มเหสีป่วนรัก 1

มเหสีป่วนรัก #1

by 戈鞅, เกอยาง, Wisnu (Translator)

ยามราชสำนักไม่มั่นคง จักรพรรดิเยาว์วัย พระพันปีอ่อนแอ ช่วงเวลาเช่นนี้มักจะมีขุนนางชั่วโฉดสร้างโอกาสยึดรวมอำนาจไว้ในมือของตน
‘เวยกั๋วกง’ขุนนางผู้กระหายควบคุมอำนาจล้นฟ้าไว้ในมือ แม้แต่จักรพรรดิน้อยก็ต้องเชื่อฟัง เขาจึงเดินหมากเพื่อเป็นพระสัสสุระของจักรพรรดิน้อย ส่งบุตรีนอกสมรสของตนเข้าอภิเษกสมรสเป็นอัครมเหสีเพียงหนึ่งเดียว

เรื่องนี้สะเทือนฟ้าสะเทือนดินยิ่งนัก ผู้คนต่างโจษขานกันไปไกล ทว่าเรื่องที่เล่าลือกันนี้มิใช่เพราะความยิ่งใหญ่ หรือความงดงามของอัครมเหสีผู้เลอโฉม แต่เป็นเพราะบุตรีของเวยกั๋วกงผู้นี้นั้นห่างไกลจากคำว่า ‘สาวงาม’มากนัก อีกทั้งรูปร่างหรือก็อวบอ้วนยิ่งนัก ผิวพรรณก็ดำขำ จนพาให้ผู้พบเห็นได้ขบขัน หนำซ้ำอัครมเหสีผู้นี้ยังเป็นคนสร้างความปั่นป่วนไปทั่ววังหลวง สมกับเป็นบุตรีของขุนนางโฉดชั่วโดยแท้

แต่ทว่าแม้ว่านางจะอ้วนดำ ทั้งยังเป็นลูกศัตรู เหตุไฉนจิตใจของจักรพรรดิน้อยถึงได้ป่วนปั่นและอ่อนไหวไปเพราะนางเช่นนี้!

Genres: China

320 pages, Paperback

Published December 1, 2017

Reviews

[Patrawan Dear]

#มเหสีป่วนรัก เล่ม 1 / เกอยาง

(อาจมีสปอยล์เล็กๆ นะคะ)
.
.
.
.
.
.


เรื่องนี้มีกระแสไม่ค่อยดีเท่าไหร่ค่ะ แต่คนชอบลองก็ยังคงซื้อมาลองอยู่ดี จุดเด่นของเรื่องอยู่ที่นางเอกไม่สวยอย่างที่รู้ ๆ กันนะคะ นางทั้งอ้วนทั้งดำแบบแท้ทรูไม่มีถอดรูป อ่านไปจบเล่มหนึ่งก็ยังไม่เห็นความเก่งกล้าอันใด แต่ที่สัมผัสได้คือเคมีที่เริ่มจะคลิกกันของพระนางค่ะ

ตามเนื้อเรื่องนั้น นางเอกเป็นลูกสาวของศัตรูของพระเอก แต่อ่านแล้วไม่ค่อยรู้สึกถึงความเป็นปรปักษ์หรือความเข้มข้นทางการเมืองเลย ส่วนใหญ่จะเน้นไปในด้านการเรียนรู้ตัวตนซึ่งกันและกันของพระนาง แล้วก็ลุ้นนิด ๆ ว่าพระเอกจะเข้าหอกับนางเอกอ้วนดำตอนไหน แต่งกันมาสิบกว่าปี เมื่อไหร่จะยอมรับว่ารักกันสักที เดี๋ยวชิดเดี๋ยวห่างกันอยู่นั่น แถมยังมีคนสวยพิมพ์นิยมมาแทรกกลางเสียอีก

สรุปว่าถ้าอ่านโดยไม่เน้นสาระ ไม่สนใจประเด็นใดนอกจากอ่านเอาฮา คุณจะได้สิทธิ์นั้นค่ะ อ่านสนุกพอสมควร อ่านไปขำไป สบายสมอง มีข้อคิดสะกิดใจเรื่องมุมมองด้านความงามและปณิธานการใช้ชีวิตแทรกมานิดหน่อย โดยรวมแล้วมันจึงไม่ได้แย่ แค่อย่าคาดหวังอะไรที่ยาก ๆ หรือซับซ้อน เท่านั้นจริง ๆ ค่ะ :)

