Επίκαιρη συμβουλή

by Ilse Aichinger, Αλεξάνδρα Ρασιδάκη (Translator)

Μικρά πεζά και ποιήματα ||

Επιλογή έργων από τις συλλογές:

Der Gefesselte
Eliza, Eliza: Erzählungen (1958-1968)
Schlechte Wörter
Verschenkter Rat.

Η Ίλζε Άιχινγκερ, η "μεγάλη αουτσάιντερ" της γερμανόφωνης μεταπολεμικής λογοτεχνίας, όπως την αποκαλεί η κριτική, αποτελεί μια σταθερή και επίμονη παρουσία στα γράμματα, από το πρώτο της μυθιστόρημα το 1948 έως την πρόσφατη συλλογή της το 2006. Η διαφοροποίηση από τις εκάστοτε μόδες και ρεύματα, ο υπονομευτικός τρόπος σκέψης και η εμμονή της σε μια κριτική στάση απέναντι στο ιστορικοπολιτικό γίγνεσθαι αναγνωρίστηκαν από νωρίς ως το "σήμα κατατεθέν" της γραφής της Άιχινγκερ.

Με την παρούσα έκδοση παρουσιάζονται για πρώτη φορά στο ελληνικό κοινό διηγήματα, μικρά πεζά και ποιήματα -χαρακτηριστικά δείγματα γραφής- της πολυβραβευμένης Αυστριακής συγγραφέως: Ιστορίες για τον άνδρα που ξυπνά μια μέρα δεσμώτης, τη γυναίκα που χάνεται όταν βγάζει τα γυαλιά ηλίου της, το αγόρι της αφίσας που θέλει να μάθει να χορεύει, αλλά και κείμενα για τον Ηρώδη, για λεκέδες, πάτρια μπαλκόνια και κακές λέξεις.

Τα κείμενα συνοδεύει, εν είδει εισαγωγής στον τρόπο γραφής της, ένα δοκίμιο σχετικά με την ποιητική της Ίλζε Άιχινγκερ, που αποσκοπεί στο να αναδείξει κάποιες πτυχές του σημαντικού αυτού έργου και να διευκολύνει την πρόσληψή του.

269 pages, Paperback

Published January 1, 2009

About the author

Ilse Aichinger (born 1 November 1921) is an Austrian writer noted for her accounts of her persecution by the Nazis because of her Jewish ancestry.
Aichinger was born in 1921 in Vienna, along with her twin sister, Helga, to a Jewish doctor (her mother) and a Christian teacher. Her mother's family was assimilated, and Aichinger was raised a Catholic.[2] She spent her childhood in Linz and Vienna, where her family was subjected to Nazi persecution starting in 1933. Aichinger began to study medicine in 1945, working as a writer on the side. In her first novel, Das vierte Tor (The Fourth Gate), she wrote of her own experience under Nazism.

After studying for five semesters, Aichinger interrupted her studies in medicine again in 1948 in order to finish her second novel, Die größere Hoffnung (The Greater Hope).

In 1953, she married the German writer Günter Eich.

In 1955, Aichinger was awarded the Immermann-Preis by the city of Düsseldorf and in 1956, she joined the Akademie der Künste of Berlin. In 1957, Aichinger won the Literaturpreis der Freien Hansestadt Bremen. In 1963, Aichinger moved to Großgmain, near Salzburg. In 1971, she was awarded the Nelly-Sachs-Preis.

Reviewing a 1957 volume of her short works in translation, The Bound Man and Other Stories, Anthony Boucher described Aichinger as "a sort of concise Kafka," praising the title story for its "narrative use of multi-valued symbolism."[3]

She was honered the German international literary Petrarca-Preis in 1982. After 1985 Aichinger increasingly retreated from public life.[citation needed] In 1987, she received the Europalia-Literatur-Preis, and in 1991, she was awarded the Großer Literaturpreis of the Bayerische Akademie der Schönen Künste|Bayerischen Akademie der Schönen Künste. Other honors included the Großer Österreichischer Staatspreis für Literatur in 1995 and the 2001 Joseph-Breitbach-Preis, which she received along with W. G. Sebald and Markus Werner.

Aichinger is the aunt of artist Ruth Rix.