Works, such as the novels Crime and Punishment (1866), The Idiot (1869), and The Brothers Karamazov (1880), of Russian writer Feodor Mikhailovich Dostoyevsky or Dostoevski combine religious mysticism with profound psychological insight.
Fyodor Mikhailovich Dostoevsky composed short stories, essays, and journals. His literature explores humans in the troubled political, social, and spiritual atmospheres of 19th-century and engages with a variety of philosophies and themes. People most acclaimed his Demons(1872) .
Many literary critics rate him among the greatest authors of world literature and consider multiple books written by him to be highly influential masterpieces. They consider his Notes from Underground of the first existentialist literature. He is also well regarded as a philosopher and theologian.
Kocham Dostojewskiego, który nawet w tak krótkiej formie jest hmm „zawsze w formie”. Opowiadanie do połknięcia w pół godziny, a tytułowy sen pozostaje w głowie o wiele dłużej. Przynajmniej dobrze byłoby, gdyby pozostał.
„Nie chce i nie mogę wierzyć, żeby zło było normalnym stanem ludzi.” Ja też nie! Dodam jeszcze, że wierzę także w planetę ze snu. Chyba jestem śmiesznym człowiekiem.
7/10 Opowiadanie znacznie odmienne od wielkich powieści Dostojewskiego. Krótkie i nieskomplikowane wniknięcie w umysł osoby odtrąconej przez społeczeństwo, osoby planującej samobójstwo i rezygnującej z niego pod wpływem snu. Ów sen jest tutaj najciekawszym aspektem, zwłaszcza to, jak się niespodziewanie odmienia. Znaleźć w nim można elementy utopii, a nawet można powiedzieć, że swego rodzaju dystopii - do której porównany jest świat ludzi. I to w XIX wieku!
Kurcze, początek mi się bardzo podobał, ale te późniejsze rozmyślania były aż za łudząco podobne do wykładów filozoficznych. Prawdopodobnie taki był zamysł, dlatego postanowiłem dając ocenę nie kierować się tym, a wziąć pod uwagę tą część która mnie zadowoliła. Tą bardziej epicką.
This entire review has been hidden because of spoilers.
„Wiedza jest wyższa nad uczucie, świadomość życia – ponad życie. Nauka daje nam mądrość głęboką, mądrość odkryje nam prawa, a znajomość prawd szczęścia wyższa jest ponad szczęście”
„[…] ponieważ widziałem Prawdę, widziałem i wiem, że ludzie mogą być piękni i szczęśliwi, nie tracąc możliwości życia na Ziemi. Nie chcę i nie kogę wierzyć, żeby zło było normalnym stanem ludzi. A przecież oni cały czas właśnie z tej mojej wiary się śmieją. Jakże mam nie wierzyć: widziałem Prawdę – nie, nie doszedłem do niej na drodze rozumowania, lecz widziałem, widziałem, i żywy jej wizerunek wypełnił duszę moją na wieki. Widziałem ją w tak pełnej postaci, że nie wierzę, aby nie mogła być u ludzi.”
This entire review has been hidden because of spoilers.
Ja bym chyba dala 3.5 , to jest zaokraglane do 4, wiec jest 4 . Ale zasadniczo to nie wiem jak to potraktowac, bardzo specyficzne, nie chce wierzyc, ze to jest uzalanie sie nad swiatem, ani ze to jakiegos rodzaju spowiedz, ani tymbardziej ze to wystawienie na piedestal jakiegos upojonego utopia, odtracanego przez spoleczenstwo samotnego wilka, ktory siega po rewolwer .. naprawde , niewiem jak traktowac to. Ale narracja, jak zwykle zreszta, przyjemna.
Głęboka opowieść o życiu i śmierci, wnikająca w duszę i skłaniająca czytelnika do głębokich refleksji na temat bytu człowieka. Podobały mi się rozmyślania głównego bohatera oraz coś co może być uważane w opowieści za mankament, czyli jego głębokie detalizowanie wszystkiego co czuje .
Kiedy tak stałem, stopniowo odzyskując przytomność, nagle wpadł mi w oczy rewolwer, gotowy, nabity – ale teraz błyskawicznie odepchnąłem go od siebie! O, teraz żyć! Żyć całą duszą!
A tamtą małą dziewczynkę odszukałem... I pójdę! Tak, pójdę!
to nie jest moje ulubione opowiadanie, być może dlatego, że tak znacząco się różni od pozostałych. jednak nie można mu odmówić ze zostaje na dłużej z człowiekiem. można się zastanawiać czy to faktycznie sen? ponadto cenie taką utopie czy też dystopię, bo trzeba pamiętać, że to XIX wiek.