தபால்காரர் பொண்டாட்டி[Thabalkarar Pondati]

by பிரபஞ்சன்

தபால்காரர்கள் மேல் என்ன காரணத்தாலோ ஒரு வகையான ஈர்ப்பு சின்ன வயசிலிருந்தே எனக்கு ஏற்பட்டுவிட்டது. தபால்காரர்களை நான் தினமும் சந்திக்கும் வாய்ப்பு ஏற்பட்டது. எங்கள் வீட்டுக்கு தினமும் தபால் வரும்.

அப்படித்தான் பரிச்சயமானவர் அந்தத் தபால்காரர். சைக்கிளில் வருவார். நான் பத்திரிகைகளுக்கு பதின்மூன்று வயது தொடங்கி சின்னச் சின்னக் கவிதைகள் அனுப்பிவைப்பேன். அவை திரும்பி வரும். அல்லது பிரசுரிக்க இயலாமைக்கு வருந்துவதாக ஆசிரியர் எழுதி இருப்பார்.

ஆனால் விரைவில், என் கதை, கவிதை, கட்டுரைகள் பிரசுர மாயின. அவர், என் பக்கத்திலிருந்து, நான் பத்திரிகையைப் பிரித்து, பிரசுரமாகி இருக்கும் என் படைப்பை நானும் படித்து, அவரிடமும் காட்டும் வரை, அவர் என் எதிரிலேயே நின்றிருப்- பார். வாய் திறந்து பாராட்டமாட்டார். ஆனால், அவர் மகிழ்ச்சி யாக உணர்கிறார் என்பதை நான் அறியும்படி இருக்கும்.

224 pages, Paperback

Published September 1, 2014

About the author

Prapanchan (Tamil: பிரபஞ்சன்), is the pseudonym of S. Vaidyalingam (Tamil: சாரங்கபாணி வைத்தியலிங்கம்) a Tamil, writer and critic from Puducherry, India.

He started his career as a Tamil teacher in Thanjavur. He also worked as a journalist in Kumudam, Ananda Vikatan and Kungumam. In 1961, he published his first short story Enna ulagamada in the magazine Bharani. He was influenced by the Self-Respect Movement. He had published 46 books. In 1995, he was awarded the Sahitya Akademi Award for Tamil for his historical novel Vaanam Vasappadum (lit. The Sky will be ours) set in the times of Ananda Ranga Pillai. His works have been translated into Hindi, Telugu, Kannada, German, French, English and Swedish. His play Muttai is part of the curriculum in Delhi University and his short story collection Netrru Manidhargal is a textbook in many colleges.

Reviews

[Gouri Shankar]

24 சிறு கதைகள் தொகுப்பு. பிரபஞ்சன் தனது முன்னுரையில் இப்படி ஒரு வாசகம் எழுதியிருப்பார் " அப்போதொல்லாம் நிறைய மனிதர்களைச் சந்திக்கிற வாய்ப்பு எனக்குக் கிடைத்திருந்தது." என்று .அதை ஒவ்வொரு கதையிலும் உணர முடிகிறது ! மேலும் பிரபஞ்சனின் எழுத்துக்களை படிக்க வேண்டும் என்ற ஆவல் தூண்டுவது இயற்கைதான்.

[Hemamalini]

பிரபஞ்சனின் இயல்பான எழுத்துக்கள் வாசகர்களை வசிகரிக்கிறது.ஒவ்வொரு கதையும் அதற்கென சிறப்பியல்புகளை கொண்டுள்ளது.குறிப்பாக ஒவ்வொரு கதையின் முடிவுகளும் புன்னகையையோ அல்லது அழுகையை நிச்சயம் வர வைக்கும்."ஆம்பளைன்னா என்னடா அர்த்தம் ", "குழந்தை வருத்தப்பட்டிருப்பாளே" எனக்கு கண்ணீர் வர வைத்த வரிகள்.தபால்காரர் பொண்டாட்டி சிறுகதை சிறுவயதுக்கே கொண்டு சென்று விடும்.