What do you think?
Rate this book
Η σφαγή των εντόμων
«Εγεννήθη ημίν συγγραφεύς; Νομίζω πως μπορώ ν' αποτολμήσω αυτή τη σοβαρή διαπίστωση μετά την ανάγνωση του μυθιστορήματος του Σίγμα. Είχαμε καιρό να διαβάσουμε έναν τόσο έντεχνο λόγο με τόσο διεισδυτική γνώση της ελληνικής πραγματικότητας και της ανθρώπινης ψυχολογίας, που να μπορεί να εκφράζει με άψογο γλωσσικό όργανο και τόσο λεπτό χιούμορ, που αγγίζει συχνά τα όρια της πιο καυστικής αλλά ποτέ χυδαίας σάτιρας. Με μια τεχνική που είναι νομίζω άγνωστη στη γλώσσα μας, ποτέ άλλοτε δεν δόθηκε με τόση παραστατικότητα, αλλά και τέτοια ποιότητα εκφραστικών μέσων, το καθημερινό δράμα της ελληνικής σπουδάζουσας νεολαίας... είναι μια συναρπαστική μυθιστορία που προαναγγέλλει μια νέα σημαντική παρουσία στο σχεδόν στείρο πια χώρο του ελληνικού μυθιστορήματος». ("Οικονομικός Ταχυδρόμος" Γιάννης Μαρίνος)
«Αυτή η "Σφαγή..." η εντομοκτόνα, αποτελεί λογοτεχνικό γεγονός. Βιβλίο λυρικότατο αλλά <θα το πούμε ανοιχτά> εκδικητικό. Με την αγνότητα του παρθενικού αισθήματος που προδόθηκε. Η μυθιστορηματική μαρτυρία του Σίγμα είναι σημαντική και ευρηματική: προσφέρει ένα θέμα αναγκαίο, το δίνει αυθεντικά. Η τέχνη του βρίσκεται στο ότι μέσα από την εικόνα της καθημερινής απαισιοδοξίας, που την περιλαμβάνει, δίνει στιγμές άφθαστης ομορφιάς. Έτσι καθιερώνεται. Η "Σφαγή" δίνει τη ζεστασιά της ανθρώπινης επικοινωνίας, δίνει το σήμα της επιβίωσης, της αξιοπρέπειας και προπάντων δίνει ένα χιούμορ-όπλο, που λέει πολλά σαν ύφος ζωής, σαν ήθος, και μοιάζει πολύ με τσέχικο». (Διαβάζω, Κ. Κ.)
«Είναι το μυθιστόρημα-αιφνιδιασμός. Με σαρκασμό που εξοντώνει, αλλά και με ανθρωπιά προς τον ταλαίπωρο, διεκτραγωδεί το σύστημα του Πανεπιστημίου, της Ιατρικής Σχολής. Ταυτόχρονα δίνει μια ταπεινωτική εικόνα του πολιτισμού μας που διευθύνουν οι μηχανισμοί και απολαμβάνουν οι επαΐοντες. Ένα βιβλίο, ξένο κατά
τον ως τώρα γνωστό μας κώδικα της λογοτεχνίας, εγκαινιάζει ένα νέο είδος γραφής τελείως προσωπικό, τόσο από άποψη ύφους, όσο και από άποψη κοινωνικής όρασης». (Στάθης Δρομάζος, "Γυναίκα")
«Ο συγγραφέας διάλεξε μια πολύ δύσκολη λογοτεχνική μορφή, γιατί χρειάζεται μεγάλη επιδεξιότητα και ευφυΐα για να προχωρείς παράλληλα δύο τελείως διαφορετικά θέματα, που στο τέλος θα συγκλίνουν και θα φωτίσουν από διαφορετικές γωνίες το ίδιο ακριβώς πρόβλημα. Ο Σίγμα όχι μόνο τα καταφέρνει, αλλά κλείνοντας το βιβλίο έχεις αγανακτήσει και ντραπεί». ("Αντί", Τατιάνα Μιλιέξ)
«Αυτή η "Σφαγή..." η εντομοκτόνα, αποτελεί λογοτεχνικό γεγονός. Βιβλίο λυρικότατο αλλά <θα το πούμε ανοιχτά> εκδικητικό. Με την αγνότητα του παρθενικού αισθήματος που προδόθηκε. Η μυθιστορηματική μαρτυρία του Σίγμα είναι σημαντική και ευρηματική: προσφέρει ένα θέμα αναγκαίο, το δίνει αυθεντικά. Η τέχνη του βρίσκεται στο ότι μέσα από την εικόνα της καθημερινής απαισιοδοξίας, που την περιλαμβάνει, δίνει στιγμές άφθαστης ομορφιάς. Έτσι καθιερώνεται. Η "Σφαγή" δίνει τη ζεστασιά της ανθρώπινης επικοινωνίας, δίνει το σήμα της επιβίωσης, της αξιοπρέπειας και προπάντων δίνει ένα χιούμορ-όπλο, που λέει πολλά σαν ύφος ζωής, σαν ήθος, και μοιάζει πολύ με τσέχικο». (Διαβάζω, Κ. Κ.)
