Tatsuyoshi No Takaramono (竜芳の宝物) ทัตซึโยชิ 1

Tatsuyoshi No Takaramono #1

by Senorita-P

อิวาคุระ ทัตซึยะ
เป็นหนุ่มกินพืชขนานแท้ ผู้คุ้นเคยกับวัตถุโบราณและพิพิธภัณฑ์มากกว่าการออกเดทกับสาวๆ เขาคือทายาทคนสำคัญแห่งตระกูลอิวาคุระผู้เฝ้าคลังสมบัติแห่งชาติ แต่ความรู้เรื่องโบราณคดีและประวัติศาสตร์ทั้งหลายก็ไม่ช่วยเรื่องการรับมือกับปัจจุบันเท่าไหร่ โดยเฉพาะเมื่อต้องมาอยู่ร่วมบ้านกับผู้หญิงที่นอกจากจะทุ่มผู้ชายด้วยแขนเดียวได้แล้ว ยังชอบพูดจาประหลาดๆ ใส่เขาไม่หยุดหย่อน ที่หนักสุดคือความคิดสร้างสรรค์ ในการทำลายทรัพย์สินอันทรงคุณค่าของเธอ จนเขาถึงกับต้องเอ่ยปากขอ...
“กรุณาอย่าตอกตะปูลงบนเสาหลังบ้านเพื่อขึงราวตากผ้าได้มั้ยครับ”

โยริคาวะ โยชิโกะ
เป็นตำรวจสาวผู้เชี่ยวชาญเรื่องการเคลียร์เควสต์ในเกมจีบหนุ่ม ถึงอย่างนั้นจำนวนเงินในกระเป๋ากลับสวนทางกับความเชี่ยวชาญเฉพาะด้านของเธอ ขณะที่ถูกพักงานเพราะดันไปก่อเรื่องโดยไม่ตั้งใจ หนุ่มหล่อผู้มาพร้อมพินัยกรรมประหลาดก็ย้ายมาอยู่ด้วย เธอถูกชะตากับเขาทุกอย่าง ปัญหาเดียวก็คือนอกจากโบราณวัตถุแล้ว เขาก็ไม่สนใจอะไรอีกเลย
“ระหว่างฉันกับแจกันราชวงศ์ชิง คุณทัตซึยะว่าอันไหนสวยกว่ากันคะ”

Genres: Novels

511 pages, Paperback

First published December 10, 2017

Reviews

[Lily 百合花 · Rating 5 out of 5]

ชื่อเรื่อง – 竜芳の宝物 (Tatsuyoshi No Takaramono --- ทัตซึโยชิ)
ผู้แต่ง – Senorita-P


ตัวละคร
โยริคาวะ โยชิโกะ 寄川 芳子 อายุ 28 ปี
อิวาคุระ ทัตซึยะ 岩倉 竜也 อายุ 28 ปี
อาเมมิยะ สึมิเระ
อิจิโจ ซาโตชิ
ฟุชิมิ นาเดชิโกะ
โอโทโดะ คิโยทากะ อายุ 32 ปี
อิคุตะ โทยามะ


รีวิวหลังอ่าน

เล่ม 1

เรื่องนี้เป็นเรื่องที่เราได้ทดลองอ่านในเว็บไป 37 ตอน (แล้วก็ตัดตอนได้พีคมาก 555+ ลงแดงมาหลายเดือน) เพื่อประกอบการตัดสินใจว่าจะซื้อเป็นเล่มหรือเป็นอีบุ๊กดี สุดท้ายคิดถูกแล้วล่ะ ที่ยอมเปย์พันนึง กรี๊ดๆๆๆๆ ของแถมมากมายอลังการดาวล้านดวง งามสุดๆ เลยแหละ ตอนหลังมีเพิ่มบ็อกด้วย คือดีงามจริงๆ ในที่สุดก็จะได้ฟินต่อ แล้วก็จะได้รู้สิ่งที่ยังเป็นความลับต่อไปสักที 555+

จริงๆ อ่านไปจนถึงช่วงต้นเล่ม 2 แต่เพราะไม่รู้ว่าการจัดบทแตกต่างกันกับในเว็บ ก็เลยทำให้เข้าใจว่าตัวเองอ่านจบบทที่ 37 ในหนังสือ (เมื่อ Sun 1 Oct 2017 เวลาเที่ยงคืนกว่าๆ) ซึ่งอยู่ท้ายเล่ม 1 นั่นเอง ก็ว่าทำไมตอนอ่านจนจบเล่ม 1 รู้สึกคุ้นๆ เหมือนอ่านแล้ว ตอนหลังมาพบว่าจริงๆ แล้วตัวเองอ่านจนถึงบทที่ 44 หน้า 69 ของเล่ม 2 ต่างหาก แต่ก็ไม่เป็นไร ฮ่าๆ เพราะเป็นช่วงพีคๆ ของเรื่อง ได้อ่านย้อนอีกรอบไปหน่อยก็ทำให้เข้าใจเหตุการณ์ที่อ่านมาหลายเดือนได้มากขึ้น รวมถึงได้ฟินกับฉากหวานๆ อีกรอบ ฮาาาา

