What do you think?
Rate this book
Η ζώνη της Αφροδίτης
Ερωτεύονταν οι Αμαζόνες; Ποια ήταν η Ωραία Ελένη; Πήγε εντέλει στην Τροία ή όχι; Γιατί η θεά της Αυγής Ηώς συνήθιζε να απάγει τους εραστές της; Πώς αντέδρασε το ερωτευμένο Τέρας (ο Κύκλωπας Πολύφημος) όταν η Ωραία (Γαλάτεια) φλέρταρε κάποιον άλλο -και μάλιστα όμορφο; Σκότωσε πράγματι η Μήδεια τα παιδιά της; Ντυνόταν ο Ηρακλής γυναικεία για χάρη της Ομφάλης; Ξέχασε ή εγκατέλειψε ο Θησέας την Αριάδνη στην Νάξο; Χτυπήθηκε ποτέ από τα ίδια του τα βέλη ο θεός Έρωτας; Ποιος ήταν ο άντρας που δεν υποτάχτηκε στα θέλγητρα της θεάς Αφροδίτης; Αυτά και πολλά άλλα ερωτήματα βρίσκουν απάντηση σ' αυτό το βιβλίο με τις ωραιότερες ερωτικές ιστορίες των Αρχαίων Ελλήνων. 100+1 ιστορίες έξυπνες, τολμηρές, ρομαντικές, αινιγματικές ή "σκοτεινές", όμως επίκαιρες και διδακτικές, ξαφνιάζουν με την ανεξάντλητη δύναμή τους να διεισδύσουν στα μύχια της ανθρώπινης ψυχής.
349 pages, Paperback
Published May 1, 2004
1 person is currently reading
6 people want to read
About the author
Νίκος Φαρούπος
12 books9 followersΟ Νίκος Φαρούπος γεννήθηκε στην Αθήνα. Σπούδασε κοινωνική ψυχολογία στην Αυστρία και σκηνοθεσία στη Σχολή Κινηματογράφου Ευγενίας Χατζίκου. Αρχικά εργάστηκε σαν βοηθός σκηνοθέτη στη διαφήμιση και σε ταινίες μεγάλου μήκους. Από το 1989 ασχολείται επαγγελματικά με το σενάριο και έχει συνεργαστεί στη συγγραφή αρκετών τηλεοπτικών σειρών καθώς και κινηματογραφικών σεναρίων.
Το 1994 χρηματοδοτήθηκε από το European Script Fund για έξι τηλεταινίες με γενικό τίτλο "Ιστορίες από το παρελθόν", ενώ με το σενάριο του "Ο δήμιος", συμμετείχε στα σεμινάρια σεναρίου του European Script Fund και για διερεύνηση παραγωγής στο πρόγραμμα Μedia (1995). Έχει εκδώσει μυθιστορήματα, διηγήματα και μελέτες.
Το 1994 χρηματοδοτήθηκε από το European Script Fund για έξι τηλεταινίες με γενικό τίτλο "Ιστορίες από το παρελθόν", ενώ με το σενάριο του "Ο δήμιος", συμμετείχε στα σεμινάρια σεναρίου του European Script Fund και για διερεύνηση παραγωγής στο πρόγραμμα Μedia (1995). Έχει εκδώσει μυθιστορήματα, διηγήματα και μελέτες.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 of 1 review
May 28, 2020
Ουάου! (κάποιες σκέψεις για τη ‘’Ζώνη της Αφροδίτης’’ του Νίκου Φαρούπου)
Πάντοτε με ενθουσίαζε η μυθολογία. Η αρχαιότητα είναι ένα άλλο θέμα για μένα, μα δυστυχώς, πάνε χέρι-χέρι. Με θυμάμαι όμως από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού ακόμα, να έχω τρομερή αγάπη για τους Αιγύπτιους του παρελθόντος, στο γυμνάσιο και στο λύκειο με τους Βίκινγκ και μετέπειτα με Μεσοποταμία, Περσία, Αραβία κλπ. Η αρχαία Ελλάδα και η αρχαία Ρώμη όμως, ήταν κάπως θέματα… ‘’ταμπού’’. Όσα είχα διαβάσει έμμεσα, μέσα από έρευνες για ιστορία της Τέχνης και εξηγήσεις για τις εκάστοτε παραστάσεις με κλασική θεματική… με τρόμαζαν!