[Polyj · Rating 4 out of 5]

ต้วนอวิ๋นจั้ง vs หลิวเฮยพั่ง

มเหสีป่วนรัก เป็นนิยายรักเบาๆ อ่านสบายๆ มีมุกขำ ๆ บ้าง แบบอ่านแล้วอารมณ์ดี
ส่วนเรื่องการบ้านการเมือง เล่ห์เหลี่ยมในราชสำนัก ในวังหลังอะไรพวกนั้นก็มีนะ แต่ไม่ได้เข้มข้นน่าทึ่งอะไรมากมาย

ตัวเรื่องที่น่าสนใจคือ ... นางเอก หลิวเฉยพั่ง เป็นสาวอวบและดำ ถือว่าตกมาตรฐานหญิงงามในสมัยนั้น แถมโตมาแบบชาวบ้าน ก็ไม่ได้มีกิริยาแช่มช้อยหรือคุณสมบัติแบบคุณหนูผู้ดีที่ใครเห็นเป็นต้องชมเชยอะไร แต่นางก็มีดีตรงที่เป็นคนจิตใจดี ซื่อตรงและรู้จักคิด จะว่าฉลาดมากก็ไม่ขนาดนั้น เอาเป็นว่าพอมีความคิดดีอยู่ ทำให้อยู่รอดในวังได้ก็แล้วกัน
อีกอย่างที่โดดเด่นคือเรื่องการมองโลกในแง่ดี และมี EQ สูง แม้จะโดนคนอื่นดูถูกเหยียดหยามเรื่องรูปร่างหน้าตา แต่นางก็พยักหน้ารับโดยไม่ถือโทษโกรธเคือง แบบยอมรับสภาพอะ
จริงๆ ทั้งเรื่องนี้เราชอบนางเอกคนเดียวนี่แหละ ไม่ได้เก่งกาจ ฉลาดเวอร์ ไม่ได้สวยหรือมีความสามารถเฉพาะตัวอะไร แต่นาง อยู่เป็น คือมีความสามารถในการปรับตัว

ส่วนตัวพระเอก ถือว่ามีบทบาทน้อย ช่วงแรกๆ นี่นางเอกโซโลเลย จริงๆ อ่านจนจบก็ไม่รู้ว่าทำไมพระเอกถึงมารักนางเอกได้ แม้จะแต่งงานกันในนามมานานหลายปี แทบไม่ได้เจอกันเท่าไหร่ นางเอกก็ไม่ได้ทำอะไรให้พระเอกชอบเลยอะ ทำไมถึงมารักกันได้ก็ไม่รู้ ... ในเรื่องพระเอกก็บอกเองว่าไม่รู้ทำไมรัก 55555 หรือความรักมันคงไม่ต้องการคำอธิบายละมั้ง

พวกตัวอิจฉาตัวร้ายต่าง ๆ ถือว่าอ่อนค่ะ อาจจะเป็นเพราะตั้งใจให้เรื่องมันออกมาแนวสบายๆ พวกนี้เลยไม่ได้มาแนวอิจฉาแรงอะไรนัก

ถึงเรื่องนี้จะเบาๆ ไม่ได้เข้มข้น แต่สำนวนและการแปลอ่านแล้วรู้สึกว่ามันดีมาก อ่านแล้วให้อารมณ์ต่อเนื่อง อ่านสนุก อยากอ่านอยากตามดูชีวิตของนางเอกไปเรื่อยๆ ไม่น่าเบื่อเลยค่ะ

เราชอบเรื่องนี้นะ ถ้ามองหานิยายอ่านสบายๆ ก็เชียร์เลยค่ะ

[M · Rating 4 out of 5]

ไม่แย่นะ อ่านได้เพลินๆ สนุกๆ
ตอนแรกก็แอบเดาๆ ว่าจะเป็นแก้วหน้าม้าป่าวหว่า มีแนวถอดรูปงี้
แต่อ่านไปก็รู้สึกว่าโอเคค่ะ กลไกถอดรูปน่าจะไม่เป็นออพชั่นเสริมของนาง
แต่ปกเล่มคืออะไร นี่คืออ้วนดำแล้ว? อ้วนตรงไหน ดำตรงไหนคะ คนวาดกรุณาชี้แจง

