De Nederlandse vlogster Emma van Zomeren is aan de Franse Rivièra op vakantie als ze bevriend raakt met de Italiaanse tweeling Alessandro en Sofia Onesti. De twee telgen uit een steenrijke familie nodigen haar uit om mee naar Monaco te gaan, waar de Onesti's een penthouse hebben, en Emma neemt het aanbod met beide handen aan.
De dagen daarna brengt Emma door in ongekende luxe - diners in fantastische restaurants, party's op de duurste jachten en elke avond naar het casino. Maar als ze op een ochtend wakker wordt, blijkt het penthouse te zijn leeggehaald en is van Alessandro en Sofia geen spoor te bekennen. Emma gaat op onderzoek uit en doet enkele schokkende ontdekkingen over de tweeling, die de zaak alleen nog maar vreemder maken. Haar eigen leven komt hierbij op het spel te staan...
Suzanne Vermeer is het pseudoniem van de in juni 2011 overleden auteur Paul Goeken. In 2002 debuteerde hij met zijn eerste thriller onder zijn eigen naam. Na vier titels ontstond het idee om daarnaast andere boeken onder pseudoniem uit te brengen. All-inclusive (2006) was het eerste boek op naam van Suzanne Vermeer en werd meteen een bestseller. Ook voor de volgende boeken waren de reisbranche en het toerisme het uitgangspunt en inmiddels is dat het unieke handelsmerk geworden voor deze ijzersterke vakantiethrillers.
Alle titels (All inclusive, De vlucht, Zomertijd, Cruise, Après-ski, De suite, Zwarte piste en Bella Italia ) zijn in de bestsellerlijst verschenen. De zomerthriller Cruise (2009) werd genomineerd voor de NS Publieksprijs 2010. Noorderlicht (verschijning januari 2012) is het laatste Suzanne Vermeer-boek dat Paul Goeken geschreven heeft.
Ook dit verhaal van Suzanne Vermeer is vermakelijk om te lezen. Voor mij is het een ideaal boek voor tussendoor of op het strand. Het leest lekker vlot en makkelijk weg. Wel komt dit boek, net zoals veel andere boeken van Vermeer erg laat pas op gang qua spanning. De meeste dingen die in het boek gebeuren zijn vrij voorspelbaar hoewel de uiteindelijke ontknoping me toch verraste. Het boek geeft ik ergens tussen de 3 en 3,5 sterren.
Eerste deel van het boek vond ik wel aardig lezen. Maar naar het einde toe vond ik het helaas steeds minder worden. Het is niet het slechtste boek, maar het einde viel me best wel tegen...
Super de luxe van Suzanne Vermeer doet precies wat je ervan verwacht: het neemt je mee naar een zomerse bestemming en ontwikkelt een spannend scenario. Ondanks dat ik nog meer over de omgeving had willen weten, heeft Suzanne het voor elkaar gekregen dat ik dit boek snel uit las. Het einde is oke, maar je moet wel goed blijven opletten om alles te begrijpen.
Een fashion en lifestyle Vlogger die "even de slaap uit haar ogen veegt" voor het filmen? Jezelf met de camera in Selfie stand in de badkamer spiegel filmen? Een appartement met een schoonmaakster tijdens het verblijf? Grasse-Chauteauneuf? Is het Châteauneuf de Grasse wat bedoeld wordt?
Shit. Ik ben pas op 10% van het boek. Gaat dit nog erger worden?
(dag later) En ja. Het kon nog veel erger. Wat een verschrikking, dit boek. Zelfs voor naast het zwembad. Dramatisch voorspelbaar en ongeloofwaardig. Zonde van mijn tijd.
Aan het begin denk je een cheesy liefdesverhaal, maar niks is wat het lijkt. Aan het eind komt alles boven water en allemaal heel onverwachts. Al je vragen worden beantwoord, vooral bij het einde wil je blijven doorlezen.
Jammer dat de laatste paar boeken (sinds Goudkust) op het einde een ongeloofwaardig slot hebben. Het begin leest lekker weg als een boek bij het zwembad, dus verwacht je ook heel wat van het einde. Dat valt helaas heel erg tegen. Jammer ook dat de nadruk bij de ‘nieuwe’ Suzanne Vermeer meer op drank en seks ligt dan op het opbouwen van een geloofwaardig en spannend plot.
As it is written on the backside, this is a book to read near the swimming pool on your vacation (I read it in my sunny garden). It is a book you can keep on reading even after you start to get dehydrated in the sun. No complicated brain activity needed. It was fun and stupid and very focused on how people look. However, it is also a mystery plot which was a bit weak and at the end not all the loose ends were logically solved.