ในช่วงท้ายเล่ม 1 มีตอนพิเศษเล็กๆ อ่านไปก็อมยิ้มไป แล้วอยากจะยื่นหนังสือให้พระนางได้อ่านตอนพิเศษนี้จริงๆ 555+ เป็นความลับเล็กๆ ที่คิดว่าทั้งสองก็คงจะไม่รู้หรอกว่าโชคชะตาฟ้าลิขิตให้มาเจอกันได้จริงๆ กริกริ

ถ้าหากถามเราว่าเรื่องนี้เป็นแนวไหน เราเองก็ตอบไม่ได้เหมือนกับที่คนเขียนเองก็ยังระบุไม่ได้ว่าเป็นแนวไหน 555+ เอาเป็นว่าเป็นเรื่องราวของตำรวจสาวปลาแห้งที่ชอบพูดจารุกปู้จายก่อน กับหนุ่มกินพืชที่จริงๆ อาจจะเป็นหนุ่มกินเนื้อ 555+ อ่านไปเนี่ยอิมเมจของโฮตารุกับบุโจวมาเต็มๆ เลยจ้าาาา (พระนางเรื่อง Hotaru no Hikari) สองหนุ่มสาวได้ใช้ชีวิตร่วมกันในบ้านที่ตกเป็นมรดกร่วมกันนั่นเอง มีการสืบคดีและความลับของตระกูล ที่โยงไปโยงมาได้วุ่นหนักมาก คร่าวๆ ประมาณนี้นะคะ ต้องลองอ่านเอง อิอิ

แต่เท่าที่เราอ่านไปได้ครึ่งเรื่อง เรากลับพบว่าเราชอบเรื่องนี้มากกว่าเอริกะอีก (จริงๆ เราก็ชอบเรื่องเอริกะมากๆ แล้ว แต่ยังไม่ได้อ่านเล่ม 2 เพราะรอเล่ม 3-4 ที่ยังไม่ออกมา 555+) ซึ่งเรื่องเอริกะก็ทำให้เราได้รู้จักและติดตามผลงานของนักเขียนคนนี้ ผู้เขียนเก่งมากนะคะ เขียนเรื่องราวเกี่ยวกับญี่ปุ่นและเรื่องราวต่างๆ ได้อารมณ์เหมือนอ่านนิยายแปลญี่ปุ่นเลยค่ะ อ่านแล้วติดใจสุดๆ สำหรับเราคิดว่าเราชอบทั้งงานของ Senorita-P แล้วก็ของพี่โบว์ Hayashi Kisara ค่ะ อ่านแล้วอมยิ้มสุดๆ

เราเลยแอบเชียร์ให้ได้อ่านกันนะคะ อยากให้นักเขียนได้สร้างผลงานแนวนี้ไปเรื่อยๆ เหมือนเป็นทางที่ใช่สำหรับคนเขียนเลยจริงๆ ซึ่งสำหรับเรื่องนี้เราว่าคนเขียนทำได้ดีมากจริงๆ ค่ะ จากที่สองเรื่องแรกที่ออกมาเป็นแนวนักเรียนวัยใส ก็ได้พัฒนาแนวเรื่องเป็นแนวผู้ใหญ่วัยทำงาน ตอนนี้เรายังไม่ได้อ่านเรื่อง “รักพลิกล็อกของซาโฮะ” เดี๋ยวไว้ตามอ่านอีกที

นอกเรื่องไปไกลเลยเนอะ แอบคิดว่าต้องอ่านจบเรื่องก่อน ถึงจะรีวิวเกี่ยวกับตัวเรื่องได้ละเอียดกว่านี้ ฮ่าๆ นี่ก็ลงแดง อยากพุ่งตัวกลับบ้านไปอ่านต่อล่ะ ไม่กล้าพกหนังสือมาทำงานด้วย เพราะกลัวเยิน ไหนจะฝนตก ไหนจะอากาศเย็นอยากได้ทัตคุงมากอดให้ความอบอุ่น ฮ่าๆๆๆ ก็ต้องทนแล้วกลับบ้านไปอ่านให้จบ อิอิ

