What do you think?
Rate this book
Een hondenleven
Mos heeft een fijn leven bij zijn baasjes Janinka en Mirek. Maar dan breekt de oorlog uit, en het huis waar Mos woont wordt platgebombardeerd. Hij zoekt zijn toevlucht tot een oude treinwagon waar al een paar andere honden wonen. Samen proberen ze eten te vinden, en ze komen op de vreemdste plaatsen. Nooit geeft Mos de hoop op dat hij zijn baasjes weer terug zal vinden. De oorlog is al voorbij als hij op een dag een bekende geur ruikt...
103 pages, Unknown Binding
First published March 1, 2013
4 people are currently reading
28 people want to read
About the author
David Cirici
45 books9 followersDavid Cirici i Alomar (Barcelona, 11 de febrer de 1954) és un escriptor català. Llicenciat en filologia catalana, és membre del PEN català i de l'AELC. Ha estat professor de llengua i literatura catalanes. Ha treballat com guionista i locutor de ràdio (Ràdio 4) i com a guionista d'humor en televisió, molt especialment amb La Trinca i amb Rosa Maria Sardà. Des de 1987 s'ha dedicat a la publicitat. Ha treballat com a creatiu a la multinacional Saachi & Saachi i des del 1990, a la seva pròpia agència, IMAGINA. El 2000 funda Cirici Comunicació, activa fins al 2016. Des d'aleshores es dedica a escriure.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 19 of 19 reviews
March 7, 2019
Een indrukwekkend verhaal met veel leed maar gelukkig ook een prachtig einde. Het verhaal wordt verteld door de hond Mos, die een bombardement heeft overleefd en op zoek is naar z'n baasjes. Voor fans van het prachtige boek 'Sabel'. Niet voor tere zieltjes! Je kunt stemmen op dit boek voor de kinderjury en de jonge jury. Een boek voor kinderen en (jong) volwassenen!
March 1, 2025
Εκδόσεις Καλέντης ISBN 9789605940393
February 16, 2020
Una història molt tendra el protagonista de la qual, anomenat Molsa, les passa de pinyol vermell en perdre els seus amos a causa de la guerra. Molsa ens explica en primera persona la seva lluita per la vida.
Molt ben tractada la relació del ca amb els humans.
Molt ben tractada la relació del ca amb els humans.
October 5, 2024
Llegiu Molsa als infants i se n'enamoraran. És una promesa!
March 14, 2019
Hace mucho tiempo que un libro no me hace soltar la lagrimilla en el tren. "Molsa" es una maravilla de libro. Una patada a los sentimientos, porque si algo exuda este libro son sentimientos. Traslada al lector por un periodo cruel y triste, apartándolo de lo humano y poniéndolo en el lugar de un perro. Un ser que no tiene ideologías, solo se dedica a sentir. Mención aparte para las descripciones olfativas que se marca David Cirici. Me ha encantado poder pararme a pensar como un perro, aunque solo sea durante 150 páginas.
May 7, 2020
Un llibre per a nens que definitivament tothom hauria de llegir. Ha estat sens dubte una de les millores lectures en el que va d’any.
La història d’en Molsa i les seves aventures m’ha arribat al cor. Una lectura tendra i original explicada des del punt se vista d’un gosset, en Molsa, que ha vist la seva vida arruinada per la guerra.
Val totalment la pena!
La història d’en Molsa i les seves aventures m’ha arribat al cor. Una lectura tendra i original explicada des del punt se vista d’un gosset, en Molsa, que ha vist la seva vida arruinada per la guerra.
Val totalment la pena!
March 29, 2018
Het leven van een hond
Een hondenleven, de titel van het boek, maar tegelijk ook een korte samenvatting van het boek. ‘Een hondenleven’ is geschreven door David Cirici.
In het boek is Mos de ’hoofdpersoon’. Alleen in dit boek is de hoofdpersoon geen mens, maar een hond. Mos groeit op in een goed gezin waarin hij erg gelukkig is. Na een tijdje breekt echter de oorlog uit. Mos raakt zijn baasjes kwijt en hij weet ook niet waar hij heen moet. Hij wordt samen met andere honden een zwerfhond. Toch geeft Mos niet zomaar op en hij wil op zoek gaan naar zijn baasjes.
