส่วนนางเอกก็สวยโดดเด้งแถมยังฉลาดร้ายกาจเหลือเกิน (แต่เอาจริงในเนื้อเรื่องเรายังไม่เห็นความร้ายกาจอะไรของนางเอกเท่าไหร่นะ คือนางเอกมักจะเชิด ๆ หยิ่ง ๆ กล้าได้กล้าเสียอยู่แหละ แต่พอถึงเวลาในสถานการณ์คับขันจริง ๆ ก็ยังไม่เห็นว่าจะได้ใช้ความฉลาดในจุดไหน)

ยังมีพล็อตเล็กพล็อตน้อยหลายจุดที่อ่านแล้วไม่ค่อยเข้าใจว่าใส่มาเพื่อจุดประสงค์อะไร อย่างฉากที่พระรองจูบนางเอกทั้ง ๆ ที่ก็รักกับตัวละครอื่นอยู่ ฉากเล่นพิณจีนแต่เอาเนื้อเพลงไทยไปใส่ (ยิ่งอ่านเนื้อที่ใส่ประกอบมาด้วยแล้วไม่อินตามเลย เพราะในใจเอาแต่นึกถึงแต่ทำนองเพลงไทย) ฉากเล่านิทานในช่วงใกล้จบ และโดยเฉพาะในช่วงหลัง ๆ คือรู้สึกว่าเลยว่าออกทะเลมากไปหรือเปล่า เพราะไม่เข้าใจว่าทำไมพระเอกนางเอกต้องเล่นใหญ่ขนาดนั้น

แต่ยังนับว่าเป็นเรื่องยาว 3 เล่มที่อ่านได้จนจบแบบที่ไม่ได้รู้สึกอยากวางหรือเร่งให้จบมากมายขนาดนั้นนะคะ มีเนื้อเรื่องให้อ่าน มีจุดที่ชวนให้ติดตาม นางเอกรั่ว ๆ ฮา ๆ ดี แต่ต้องอ่านแบบไม่ได้คาดหวังกับพล็อตหรือความซับซ้อนของตัวละครมากมายอะไรค่ะ

[Ning · Rating 3 out of 5]

ถ้ามองให้เป็นหนังสือตลก มันก็สนุกและน่าติดตามดีค่ะ

แต่ในความเสิ่นเจิ้นนั้น บอกเลยว่า ไม่เนียน ภาษาไทย จีน สมัยใหม่ เก่า ดูปนกันไปหมด แต่ไม่เป็นปัญหา มองข้ามได้

สิ่งที่ชอบคือ ทัศนคติของตัวละคร แม้ชื่อเรื่องจะเป็นนางร้าย แต่เอาเข้าจริง คนที่ร้ายที่อยู่สุดก็ยังดูมีเหตุผล

แม้เนื้อเรื่องมันจะไม่มีอะไรเท่าไหร่ อ่านมา ห้าร้อยกว่าหน้าก็ยังไม่ถึงไหน แต่มันมีอะไรบางอย่างให้น่าติดตามค่ะ

[M · Rating 5 out of 5]

เฮ้ย สนุกมาก ไม่ได้คิดว่าจะดีขนาดนี้นะ เพราะเป็นคนไทยแต่ง
แต่พูดตรงๆ เลยว่า เป็นการเขียนผสมคำพูดสมัยใหม่-เก่าได้ลงตัวยังไงไม่รู้อ่ะ!

มีครบทุกรสจริงๆสำหรับเรื่องนี้
นางเอกของเรา เป็นนางร้ายชีวิตรันทดที่กลับมาในร่างของตัวร้ายในซีรียส์ที่นางเล่น.... ซึ่งจริงๆ แล้วมันคือชีวิตในชาติที่แล้วของนางนั่นเอง มันก็จะมีความขัดแย้งในตัวเองมาก เพราะมาเจอคนที่รักในชาติที่แล้ว แต่ความรู้สึกของร่างเดิมชอบอีกคน ... พังชิบหาย เจอแต่ละคนก็รวดร้าว 5555