เรื่องนี้เราชอบนางเอกมากเลยอ่ะ นางรุกด้วยคำพูดได้ฮามากๆ ขนาดทัตคุงยังอึ้งเลยจ้าาาา แต่น่ารักจริงๆ นะ พระนางเคมีเข้ากันดีมากๆ อ่านๆ ไปไม่อยากให้เรื่องจบเลยแหละ อยากให้มีเรื่องราวของสองคนนี้สัก 10++ เล่ม ฮาาาา คนเขียนบอกว่าขอเขียนเรื่องอื่นบ้างนะ กร๊ากๆๆ

สรุปแล้วเราขอแนะนำให้ได้อ่านกันค่ะ คิดว่าน่าจะชอบกันนะคะ ส่วนเราเองก็กลายเป็นติ่งนักเขียนเต็มตัวแล้ว ฮ่าๆๆๆๆๆ

[สปอยล์]

โยชิโกะเป็นตำรวจถังแตกที่โดนพักงาน จู่ๆ มีชื่อเป็นเจ้าของบ้านในบ้านที่เช่าอยู่ (ย่าของทัตซึยะให้เช่าในราคาที่ถูกมาก) ร่วมกับทัตซึยะ หลานชายคนเดียวของตระกูลอิวาคุระ ทั้งสองเลยอยู่ร่วมบ้านกันหลังจากที่คุณย่าได้จากไปและทิ้งมรดกไว้ให้ ทัตซึยะมาอยู่ เพื่อสืบเรื่องราวต่างๆ ด้วยว่าทำไมโยชิโกะถึงมีชื่อด้วย แล้วเขาเองก็เป็นผู้เชี่ยวชาญด้านโบราณคดี เลยทำให้สามารถมีพื้นที่ส่วนตัวในการทำงานได้เป็นอย่างดี เนื่องจากบ้านหลังนี้แบ่งเป็นสองฝั่ง แต่ละฝั่งมีอะไรที่เหมือนกัน เลยแบ่งกันอยู่คนละฝั่งเลย

โยชิโกะสืบเรื่องราวเกี่ยวกับพิพิธภัณฑ์ที่โดนปล้นของจริง แล้วเอาของปลอมไปเปลี่ยน โดยรุ่นน้องที่ทำงานให้ช่วยสืบให้หน่อยตอนช่วงโดนพักงาน สืบไปสืบมาก็พบว่าโยงเกี่ยวกับตระกูลอิวาคุระของทัตซึยะ แล้วเธอเองก็แอบชอบเขา มักจะพูดจารุกฮีตลอด ฮ่าๆๆๆ

และแล้วทั้งสองก็สนิทกันมากขึ้น ตอนเมาก็จูบกัน หลังจากนั้นโยชิโกะก็พูดขอคบก่อน กร๊ากกกกก ข้ามขั้นจ้าาาา แล้วก็ได้จูบกันอีก จนได้คบกันจริงๆ แหละนะ โยชิโกะก็ข้ามขั้นอีกพูดถึงเรื่องมีลูกกันสองคนไรงี้ แบบคนหนึ่งใช้นามสกุลของทัตคุง อีกคนใช้นามสกุลของโยชิโกะ เพื่อสืบต่อกิจการที่บ้าน ฮ่าๆๆๆ

โยชิโกะใช้ของในบ้านตอกตะปูทำเป็นราวตากผ้า แรกๆ ที่ทัตคุงเห็นก็ตกใจ แล้วก็ได้แต่บอกว่าอย่าได้เอาของมีค่าโบราณมาทำเป็นที่ตากผ้าได้ไหม

ทัตคุงสนิทกับซาโตชิ ลูกพี่ลูกน้องที่เป็นหัวหลักของตระกูลอิจิโจ เขามีสายลับประจำตระกูลคอยให้ข้อมูล ซาโตชิชอบไปตามตื๊อเลขาของอวี่เหวินหยางเซิง

โยชิโกะได้เจอกับฟุชิมิ นาเดชิโกะ ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องของทัตคุงเช่นกัน และเป็นหลานสาวที่หนีออกจากบ้านไปเรียนหมอ แต่ไม่มีใครรู้ เพราะนาเดชิโกะเป็นหมอที่ช่วยทำคดีที่โยชิโกะสืบอยู่ โยชิโกะเองนั้นให้ตำรวจที่ชื่อฮิโระ เก่งด้านไอทีคอยช่วยหาข้อมูลเพิ่มเติมด้วย ฮิโระจีบรุ่นน้องโยชิโกะอยู่ เลยให้ความช่วยเหลือเป็นอย่างดี ได้ข้อมูลมาโยชิโกะก็ให้ฮิโระแอบปล่อยไปให้หัวหน้าเห็น และตามสืบว่าหัวหน้าส่งข่าวนี้ไปหาใครบ้าง เพื่อพบว่าส่งไปให้ทางมุระโอกะ (ตระกูลของอวี่เหวินหยางเซิง) และจับสัญญาณได้ว่าอยู่ที่ร้านอาหารที่โกเบ

