Роман, кој од првата до последната страница ве обзема со раскошна леснотија на читањето, бидејќи, приказната што ни ја раскажува Лилјана Пандева, иако ставена во историски рамки и открива непознати детали од македонската историја (40 денови од потрагата по кралот Пребонд) е возбудлива, полнокрвна, поетична, со прозрачни лирски пасажи, јазично слоевита и со нагласена драмска тензија, која длабоко нурнува во просторите на писателовата имагинација. Со романот Доилката, кој слободно може да се нарече химна на љубовта и страста, Пандева веќе е врвот на македонското раскажувачко мајсторство.
Интересна градација на настаните има романов кој кулминира со трагедија, која на крајот потсетува на кратовската легенда на Рада и градењето на Радин мост (судбината на Рада). Лилјана одбрала тема која не е својствена за македонски писател, тоа така ми се издвои, или пак јас не сум читала досега бар ваква тематика. Ми се допадна што писателката користи архаични зборови подзаборавени од нашето поднебје.
Една книга не се вреднува според бројот на страници. И една таква книга е токму оваа. Мала со само 155 страници, а толку возвишена. Кога ја завршив оваа книга поточно денес 😊, размислував дали да ги споделам веднаш со Вас впечатоците мои или да почекам да ,, налегнат " убаво. Но,колку времето поминува, толку потешки мисли ми надоаѓаат, ме опкружуваат, ми велат ајде сподели не. Да, ова е книга која те наведува на размислување. Да се потрудиме да го пронајдеме тоа малку што ни е најзначајно во животот и да дозволиме да бидеме исполнети со тие чувства. Да, тоа е љубовта. Љубовта помеѓу маж и жена, љубовта на жената кон своите чеда. Дали чеда по пород или чеда по доење.
Опишана е љубовта на рихинскиот кнез што се вика Пребонд и доилката Дора. Последните четириесет дена. Доилката Дора и двете чеда која таа ќе ги израсне благодарение на нејзиното тело, на нејзините гради, на нејзиното млеко, на нејзиното мајчинство, остварено, но не задржано. Нејзината борба и нејзината загуба.
Се трудам да пронајдам зборови како да го опишам ова чувство кое тлее во мене и сега, а тлееше и додека ја читав оваа приказна. Но, едно сфатив оваа љубов треба да биде прочитана и доживеана и сите сетила да Ви бидат разбудени и да Ве размрдаат. Малку е тоа што можам јас да го кажам, во ова мое кратко споделување.
Мала, но моќна книга, краток осврт на четириесетдневната потрага по кнезот Пребонд. Раскажана преку тајните средби на кнезот и доилката. Нешто што почнало како обврска за криење на бегалец, прераснало во нешто повеќе од тоа. Низ целата приказна провејува еротската тензија и развојот на љубовта меѓу маж и жена кои во други услови никогаш не би се сретнале, камоли да има нешто повеќе. Можеби тоа што знаеле дека нивното нема иднина ако ги фатат, а знаеле дека ќе бидат откриени, придонесе за тензијата која провејува низ целата приказна. Трагедијата секако беше неизбежна, дотолку поболна со откривањето на долго чуваната тајна.