توماس و هاینریش مان دو برادرند که در آغاز قرن بیستم به عرصهٔ ادب آلمان پا گذاشتند. دو برادر که در طی دهههای پرآشوب این قرن با تفاوتهایشان در افکار و نگارش، پیوسته به یکدیگر کمال بخشیدند، در زندگی هنری و اجتماعی خود شاهد رویدادهای سرنوشتسازی مانند شکلگیری امپراتوری آلمان، تلاطم این کشور در توازن سیاسی اروپای توسعهطلب و در پی آن بروز دو جنگ جهانی بودند. آنها اگر تا قبل از این فاجعهها، با رمانهایی پرمایه تصویرهایی قانعکننده از زیر پوستهٔ جامعهٔ خود ارائه میدادند، اینک با قبضهٔ قدرت به دست هیتلر به راه مبارزهٔ سیاسی رفتند. این دو برادر با همان اولین رمانهای دوران جوانی پختگیای زودرس نشان دادند و از نویسندگان مطرح آلمان در دهههای نخستین قرن گذشته شدند. هاینریش، برادر بزرگتر، سنت فرهنگی فرانسه و بیش از هر چیز اندیشهٔ جمهوریت را به درون آثار خود همچون «فرشتهٔ آبی»، «شهر کوچک» و بهخصوص رمان «زیردست» آورد. توماس نیز با تکیه بر سنت رمان روسی، میراثدار اندیشه و ادب هموطنان پیشکسوت خود در قرن نوزدهم و نهضت روشنگری شد.
مانفرد فلوگه در نثری روایتگونه و در عین حال تحلیلی، در صدوچهلمین تولد توماس مان، دربارهٔ یکایک اعضای خانوادهٔ مان نوشته است. آلمانیها (و با هر ترجمه از این کتاب دیگر ملتها هم) یک بار دیگر و در چشماندازی گسترده با زندگی فردی و اجتماعی این نویسندگان، موسیقیدانان، تاریخنگاران و مبارزان شایستهٔ فرهنگی آشنا میشوند و از رهگذر نقدی که در ضمن آثار عمدهشان میآید، دیدی چندسویه از فرهنگ و ادب آلمان در قرن بیستم به دست میآورند.
مانفرد فلوگه نویسنده، مترجم، نمایشنامهنویس تئاتر و رادیو و زندگینامهنویس آلمانی است که در سال ۱۹۴۶ در یک اردوگاه فراریان جنگ جهانی دوم به دنیا آمد. کودکی او در منطقهٔ روهر گذشت که مرکز کارگری و صنعت آلمان است. او در دانشگاه در ادبیات رمانتیک و تاریخ تحصیل و در سال ۱۹۷۴ دکترای خود را دریافت کرد. فلوگه بیش از هر چیز بر پژوهش در ادبیات مهاجرت آلمان طی جنگ جهانی دوم تمرکز دارد. ار آثار معروف او در این زمینه، زندگینامهٔ هاینریش مان است. رمانهای او نیز با ترکیبی از روایت و واقعیت، بیشتر از رویدادهای جنگ جهانی دوم تأثیر گرفتهاند که از جملهٔ آنها میتوان به رمانهای «یادی از برلین» و «نجات بدون منجی» اشاره کرد.
Tragiškai sunki ir klampi knyga, kurią iki paskutinio puslapio teko įveikti tik todėl, kad negaliu palikti nebaigtų skaityti knygų. Pats savaime vertimas yra geras, nes neteko klupinėti lietuviškame tekste. Tačiau autoriaus minčių seka ir raizgalynė prilygo klampojimui po kopas. Nuokrypiai į filosofiją, užsižaidimas sąvokų ir minčių “aukštomis materijomis”, padrikas šokinėjimas laike ir erdvėje, negebėjimas žmogiškai paaiškinti esmės ne tik, kad nekūrė rišlaus pasakojimo, bet ir trukdė suvokti visos Mannų giminės vertę ir įtaką pasaulio literatūros ir kultūros raidai ir istorijai. Vienintelis atokvėpis keliaujant per puslapius buvo pasakojimas apie Mannų šeimos vaikus kaip apie normalioje šeimoje gimusius ir užaugusius vaikus, kuomet sakiniai tampa suprantami ir paprasti, neužvelti filosofiniais “mandražais” ir turintys loginę seką bei tąsą. Norint geriau pažinti Thomo Manno kūrybà geriau skaityti pačią kūrybą. O jei labai prireiktų paaiškinimų, geriau jų ieškoti kitur.
È una lettura entusiasmante per gran parte del libro. L’aspetto più interessante è l’aver delineato la misura, con la quale la storia, per molti versi tragica, di questa illustre famiglia rispecchi la storia del 900. Purtroppo non sempre continuo nel suo alto livello. Alcuni capitoli risentono di troppa concisione. A tratti brillante: „La famiglia Mann (Die Manns) è una storia di successo fatta di piccole tragedie.“
حقیقتا قوی. نویسنده احاطه کاملی به زندگی این خانواده داره و مشخصه که نه تنها آثار اصلی بلکه حجم عظیمی از یادداشتها، نامهنگاریها و ... رو هم خونده. با این وجود کتاب اصلا زندگینامه خشک نیست بلکه کاملا جذابیت داستانگونه هم داره. فلوگه حتی تو شرح آثار این خانواده هم دست توانایی داره و شرحهای کوتاه ولی بسیار مفیدی نوشته. ترجمه هم که عالیه منتهی به ویراستاری حسابی میخواد.