What do you think?
Rate this book
ADHD: Macht en Misverstanden
ADHD. MACHT EN MISVERSTANDEN
In 2012 deed het boek Hoe voorkom je ADHD? Door de diagnose niet te stellen veel stof opwaaien. Tegen de heersende hersenmode in, beargumenteerde Laura Batstra dat het beeld van ADHD als hersenziekte simplistisch en achterhaald is, en ten onrechte in stand wordt gehouden door partijen die daar belang bij hebben. Zij bepleitte een kindvriendelijke behandeling van drukke, dwarse en dromerige kinderen, die onnodige ADHDclassificaties voorkomt - zonder onderbehandeling te riskeren.
Sinds 2012 is er veel gebeurd in de wereld van ADHD. Op veler verzoek verschijnt nu deze grondig herziene en aangevulde update van Hoe voorkom je ADHD onder de nieuwe titel ADHD: macht en misverstanden.
Laura Batstra (1973) is afgestudeerd als psycholoog en gepromoveerd in de Medische
Wetenschappen. Daarna werkte ze als behandelaar in de kinderpsychiatrie. Uit onvrede over het feit dat lastig (maar normaal) kindgedrag het label 'psychiatrisch ziek' kreeg, zegde zij in 2010 haar baan op en ging werken bij de faculteit Gedrags en Maatschappij Wetenschappen aan de Rijksuniversiteit
Groningen. Daar doet ze onderzoek naar medicalisering en manieren om dit fenomeen te bestrijden.
Recensie(s)
Dit is een fors herziene en geactualiseerde versie van het in 2012 verschenen boek "Hoe voorkom je ADHD? Door de diagnose niet te stellen.'* De auteur (1973) is psycholoog en gepromoveerd in de Medische Wetenschappen. Ze is behandelaar geweest in de kinderpsychiatrie. Ze werkt sinds 2010 bij de Faculteit Gedrags- en Maatschappijwetenschappen aan de Rijksuniversiteit Groningen en onderzoekt medicalisering en hoe dat te bestrijden. Ze bepleit zo mogelijk eerst de inzet van kindvriendelijke – niet-medische – begeleiding, behandeling en advisering aan ouders en onderwijzers van drukke, dwarse en dromerige kinderen. Hiermee zijn onnodige ADHD-classificaties te voorkomen en kinderen die wel een zwaarder traject nodig lijken te hebben, kunnen zo sneller worden geholpen. De interessante geschiedenis van AHDH komt aan bod, wat ADHD wel en niet is of zou zijn. Een stelling is: ADHD is geen hersenziekte, alleen wordt dat beeld nog steeds levend gehouden door partijen met belangen daarbij. Een helder en informatief boek.
F.M. Boon
In 2012 deed het boek Hoe voorkom je ADHD? Door de diagnose niet te stellen veel stof opwaaien. Tegen de heersende hersenmode in, beargumenteerde Laura Batstra dat het beeld van ADHD als hersenziekte simplistisch en achterhaald is, en ten onrechte in stand wordt gehouden door partijen die daar belang bij hebben. Zij bepleitte een kindvriendelijke behandeling van drukke, dwarse en dromerige kinderen, die onnodige ADHDclassificaties voorkomt - zonder onderbehandeling te riskeren.
Sinds 2012 is er veel gebeurd in de wereld van ADHD. Op veler verzoek verschijnt nu deze grondig herziene en aangevulde update van Hoe voorkom je ADHD onder de nieuwe titel ADHD: macht en misverstanden.
Laura Batstra (1973) is afgestudeerd als psycholoog en gepromoveerd in de Medische
Wetenschappen. Daarna werkte ze als behandelaar in de kinderpsychiatrie. Uit onvrede over het feit dat lastig (maar normaal) kindgedrag het label 'psychiatrisch ziek' kreeg, zegde zij in 2010 haar baan op en ging werken bij de faculteit Gedrags en Maatschappij Wetenschappen aan de Rijksuniversiteit
Groningen. Daar doet ze onderzoek naar medicalisering en manieren om dit fenomeen te bestrijden.
Recensie(s)
Dit is een fors herziene en geactualiseerde versie van het in 2012 verschenen boek "Hoe voorkom je ADHD? Door de diagnose niet te stellen.'* De auteur (1973) is psycholoog en gepromoveerd in de Medische Wetenschappen. Ze is behandelaar geweest in de kinderpsychiatrie. Ze werkt sinds 2010 bij de Faculteit Gedrags- en Maatschappijwetenschappen aan de Rijksuniversiteit Groningen en onderzoekt medicalisering en hoe dat te bestrijden. Ze bepleit zo mogelijk eerst de inzet van kindvriendelijke – niet-medische – begeleiding, behandeling en advisering aan ouders en onderwijzers van drukke, dwarse en dromerige kinderen. Hiermee zijn onnodige ADHD-classificaties te voorkomen en kinderen die wel een zwaarder traject nodig lijken te hebben, kunnen zo sneller worden geholpen. De interessante geschiedenis van AHDH komt aan bod, wat ADHD wel en niet is of zou zijn. Een stelling is: ADHD is geen hersenziekte, alleen wordt dat beeld nog steeds levend gehouden door partijen met belangen daarbij. Een helder en informatief boek.