Een hondenleven is geschreven vanuit een ik-perspectief. Je leest het verhaal vanuit de gedachtes van Mos. Je krijgt alle details over Mos te weten. Doordat je het verhaal meekrijgt vanuit één perspectief lees je er makkelijk doorheen. Ook worden er geen moeilijke woorden gebruikt. Het is geschreven met woorden uit deze tijd. Hierdoor raad ik het boek ook zeker aan voor jongeren rond de tien jaar en vooral voor jongeren die van dieren houden. Het boek heeft een duidelijke verhaallijn en structuur. Er wordt geen informatie achtergehouden en als lezer kom je alles te weten wat relevant is. Daarnaast wordt er ingegaan op details, hierdoor is het boek makkelijker te lezen. En Cirici heeft een belangrijke les in het boek verwerkt. Namelijk: Geef nooit op. Soms weet je niet wat er allemaal gebeurt, maar als je zelf vertrouwen blijft hebben komt het goed. In oorlogsboeken is de moraal vaak: ‘dit nooit meer.’ Toch wordt dit niet echt beschreven in het boek, je kan het er wel uithalen doordat niemand het leuk vindt, maar het is geen duidelijke boodschap. Daarom vind ik dit boek ook een echt dierenverhaal.
Wat ik mooi vind aan het boek is dat de oorlog in het boek is verwerkt. De oorlog is geen leuke periode. Bij mij zijn alleen de verhalen van mensen bekend. Om het nu door de ogen van een hond te lezen is anders, maar dat maakt het juist een heel mooi verhaal. Als lezer kom je de gevoelens van de hond erg goed te weten. Ik denk niet dat je voor dit boek moet houden van dieren. Zelf houd ik niet van dieren, maar dit boek heeft me wel aangesproken. Dit maakt het boek ook anders dan andere boeken. Je bent gewend dat je gevoelens en gedachten van een mens te lezen krijgt. In dit boek is dat echter niet waar. In het citaat hieronder zie je ook echt de gedachtegang van de hond.
‘’Voor de bom viel was ik een echte binnenhond. Ik werd nooit nat als het regende en had het nooit koud als het vroor.’’
In het boek voel je de band tussen honden en mensen. Soms positief, maar het kan ook negatief. Ook kom je erachter dat de hond ,op sommige punten, veel gemeen heeft met mensen. Daarom vind ik het basisconflict mensen-dieren-goden bij dit boek passen. De relatie tussen mens en dier staan erg centraal. Doordat je erachter komt dat de hond menselijke kenmerken heeft ga je als lezer meeleven met de gebeurtenissen van de hond. Daarom vind ik dat ook de emotieve functie bij dit boek hoort.
Ik zal het boek zeker aanraden. Het is een makkelijk boek om door te lezen en hierdoor heb je hem snel uit. Daarnaast vind ik het geen ‘normaal’ boek. Je leest hier door de ogen van een hond en dat gebeurt in de meeste boeken niet. Dat maakt het leuk, omdat het eens wat anders is. Zelfs als je niks met dieren hebt.
Een hondenleven, de titel van het boek, maar tegelijk ook een korte samenvatting van het boek. ‘Een hondenleven’ is geschreven door David Cirici.
In het boek is Mos de ’hoofdpersoon’. Alleen in dit boek is de hoofdpersoon geen mens, maar een hond. Mos groeit op in een goed gezin waarin hij erg gelukkig is. Na een tijdje breekt echter de oorlog uit. Mos raakt zijn baasjes kwijt en hij weet ook niet waar hij heen moet. Hij wordt samen met andere honden een zwerfhond. Toch geeft Mos niet zomaar op en hij wil op zoek gaan naar zijn baasjes.