Anyway นางเอกที่เค้าว่าอ้วนดำนั้น แท้จริงแล้วมีเสน่ห์ยิ่ง ไม่ได้เป็นคนจริตจะก้านหรืออะไรนะ แต่นางไม่แคร์สื่อเท่าไหร่ ความคิดก็แปลกประหลาดแต่เต็มไปด้วยความเฉลียวฉลาด นางเข้าไปอยู่ในวังทั้งโดนด่าโดนประณามว่าน่าเกลียด ไม่สวย โดนพระพันปีโขกสับ แต่สุดท้ายทุกอย่างก็มีผลของมันอ่ะเนอะ นางเอกไม่ได้เก็บกด นางยอมคน แต่ก็มีขอบเขตนะ ถ้านางไม่โอเคนางก็จะไม่ทำแต่การพูดจาไม่ทำให้คนอื่นโมโหเท่าไหร่ ส่วนใหญ่จะจุกไปก็เท่านั้น ซึ่งไอ้ประโยคพวกนี้แหละที่ฮา
ออกแนวกวนตีนใสๆ อ่ะ 55555

ตัวเนื้อเรื่องดูเรียบเรื่อย บางบทเหมือนดูซีรียส์จบในตอนแนว FRIENDS ประมาณนั้น มันเหมือนได้เห็นการเติบโตของพระ-นางไปเรื่อยๆ ดูแล้วเหมือนพระเอกน่าจะชอบนางเอกก่อนนะ...
พระเอกเล่มนี้น่าเอ็นดูมาก ยิ่งตอนที่เริ่มมีใจให้นางเอกแต่ไม่รู้ตัวนี่ น่ารักกก
ใช้ได้นะ ไม่น่าเบื่อ สนุกดี ถึงจะไม่มีความดราม่าเท่าไหร่ แต่มันมีเรื่องแย่งชิงกันอยู่ระหว่างพ่อนางเอกกะพระเอก นอกนั้นในวังไร้สนมมาก พระเอกไม่รับ 555 น่ารักเชียว ไม่มีอะไรที่บีบคั้นเลยค่ะคุณ

[Kamon SecondAccount · Rating 4 out of 5]

แนวรักระหว่างฮ่องเต้กับอัครมเหสีที่เป็นลูกศัตรู
.
เพราะเป็นยุคขุนนางมีอำนาจเหนือฮ่องเต้เยาว์วัย 'ต้วนอวิ๋นจั้ง' จำต้องรับ 'หลิวเฮยพั่ง' บุตรสาวตระกูลหลิวมาเป็นอัครมเหสีเพื่อเอาใจเวยกั๋วกงเอาไว้ก่อน รอวันเขาเติบใหญ่แล้วจึงค่อยยึดอำนาจคืนมา แต่ไม่นึกเลยว่ามเหสีที่ทั้งอ้วนทั้งดำผิดมาตรฐานสาวงามคนนี้กลับค่อยๆ ยึดครองหัวใจของเขาจนได้ แล้วความรักนี้จะลงเอยเช่นไร? ในเมื่อบิดาของนางคือศัตรูของเขา
.
พล็อตรักในเรื่องค่อนข้างเรื่อยๆ เฉื่อยๆ นางเอกฉลาดแบบอยู่เป็น เลือกเอาใจทุกคนโดยที่ตัวเองก็สบายใจด้วย ส่วนพระเอกจัดเป็นลูกผู้ชายคนหนึ่ง ขนาดไม่ได้รักมเหสีตัวเองก็ยังดูแลแบบห่างๆ พยายามทำหน้าที่ฮ่องเต้ที่ดี จะสังเกตได้ว่าตัวเอกเป็นพวกรับผิดชอบต่อบทบาทหน้าที่ของตัวเองอย่างดี นี่คงเป็นสาเหตุหนึ่งที่สองคนนี้ค่อยๆ รักกันในที่สุด
ปมปัญหาหลักในเรื่องจะเป็นการแย่งอำนาจคืนจากเวยกั๋วกง..พ่อของนางเอก และมีเรื่องรักหยุมหยิมเป็นน้ำจิ้มหลอกให้อ่านไปได้เรื่อยๆ แต่เพราะตัวร้ายในเรื่องไม่ได้ร้ายกาจแบบเอาถึงตาย ช่วงท้ายเลยไม่ได้ดราม่าอย่างที่คิด เล่ห์กลในเรื่องก็ไม่ได้ซับซ้อนเท่าไหร่ด้วย
.
โดยรวมแล้ว อ่านเพลินๆ ชอบตรงนางเอกอ้วนดำแหวกขนบนิยายจีนดี แต่ในส่วนพล็อตแย่งอำนาจยังจืดไปหน่อยค่ะ ถ้ารวมคะแนนสองเล่ม เต็ม5 ให้3.5 ละกัน