Super de luxe gaat over vlogster Emma, ze komt tijdens haar wereldreis een tweeling (broer en zus) tegen in Cannes. De twee zijn super rijk en nodigen haar uit om mee te gaan naar hun penthouse in Monaco. Maar is dit niet allemaal te mooi om waar te zijn?
Ik heb me vermaakt met dit boek het is niet het beste wat ik ooit heb gelezen maar een nette 3 sterren en zeker een boek om lekker tussendoor weg te lezen.
Gemakkelijk om doorheen te komen en leest prettig. Geleidelijk bouwt de spanning zich op en het verhaal neemt uiteindelijk een andere wending dan ik had verwacht!
Emma Van Zomeren is een gekende Nederlandse vlogster, zo heeft zij maar liefst tweehonderdvijftigduizend volgers. Na haar studie journalistiek besloot zij om eerst even wat rond te reizen en geld te verdienen via haar vlog, in plaats van zich onmiddellijk in de wereld van de werkende mensen te storten. Wanneer ze in Cannes is om verslag te maken over het wereldberoemde filmfestival voor haar vlog, ontmoet zij er de Italiaanse tweeling Alessandro en Sofia Onesti. Deze twee behoren tot één van de rijkste Italiaanse families. Er ontstaat een hechte vriendschap tussen de tweeling en Emma, waarop Emma besluit in te gaan op hun uitnodiging om mee te gaan naar hun penthouse in Monaco.
Voor Emma breekt de tijd van haar leven aan: ze verblijft er in ongekende luxe en bovendien hangt er een soort van spanning tussen Alessandro en haar. Zou dit een mooie romance kunnen worden?
Op een ochtend wordt zij wakker in het penthouse en blijken Sofia en Alessandro verdwenen te zijn zonder enige boodschap. Ze probeert hen te contacteren, maar al haar pogingen blijken tevergeefs. Gezien haar achtergrond van journalistiek studente begint het bij haar te kriebelen en besluit zij toch op onderzoek uit te gaan, ze denkt namelijk dat Alessandro en Sofia ontvoerd zijn. Maar al snel doet zij tal van bizarre ontdekkingen… is de tweeling wel wie zij beweren dat zij zijn? Niets is wat het lijkt te zijn.
Conclusie
Mijn eerste reactie na het lezen van dit boek was: ‘wat jammer dat ik hem al uit heb’, wat een heerlijk boek is dit. Het bevat alle typische Suzanne Vermeer elementen: romantiek, vrouwelijk hoofdpersonage, een zomerse setting, spanning, glamour en dat tikkeltje humor. Maar ‘Super de luxe’ is meer dan dit, het zit vol van onverwachte plotwendingen, is origineel, goeie schrijfstijl en gaat verder dan de voorgaande boeken van deze auteur.
Door de tekst op de achterflap is al snel duidelijk dat Sofia en Alessandro niet zijn wie ze zijn, wat op zich wel een spoiler lijkt, maar dit is uiteindelijk ook het enige voorspelbare aan het verhaal, waardoor het ook niet stoort dat op de achterflap deze spoiler vermeld staat. Ik was echt verrast door de plot aan het einde van het verhaal, deze had ik niet zien aankomen en vond ik ook héél origineel. Wat heb ik het hier dan ook lastig om jullie geen spoilers te verklappen. Hoewel er in het boek ook wel veel toevalligheden en plotwendingen zijn die niet altijd even realistisch zijn en in de werkelijkheid waarschijnlijk nooit zouden voorkomen, stoort dit totaal niet gezien men volledig in het verhaal opgaat.
Het verhaal wordt verteld vanuit verschillende perspectieven. We volgen het verhaal grotendeels vanuit Emma’s oogpunt, maar er komen ook verschillende andere personages aan het woord, van wie we pas op het einde van het verhaal te weten komen wie zij zijn. Dit geeft een interessante invalshoek aan het verhaal. Hierdoor wordt je als lezer constant geprikkeld om verder te lezen want je wilt te weten komen wie deze andere personages zijn en wat hun rol in het verhaal is. Vooral de invalshoek van Oleg zorgde ervoor dat ik enorm nieuwsgierig werd en het boek nauwelijks opzij kon leggen, en toen ik op het einde van het boek wist wie Olef was, vond ik dit personage echt zeer goed weergegeven. Het boek bestaat uit twee delen die telkens opgesplitst zijn in kleinere hoofdstukken, hierdoor leest het boek zeer vlot.