Een hondenleven is geschreven vanuit een ik-perspectief. Je leest het verhaal vanuit de gedachtes van Mos. Je krijgt alle details over Mos te weten. Doordat je het verhaal meekrijgt vanuit één perspectief lees je er makkelijk doorheen. Ook worden er geen moeilijke woorden gebruikt. Het is geschreven met woorden uit deze tijd. Hierdoor raad ik het boek ook zeker aan voor jongeren rond de tien jaar en vooral voor jongeren die van dieren houden. Het boek heeft een duidelijke verhaallijn en structuur. Er wordt geen informatie achtergehouden en als lezer kom je alles te weten wat relevant is. Daarnaast wordt er ingegaan op details, hierdoor is het boek makkelijker te lezen. En Cirici heeft een belangrijke les in het boek verwerkt. Namelijk: Geef nooit op. Soms weet je niet wat er allemaal gebeurt, maar als je zelf vertrouwen blijft hebben komt het goed. In oorlogsboeken is de moraal vaak: ‘dit nooit meer.’ Toch wordt dit niet echt beschreven in het boek, je kan het er wel uithalen doordat niemand het leuk vindt, maar het is geen duidelijke boodschap. Daarom vind ik dit boek ook een echt dierenverhaal.
Wat ik mooi vind aan het boek is dat de oorlog in het boek is verwerkt. De oorlog is geen leuke periode. Bij mij zijn alleen de verhalen van mensen bekend. Om het nu door de ogen van een hond te lezen is anders, maar dat maakt het juist een heel mooi verhaal. Als lezer kom je de gevoelens van de hond erg goed te weten. Ik denk niet dat je voor dit boek moet houden van dieren. Zelf houd ik niet van dieren, maar dit boek heeft me wel aangesproken. Dit maakt het boek ook anders dan andere boeken. Je bent gewend dat je gevoelens en gedachten van een mens te lezen krijgt. In dit boek is dat echter niet waar. In het citaat hieronder zie je ook echt de gedachtegang van de hond.
‘’Voor de bom viel was ik een echte binnenhond. Ik werd nooit nat als het regende en had het nooit koud als het vroor.’’
In het boek voel je de band tussen honden en mensen. Soms positief, maar het kan ook negatief. Ook kom je erachter dat de hond ,op sommige punten, veel gemeen heeft met mensen. Daarom vind ik het basisconflict mensen-dieren-goden bij dit boek passen. De relatie tussen mens en dier staan erg centraal. Doordat je erachter komt dat de hond menselijke kenmerken heeft ga je als lezer meeleven met de gebeurtenissen van de hond. Daarom vind ik dat ook de emotieve functie bij dit boek hoort.
Ik zal het boek zeker aanraden. Het is een makkelijk boek om door te lezen en hierdoor heb je hem snel uit. Daarnaast vind ik het geen ‘normaal’ boek. Je leest hier door de ogen van een hond en dat gebeurt in de meeste boeken niet. Dat maakt het leuk, omdat het eens wat anders is. Zelfs als je niks met dieren hebt.
June 25, 2024
Muschio è un cane che si ritrova senza la sua famiglia. I suoi bambini sono scomparsi, così come la sua casa, quello che gli piace di più. Un giorno però sente nell’aria il profumo dei suoi bambini e inizia a sperare di riuscire a ritrovarli, ma con la guerra diventa tutto molto più complicato.
Ho scoperto questo libro lasciandomi incuriosire da una segnalazione e pensando di poterlo leggere con i miei figli. Poi però parlando con un’amica che mi suggeriva di leggerlo prima da sola ho desistito e così l’ho letto per i fatti miei.
Il libro è di una tristezza straziante, ma allo stesso tempo l’ho trovato veramente molto bello e profondo.
Ho amato tutti i suoi personaggi, tutte le storie che portavano con sé.
Il libro si legge senza blocchi, scorre via ed è di facile lettura nonostante l ambientazione non proprio felice.
Ne consiglio tantissimo la lettura.
Bellissimo
Ho scoperto questo libro lasciandomi incuriosire da una segnalazione e pensando di poterlo leggere con i miei figli. Poi però parlando con un’amica che mi suggeriva di leggerlo prima da sola ho desistito e così l’ho letto per i fatti miei.
Il libro è di una tristezza straziante, ma allo stesso tempo l’ho trovato veramente molto bello e profondo.
Ho amato tutti i suoi personaggi, tutte le storie che portavano con sé.
Il libro si legge senza blocchi, scorre via ed è di facile lettura nonostante l ambientazione non proprio felice.
Ne consiglio tantissimo la lettura.
