Gdzie przykazań brak dziesięciu

Joe Alex #6

by Joe Alex

W „Gdzie przykazań brak dziesięciu” słuchacze audiobooka zastaną Alexa, kiedy ten przybywa do posiadłości Mandalay House na spotkanie z dziadkiem swej ukochanej. Istnieją podejrzenia, że życiu majętnego znawcy i kolekcjonera sztuki indyjskiej zagraża niebezpieczeństwo ze strony autora anonimowych listów z pogróżkami, które nie są jednak adresowane bezpośrednio do Somerville’a. Gdy staruszek zostaje znaleziony martwy, krąg podejrzanych zacieśnia się do osób przybyłych do rezydencji na jego zaproszenie. Cień podejrzeń pada również na wnuczkę Somerville’a, która zaledwie dzień wcześniej zostaje ustanowiona jego główną spadkobierczynią. Rozwiązanie zagadki i wskazanie winnego okazuje się nie lada wyzwaniem nawet dla policji i Joe Alexa. Każda z zaproszonych do rezydencji osób potencjalnie pasuje do profilu mordercy. Jednocześnie ślady, znalezione w Mandalay House nie wskazują jednoznacznie na kogokolwiek z najbliższego środowiska ofiary. Joe Alex doświadczy tym razem wyjątkowo trudnej sytuacji – wszak wśród głównych podejrzanych znajdzie się jego ukochana kobieta, mająca – hipotetycznie – niepodważalny motyw zbrodni.

Genres: Crime, Mystery, Audiobook, Polish Literature, Poland

12 pages, Audiobook

First published January 1, 1968

About the author

Pseudonym of Maciej Słomczyński, a translator, and main character of few detective stories under this pseudonym.

Słomczyński translated all the works of William Shakespeare (he is the only person in the world to have done this), William Blake, Lewis Carroll's Alice's Adventures in Wonderland and James Joyce's Ulysses.

Reviews

[Gintautas Ivanickas · Rating 4 out of 5]

Policija gauna laiškus, kuriuose grasinama nužudyti buvusį karininką, turtuolį, Indijos meno žinovą, o lygiagrečiai dar ir Alexo širdies damos dėdę (čia ne būrys potencialių aukų, o vienas žmogus). Žinoma, Joe Alexas sėda į savo naujutėlį Rols-Roisą ir dumia į potencialios aukos dvarą. Po truputį paaiškėja, kad pelėdos – visai ne tai, kas atrodo. Bet vis viena Alexas imasi visų priemonių užkirsti kelią potencialiam nusikaltimui. Nepraeis čia priešų tankai!
Bet priešų tankai praeina. Ne taip, kaip tai įsivaizdavo Alexas, bet dabar jis, norėdamas išsaugoti savo reputaciją, tiesiog priverstas sučiupti nusikaltėlį.
Šįsyk Alexas (tas, kur rašytojas) perspjauna pats save – tiek visko pripainioja, kad ir išsipainiot vos vos teįstengia. Be to, jau kažkiek pabodo kartojamas šablonas – Alexas (tas, kur personažas) vis leidžia (o kartais ir sudaro sąlygas) nusikaltėliui nusižudyti. Jo bičiulis Benas Parkeris turėtų plaukus nuo galvos rautis po „tokios“ pagalbos. Nes kaip jis po visų Alexo triukų paskui susitvarko tyrimo dokumentus – didi paslaptis. Realiai tai ne karjeros laiptais turėtų lipti, o jau seniai patruliuoti gatves kokiam totaliam Anglijos užkampy.
Bet intriga susukta gerai, skaitosi lengvai ir smagiai. Tai – keturi iš penkių.

[Kim · Rating 3 out of 5]

Do połowy trochę mnie nudziło, od połowy poszło z górki.

[bb_books · Rating 5 out of 5]

Ciekawa, wciągająca lektura dla każdego fana kryminałów. Główni bohaterowie dobrze napisani , tak samo jak intryga. Mimo tego, że morderstwo wydarzyło się dosyć późno, książka nie zanudzała treścią. Szczerze polecam!

[Dalton · Rating 5 out of 5]

Świetny kryminał, nic a nic się nie zestarzał.

[Karolina · Rating 4 out of 5]

Czyta się lekko i przyjemnie, klimat trochę jak u Christie

[Isshi69nikkei · Rating 3 out of 5]

Niezła fabuła, klasyczna powieść detektywistyczna, napisana niby w porządku, ale totalnie nieoryginalna. Czytało się dobrze mniej-wiecej do połowy, po wyczekiwanym zabójstwie (tj. momencie odnalezienia zabitego) zaczęło mi się dłużyć i miejscami się męczyłam.
Irytowały niemożliwie postacie kobiece. Jakkolwiek Karolina zapowiadała się całkiem nieźle w pierwszych rozdziałach, potem do spółki z tym zakochanym dzięwczęciem zaczęła mierzić. Straszne, ale najbardziej ludzka i dobrze opisana była wkurzająca, stłamszona Dorothy, która przynajmniej była prawdziwa ORAZ nieuwikłana w żadne romanse, które niestety autorowi zupełnie nie szły.

Dobra była intryga, wkręty o pomniku lotników i całe to 'każdy mógł zabić ale jednocześnie nie mógł zabić nikt', złe było nadmierne rozwleczenie akcji oraz jakiekolwiek przejawy romansidła. Złe było że czytało się to momentami jak fan-fiction do twórczości Christie i Doyle'a, tyle że z dodanym na siłę wątkiem romantycznym u głównego bohatera.

To nie była zła książka, ale jeśli byłaby połowę krótsza, nie miałabym poczucia że straciłam na nią czas.