[Cinnamon · Rating 4 out of 5]

น่ารักดี ตลกปนดราม่า โรแมนติกเล็ก ๆ ค่อย ๆ เห็นพัฒนาการของความสัมพันธ์ระหว่างพระเอกนางเอกจากที่ไม่ประสีประสาจนเติบใหญ่ ท่ามก��างเกมอำนาจทางการเมือง นางเอกน่าสงสารมาก แต่ถึงจะไม่โปรดเพียงใดพระเอกก็มีคุณธรรมพอที่จะไม่ทำร้ายนาง (แม้จะมีทำร้ายจิตใจกันก็เถอะ แต่ก็ยังพอเข้าใจถึงเหตุผลที่ขัดขวางอยู่บ้าง) นี่เป็นอีกจุดที่ชอบในเรื่อง การเดินเรื่องก็เร็วดี รอลุ้นต่อในเล่ม 2

[Sortletter · Rating 4 out of 5]

สนุกดี มีมุกฮาออกมาเรื่อยๆ
เรื่องนี้ไม่สวย ฉลาด เก่งล้ำ แต่นางอ้วนดำ จริงๆคงประมาณท้วมคล้ำมากกว่า เพราะนางถูกวิจารณ์ว่า ดำไปนิดอ้วนไปหน่อยบ่อยๆในนิยาย
นางถูกพ่อส่งไปเป็นอัครมเหสีของพระเอก พ่อที่พระเอกมองเป็นศัตรู
นางเองก็เป็นแม่ที่เลี้ยงจนโต เพิ่งเจอพ่อตอนโต
เป็นเรื่องที่ พระ นาง นิสัยน่ารัก

[Jo Chawandit · Rating 3 out of 5]

เรื่องนี้เรื่อยๆ เรียบๆ ไม่ได้มีอะไรโดดเด่น
(นอกจากความอ้วนดำของนางเอก)
จะบอกว่าสนุกก็ไม่สุดไม่มีจุดพีคใดๆ
หรือบอกว่าสนุกเราก็ไม่ได้ขนาดวางไม่ลง
เล่มนี้มีจุดที่ชอบตรงต้นเรื่อง รู้สึกว่าช่วงยังเด็กกันทั้งคู่น่ารักดี
เป็นความหลังวัยเยาว์ที่ปูพื้นความสัมพันธ์พระนางได้ดี

[panaread · Rating 3 out of 5]

มเหสีอ้วนดำ ลูกสาวที่เสนาบดีเพิ่งนึกได้ว่าเคยมี เลยเอามาแต่งกับฮ่องเต้เพื่ออำนาจ ส่วนนางเอกมาแล้วก็คิดว่าทำหน้าที่ตัวเองให้ดี ฮ่องเต้ก็ค่อยๆรู้สึกดีอารมณ์โตมาด้วยกันตั้งแต่เด็ก(แต่งกันตั้งแต่สิบต้นๆ) ปมหญิงงาม ปมแย่งอำนาจ นอ.เป็นคนกลาง สุดท้ายหนีไป พอ.ไปตามทำนองนั้น แต่ไม่ดราม่าเท่าไหร่

[Pan · Rating 5 out of 5]

น่ารักค่ะ

[Papelaa Ri · Rating 4 out of 5]

ชอบบ น่ารักก เล่มแรกคือดีกว่าเล่มสอง
นางเอกเป็นคนอ้วนดำ ฉลาดแต่ชอบตีมึน

[4e3a · Rating 3 out of 5]

รีวิวเล่ม1

อ่านได้เรื่อยๆ มีมุกให้ขำเป็นระยะๆ พระเอกนางเอกแต่งงานเร็ว เลยเหมือนโตมาด้วยกัน เป็นเพื่อนกัน จะออกแนวรักซึมลึก ค่อยๆมีใจให้กันแบบไม่รู้ตัว นอ.ถึงไม่สวยแต่ทัศนคติดี