โยชิโกะกับทัตคุงเจอว่าภาพวาดที่อยู่ที่บ้านมีการชี้จุดที่จะเกิดเหตุขโมยของในพิพิธภัณฑ์แต่ละแห่ง แล้วพอสืบๆ ไปก็พบว่าทุกอย่างชี้เป้าไปที่โกเบ ทัตคุงเองก็มีนัดกับนาเดชิโกะที่โกเบ เลยชวนโยชิโกะไปด้วยกันเลย เพื่อพบว่าอ้าวววววว เป็นร้านเดียวกัน น่าจะจบเล่มเท่านี้ป่ะหว่า เราก็ลืม ฮ่าๆๆๆ

ตอนพิเศษเล่าถึงสมัยโยชิโกะเรียนตำรวจอยู่ นางได้ใบเขียนคำขอพรจากเพื่อนก็เขียนๆ ไปโดยไม่ได้คิดอะไร เกิดเหตุพอดี นางเลยไม่ทันแขวน อาศัยยัดๆ เอาช่องที่ว่าง

ต่อมาทัตคุงไปงานนี้ เจอสาวคนหนึ่งให้ช่วยแขวนให้ แต่สาวคนนี้โดนชายหนุ่มอีกคนมาขวางไว้ เพื่อนทัตคุงก็บอกว่าผู้หญิงให้ช่วยแขวนใบชมพู แปลว่าสารภาพรักนะ ทัตคุงเจอใบของโยชิโกะลอยมาเกือบจะเหยียบ พอได้อ่านก็จะงงๆ หน่อย ว่าเขียนพวกขอที่พักใกล้สถานีรถไฟในราคาถูก ฮ่าๆๆๆ แถมเขียนในใบชมพูด้วยนะ ใครจะไปคิดนะว่าในเวลาต่อมา โชคชะตาก็ทำให้ทั้งสองได้พบกันและรักกัน ฮาาาาา เป็นตอนพิเศษที่เราอยากยื่นให้โยชิโกะได้อ่านจริงๆ นะ อิอิ

Start 14.39 น. Thu 28 Sep 2017
End 20.38 น. Tue 26 Dec 2017
Review Date 10.26 น. Wed 27 Dec 2017

[Clairdenoon · Rating 4 out of 5]

หากอ่านอะไรเร้าใจๆร้อนรนรุนแรงมาก่อนหน้านี้...จะรู้สึกว่าเล่มนี้ชิลมากกกหอยทากมากกก
แต่มันน่ารักแบบเนิ่บๆ ขำๆยิ้มๆกับความเพี้ยนของนางเอก..ลุ้นๆเบาๆกับอากัปกิริยาของพระเอก...บรรยากาศโดยรวมให้อารมณ์ญี่ปุ๊นญี่ปุ่น ละเมียด เรียบๆ เรื่อยๆแบบที่อีกนิดจะเอื่อยๆ
เราก็เลยต้องปรับสภาพใจกันพอสมควร

เล่ม1..เหมือนการเกริ่นๆทำความรู้จัก...
อิวาคุระ ทัตซึยะ/ทัตคุง/พระเอก
อาชีพ:นักโบราณคดี/
พื้นเพ:ทายาทตระกูลดัง/บ้านเป็นครอบครัวใหญ่มีฐานะมีคนนับหน้าถือตา/เป็นคุณหนู
นิสัย:หนุ่มกินพืช ใจดี มีวินัย ใฝ่คุณธรรม ซึนๆ มีออร่าคุณชายนักวิชาการฟุ้งกระจาย ขี้อาย มีชีวิตที่มีระเบียบแบบแผนมาโดยตลอด

