Ποιήματα Α'

by Τίτος Πατρίκιος

Οι χιονισμένες σκέπες
υπομένουνε καρτερικά
το αβάσταχτο
βάρος τ' ουρανού.
Ένα σωρό ψυχές
άυλες γυμνές ψυχές
πλανιούνται παντού
κι ο βοριάς
τρυπάει ως τα κόκκαλα.
Κάτι άνθρωποι
με ψυχρές στολές
παγώνουν πιότερο την ατμόσφαιρα.
[Από την έκδοση]
Περιεχόμενα
ΠΡΩΤΑ ΠΟΙΗΜΑΤΑ (1943)
ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΣΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ (1948-1951)
LARGO (Αθήνα, 1951)
ΑΣΚΗΣΕΙΣ (1952)
ΧΩΜΑΤΟΔΡΟΜΟΣ (1952-1954)
ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΠΕΤΡΑΣ (1953-1954)
ΤΕΛΟΣ ΤΟΥ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΟΥ (1953-1954)
ΤΑ ΚΟΙΤΑΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΧΡΟΝΟΥ (1954-1955)
ΑΝΤΙΔΙΚΙΕΣ (1955)
ΜΑΘΗΤΕΙΑ (1956-1959)
ΧΡΟΝΙΑ ΤΗΣ ΑΣΦΑΛΤΟΥ
ΤΟ ΔΑΣΟΣ ΚΑΙ ΤΑ ΔΕΝΤΡΑ
ΣΗΜΕΙΩΜΑ

Genres: Poetry

438 pages, Paperback

Published November 1, 2017

About the author

Ο Τίτος Πατρίκιος γεννήθηκε στην Αθήνα το 1928, γιος των ηθοποιών Σπύρου και Λέλας Πατρικίου. Το 1946 ολοκλήρωσε τα γυμνασιακά του μαθήματα στο Βαρβάκειο και γράφτηκε στη Νομική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών. Εργάστηκε για κάποια χρόνια ως δικηγόρος. Κατά τη διάρκεια της γερμανικής κατοχής πήρε μέρος στην Εθνική Αντίσταση, στρατευμένος αρχικά στην ΕΠΟΝ και στη συνέχεια στον ΕΛΑΣ. Το 1944 καταδικάστηκε σε θάνατο από συνεργάτες των γερμανών και η εκτέλεσή του ματαιώθηκε την τελευταία στιγμή. Κατά τη διάρκεια της στρατιωτικής του θητείας εξορίστηκε στη Μακρόνησο (1951-1952) και κατά τη διετία 1952-1953 στον Άη Στράτη, από όπου επέστρεψε στην Αθήνα με άδεια εξορίστου. Από το 1959 ως το 1964 σπούδασε κοινωνιολογία στην Ecole Pratique des Hautes Etudes του Παρισιού και πήρε μέρος σε έρευνες του Εθνικού Κέντρου Επιστημονικής Έρευνας της Γαλλίας. Επέστρεψε στην Ελλάδα, μετά την επιβολή της δικτατορίας του Παπαδόπουλου όμως, κατέφυγε ξανά στο Παρίσι, όπου πήρε μέρος σε εκδηλώσεις ενάντια στο παράνομο καθεστώς, και εργάστηκε στην έδρα της Unesco στο Παρίσι και στη Fao στη Ρώμη. Στην Ελλάδα επέστρεψε το 1975 και εργάστηκε ως δικηγόρος, κοινωνιολόγος και λογοτεχνικός μεταφραστής. Το 1982 επέστρεψε στη θέση που κατείχε στο Εθνικό Κέντρο Κοινωνικών Ερευνών πριν το 1967. Στην Αθήνα εργάστηκε επίσης στο Κέντρο Μαρξιστικών Μελετών. Η πρώτη του εμφάνιση στο χώρο των γραμμάτων...

Reviews

[Μαρία Αλεξοπούλου]

Κι ήμουν τυφλός, μα είδα
με της ψυχής τα μάτια
ένα κοράκι να πετά
στ΄αέρινα μονοπάτια.

Σαν έβενος ήτανε μαύρο
κι ίσως πιο μαύρο ακόμα,
μα εγώ μιαν άσπρη κηλίδα
είδα στο μελανό του σώμα.

Και τώρα σβήστε μάτια της ψυχής,
δεν θέλω τίποτ΄άλλο
να δω, μια κι είδα τ όραμα
το θείο, το μεγάλο.

[Αθηνά Δ. Κάππα]

«Κλείνω τα μάτια και δεν υπάρχει
αναμονή κι ανάμνηση
καλοκαίρι και χειμώνας -
μόνο ένα χλιαρό ποτάμι.»

[ζανλίκ]

*ίσως γυρίσω εδώ να γράψω κάτι,
ίσως να μην το κάνω και να τα πω όλα μαζεμένα στον Τίτο μια κι έξω.

[diotima]

Ο πρώτος συγκεντρωτικός τόμος των ποιημάτων του μεγαλύτερου εν ζωή ποιητή, Τίτου Πατρίκιου, της περιόδου 1943-1959, με ποιήματα που έγραψε σε ηλικία 15-31 ετών.

[Marcelle]

όλα τα αστεράκια του κόσμου για τον χωματόδρομο🩷