นอกจากนี้ยังมีเสียงหัวเราะมาเรื่อยๆ เพราะนางเอกเป็นคนไทย มุขที่ใส่จึงเป็นมุขไทยให้คนไทยอ่านไอ้อย่างเฮฮา 555
ที่พีคคือการก่อตั้งคู่หูชะนีกะเทยแฟชั่นสโตร์ ซึ่งอ่านลื่นมาก ไม่รู้สึกหงุดหงิดอะไรเลย
ระหว่างทางก็จะทำให้เราเอ๊ะไปเรื่อยๆ ว่าใครวะ ใครรรร ใครคือพระเอก
ตอนนี้คิดว่าเป็นเฟยหลง.. เฟยหลงใช่ไหมมม หล่อมาก เย็นมาก

เป็นความลงตัวที่ไม่คิดว่าจะเจอในนิยายจีนเชื้อสายไทย ชอบๆๆ
เล่มหนา แต่ไม่น่าเบื่อเลยตัววว

[Miyanomori · Rating 3 out of 5]

I don’t usually read chinese novels written by thai authors, especially not when it’s a thai person going back to a chinese world but this one was a decent read and refreshing in a way that the female lead, although her spirit transmigrated to a villain role in a supposed fictional world that she knew, didn’t try to like be a “good” person and can be pretty petty while still trying to avoid the eventual “bad end”. I say refreshing because i started some japanese light novels recently with a similar premise but my attention keeps zoning out because the heroines are more of the “i’m gonna be nicer to save myself” type haha.

there are some jarring parts and various continuity errors that i assume are the results of either typos or the author themself confusing the names and there were also some stuff that made me roll my eyes but otherwise it’s readable and อ่านได้เรื่อยๆ if you turn off like some percentage of your brain

[Chaniga · Rating 4 out of 5]

สนุกดี แต่จะสนุกกว่านี้ถ้าหนังสือไม่ลืมprint422,423,426,427,430,431 อะไรว่ะอ่านอยู่ดีๆหน้าต่อไปว่างเปล่า ครั้งเดียวยังโอเคแต่อะไรคือขาดไปเรื่อยๆ อ่านไม่รู้เรื่องเลย เฮ้อ

นางเอกน่ารักนะ ในแบบของผู้หญิงที่ไม่ดีอะไรเสียเท่าไรแต่หลงรักนางเพราะความไม่เพอร์เฟคนี้แหละ ปกติจะเห็นจากสายตาของนางเอก(ไป๋ฮว่า) พอได้มานั่งอยู่ในใจของนางร้าย (นางเอกของเรื่อง)แล้วบอกได้เลยว่าชอบมาก สงสาร ตัวนางไม่ผิดอะไรแต่ทำไมจะต้องเป็นนางที่ต้องเสียสละ ต้องให้อภัย การที่นางตอบโต้สำหรับคนนอกจะมองว่าเป็นนางร้ายเอาแต่ใจทั้งที่นางสมควรทำแล้วมันเป็นสิทธิ์นาง

เล่มแรกยังไม่ประทับใจพระเอกอะไรมาก แต่ก็คล้ายว่าจะงานดีอยู่ เป็นคนเดียวที่อยู่เหนือชะตาจองนางเอก แล้วก็เป็นคนเดียว(นอกจากกระเทย) ที่หยกนภาปฎิบัติตัวเป็นตัวของตัวเอง แบบไม่เสแสร้ง อ่านบทสนทนาของสองคนนี้แล้วเพลินดี

ส่วนพี่ชายนางเอกงานดี ชอบมาก เขาก็รักน้องของเขาเนาะ ทั้งประคบประหงมทั้งหวงสาระพัด แต่เห็นท่าว่าจะลงเรือแม่ทัพใหญ่เหมือนกันแหะ อุ้ย สปอย์555

[Reader · Rating 2 out of 5]