Άρχισα να διαβάζω για το παρελθόν μας και γι αυτό των γειτόνων μας το 2015. Πάντα διστακτικά και πάντα με το σταγονόμετρο. Γιατί; Γιατί δεν ήθελα να καταλήξω ‘’λιακόπουλος’’ ή ‘’βορίδης’’. Δεν ήθελα να είμαι ο τύπος του ανθρώπου που λέει ‘’όλα από εμάς ξεκίνησαν’’ ή ‘’όταν εμείς κάναμε φιλοσοφία οι άλλοι σκαρφάλωναν στα δέντρα’’ ή ‘’οι τρακόσοι πέθαναν για να κάνουμε πάσχα’’ και να επαναπαύομαι στις δάφνες μου, λες και όσα εισήγαγαν κάποιοι που ζούσαν κάποτε εδώ, είναι δικαιωματικά δικά μου αποκτήματα. Μα, ρε γαμώτο, είναι πηγάδι δίχως πάτο, λίμνη που ίσα πατώ το δαχτυλάκι μου κάθε φορά και όταν κοιτώ σε αυτή την άβυσσο, όχι μόνο με κοιτά κατάματα μα μου δίνει τόση έμπνευση… όσο τίποτε άλλο!
Ναι, σίγουρα η ‘’κλασική παιδεία’’ περιλαμβάνει τη δική μας αρχαιότητα και τα σίκουελ που έγραψαν οι πολύ πιο άμεσοι και ίσως εξίσου ταλαντούχοι γείτονές μας, αλλά αυτό που φοβάμαι πάντα είναι ότι στους δρόμους του λόγου και των ιδεών, οι ρώσοι, οι γάλλοι και οι άγγλοι δεν ήθελα ποτέ να πέσουν από το βάθρο τους.
Οπότε αποφάσισα, να κάνω μία μεγαλύτερη ‘’βουτιά’’ αυτή την φορά, με ένα από τα βιβλία που έχει γράψει πάνω στο θέμα ένας από τους αγαπημένους μου Έλληνες συγγραφείς του σήμερα. Ο Νίκος Φαρούπος έχει γράψει τρία βιβλία για την αρχαία Ελλάδα με προσιτό ύφος (αυτό, Ελένη, Εφιάλτης) και δύο λεξικά απ’ ό,τι γνωρίζω.
Έχω διαβάσει σχεδόν όλα τα βιβλία του συγγραφέα εκτός από τα λεξικά και άλλα δύο, οπότε ήμουν σίγουρος για την έρευνά του και για την απόλαυση που θα μου έδινε αυτό το βιβλίο.
Δεν περίμενα όμως να είναι σκέτο χρυσάφι!
Μιλάμε για 101 ιστορίες, όλες σε έκταση τρείς με πέντε σελίδες και κάποιες μικρότερες ακόμα, οι οποίες κυλάνε νερό και σε γεμίζουν εικόνες και έμπνευση. Ο λόγος είναι απλός, άμεσος και δίχως φιοριτούρες, ενώ για άλλη μία φορά απλά υποκλίνομαι στην έρευνα και στην γνώση αυτού του ανθρώπου. Έφυγε νεράκι και μπορεί τώρα όλα τα ονόματα να είναι μπερδεμένα στο νου μου ή να μην θυμάμαι και τις 101 ιστορίες, μα κάποιες εικόνες με συγκλόνισαν.
Αρχικά, αυτό που μου έκανε το συγκεκριμένο βιβλίο, είναι ένα σοκ που δεν το περίμενα να συμβεί ποτέ: εξίσωσε (νταξ, σχεδόν, μη γίνομαι και βλάσφημος) τον Άδη με τον Λου. Σίγουρα ο Έκπτωτος ακόμα είναι πολύ ψηλά σαν αρχέτυπο και μορφή μέσα μου, αλλά ο Άδης, ρε παιδιά, είναι πολύ παρεξηγημένο παλικαράκι, είναι γκοθόπαιδο και τα όσα πέρασε τα ένιωσα πολύ δυνατά και τα αγάπησα. Σίγουρα θα καώ με τον συγκεκριμένο στο μέλλον! Επίσης, λάτρεψα περισσότερο τον Ορφέα και τον Οδυσσέα, για τους οποίους είχα μεν διαβάσει κάποια πράγματα, μα εδώ είδα πολύ περισσότερα.