F.M. Boon
192 pages, Paperback
Published October 1, 2017
6 people are currently reading
42 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 2 of 2 reviews
November 14, 2021
Ik kan me normaal gesproken helemaal niet er toe zetten om zulke informatieve boeken te lezen in m’n vrije tijd, maar deze keer lukte dat wel en ik ben blij dat ik dat gedaan heb. In m’n omgeving veel met ADHD te maken; werk, schoonfamilie, en dat maakt dat ik er ook wel extra nieuwsgierig naar was.
Het is geen boek dat het bestaan van ADHD ontkracht, maar een boek over hoe er tegenwoordig mee omgegaan wordt. Dat er veel situaties zijn waarin geld een grote rol speelt, bijvoorbeeld bij onderzoeken door psychologen gedaan die vervolgens gefinancierd worden door de medicijnenindustrie. En over hoe lastig het is als je als psycholoog/psychiater een ander geluid laat horen en aan de bel trekt.
Over hoeveel invloed je achtergrond, thuissituatie, niveau van de school heeft op hoe het met jou en je ADHD gaat. En over hoe het als algemene norm geldt dat ADHD een hersenaandoening is (nooit wetenschappelijk bewezen), maar een naam voor een aantal gedragingen die vaak samen voorkomen. Ik las dingen waarvan ik dacht: hoe is het mogelijk dat ik hier vanuit ging en hoe ver zat ik er naast in sommige gevallen.
Over sommige stukken raakte ik geïrriteerd en had ik even tijd nodig om te accepteren dat dingen anders zijn dan ik altijd dacht, maar ik ben blij dat ik me hier eens in verdiept heb.
Om mee te eindigen: zou ADHD ook bestaan als er geen scholen waren?
En nee, scholen, en zeker leerkrachten, zijn niet de (enige) oorzaak van de toename van het aantal ADHD’ers. Maar we proberen iedereen in hetzelfde strakke keurslijf te passen en sommigen passen daar gewoon niet in. Bij ons op school werken ze er knetterhard aan om iedereen aan boord te houden, dat is fantastisch. Maar het gebeurt ook dat het echt niet goed gaat en daar hebben die kinderen hun leven lang last van.
ADHD is niemands schuld, maar het is een probleem voor ons allemaal.
Het is geen boek dat het bestaan van ADHD ontkracht, maar een boek over hoe er tegenwoordig mee omgegaan wordt. Dat er veel situaties zijn waarin geld een grote rol speelt, bijvoorbeeld bij onderzoeken door psychologen gedaan die vervolgens gefinancierd worden door de medicijnenindustrie. En over hoe lastig het is als je als psycholoog/psychiater een ander geluid laat horen en aan de bel trekt.
Over hoeveel invloed je achtergrond, thuissituatie, niveau van de school heeft op hoe het met jou en je ADHD gaat. En over hoe het als algemene norm geldt dat ADHD een hersenaandoening is (nooit wetenschappelijk bewezen), maar een naam voor een aantal gedragingen die vaak samen voorkomen. Ik las dingen waarvan ik dacht: hoe is het mogelijk dat ik hier vanuit ging en hoe ver zat ik er naast in sommige gevallen.
Over sommige stukken raakte ik geïrriteerd en had ik even tijd nodig om te accepteren dat dingen anders zijn dan ik altijd dacht, maar ik ben blij dat ik me hier eens in verdiept heb.
Om mee te eindigen: zou ADHD ook bestaan als er geen scholen waren?
En nee, scholen, en zeker leerkrachten, zijn niet de (enige) oorzaak van de toename van het aantal ADHD’ers. Maar we proberen iedereen in hetzelfde strakke keurslijf te passen en sommigen passen daar gewoon niet in. Bij ons op school werken ze er knetterhard aan om iedereen aan boord te houden, dat is fantastisch. Maar het gebeurt ook dat het echt niet goed gaat en daar hebben die kinderen hun leven lang last van.
ADHD is niemands schuld, maar het is een probleem voor ons allemaal.
November 20, 2022
Erg interessante blik op de psychologische wereld, diagnostiek en ADHD in de huidige samenleving :)
Displaying 1 - 2 of 2 reviews