De auteur gebruikt duidelijke en beeldende taal, hierdoor is het boek toegankelijk voor het bredere publiek. Het eerste deel is zeker geschikt om weg te dromen wanneer je op een warm strand ligt zoals met alle zomerboeken van deze auteur. Maar het tweede deel is zo spannend dat je het niet meer opzij kan leggen zodoende dat wanneer je na een dagje strand thuis bent gekomen onmiddellijk verder leest tot je het verhaal uit hebt. ‘Super de luxe’ is ook een aanrader voor liefhebbers van de betere thriller en misdaadromans, zij mogen zich zeker niet laten misleiden door de cover die nogal een Chicklit-gehalte uitstraalt.
Het boek is wat het beloofd en wat je verwacht van Suzanne Vermeer, een gezellige zomerthriller met een vrouwelijke heldin. Maar voor mij is ‘Super de luxe’ beter dan de voorgaande twee boeken van deze auteur: het is origineler, spannender, en beter opgebouwd. Gezien de naam van de auteur een pseudoniem is, vraag ik mij hier nogmaals af of de boeken telkens door dezelfde auteur worden geschreven, aangezien de schrijfstijl toch altijd wel een beetje anders is dan de voorgaande. Van mij krijgt dit verhaal een ruime 4 sterren.
Dit was gewoon een quick read, heerlijk voor tijdens de vakantie en in de trein en lekker voor met het zonnetje buiten. Ik moet zeggen dat ik de ontknoping zeker niet had verwacht, maar deze thriller had me gewoon niet in zijn greep.. Het liet me niet hunkeren naar een verdachte en het liet me niet bang zijn dat het einde alweer in zicht was. Het is een heerlijk snelle weglezer, maar dat is het ook wel. 3⭐️/5⭐️
Ik wilde wel eens een Suzanne vermeer proberen... En daar heb ik spijt van. Ik heb het gevoel dat ik een YA boek aan het lezen was (waar overigens niks mis mee is) ik irriteerde me helemaal dood aan de hoofdpersonen en een poging tot de boel te romantiseren. Wellicht heb ik gewoon net de verkeerde gekozen. Maar. Nee.
Ik heb me er weer in laten lullen: nog een Suzanne Vermeer boek. Iets met een ezel en een steen…
Emma van Zomeren is veruit het meest oppervlakkige personage van alle Vermeer boeken. Haar volgers dit, welbekend modemerk dat, vlogje hier, veel-te-luxe-etentje-die -ze-eigenlijk-niet-kan-betalen daar. Alles draait om zien en gezien worden. Het stereotype/ vooroordeel van mensen met looks en geld, maar weinig inhoud wordt hier erg uitgemolken. Tegenwoordig kwakt iedereen alles maar op internet, maar haar “vlog” is echt het domste van het domste. Ik heb fysiek ongemak ervaren steeds als er een passage kwam over dat ze iets opneemt, inspreekt of voor poseert (en dat is dus heel erg vaak, want het is Emma’s wereld, wij leven er alleen in).
Ik heb nog nooit zoveel namedropping van merken en bekende mensen in een boek gelezen, om nog maar te zwijgen over de veelte gedetailleerde omschrijvingen van locaties, kleding, voedsel, etc. om te laten zien hoe welgesteld de personages zijn. Bloedirritant. Vaak een kenmerk van mensen die eigenlijk weinig hebben, maar als ze dan wel iets meemaken/ bezitten, dat heel erg moeten benadrukken en mee te koop lopen om een niet bestaande reputatie omhoog te houden. Literair gezien zou het moeten functioneren als world building, maar doe dit te veel en je haalt de tempo uit het verhaal. Niet prettig bij een thriller.
Om de een of andere reden stoort het me dat het moeilijk is om me in te leven in de hoofdpersoon. Bij de meeste boeken weet je dat de personages meer vermogend zijn dan jij en ik, maar bij Emma had ik niet het gevoel dat dat het geval was. Het kwam over als iemand die eigenlijk een krantenwijk heeft, maar een Chanel tas koopt om een illusie te creëren dat ze geld heeft. En omdat Emma zo eendimensionaal is en te veel haar best doet om bij de jetset te horen, voelde het nep en vond ik haar niet sympathiek. Geef haar aandacht en heb geld, en je hebt de meid te pakken. Ook moet alles om haar draaien en denkt ze ook dat de wereld om haar draait (nogmaals, het is Emma’s wereld waarin iedereen haar blijkbaar de shit vindt)
Een dooddoener in alles wat fictie is is het woord “nee”. Voorbeeld: in Vermeer’s boek ‘Bon Bini Beach’ komen de hoofdpersonen een groepje mensen tegen op het strand die nog nooit benoemd zijn tot voor de ontmoeting. Ze stellen zich aan elkaar voor. Vervolgens vraagt de hoofdpersoon ‘willen jullie ook mee naar locatie x?’ Antwoord: ‘nee bedankt. Dat zien we niet zo zitten’. EN DAT IS HET! Ze gaan weer uit elkaar en that’s it. Verder wordt het groepje nooit meer vermeld, komen ze niet meer terug in het verhaal, hadden ze TOTAAL GEEN functie voor het plot. Het was gewoon filler dat nergens op sloeg. Dit boek heeft ook een aantal van die momenten. Als je fictie maakt, gebruik je geen ‘nee’. Het slaat nergens op, het haalt de lezer uit het verhaal, het zorgt voor verwarring, en je kunt nergens meer op voortborduren. Het loopt dood. Als een leek (ik) dit weet, dan zou een “goede” schrijver dit ook moeten weten.