Bellissimo
September 25, 2023
Decent concept, similar to War Horse but with a dog, execution didn't grab me, however. The writing voice was unique, I'll give it that, but this book did not hit me emotionally at all when it was clearly supposed to.
January 22, 2018
Popsugar 2018:
26. A book with an animal in the title
34. A book that's published in 2018
26. A book with an animal in the title
34. A book that's published in 2018
May 31, 2020
5 stars
September 28, 2022
Emotiu retrat en primera persona d’un gos i el seu periple d’abandonament, solitud, amistats, perills…, quan es veu separat dels seus amos després d’un bombardeig.
Per a Cicle Superior.
Per a Cicle Superior.
October 3, 2023
A sobre aquest senyor va ser el meu profesor
May 26, 2025
Molt dur per ser literatura infantil però penso que tracta molt bé aquests temes difícils. El llegiria amb el meu fill o la meva filla.
August 15, 2025
Un libro precioso, muy emotivo, entretenido, lleno de aventuras y perfecto tanto para adultos como para niños.
January 9, 2018
Mijn recensie van 'Een hondenleven' verscheen op 'Cutting Edge'
http://www.cuttingedge.be/boekenstrip...
http://www.cuttingedge.be/boekenstrip...
August 22, 2021
Título: Musgo
Autor: David Cirici
Ilustradora: Esther Burgueño
Editorial: Edebé “Premio Edebé de Literatura Infantil 2013”
ES-PEC-TA-CU-LAR.
Es lo primero que tenía que decir sobre este libro, porque me parece uno de los mejores libros de literatura infantil que he leído en mi vida, y sabéis que he leído muchísimos.
Llegó a mí de forma totalmente inesperada y gracias a la editorial Edebé.
No lo conocía, si os soy sincero, igual que no conocía al autor. Por eso, quizá, lo dejé en la estantería y no le presté demasiada atención hasta que, hace unos días, me apetecía algo “ligerito” para leer en la piscina. Musgo fue la elección. Y qué bien no haberlo dejado más tiempo acumulando polvo.
Qué historia más bonita. Qué bien está contada. Qué ternura hay en cada página. Qué forma más original de narrar un episodio tan cruel como una guerra: en la boca de un perro; en la boca de Musgo. Menudo acierto hacer una aproximación así. Menudo acierto hacer de un perro el narrador, porque esos matices que él puede ver pasan desapercibidos para nosotros, y son detalles preciosos que van directos a las emociones más primarias.
Mientras avanzaba, y al terminarlo, supe que era una historia perfecta. Ya no solo por todo lo que he dicho hasta ahora, sino porque se cierra a la perfección. No le falta absolutamente nada para que el círculo que se abre al inicio se cierre exactamente de la forma en que tenía que hacerlo, con todo en su sitio, con cada elemento descubierto a lo largo de la historia en el lugar que le corresponde.
Y Musgo… A la altura de los personajes de literatura infantil más importantes y reconocidos, no me cabe duda. Qué labor de investigación perruna más grande debió de hacer el autor para hablar tan bien con una voz de perro, con sentimientos de perro, con movimientos, dudas y forma de perro. Qué maravilla, de verdad. Qué gustazo ha sido leer este libro.
A modo de apunte, me parece un libro estupendo para dos cosas (además de para disfrutar leyendo). Por un lado, es perfecto para que los niños y niñas sepan acerca de las guerras, de ese episodio tan oscuro como fue la II Guerra Mundial y todo lo que supuso. Por otro, es el mejor libro que se me ocurre para que lo lean todas las personas que aman a los perros.
Las ilustraciones de Esther Burgueño son muy bonitas (en blanco y negro, como la verían los perros), aunque me habría gustado encontrarme alguna más.
No miento cuando digo que se ha convertido en uno de mis libros infantiles preferidos. No exagero en lo que habéis leído. Lo recomendaré siempre, le diré a mis alumnos y alumnas que lo lean y, seguro, lo releeré más de una vez.
Qué gustazo es encontrarse con libros así. Más aún, si cabe, sabiendo que el autor es “nuestro”.
Lo que más me ha gustado: no me podría quedar con un solo aspecto. Es un libro perfecto, desde la primera página hasta la última.
