Τ αστέρια, το βράδυ, για να μην τα πάρει ο ύπνος, λένε το ένα στο άλλο παραμύθια. Οι ιστορίες τους είναι τόσο όμορφες και ζωντανές, που τα περισσότερα δεν κλείνουν μάτι όλη νύχτα. Τα πιο πολλά αστράφτουν από ευχαρίστηση και λαμπυρίζουν... Μερικά νυστάζουν, μισοκλείνουν τα μάτια και τρομοσβήνουν... Άλλα, πάλι, πριν καλά καλά τελειώσει το παραμύθι, κοιμούνται όπως τα μικρά παιδιά. Όποιο αστέρι κοιμάται, πέφτει στη γη.
Αυτό το βιβλίο είναι μία καλή αφορμή για να μιλήσεις σε ένα παιδί για το φεγγάρι, με σκοπό να αρχίσει να το παρατηρεί. Δεν θεωρώ ότι είναι χρήσιμο για να καταλάβει τις φάσεις του φεγγαριού, αφού ο τρόπος που παρουσιάζονται θα μπορούσε να δημιουργήσει και παρανοήσεις. Η εικονογράφηση δεν μου άρεσε καθόλου.