Al met al slaat het verhaal tien keer nergens op. In de laatste 40 pagina’s wordt alles uitgelegd en het is zo vergezocht dat je soms terug moet bladeren voor de “relevante” stukken om het nog te snappen. En de manier waarop Emma en haar compagnon moeten beloven hun mond te houden is nog het meest ongeloofwaardig. En dan hoop je dat dat het laatste hoofdstuk is, komt er nog een of ander triest hoofdstuk waarin een poging wordt gedaan tot ‘en ze leefden nog lang en gelukkig’. Pluspunt: het duurt maar drie pagina’s en dan is dat tenenkrommende deel ook weer voorbij.
In Super de luxe volg je vlogster Emma, die op de Franse Rivièra vakantie viert en wordt uitgenodigd door de rijke Italiaanse tweeling Alessandro en Sofia naar hun penthouse in Monaco. Ze geniet van het luxe leven en de glamour… tot ze op een ochtend ontdekt dat het penthouse leeg is en de tweeling spoorloos verdwenen. Vanaf dat moment raakt ze verstrikt in geheimen en onverwachte wendingen die haar leven op het spel zetten.
Voor mij voelde het verhaal soms onrealistisch – vooral de toevalligheden en het plotselinge luxeleven van Emma – en het werd pas later echt spannend. Toch leest het boek erg vlot, dankzij het makkelijke taalgebruik en de eenvoudige structuur zonder te veel poespas. Het is daarom perfect om op vakantie of tussendoor te lezen: je vliegt er zo doorheen. Al met al een licht en toegankelijk boek dat genoeg spanning biedt om nieuwsgierig te blijven, maar het blijft niet lang hangen.
This was a decent read. The tension was there, but just not strong enough for me. The plot wasn't intriguing enough for me. It was fun, but I didn't really have an urge to go I reading when I put it down. I liked the writing and character dynamics, but just wasn't impressed. The final twist was fine and not very predictable, but somehow books have a very hard time surprising me. Especially these kinds of thrillers. It had the nice spin that our main character Emma is a popular vlogger, and it isn't executed well enough, and somehow it makes me feel like the themes of online presence and life are a bit forces I this book. It does create some tension when Emma decides to vlog about the scandal she had no clue she got involved in and the reader doesn't know a lot about it either, because the actual reasons behind it are the twist.
Writing style The writing style of this book is simple and detailed. The story line has a good pace in general but it differs throughout the book. The beginning starts quite slow and the writer tries to let you connect with the main characters and follow the story through their eyes. Halfway the book the pace finally speeds up (in terms of events and happenings) and the end goes really quick. I had to read the last couple of pages partly for a second time because of the (new) name changes, story plots endings and so forth.
This whole book is built on lots of unbelievable coincidences. Normally I read more serious books, but sometimes I want to read a book that is just mind candy. Not too engrossing. The dialog of the heroine is funny and entertaining. And that suppresses my emotional reaction to some of Vermeer's books of "this is all nonsense." I need to find more of these books to read went I want mind candy.
Read a lot of books from Suzanne Vermeer, but this one is the worst. The story is filled with long detailed descriptions of the brands Emma is wearing and using. The story itself is about Emma, who gets into several life-threatening situations, just because she made some very dumb decisions. It made me sigh, Emma is totally oblivious. I'm happy it's over 😅
Na route de soleil twijfelde ik sterk of ik haar nog wou lezen, deze was rotslecht. Echter ben ik blij dat ik het opnieuw een kans gegeven heb. En ja hoor! De smaak heb ik terug helemaal te pakken.
Een klassiek Suzanne Vermeer verhaal. Eerste deel vol louche dingen en het tweede deel dat je niet weggelegd krijgt omdat je steeds wilt weten wanneer, wie en wat gebeurt.