Αρνητικούλια; Ίσως η πολιορκία ονομάτων και ιστοριών να έχει το ίδιο αποτέλεσμα σε κάθε αναγνώστη: να τα ξεχνάς ή να τα μπλέκεις. Μα το γεγονός ότι κάθε ιστορία έχει για τίτλο τα ονόματα των ηρώων, σε βοηθά από τα περιεχόμενα να ανατρέξεις εύκολα και να την ξαναδιαβάσεις ανά πάσα στιγμή δίχως να ‘’χάσεις’’ παρά μόνο λίγα λεπτά από τον χρόνο σου. Δεύτερον: με κούρασε κάπως που σε κάθε μύθο περιλαμβανόταν κάθε εκδοχή. Αυτό έχει την ομορφιά του, γιατί βλέπουμε όλες τις παραλλαγές της εκάστοτε ιστορίας, μα θα προτιμούσα στο βασικό σώμα του βιβλίου να είναι επιλεγμένη μία μόνον και στα παραρτήματα ή σε υποσημείωση οι υπόλοιπες. Μα και αυτό πάλι, δείχνει την εκτεταμένη έρευνα, οπότε ακόμα κι αν μου κλώτσησε, δεν είναι απόλυτα αρνητικό.
Κλείνοντας, θα πω για άλλη μια φορά, ότι σαν σύλληψη, δομή και αποτέλεσμα δεν ήταν μόνο άρτιο μα τρομερά εμπνευσιογόνο και το προτείνω σε όλους!
Πάντοτε με ενθουσίαζε η μυθολογία. Η αρχαιότητα είναι ένα άλλο θέμα για μένα, μα δυστυχώς, πάνε χέρι-χέρι. Με θυμάμαι όμως από τις πρώτες τάξεις του δημοτικού ακόμα, να έχω τρομερή αγάπη για τους Αιγύπτιους του παρελθόντος, στο γυμνάσιο και στο λύκειο με τους Βίκινγκ και μετέπειτα με Μεσοποταμία, Περσία, Αραβία κλπ. Η αρχαία Ελλάδα και η αρχαία Ρώμη όμως, ήταν κάπως θέματα… ‘’ταμπού’’. Όσα είχα διαβάσει έμμεσα, μέσα από έρευνες για ιστορία της Τέχνης και εξηγήσεις για τις εκάστοτε παραστάσεις με κλασική θεματική… με τρόμαζαν!
Άρχισα να διαβάζω για το παρελθόν μας και γι αυτό των γειτόνων μας το 2015. Πάντα διστακτικά και πάντα με το σταγονόμετρο. Γιατί; Γιατί δεν ήθελα να καταλήξω ‘’λιακόπουλος’’ ή ‘’βορίδης’’. Δεν ήθελα να είμαι ο τύπος του ανθρώπου που λέει ‘’όλα από εμάς ξεκίνησαν’’ ή ‘’όταν εμείς κάναμε φιλοσοφία οι άλλοι σκαρφάλωναν στα δέντρα’’ ή ‘’οι τρακόσοι πέθαναν για να κάνουμε πάσχα’’ και να επαναπαύομαι στις δάφνες μου, λες και όσα εισήγαγαν κάποιοι που ζούσαν κάποτε εδώ, είναι δικαιωματικά δικά μου αποκτήματα. Μα, ρε γαμώτο, είναι πηγάδι δίχως πάτο, λίμνη που ίσα πατώ το δαχτυλάκι μου κάθε φορά και όταν κοιτώ σε αυτή την άβυσσο, όχι μόνο με κοιτά κατάματα μα μου δίνει τόση έμπνευση… όσο τίποτε άλλο!
Ναι, σίγουρα η ‘’κλασική παιδεία’’ περιλαμβάνει τη δική μας αρχαιότητα και τα σίκουελ που έγραψαν οι πολύ πιο άμεσοι και ίσως εξίσου ταλαντούχοι γείτονές μας, αλλά αυτό που φοβάμαι πάντα είναι ότι στους δρόμους του λόγου και των ιδεών, οι ρώσοι, οι γάλλοι και οι άγγλοι δεν ήθελα ποτέ να πέσουν από το βάθρο τους.