รีวิวแบบไม่อวย เอาตามเนื้อผ้าเลยละกัน

นิยายจีนที่นักเขียนคนไทยเขียน 3 เล่มจบซึ่งถือว่าหาได้ยากมาก
อ่านตอนแรกก็ห้ะละ คนไทยทะลุมิติไปอยู่ในยุคจีนโบราณ2คน ? คนไทยเนี่ยนะ????? เกี่ยวอะไรกับจีนก่อน คือโคตรจะไม่เมคเซนต์สักตรง หยกนะพงนะพา ปัทมา ไปอยู่ในยุคจีน เห้อออออ อ่านแล้วอิหยังวะจัด แต่ก็พอผ่านได้ ตอนแรกจะหยุดตั้ง���ตาเล่มแรก แต่ใจบอกให้ฝืนไปต่อ สรุปเห้อหนักกว่าเดิม นางเอกตรรกะป่วยเกิน เนื้อเรื่องโคตรออกทะเล เอาตรงไม่เคยรีวิวนิยายที่ไม่ถูกใจด้วยคำพูดแบบนี้มาก่อนเลย ต่อ เล่ม 2 นี่น่าจะโอเคสุดนะคิดว่า เล่ม3พอเลย ทนอ่านทีละตัวหนังสือเหมือนเล่มแรกๆไม่ได่จริงๆ คริ้นจ์แทนตัวละคร อ่านแล้วร่างกายร้อนมาก อืดอัด เหนื่อย ปัญหาอะไรเยอะแยะไปหมด ปมเรื่องระโยงระยาง ใส่เข้ามาจนเยอะเกิน บางจุดบรรยายค่อนข้างงง สุดท้ายขอบคุณที่ตัวเองอ่านมาถึงเล่มสุดท้ายได้แบบกระท่อนกระแท่น 😭

[Thanchanok V · Rating 3 out of 5]

เรื่องนี้ ถ้าไม่ติดว่ามิ้นท์ได้อ่านเรื่อง "เฟยมี่อิง นางร้ายสายชิล" มาแล้ว อาจจะเป็นเรื่องที่ชอบมากเรื่องหนึ่ง
แต่บังเอิญว่าได้อ่านเรื่องที่เนื้อหา เหมือนกัน เกือบจะเป๊ะ ทำให้ขัดใจมากๆค่ะ
เวลาอ่านมันทำให้คิดไปตลอดว่า สรุปแล้วใครลอกใคร หรือ ไม่ได้ลอกกันแต่บังเอิญเหมือนกันหลายส่วน? มันทำให้เสียอรรถในการอ่านมากๆค่ะ
แต่ส่วนตัวคือ ชอบเนื้อเรื่องแนวนี้ค่ะ พระเอกเท่ๆ แนวบู๊ แม่ทัพ ส่วนนางเอกชอบที่นางก็เป็นผู้หญิงที่มีจิตใจเป็นมนุษย์คนนึงไม่ใช่ดีเวอร์วังจนรำคาญ มิ้นท์เลยชอบนางเอกทำให้อ่านได้จนจบ 3 เล่มค่ะ

[Tnc Mlamean · Rating 5 out of 5]

สนุกกว่าที้คิด เนื้อเรื่องไม่ได้หนักจนลำบากอะไร แต่ก็ชวนติดตาม เพลินๆ นางเอกน่ารัก พระเอกยิ่งน่ารัก ลูกๆก็น่ารักเข้าไปอีก

ตัวละครทุกตัวมีเหตุผล กลมกลืน อาจจะเข้าใจง่ายไปบางครั้งแต่อ่านเพลินๆได้

[Noomnim'S Box · Rating 5 out of 5]

คำตอบของคำว่านางร้ายผิดอะไร คนเราใช่จะดีไปทุกเรื่อง

[Curio Pun · Rating 3 out of 5]

setting น่าสนใจดี
กาวเบาๆ แต่ในความกาวก็มีความอ่านเพลิน

[Nessy Bunny · Rating 4 out of 5]

ผูกเรื่องได้ดี และดูมีอะไร มีความขลัง สนุกชวนติดตามมากๆ แต่ก็ยังมีสำนวนบางสำนวนที่อ่านแล้วสะดุดเพราะเป็นสำนวนไทย
ช่วงท้ายก็อืดๆนิดหน่อย