โยริคาวะ โยชิโกะ/นางเอก
อาชีพ:ตำรวจ/
พื้นเพ:เป็นลูกสาวชาวนา
นิสัย:โอตาคุสาว;มีบุคลลิกแบบสาวปลาแห้ง;เพี้ยนๆ;บ้าพลัง;ชอบเล่นเกมส์จีบหนุ่ม ค่อนข้างก๋ากั่น ไร้ระเบียบ ชอบนอนกลิ้งไปกลิ้งมา😆
---เรื่องทั้งหลายแหล่..มันเริ่มที่คุณย่าของทัตคุง...ตาย
จากนั้นคุณย่าก็ยกหนึ่งในมรดกให้ทัตคุง...เป็นบ้าน1หลัง
แต่...ดันมีผู้รับมรดกร่วมอีกคน..คือ..โยชิโกะ..ซึ่งปัจจุบันดำรงตำแหน่งเป็นผู้เช่าบ้านหลังนั้นอยู่
-โยชิโกะ..คือใคร?ไปไงมาไง?
-เหตุใด..ย่าถึงยกมรดกให้?
-ย่าต้องการอะไร!?!
ทำไม-ทำไม-ทำไม
นั่นจึงเป็นเหตุให้ทัตคุง..เดินทางมาที่บ้านหลังนั้นเพื่อพบกับ-โยชิโกะ-เพื่อจะได้ไขข้อข้องใจทั้งปวง
แต่ๆๆ
โยชิโกะก็งงๆไม่รู้เรื่องอะไรจ้าาา🤣
ทัตคุงที่ไปหาเธอเพื่อสอบถามข้อมูลต่างๆกลับโดนเธอจีบ 5555
ยิ่งค้นหา...ยิ่งสืบ...ก็เหมือนยิ่งเจอปมแปลกๆนู่นนี่นั่นแตกแขนงออกไป
....พร้อมๆกับการพัฒนาความสัมพันธ์อันดีของทั้งคู่...
ที่ท้ายที่สุดเพื่อความปลอดภัยหรืออะไรใดๆดลใจ...
ทัตคุงก็ได้ย้ายมาอยู่กิน.เอ้ย!อยู่บ้านหลังเดียวกันกับโยชิโกะ
และถูกโยชิโกะจีบทุกวัน555..

จบเล่ม1แบบยังไม่มีคิสซีนใดๆ..แต่มีให้ลุ้นๆในเล่มต่อไป

[Patrawan Dear]

#ทัตซึโยชิ เล่ม 1 / Senorita-P

เรื่องนี้เป็นแนวสืบสวนญี่ปุ่นแต่งโดยคนไทยค่ะ นางเอกเป็นตำรวจ ชอบเล่นเกมจีบหนุ่มชนิดหมกมุ่น ส่วนพระเอกเป็นหนุ่มกินพืช เชี่ยวชาญด้านวัตถุโบราณ ทั้งสองต้องมาอยู่ร่วมบ้านกันเพราะพินัยกรรมระบุให้เป็นผู้รับมรดกบ้านคนละครึ่ง แล้วก็มีเหตุต่อเนื่องให้ต้องสืบคดีร่วมกัน เรียกว่าสืบกันไป หยอดกันไป นางเอกตามหยอดพระเอกตลอด อ่านได้ขำ ๆ ดี โดยเฉพาะตอนพระเอกรุกกลับหน้าตาย แต่แอบรู้สึกนิดหน่อยว่าทำให้เรื่องราวมีความคืบหน้าไปแบบช้า ๆ ไม่ทันใจเราเท่าที่ควร

อย่างไรก็ตาม ด้วยปมที่ผูกไว้อย่างน่าสนใจ รวมถึงคาแรกเตอร์พระนางที่เคมีเข้ากันอย่างล้นเหลือทะลุเล่ม เรื่องราวจึงอ่านได้สนุกและไหลลื่น จัดเป็นอีกเล่มหนา ๆ ที่อ่านได้เพลิน และความเป็นญี่ปุ่นจ๋าก็ไม่ได้เป็นอุปสรรคอะไร อ่านได้เข้าใจดีอยู่ค่ะ :)

[พอลลี่ · Rating 5 out of 5]

อ่านนานมากแล้ว เพิ่งมาเก็บรีวิว จำได้ว่าชอบมาก จนจดตอนที่ชอบมากๆเก็บไว้เยอะเลย ลายเซ็นนักเขียน พระเอกมึนๆซึนๆที่เราชอบ และนางเอกโก๊ะๆ น่ารักๆแต่ไม่งี่เง่าง้องแง้ง ตอนนี้หาอ่านนิยายไรต์ยากเต็มที😢
รวมตอนที่ชอบมากๆเอาไว้เยอะมาก อย่างเช่น
📍พระเอกเห็นห้องนอนนางเอกรกมากนึกว่าถูกรื้อ แต่ที่ไหนได้นี่คือปกติของห้องนอนนางเอก แล้วกล่าวว่า “จะบอกว่าห้องนี้มีการตกแต่งไว้รูปแบบนี้อยู่แล้วหรือครับ”🤣🤣🤣🤣”ค่ะ เป็นการตกแต่งแบบคำนึงถึงประโยชน์ใช้สอยเป็นหลักค่ะ”😁🤣🤣🤣🤣โอย ขำ จะบ้าตายกะนางเอก🤣🤣🤣
📍มุกอยากสกินชิพโดยการของัดข้อ🤣🤣🤣🤣งืออออออ สกินชิพมีอานุภาพทำลายล้างทั้งนางเอกพระเอกและคนอ่านเป็นอย่างมาก หรือแค่เค้าเอาแชมพูออกจากผมกัน รีดอย่างชั้นตายยยยไปเลย งือออออ😍😍😍😍😍
📍ไม่ใช่แฟน แค่คนที่อยู่กินด้วยกันต่างหาก🤣🤣🤣
📍ทัตสิยะ ไม่ใช่คนโชคร้ายธรรมดา สารวัตรกล่าวไว้😁🤣🤣🤣
📍สงสารแจกันราชวงศ์ชิง ที่ถูกคลุมด้วยถุงน่องตาข่าย🤣🤣🤣🤣
📍เคยชวนแล้วค่ะ แต่ทัตซึยะไม่เอาด้วย ยัยโยฯหล่อนจะตรงไปไหน😁🤣
📍คำขอแต่งงานที่มีคำว่าผักมากที่สุดของมนุษย์กินพืชของยัยโยชิโกะ น่ารักเว่อร์ มีอีกไหมแบบทัตซึยะเนี่ย อบอุ่น อึน มึน ซึนได้น่ารักที่สุด😘😘😘😘
❤️มากกว่าความภาคภูมิใจทั้งหมดในชีวิตของหญิงโยชิโกะ ก็คือชายทัตซึยะใช้แจกันราชวงศ์ชิง ขว้างใส่ผู้ร้ายเพื่อปกป้องนางคร่า😁😁😁😁
📍ว่าแต่.....ภัตตาคารอาหารจีนย่านนัมบะอยู่ตรงไหนนะ😬😬😬😁
เมื่อไหร่ไรต์จะออกนิยายใหม่สักทีนะ เล่มนั้นก็ค้างเติ่งไปเลย รอต่อไป