«Είναι το μυθιστόρημα-αιφνιδιασμός. Με σαρκασμό που εξοντώνει, αλλά και με ανθρωπιά προς τον ταλαίπωρο, διεκτραγωδεί το σύστημα του Πανεπιστημίου, της Ιατρικής Σχολής. Ταυτόχρονα δίνει μια ταπεινωτική εικόνα του πολιτισμού μας που διευθύνουν οι μηχανισμοί και απολαμβάνουν οι επαΐοντες. Ένα βιβλίο, ξένο κατά
τον ως τώρα γνωστό μας κώδικα της λογοτεχνίας, εγκαινιάζει ένα νέο είδος γραφής τελείως προσωπικό, τόσο από άποψη ύφους, όσο και από άποψη κοινωνικής όρασης». (Στάθης Δρομάζος, "Γυναίκα")
«Ο συγγραφέας διάλεξε μια πολύ δύσκολη λογοτεχνική μορφή, γιατί χρειάζεται μεγάλη επιδεξιότητα και ευφυΐα για να προχωρείς παράλληλα δύο τελείως διαφορετικά θέματα, που στο τέλος θα συγκλίνουν και θα φωτίσουν από διαφορετικές γωνίες το ίδιο ακριβώς πρόβλημα. Ο Σίγμα όχι μόνο τα καταφέρνει, αλλά κλείνοντας το βιβλίο έχεις αγανακτήσει και ντραπεί». ("Αντί", Τατιάνα Μιλιέξ)
276 pages, Paperback
Published January 1, 2016
1 person want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
November 13, 2023
βαρετά γράμματα
January 22, 2018
https://www.goodreads.com/topic/show/...
Υπάρχουν βιβλία συγγραφέων που κατά τύχη πέφτουν στα χέρια μας και αναρωτιέμαι πόσοι αξιόλογοι συγγραφείς υπάρχουν που δεν θα τους μάθουμε ποτέ και που όμως γράφουν πολύ καλύτερα από πολλούς άλλους βραβευμένους και διάσημους. Μια τέτοια περίπτωση είναι και Η σφαγή των εντόμων. Η γλώσσα και η γραφή του συγγραφέα Σπύρου Σίγμα, μου έκαναν πραγματικά εντύπωση, όπως και τα καυστικά και ειρωνικά του σχόλια για την ελληνική κοινωνία και πραγματικότητα, τέλος του '50, αρχές του '60.
Ο συγγραφέας μέσα από την εξιστόρηση της ζωής του ως φοιτητής της ιατρικής στην Αθήνα εκείνης της δεκαετίας, καταφέρνει να περάσει στον αναγνώστη, πτυχές της καθημερινότητας των κατοίκων μιας πόλης που αρχίζει να επεκτείνεται με δραματικούς ρυθμούς και κατατρώει στο διάβα της σπίτια και κτίρια μιας άλλης εποχής και αισθητικής, ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες του πληθυσμού που εγκαταλείπει την επαρχία για την πρωτεύουσα. Οι αιχμές για την τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι πραγματικά πολύ αιχμηρές και προκαλούν ευτυχώς, εκτός από αποστροφή, και το γέλιο.
Παράλληλα με αυτήν την αφήγηση, ο συγγραφέας φτιάχνει μια ακόμη ιστορία που διηγείται ο ίδιος ως φοιτητής, η οποία εξελίσσεται ταυτόχρονα με την πρώτη. Μια ιστορία δολοφονίας ενός βοσκού σε ένα ξερονήσι του Αιγαίου, δίνει την αφορμή να σχολιάσει τους πάντες και τα πάντα, από τα μέσα ενημέρωσης, φορείς μέχρι και την κρατική εξουσία. Μια γκροτέσκο αφήγηση που μέσα στην υπερβολή της ειρωνεύεται κάθε σύστημα που μας εξουσιάζει και κατευθύνει. Τέσσερα αστεράκια ασυζητητί!
Υπάρχουν βιβλία συγγραφέων που κατά τύχη πέφτουν στα χέρια μας και αναρωτιέμαι πόσοι αξιόλογοι συγγραφείς υπάρχουν που δεν θα τους μάθουμε ποτέ και που όμως γράφουν πολύ καλύτερα από πολλούς άλλους βραβευμένους και διάσημους. Μια τέτοια περίπτωση είναι και Η σφαγή των εντόμων. Η γλώσσα και η γραφή του συγγραφέα Σπύρου Σίγμα, μου έκαναν πραγματικά εντύπωση, όπως και τα καυστικά και ειρωνικά του σχόλια για την ελληνική κοινωνία και πραγματικότητα, τέλος του '50, αρχές του '60.
Ο συγγραφέας μέσα από την εξιστόρηση της ζωής του ως φοιτητής της ιατρικής στην Αθήνα εκείνης της δεκαετίας, καταφέρνει να περάσει στον αναγνώστη, πτυχές της καθημερινότητας των κατοίκων μιας πόλης που αρχίζει να επεκτείνεται με δραματικούς ρυθμούς και κατατρώει στο διάβα της σπίτια και κτίρια μιας άλλης εποχής και αισθητικής, ώστε να καλυφθούν οι ανάγκες του πληθυσμού που εγκαταλείπει την επαρχία για την πρωτεύουσα. Οι αιχμές για την τριτοβάθμια εκπαίδευση είναι πραγματικά πολύ αιχμηρές και προκαλούν ευτυχώς, εκτός από αποστροφή, και το γέλιο.
Παράλληλα με αυτήν την αφήγηση, ο συγγραφέας φτιάχνει μια ακόμη ιστορία που διηγείται ο ίδιος ως φοιτητής, η οποία εξελίσσεται ταυτόχρονα με την πρώτη. Μια ιστορία δολοφονίας ενός βοσκού σε ένα ξερονήσι του Αιγαίου, δίνει την αφορμή να σχολιάσει τους πάντες και τα πάντα, από τα μέσα ενημέρωσης, φορείς μέχρι και την κρατική εξουσία. Μια γκροτέσκο αφήγηση που μέσα στην υπερβολή της ειρωνεύεται κάθε σύστημα που μας εξουσιάζει και κατευθύνει. Τέσσερα αστεράκια ασυζητητί!
Displaying 1 - 2 of 2 reviews