Ο Γιάννης Βαρβέρης ήταν Έλληνας ποιητής της γενιάς του '70, κριτικός, δοκιμιογράφος και μεταφραστής. Σπούδασε νομική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εργάστηκε στο Υπουργείο Εξωτερικών. Στράφηκε στη λογοτεχνία, εκδίδοντας επτά ποιητικά έργα και μεταφράσεις από την Αττική Κωμωδία και την ξένη λογοτεχνία. Ανθολογημένη η ποίησή του έχει μεταφραστεί σε αρκετές γλώσσες, όπως είναι η αγγλική, η γαλλική, η γερμανική, η ιταλική, η ισπανική και η ρουμανική.
Την είχα φέρει τότε απ'την πατρίδα νομίζω πως τη λέγαν νοσταλγία. Τώρα όπως όπως τη στοιβαζω στη βαλίτσα
____________
Μ αρέσει ο Βαρβέρης πολύ, για την απλότητα με την οποία λέει τα πράγματα. σχεδόν λαϊκά. καθόλου υψηλη ή αφ υψηλού λογοτεχνία,πιο πολύ σα να σου μιλάει με μεθυσμένα μισολογα ο άγνωστος διπλανός σου στο μπαρ, και να νιώθεις μια συμπόνοια για την κατάστασή του.
Ήθελα κανονικά να παραθέσω μόνο ποίημα, να μην μακρυγορήσω, αλλά θέλω ν αναφερθω στον τίτλο που μ ενοχλεί ότι το Στα είναι τονισμένο, δηλαδή Στά κι αυτό με πονάει στα μάτια. τώρα αν είναι ποιητική αδεία αυτο δεν αναφέρεται πουθενά, κι επίσης στην πρώτη σελίδα όπου το βιβλίο είναι αφιερωμένο Στόν ξένο (πάλι με τόνο στο μοναδικό φωνήεν της λέξης) επαναλαμβάνεται αυτό (το..λάθος; δεν ξέρω, δε μάθαμε) μετά σκέφτηκα ότι μπορεί να είναι κάποιος δεύτερος εκδοτικός που απλά είναι απρόσεκτος κ κάνει λάθη, αλλά όχι, Κέδρος. Τι να πω, αν ξέρει κάποιος αν είναι εσκεμμένο ας με διαφωτίσει. ίσως μεταγενέστερες εκδόσεις, αν υπάρχουν, να είναι πιο σαφείς με το τι έγινε. η συγκεκριμένη είναι του 2001, και είναι η εικονιζόμενη με το ινσταλεισιο του Τσόκλη.
τεσπά ας μην αφήσουμε αυτές τις λεπτομέρειες να σκοτεινιασουν την ομορφιά της ποίησης του Γιάννη Βαρβέρη.
_______________
ΟΙ ΔΙΚΟΊ ΜΑΣ ΣΤΑ ΞΈΝΑ
Όσοι σε ακολούθησαν στο ταξίδι είναι πιο ξένοι απ'όσο στην πατρίδα
Βλέπεις στα μάτια τους τη νοσταλγία σου βλέπεις στα μάτια τους τη νοσταλγία τους στο τέλος βλέπεις οτι στα μάτια των ανθρώπων πρωτοκουραζεται η αγάπη.
Δικούς δεν έχει εδώ δικοί είναι οι ξένοι μόνο επιστήθιους έχει