De strijd van een christen [De agone christiano]

by Augustine of Hippo

Waarom leven gelovigen toch zo dikwijls in onmin met elkaar? Op deze belangrijke vraag is al eeuwenlang naar een zinnig antwoord gezocht. Rond het jaar 397 schreef Augustinus hierover een boeiende beschouwing. Ruim dertig jaar was hij bisschop van Hippo Regius in de Romeinse provincie Africa. Gedurende die jaren had hij niet alleen van doen met katholieke christenen, maar ook met allerlei andere. Door hun uiteenlopende visies en praktijken vormden zij een bedreiging voor de eenheid binnen de kerk, soms ook voor de samenleving. Zo had Augustinus vooral veel te stellen met de donatisten, die al dan niet gewild steun kregen van rondzwervende bendes, de zogenoemde circumcelliones (Psalm tegen de donatisten) Hun strijd was naar Augustinus' overtuiging een slechte strijd, omdat christenen erdoor uiteen werden gedreven. In De strijd van een christen [De agone christiano] toont Augustinus aan dat de goede strijd niet plaatsvindt tussen mensen, maar in iedere mens zelf. Daarin gaat het om de strijd tegen de eigen begeerten. Voor een succesvolle strijd is het geloof een belangrijke voorwaarde. Zonder geloof is er immers geen goede bijbeluitleg mogelijk. "Als u niet gelooft, zult u niet begrijpen," zegt Augustinus de profeet Jesaja na: wanneer gelovigen de bijbel goed interpreteren, vinden ze de wapenrusting om hun innerlijke strijd met succes te voeren. Dan neemt hun behoefte aan onderlinge strijd af en groeit de gemeenschapszin. Daarvan was Augustinus met hart en ziel overtuigd.

144 pages, Hardcover

Published January 1, 2006

About the author

Early church father and philosopher Saint Augustine served from 396 as the bishop of Hippo in present-day Algeria and through such writings as the autobiographical Confessions in 397 and the voluminous City of God from 413 to 426 profoundly influenced Christianity, argued against Manichaeism and Donatism, and helped to establish the doctrine of original sin.

An Augustinian follows the principles and doctrines of Saint Augustine.

People also know Aurelius Augustinus in English of Regius (Annaba). From the Africa province of the Roman Empire, people generally consider this Latin theologian of the greatest thinkers of all times. He very developed the west. According to Jerome, a contemporary, Augustine renewed "the ancient Faith."

The Neo-Platonism of Plotinus afterward heavily weighed his years. After conversion and his baptism in 387, Augustine developed his own approach to theology and accommodated a variety of methods and different perspectives. He believed in the indispensable grace to human freedom and framed the concept of just war. When the Western Roman Empire started to disintegrate from the material earth, Augustine developed the concept of the distinct Catholic spirituality in a book of the same name. He thought the medieval worldview. Augustine closely identified with the community that worshiped the Trinity. The Catholics and the Anglican communion revere this preeminent doctor. Many Protestants, especially Calvinists, consider his due teaching on salvation and divine grace of the theology of the Reformation. The Eastern Orthodox also consider him. He carries the additional title of blessed. The Orthodox call him "Blessed Augustine" or "Saint Augustine the Blessed."

Santo Agostinho

Reviews

[Johan Verschoor · Rating 4 out of 5]

Vrij onbekend boek van Augustinus, uitvoering waar de Latijnse grondtekst ook bij staat (niet dat ik daar iets van begrijp, maar goed) Hij behandelt allereerst de geestelijke strijd, om daarna heel fanatiek allemaal dwalingen van die tijd te verwerpen.

[Ardi Pierik · Rating 4 out of 5]

In dit boek gaat Augustinus in op de geestelijke strijd die christenen te voeren hebben. Het boek bestaat uit twee hoofddelen. In het eerste deel legt Augustinus uit wat de geestelijke strijd is. We zijn geroepen om te strijden tegen de boze machten in de hemelen. Dat kunnen we doen door ons niet te binden aan tijdelijk genot en God te dienen. Dit kan alleen 'als we onszelf met een goede wil en een oprechte liefde aan God onderwerpen'.
Daarna behandelt Augustinus nog wat problemen waar we in die strijd tegenaan kunnen lopen. Hier wijst hij erop dat Christus onze menselijke natuur heeft aangenomen.
Augustinus ziet het vermogen om dwalingen te herkennen als een belangrijke voorwaarde om de geestelijke strijd vol te kunnen houden. Daarom weerlegt hij in zijn tweede deel een fors aantal dwalingen met Bijbelpassages. Deze dwalingen gaan vooral over de Drie-eenheid en de menswording van Christus.
Het boek is literair van goede kwaliteit, al beweert Augustinus zelf dat hij de regels van de Romeinse retorica niet heeft toegepast om dit werk toegankelijk te houden. De argumenten die hij gebruikt tegen de dwalingen zijn nog steeds actueel.
Ook de manier waarop hij bij de moeiten in de geestelijke strijd bij Christus uitkomt, sprak mij aan. Wel vind ik Augustinus in dit werk wat te negatief over onze aardse werkelijkheid spreken.
Ik wil afsluiten met een mooi citaat uit het boek:

"Want hoe valt hoogmoed te genezen? Door de nederigheid van de Zoon van God. Hoe valt hebzucht te genezen? Door de armoede van de Zoon van God. Hoe valt woede te genezen? Door het geduld van de Zoon van God. Hoe valt trouweloosheid te genezen? Door de liefde van de Zoon van God. En ten slotte, hoe valt angst te genezen? Door de verrijzenis van het lichaam." (agon. 12)