Lo que menos me ha gustado: por apuntar algo, como ya he dicho, me habría gustado ver algunas ilustraciones más. En cuanto a la historia, ningún pero.
¿Conocíais este libro? ¿Os pica la curiosidad para leerlo?
Gracias y un abrazo para todos.
“Los perros sabemos ver cuándo las personas se sienten desamparadas y un poco solas”.
“A veces parece mentira que las personas y los perros tengamos tantas cosas que decirnos y no podamos hablar. A veces las personas hablan sin saber hasta qué punto entendemos lo que nos dicen. A veces nosotros nos hacemos entender sin palabras, pero nunca sabemos verdaderamente si nos han entendido del todo”.
David Cirici en “Musgo”.
Autor: David Cirici
Ilustradora: Esther Burgueño
Editorial: Edebé “Premio Edebé de Literatura Infantil 2013”
ES-PEC-TA-CU-LAR.
Es lo primero que tenía que decir sobre este libro, porque me parece uno de los mejores libros de literatura infantil que he leído en mi vida, y sabéis que he leído muchísimos.
Llegó a mí de forma totalmente inesperada y gracias a la editorial Edebé.
No lo conocía, si os soy sincero, igual que no conocía al autor. Por eso, quizá, lo dejé en la estantería y no le presté demasiada atención hasta que, hace unos días, me apetecía algo “ligerito” para leer en la piscina. Musgo fue la elección. Y qué bien no haberlo dejado más tiempo acumulando polvo.
Qué historia más bonita. Qué bien está contada. Qué ternura hay en cada página. Qué forma más original de narrar un episodio tan cruel como una guerra: en la boca de un perro; en la boca de Musgo. Menudo acierto hacer una aproximación así. Menudo acierto hacer de un perro el narrador, porque esos matices que él puede ver pasan desapercibidos para nosotros, y son detalles preciosos que van directos a las emociones más primarias.
Mientras avanzaba, y al terminarlo, supe que era una historia perfecta. Ya no solo por todo lo que he dicho hasta ahora, sino porque se cierra a la perfección. No le falta absolutamente nada para que el círculo que se abre al inicio se cierre exactamente de la forma en que tenía que hacerlo, con todo en su sitio, con cada elemento descubierto a lo largo de la historia en el lugar que le corresponde.
Y Musgo… A la altura de los personajes de literatura infantil más importantes y reconocidos, no me cabe duda. Qué labor de investigación perruna más grande debió de hacer el autor para hablar tan bien con una voz de perro, con sentimientos de perro, con movimientos, dudas y forma de perro. Qué maravilla, de verdad. Qué gustazo ha sido leer este libro.
A modo de apunte, me parece un libro estupendo para dos cosas (además de para disfrutar leyendo). Por un lado, es perfecto para que los niños y niñas sepan acerca de las guerras, de ese episodio tan oscuro como fue la II Guerra Mundial y todo lo que supuso. Por otro, es el mejor libro que se me ocurre para que lo lean todas las personas que aman a los perros.
Las ilustraciones de Esther Burgueño son muy bonitas (en blanco y negro, como la verían los perros), aunque me habría gustado encontrarme alguna más.
No miento cuando digo que se ha convertido en uno de mis libros infantiles preferidos. No exagero en lo que habéis leído. Lo recomendaré siempre, le diré a mis alumnos y alumnas que lo lean y, seguro, lo releeré más de una vez.
Qué gustazo es encontrarse con libros así. Más aún, si cabe, sabiendo que el autor es “nuestro”.
Lo que más me ha gustado: no me podría quedar con un solo aspecto. Es un libro perfecto, desde la primera página hasta la última.
Lo que menos me ha gustado: por apuntar algo, como ya he dicho, me habría gustado ver algunas ilustraciones más. En cuanto a la historia, ningún pero.
¿Conocíais este libro? ¿Os pica la curiosidad para leerlo?
Gracias y un abrazo para todos.
“Los perros sabemos ver cuándo las personas se sienten desamparadas y un poco solas”.