[Apothecary · Rating 4 out of 5]

นามปากกานักเขียนก็ยังคงยืนยันความดีงามของงานเขียนธีมญี่ปุ่นเสมอ 😊

เล่มนี้เราว่ากันด้วยหนุ่มกินพืช (พวกไม่ยอมรุกชาวบ้านชาวช่องก่อน) โอตาคุสายโบราณวัตถุและพิพิธภัณฑ์ของญี่ปุ่น และตำรวจสาวผู้ติดเกมโอโตเมะ (เกมจีบหนุ่ม) เป็นชีวิตจิตใจ ที่จับพลัดจับผลูได้มาเจอกันแบบงงงวย

เรื่องนี้ก็เป็นอีกเรื่องที่อ่านแล้วอินมากกกก ด้วยความที่ชอบเล่นเกมโอโตเมะอยู่แล้ว เรียกว่าเข้าใจจิตใจนางเอกว่าเธอคิดอะไรอยู่ 555555 และความชอบเรื่องพิพิธภัณฑ์ญี่ปุ่นเป็นทุนเดิมทำให้หลงใหลในตัวพระเอกได้ไม่ยาก ถ้ารู้ภาษาญี่ปุ่นก็จะสนุกกับเรื่องนี้ไปอีกเท่าตัวเพราะหลาย ๆ อย่างที่สอดแทรกในเรื่องอ้างอิงมาจากภาษาญี่ปุ่นค่อนข้างเยอะ เช่น มุกคำพ้องเสียง แต่ไม่ต้องกลัวว่าจะอ่านไม่เข้าใจนะ เพราะนักเขียนมีเชิงอรรถแทรกมาให้

ถึงฉากหน้าจะเป็นนิยายแนวรอมคอม แต่ก็มีส่วนผสมของปริศนาให้เราได้ขบคิดกันบ้าง ซึ่งปริศนาที่สอดแทรกมาในเรื่องก็สนุกทีเดียวเลย

ถือว่าเป็นนิยายอ่านเพลินอีกหนึ่งเรื่องที่เต็มไปด้วยความพิลึกพิลั่นของตัวละครเอกภายใต้ก��ิ่นอายญี่ปุ่นโบราณนิด ๆ

[Monaliz Juang · Rating 4 out of 5]

ชื่อผู้เขียนค่อนข้างการันตีในส่วนของการเขียนนิยายแนวญี่ปุ่นอยู่แล้วค่ะ ติดตามมาตั้งแต่เอริกะ และก็ยังรอคอยภาคต่อ ซึ่งผู้เขียนก็ทิ้งจากไปซะอย่างนั้น T_T ก็เลยต้องมาอ่านเรื่องอื่นก่อน ในส่วนของเรื่องนี้ก็แนวโรแมนติก มีมุก มีฮา แล้วก็ความน่ารัก ปนสอบสวนไปในตัว

นางเอกค่อนข้างมีบุคลิกแบบปนๆผู้ชาย เพราะทำงานกับพวกผู้ชายและเป็นตำรวจ ที่สำคัญชอบเล่นเกมจีบหนุ่ม พูดตรงไปตรงมามีมุมน่ารัก แต่ส่วนใหญ่โดนกลบด้วยฝีปากของนาง ฮา มีความเชี่ยวชาญในด้านใช้กำลังต่อสู้ และแอ้วเก่ง