[林雅君 · Rating 3 out of 5]

เรื่องนี้เป็นนิยายจีนคนไทยแต่งค่ะ พล็อตแนวย้อนเวลาทั่วไป แต่ที่พิเศษคือคนที่ย้อนมาเข้าร่างนั้นไม่ใช่นางเอก แต่เป็นนางร้าย??? เรื่องของเรื่องคือ หยกนภา เป็นนางร้ายสาวระดับอินเตอร์ ฆ่าตัวตายเพราะผิดหวังในความรัก ทว่าดันย้อนมาเข้าร่างคุณหนูไป๋อวี้ นางร้ายในซีรีส์ที่เธอเคยแสดง ซึ่งเป็นคนที่คอยวางแผนกลั่นแกล้งไป๋ฮวา นางเอกของเรื่องอยู่เสมอ วันที่เธอย้อนมานั้นก็เป็นเวลาเดียวกับที่นางเอกคนใหม่ก็ได้ย้อนเวลามาเข้าร่างไป๋ฮวา น้องสาวที่ไป๋อวี้คนเดิมกำลังวางแผนใส่ร้ายอยู่พอดี หยกนภาที่ย้อนมาเป็นไป๋อวี้ก็แสดงบทนางร้ายต่อได้อย่างสมบทบาท และด้วยความที่เธอคือนางร้ายสายสวยไม่ใช่นางเอกสายเทพ เธอจึงปล่อยให้นางเอกได้โชว์ฝีมือไปเต็มที่ ตราบใดที่ไม่ได้สั่นคลอนถึงตำแหน่งสาวงามอันดับ1ของเธอ หล่อนจะไปรักกับใคร จะเป็นอดีตพระเอกคู่หมั้นเธอก็แร้วไงใครแคร์ แถมออกจะยินดีด้วยซ้ำ เชียร์ให้รีบๆรักกันแล้วรีบๆออกไปจากชีวิตของเธอซะ!!

เล่มนี้โดยรวมแล้วถือว่าอ่านสนุก อ่านได้เพลินๆ นางร้ายของเราก็มีมุมฮาของนาง ออกจะกาวๆนิดๆ ส่วนผู้ชายในเรื่องนั้นแต่ละคนคืองานดีมากกก พระเอกคือคนที่ไม่มีบทในซีรีส์เดิม ทำให้นางร้ายเรารู้สึกประหม่าทุกครั้งที่ต้องเผชิญหน้ากับบุคคลลึกลับผู้อยู่นอกบทคนนี้ แถมยังเป็นพวกขี้แกล้ง เจอกันทีไรเป็นต้องปะทะฝีปากกันตลอด ไม่รู้จักถนอมบุปผา เป็นความสัมพันธ์แบบคู่กัดน่ารักๆ ปากก็ว่าไปงั้นแต่ใจจริงก็ห่วงอีกฝ่ายแล่ะดูออก 😏 แต่ที่ชอบสุดก็คือพี่ชายยยย น่ารักมากกกกก คิ้วววววว~

ส่วนสิ่งที่ไม่ชอบในเรื่องนี้คือเป็นนิยายที่ใช้สำนวนไทยมาปนเยอะ อ่านเพลินๆก็ตลกดีนะ ถัาไม่ได้คิดไรมาก แต่ที่สะดุดตลอดคือคำอุทานว่า 'ดอก' เจอครั้งแรกนี่ถึงกับมึนไป3นาที ซึ่งก็จะเจอเรื่อยๆตลอดเล่มอะนะ เจอทีไรก็สะดุดกึกทุกครั้ง และมีการใช้คำแสลงต่างๆมากมาย ซึ่งถ้าใครที่ไม่มีปัญหากับคำไทยๆในนิยายจีน ก็น่าจะอ่านเรื่องนี้ได้สนุกค่ะ

[Mint Kunakun · Rating 2 out of 5]

เป็นคนเดียว.... ที่อ่านแล้วมันไม่สนุกอ่านข้ามทุกตอนงะ​