Moemf heeft een vriend telt zeven hoofdstukken ('voorleesverhalen over vriendschap'). Als Moemf na zijn winterslaap wakker wordt, staat er iemand op hem te wachten. Het is Sneeuwuil, zijn jonge, nieuwe vriend. Sneeuwuil kan niet wachten om zijn eerste lente te ontdekken met Moemf. Dat die nogal brommelig is, kan hem weinig schelen: ze zijn vrienden en dat is het belangrijkste. Maar is het eigenlijk al wel lente? Er ligt nog flink wat sneeuw. Daar weet Sneeuwuil wel raad mee. Samen gaan Moemf en Sneeuwuil, gestalte gegeven door Ingrid en Dieter Schubert, op zoek naar de lente.
Leuke voorleesverhalen met de bekende illustraties van Ingrid en Dieter Schubert. Wat mij betreft een nieuwe klassieker, ik kijk uit naar het volgende boek van Moemf.
'Moemf werd wakker van de zon die in zijn neus kietelde. De zon! Als de zon door het venster scheen, dan was de lente daar, zelfs als er nog ijsbloemen op de ramen schitterden.' • Moemf heeft een vriend nodigt uit tot oppakken, een aansprekende omslag met Moemf en Sneeuwuil. De sneeuwuil is ondernemender en stelt nieuwe activiteiten voor. De goedmoedige knorrepot Moemf ziet het aan, moppert wat en laat zich dan met een lieve zucht het enthousiasme en ideeën in dit werkelijk heerlijke voorleesboek welgevallen.
Als je deze verhalen leest, geniet je van rollebollen van sneeuw, een brommelende Moemf, een jonge overenthousiaste sneeuwuil en de vriendschap van deze twee figuren waardoor de lente dubbel zo fijn wordt. Of niet? Hoe kon je zo blij zijn en zo treurig tegelijk?
Dit boek bestaat uit zeven verhalen van een prettige voorleeslengte, een fijn lettertype, een mooie kwaliteit papier: kortom de opmaak is zeer verzorgd. Het prettig, bijna melodieus lezen van de verhalen is te danken aan de zeer fijne vertaling uit het Duits door Linda Bertens. Je merkt het niet dat ze zijn vertaald.
Alleen al voor de illustraties van Ingrid & Dieter Schubert zou je dit boek willen hebben. Ze zijn echt mooi, leuk, warm, staan op de goede plaats in het verhaal.
Moemf en sneeuwuil worden vrienden vlak voor de winter. Na een wintetslaap van Moemf beleven ze wat avonturen aan het begin van de Lente. Sneeuwuil gaat aan het eind van het boek zijn vriend verlaten om naar het noorden te trekken. Als voorleesboek vond ik hem zelf niet heel fijn omdat de zinnen en woorden niet heel vloeiend lopen. Het einde leverde wat sippe kinderen op. Prachtige illustraties trouwens!!