พระเอก กล่าวว่าเป็นหนุ่มกินพืช ดูแบบนิ่งๆ แต่จริงๆแล้วถ้าลองอ่านไปเรื่อยๆ ก็ร้ายไม่ใช่ย่อยนะคะ แค่แบบไม่โจ่งแจ้งใช้วิธีขุดหลุมดักไว้ นางเอกเราไม่ทันหรอก มีความเชี่ยวชาญในด้านการดูของโบราณ

ในส่วนของเนื้อเรื่องเป็นการตามหาปริศนามรดกที่พระเอกและนางเอกได้มาร่วมกัน ภายใต้สถานการณ์ของการขโมยของโบราณ ว่าเกิดเรื่องราวอะไรขึ้นและผู้ร้ายนั้นต้องการอะไรกันแน่

[Ning · Rating 4 out of 5]

พระนางน่ารักดี ชอบตรงนางเต๊าะชายนี่แหล่ะ
ส่วนเรื่องปริศนาก็น่าติดตามระดับนึงเลย

อ่านเพลินดีค่ะ

[Pollarin · Rating 4 out of 5]

เป็นเล่มแรกของนักเขียนคนนี้ที่อ่าน แต่ไม่ใช่เรื่องแรกที่ซื้อ

เพราะเรื่องแรกที่ซื้อคือซาโฮะ..แต่แน่นอนว่ายังดองไว้อยู่ ซื้อเก็บเพราะกลัวสนุกแล้วพลาดของพรีเมี่ยมรอบจอง..ซึ่งก็เป็นเหตุผลเดียวกันกับตอนซื้อเรื่องนี้5555

ผู้ชายสายกินพืช..อืม ก็เป็นไทป์แบบที่ชอบอยู่หรอก แต่เจอในมังงะบ่อยกว่า แบบนิยายไม่ค่อยเจอนัก ยิ่งธีมเรื่องเป็นธีมญี่ปุ่นนี่ก็.....ไม่ได้อ่านมาห้าปีได้แล้วมั้ง

เพราะเป็นธีมญี่ปุ่นด้วยนั่นแหละ ถึงได้ดองมานานขนาดนี้ เป็นเพราะเรียนภาษาญี่ปุ่น เอียนกับญี่ปุ่นจะแย่อยู่แล้ว ให้มาเจอกับนิยาย (ธีม) ญี่ปุ่นอีก...

แต่ก็แหละ ไม่รู้วันนี้นึกคึกอะไรถึงหยิบออกมาอ่าน5555 นับว่าไม่ผิดหวังเลยล่ะ

ก่อนอ่านเห็นรีวิวผ่านตามาบ้างว่าคุณพระเอกของเรื่องนี้เป็นสายพืชผักที่น่ารัก ส่วนนางเอก..อืม ไม่เห็นรีวิวมาก่อน แต่พออ่านแล้วก็ชอบนะ555

ชอบความใจกล้าของนางเอก การพูดจากที่ชวนให้พระเอกเขินแล้วก็พลาดตอบอะไรน่ารักๆ มานี่ทำให้อ่านแล้วขำเสียงดังออกมาเป็นระยะๆ เลย

การที่จะแกล้งให้เค้าเขินแต่เขินเองนี่ก็น่ารักเหมือนกัน ดูเป็นสาวน้อยขึ้นมาหน่อย5555

ปกสีชมพูหวานเชียว แถมเรื่องย่อข้างหลังก็เป็นอะไรที่ชวนนึกไปถึงนิยายรักหวานจ๋อย พออ่านไปแล้วพบกลิ่นปริศนาและการสืบสวนต่างๆ ก็รู้สึกผิดคาดมาก

เนื้อเรื่องคิดว่าเล่าในจุดหวานของความโรแมนติกสลับกับการทิ้งปมปริศนาต่างๆ ได้ดี อ่านแล้วมีความกลมกลืน ไม่ขัดกัน ปมปริศนาต่างๆ ที่โผล่มาก็ยิ่งทำให้อยากตามตอนต่อไปมากขึ้น

เรื่องที่ติดใจนิดหน่อยก็น่าจะเป็น จุดเริ่มต้นความรู้สึกของพระนาง เห็นเค้า (= นางเอก) หยอกกันแล้วก็ใจเต้นตึกตักดี แต่ไม่ค่อยรู้สึกถึงส่วนที่ทำให้รู้ว่ามัน ‘จริงจัง’ กว่าการแกล้งเล่นของโอตาคุสาวที่ปลื้มหน้าตาหนุ่มกินพืชในสเป็คเท่าไหร่

