Gevoelens bestaan niet, zij ontstaan. Wanneer we het over onze gevoelens hebben, kunnen we ze meestal precies omschrijven. Maar hoe ze ontstaan, waar ze vandaan komen en, nog belangrijker, wat ze allemaal met ons doen, weten we vaak niet. Ze dwarrelen als een soort mist door ons hele lijf. Het wordt echter steeds duidelijker dat gevoelens verbonden zijn aan keiharde biochemie. Zij zijn niet alleen van invloed op het ontstaan en verloop van ziekten, maar ook bepalend voor de gezondheid en zelfs onze levensduur.
Pierre Capel legt aan de hand van uitgebreide studies op verbluffend heldere wijze uit hoe gevoelens onze gezondheid aansturen én hoe we dit kunnen beïnvloeden, waarmee we zelf onze levenskwaliteit kunnen verbeteren. In onze cultuur denken we dat we voornamelijk rationele wezens zijn, maar is dat wel zo? Positieve en negatieve gevoelens hebben een onvoorstelbaar sterke werking op het ontstaan en verloop van allerlei ziekten, zoals onvruchtbaarheid, aderverkalking, depressie, tumoren, diabetes etc., maar ook bij symptomen als pijn en angst. Sport, yoga en meditatie kunnen hierbij een enorme positieve verandering teweeg brengen. Het emotionele DNA combineert de magische wereld van de gevoelens met de moleculaire biologie; een wereld die verbazingwekkend helder blijkt te zijn en in dit fascinerende boek ontdaan wordt van bestaande vooroordelen.
Pierre Capel is emeritus hoogleraar experimentele immunologie aan de Universiteit Utrecht. Naast jarenlange fundamentele en moleculair biologische research binnen het vakgebied van de immunologie, heeft hij ook gewerkt aan de ontwikkeling van nieuwe therapieën en inzichten op het gebied van beenmerg- en niertransplantatie en het ontwikkelen van op antistof gebaseerde immunotherapieën. De laatste jaren heeft hij de biochemische achtergrond van sport, yoga en meditatie bestudeerd. Hij houdt over dit onderwerp regelmatig lezingen en gastcolleges in binnen- en buitenland.
Um livro revelador. Algo denso e técnico nuns capítulos, mas de fácil leitura. Os nossos genes carregam a nossa história e a dos nossos pais e avós. É brutal! Tratarmos menos bem alguém pode refletir-se nos seus netos... Vale a pena refletir nisso. O todo é mais do que a soma das partes. Outra verdade repetida no livro. No entanto, alguns capítulos são sobre partes... São as páginas menos interessantes. O remate final é inspirador. Somos o resultado das iterações entre os nossos genes, células e os outros. Quase um Espírito Santo.
Bijzonder boek. Enerzijds een zeer heldere, leesbare uitleg over de uiterst ingewikkelde processen in ons lichaam. Anderzijds ook een boek waarin geprobeerd wordt de rol van gevoelens op dit soort processen te duiden. De emeritus hoogleraar experimentele immunologie kan goed uitleggen hoe de complexe wisselwerking tussen brein, zenuwstelsel, hormonen en DNA tot stand komt. Waarbij het fenomeen chronische stress veel aantoonbare schade op DNA- en weefselniveau kan aanrichten. Ook blijvende schade, door fenomenen als epigenetica en effecten op transcriptiefactoren. Hier en daar vind ik de interpretatie soms iets te vrijblijvend of te weinig onderbouwd, maar ik geloof zijn punt toch wel en ik ga hier net weer een beetje anders van naar ziekte en gezondheid kijken.
Op zich interessant, gaat diep genoeg als je nog niet veel van het menselijk lichaam of epigenetica afweet, maar ik vond dat het nog wel wat dieper en specifieker mocht gaan.
Strekking is interessant. Ik vind de schrijfstijl alleen niet zo prettig, nogal ingezoomd op het biochemische en ook wat veroordelend naar de medische wetenschap. Jammer. Ik heb het daardoor ook meer doorgebladerd dan echt gelezen.
This book offers a summary of a ton of research on the expression of genes with respect to social circumstances. It offers a refreshing point of view on the effects of social and emotional circumstances on our own body.