“A veces parece mentira que las personas y los perros tengamos tantas cosas que decirnos y no podamos hablar. A veces las personas hablan sin saber hasta qué punto entendemos lo que nos dicen. A veces nosotros nos hacemos entender sin palabras, pero nunca sabemos verdaderamente si nos han entendido del todo”.
David Cirici en “Musgo”.
Want to read
March 9, 2018Dit boek gaat over Mos. Mos is een gelukkige hond die opgroeit bij lieve baasjes. Als de oorlog uitbreekt raakt hij zijn beide baasjes kwijt. Mos wordt een zwerfhond maar blijft op zoek naar zijn baasjes. De thema’s relatie mens en dier en oorlog staan centraal in dit boek.
Dit is het eerste boek wat ik heb gelezen van David Cirici. Hoewel ik zelf niet van dieren houd vond ik het verhaal erg aansprekend. Het geheugen van een hond en de waarde die een hond hecht aan zijn baasjes vond ik heel erg mooi om te lezen. Cirici heeft een erg duidelijke, eerlijke schrijfstijl wat erg naar voren komt in dit boek. Hij schrijft uit de gedachte van een hond. Dit boek laat een erg goed beeld zien van honden in oorlogstijd. Ook zit er een belangrijke les in. Het leven is niet altijd wat wij ervan verwachten. Kijk maar naar Mos. Hij had een gelukkig leven bij zijn baasjes en opeens werd zijn leven op de kop gegooid.
Het basisconflict mensen-dieren-goden komt in dit boek erg naar voren. Cirici beschrijft het verhaal vanuit een hond en laat zien dat deze menselijke kenmerken bevat. Zoals dat hij zijn baasje nooit vergeet en die weer terug wil vinden. Dit boek is erg geschikt om te lezen voor de jeugd. Het is geen moeilijk of ingewikkeld boek maar erg begrijpelijk voor jongvolwassenen. Dit boek heeft naar mijn mening een emotieve functie. Het maakt veel emotie bij je los omdat je gaat meeleven met de hond. Ook is de oorlogstijd natuurlijk een heftige tijd met heftige gebeurtenissen. Ik ervaarde dit wel als verdrietig en ik denk dat de jeugd dat ook doet. Ik raad dit boek zeker aan voor de jeugd want zoals ik eerder aangaf je er heel veel van kan leren. Het doorzettingsvermogen van Mos dat ik zeker bewonderenswaardig naar mijn mening en ook de les dat het leven niet altijd is wat je ervan verwacht.
Dit is het eerste boek wat ik heb gelezen van David Cirici. Hoewel ik zelf niet van dieren houd vond ik het verhaal erg aansprekend. Het geheugen van een hond en de waarde die een hond hecht aan zijn baasjes vond ik heel erg mooi om te lezen. Cirici heeft een erg duidelijke, eerlijke schrijfstijl wat erg naar voren komt in dit boek. Hij schrijft uit de gedachte van een hond. Dit boek laat een erg goed beeld zien van honden in oorlogstijd. Ook zit er een belangrijke les in. Het leven is niet altijd wat wij ervan verwachten. Kijk maar naar Mos. Hij had een gelukkig leven bij zijn baasjes en opeens werd zijn leven op de kop gegooid.
Het basisconflict mensen-dieren-goden komt in dit boek erg naar voren. Cirici beschrijft het verhaal vanuit een hond en laat zien dat deze menselijke kenmerken bevat. Zoals dat hij zijn baasje nooit vergeet en die weer terug wil vinden. Dit boek is erg geschikt om te lezen voor de jeugd. Het is geen moeilijk of ingewikkeld boek maar erg begrijpelijk voor jongvolwassenen. Dit boek heeft naar mijn mening een emotieve functie. Het maakt veel emotie bij je los omdat je gaat meeleven met de hond. Ook is de oorlogstijd natuurlijk een heftige tijd met heftige gebeurtenissen. Ik ervaarde dit wel als verdrietig en ik denk dat de jeugd dat ook doet. Ik raad dit boek zeker aan voor de jeugd want zoals ik eerder aangaf je er heel veel van kan leren. Het doorzettingsvermogen van Mos dat ik zeker bewonderenswaardig naar mijn mening en ook de les dat het leven niet altijd is wat je ervan verwacht.
Displaying 1 - 19 of 19 reviews