“Hij werd geboren, deed zijn werk en stierf” – zo kernachtig vatte Martin Heidegger samen wat aan het leven van Aristoteles filosofisch van belang was. Veel meer had hij liever niet van zichzelf blootgegeven. Maar leven en werk vormen, zoals Alfred Denker in Onderweg in Zijn en Tijd laat zien, juist bij Heidegger een onlosmakelijke eenheid. In dit boek wordt Heideggers levens- en denkweg in zijn belangrijkste stadia zichtbaar en begrijpelijk gemaakt.
Dit boek is een vertaling van Unterwegs in Sein und Zeit, eveneens van de hand van de Nederlandse Heidegger-expert Alfred Denker. In deze Nederlandse vertaling wordt ook ingegaan op de ‘Schwarze Hefte’ en de recent ontdekte brieven van Heidegger aan zijn broer. Hierdoor ontstaat er een compleet beeld van het leven en werk van een van de belangrijkste filosofen uit de twintigste eeuw.
Telkens op plaatsen waar ik dit nodig heb, wijst Alfred Denker de ‘formele aanduiding’ in het fenomenologische denken van Heidegger aan. Dit heeft voor mij veel over Zijn en Tijd verhelderd. Ook maakt Denker aannemelijk dat Heidegger in 1933 na zijn nationaal-socialistische misstappen tot inkeer komt en gaat inzien dat de Sjoah het verschrikkelijke en gruwelijke resultaat van het nihilisme is. Zijn ‘ommekeer’ naar het pleidooi voor een ‘hartelijk denken’ - om niet in volledige onnadenkendheid te vervallen en weg te geraken van het nihilisme - krijgt hierdoor zin, al bereikt dit in het religieus-poëtische vocabulaire van Heidegger nog niet de vorm die mij aanspreekt.