Οπότε αποφάσισα, να κάνω μία μεγαλύτερη ‘’βουτιά’’ αυτή την φορά, με ένα από τα βιβλία που έχει γράψει πάνω στο θέμα ένας από τους αγαπημένους μου Έλληνες συγγραφείς του σήμερα. Ο Νίκος Φαρούπος έχει γράψει τρία βιβλία για την αρχαία Ελλάδα με προσιτό ύφος (αυτό, Ελένη, Εφιάλτης) και δύο λεξικά απ’ ό,τι γνωρίζω.
Έχω διαβάσει σχεδόν όλα τα βιβλία του συγγραφέα εκτός από τα λεξικά και άλλα δύο, οπότε ήμουν σίγουρος για την έρευνά του και για την απόλαυση που θα μου έδινε αυτό το βιβλίο.
Δεν περίμενα όμως να είναι σκέτο χρυσάφι!
Μιλάμε για 101 ιστορίες, όλες σε έκταση τρείς με πέντε σελίδες και κάποιες μικρότερες ακόμα, οι οποίες κυλάνε νερό και σε γεμίζουν εικόνες και έμπνευση. Ο λόγος είναι απλός, άμεσος και δίχως φιοριτούρες, ενώ για άλλη μία φορά απλά υποκλίνομαι στην έρευνα και στην γνώση αυτού του ανθρώπου. Έφυγε νεράκι και μπορεί τώρα όλα τα ονόματα να είναι μπερδεμένα στο νου μου ή να μην θυμάμαι και τις 101 ιστορίες, μα κάποιες εικόνες με συγκλόνισαν.
Αρχικά, αυτό που μου έκανε το συγκεκριμένο βιβλίο, είναι ένα σοκ που δεν το περίμενα να συμβεί ποτέ: εξίσωσε (νταξ, σχεδόν, μη γίνομαι και βλάσφημος) τον Άδη με τον Λου. Σίγουρα ο Έκπτωτος ακόμα είναι πολύ ψηλά σαν αρχέτυπο και μορφή μέσα μου, αλλά ο Άδης, ρε παιδιά, είναι πολύ παρεξηγημένο παλικαράκι, είναι γκοθόπαιδο και τα όσα πέρασε τα ένιωσα πολύ δυνατά και τα αγάπησα. Σίγουρα θα καώ με τον συγκεκριμένο στο μέλλον! Επίσης, λάτρεψα περισσότερο τον Ορφέα και τον Οδυσσέα, για τους οποίους είχα μεν διαβάσει κάποια πράγματα, μα εδώ είδα πολύ περισσότερα.
Αρνητικούλια; Ίσως η πολιορκία ονομάτων και ιστοριών να έχει το ίδιο αποτέλεσμα σε κάθε αναγνώστη: να τα ξεχνάς ή να τα μπλέκεις. Μα το γεγονός ότι κάθε ιστορία έχει για τίτλο τα ονόματα των ηρώων, σε βοηθά από τα περιεχόμενα να ανατρέξεις εύκολα και να την ξαναδιαβάσεις ανά πάσα στιγμή δίχως να ‘’χάσεις’’ παρά μόνο λίγα λεπτά από τον χρόνο σου. Δεύτερον: με κούρασε κάπως που σε κάθε μύθο περιλαμβανόταν κάθε εκδοχή. Αυτό έχει την ομορφιά του, γιατί βλέπουμε όλες τις παραλλαγές της εκάστοτε ιστορίας, μα θα προτιμούσα στο βασικό σώμα του βιβλίου να είναι επιλεγμένη μία μόνον και στα παραρτήματα ή σε υποσημείωση οι υπόλοιπες. Μα και αυτό πάλι, δείχνει την εκτεταμένη έρευνα, οπότε ακόμα κι αν μου κλώτσησε, δεν είναι απόλυτα αρνητικό.
Κλείνοντας, θα πω για άλλη μια φορά, ότι σαν σύλληψη, δομή και αποτέλεσμα δεν ήταν μόνο άρτιο μα τρομερά εμπνευσιογόνο και το προτείνω σε όλους!
Displaying 1 of 1 review