"Hið eilífa snertir manninn eins og háfjallakyrð. Eins og dásamlegur friður. Eins og hamingja, sem ekki verður lýst með orðum."
Skriftamál einsetumannsins eru tilraun til að tjá með ljóðrænum hætti hinar "óseigjanlegu" tilfinningar sem spretta af því að maðurinn er hugsandi vera: í senn vitni að þvíhvernig tilveran opinberast honum og þátttakandi í þeim undrum og öflum sem þar er að finna.
Skemmtilegar pælingar um guðdóminn undir greinilegum áhrifum af taóisma og dulrænni speki, skrifaðar af bónda í Þingeyjarsýslu í byrjun 20. aldar. Getur maður beðið um meira?