ส่วนคุณพระเอก..อืม ถ้าพูดถึงเรื่องจุดเริ่มต้นความรักนี่ เราก็มองเห็นแค่ว่าหวั่นไหวเพราะถูกสาวหยอกแค่นั้นเอง แต่จากที่ว่ามาพระเอกหน้าตาระดับพรีเมี่ยม น่าจะมีคนเคยเข้าหามาแล้วไม่น้อย ไม่มีประสบการณ์สักนิดเลยเหรอ? (หรือถ้าจะว่าไม่มีใครกล้าหาญเหมือนนางเอกเราก็...เอาเถอะ)

โดนรวมแล้วเรื่องนี้ประทับใจนิสัยนางเอกที่สุด แต่ละประโยคที่พูดออกมานี่นับถือเลยจริงๆ55555 ชอบความเก่งในหน้าที่การงาน บวกกับความเก่งในการจีบพระเอกด้วย เชื่อแล้วว่าเป็นโอตาคุเกมจีบหนุ่ม ทำเอาอยากหามาเล่นบ้างเลย ถ้ามีแบบภาษาไทยก็คงดี

อ้อ นักเขียนทำการบ้านมาดีมากเลย ชื่อสถานที่และข้าวของต่างๆ ในภาษาญี่ปุ่นนั้น...โผล่มาพรึ่บพรั่บจนทำเอาเซไปหมด ซึ่งแน่นอนว่าระดับเราแล้วนั้น...อ่านเพียงผ่านตาเท่านั้น จำได้แต่ชื่อตัวละคร กราบขอโทษความทุ่มเทของคุณนักเขียนตรงจุดนี้ด้วยค่ะ แค่กๆ

ป.ล. ไม่เข้าใจเหมือนกัน ตัวละครชื่อจีนอ่านจำยากกว่าอีก ทำไมถึงชอบอ่านนิยายจีนมากกว่าแบบอื่นกันนะ

[林雅君 · Rating 4 out of 5]

เรื่องนี้เป็นแนวโรแมนติกบวกสืบสวน ท่ามกลางบรรยากาศแบบญี่ปุ่น เป็นเรื่องราวของพ่อหนุ่มกินพืช (แต่แท้จริงแอบร้ายเงียบ) เชี่ยวชาญเรื่องวัตถุโบราณ กับตำรวจสาวสุดถึก ที่วันๆหมกมุ่นกับโอโตเมะเกม เอาสกิลจีบหนุ่มในเกมมาใช้ในชีวิตจริงอย่างมั่นใจ (แต่หลังๆกลับแพ้ทางเขาตลอด😂) เมื่อทั้งคู่ต้องมาอาศัยอยู่บ้านเดียวกัน จึงเกิดการเต๊าะกัน(?) แน่นอนว่านางเอกไปเต๊าะเขาก่อน เต๊าะไปเต๊าะมา พอโดนพระเอกเต๊าะคืนก็ถึงกับไปไม่เป็นซะงั้น อย่าดูถูกพ่อหนุ่มกินพืชนะ นายนี่มันเนียนเต๊าะสาวหน้าตายจริงๆ! 555 ~>_<~

เนื้อเรื่องน่ารัก ความรักค่อยเป็นค่อยไปแบบไม่หวือหวา มีปริศนาให้ติดตาม อ่านได้เพลินๆดี

[addie · Rating 3 out of 5]

(3.5/5) ช้าไปหน่อยจนแอบเบื่อ แต่ประทับใจการผูกเรื่องและรายละเอียดต่างๆที่คนเขียนใส่เข้ามามากๆ เป็นคนไทยที่เขียนนิยายญี่ปุ่นออกมาได้ดีกว่าคนญี่ปุ่นอีก แต่คาแรคเตอร์พระนางยังไม่โดนใจขนาดนั้น เลิฟไลน์ไม่ค่อยถูกใจ รักกันง่ายมากไปหน่อย ส่วนพาร์ทคดี ผูกเรื่องได้ค่อนข้างน่าสนใจ แต่ด้วยความที่ตัดไปตัดมาเลยทำให้จำชื่อตัวละครไม่ได้

[Kanthida Ann · Rating 4 out of 5]

ปมเรื่องละเอียดมาก เรื่องยาวมาก นักเขียนเก่งฝุด

[Yaying Krikri · Rating 5 out of 5]

บรรยายเรื่องได้น่ารัก เนิบๆ แต่อ่านแล้ววางไม่ลงเลยค่ะ ชอบความสัมพันธ์ของพระนางที่ค่อยๆพัฒนา คาแรกเตอร์นางเอกแปลกใหม่สำหรับเรามาก5555555 อ่านไปหลายรอบแล้วค่ะ เพิ่งได้มีโอกาสรีวิว

[Nattapan · Rating 3 out of 5]

2.5 - 3 stars. A combination of investigation and love story. Perfect for everyone who is familiar with Japanese lifestyle.