What do you think?
Rate this book
Mijn vader is een vliegtuig
De bijna veertigjarige Eva lijkt alles te hebben: een mooi gezin, een succesvol bedrijf, en binnenkort het huis van haar dromen. Dan sterft haar moeder en beginnen de nachtmerries. Eva wordt steeds angstiger en raakt ervan overtuigd dat er gevaar dreigt voor haar en haar kinderen - langzaam maar zeker verliest ze haar grip op de werkelijkheid.
Ze gaat op zoek naar de oorsprong van haar angsten in haar vroege jeugd en ontdekt hiaten in haar geheugen. Als ze besluit contact op te nemen met haar vader die al 33 jaar in een psychiatrische inrichting verblijft, is dat het begin van een uitputtende en beangstigende ontdekkingstocht naar het verleden.
Mijn vader is een vliegtuig is een psychologische roman over onverwerkte trauma's, de scheidslijn tussen fictie en realiteit en de al te reële angst om je verstand te verliezen.
Ze gaat op zoek naar de oorsprong van haar angsten in haar vroege jeugd en ontdekt hiaten in haar geheugen. Als ze besluit contact op te nemen met haar vader die al 33 jaar in een psychiatrische inrichting verblijft, is dat het begin van een uitputtende en beangstigende ontdekkingstocht naar het verleden.
Mijn vader is een vliegtuig is een psychologische roman over onverwerkte trauma's, de scheidslijn tussen fictie en realiteit en de al te reële angst om je verstand te verliezen.
240 pages, Paperback
Published January 1, 2018
8 people are currently reading
334 people want to read
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 30 of 58 reviews
February 7, 2018
'Mijn vader is een vliegtuig' is een bijzonder mooi boek over de dertigjarige Eva die na het overlijden van haar moeder de gaten in haar verleden probeert te vullen. Waarom is ze grotendeels opgegroeid zonder vader? En waarom raakte de band met haar moeder zo verwaterd?
Hoewel ik de laatste tijd meer boeken rond dit thema heb gelezen, voelde het debuut van Antoinette Beumer toch zeer authentiek aan. Vooral de vertelvolgorde, door middel van flashbacks naar hervonden herinneringen maakt het boek zeer intrigerend. Samen met Eva ontdek je haar verleden en dat op zo'n manier dat je het boek niet wilt wegleggen.
Mijn complete recensie lees je op Boekvinder.be.
Hoewel ik de laatste tijd meer boeken rond dit thema heb gelezen, voelde het debuut van Antoinette Beumer toch zeer authentiek aan. Vooral de vertelvolgorde, door middel van flashbacks naar hervonden herinneringen maakt het boek zeer intrigerend. Samen met Eva ontdek je haar verleden en dat op zo'n manier dat je het boek niet wilt wegleggen.
Mijn complete recensie lees je op Boekvinder.be.
April 16, 2025
? Leeskring Zoetermeer 4/7/21
🤔Mooi geschreven boek en mooie opbouw met de climax "het geblokkeerde trauma" aan het einde van het boek.
MW 4/7/21
=>Gisteren heb ik de film gezien op Netflix. Die is zeker ook een aanrader!
MW 20/8/23
🤔Mooi geschreven boek en mooie opbouw met de climax "het geblokkeerde trauma" aan het einde van het boek.
MW 4/7/21
=>Gisteren heb ik de film gezien op Netflix. Die is zeker ook een aanrader!
MW 20/8/23
July 6, 2021
Ik las het boek in een paar uur uit en kon hem niet wegleggen. En toch ‘slechts’ drie sterren.
Het verhaal is aangrijpend, lichtelijk verrassend en bovenal heel treurig. En toch heb ik het gevoel dat de schrijfster een verhaallijn simpelweg vergat en teveel opging in de andere kant van het verhaal. Ook vond ik de bepaalde personages in het boek te oppervlakkig en werd er naar mijn smaak te snel voorbij gegaan aan de mentale situatie van de hoofdpersoon.
Een ok boek dus, maar het had van mij wel wat complexer mogen zijn.
Het verhaal is aangrijpend, lichtelijk verrassend en bovenal heel treurig. En toch heb ik het gevoel dat de schrijfster een verhaallijn simpelweg vergat en teveel opging in de andere kant van het verhaal. Ook vond ik de bepaalde personages in het boek te oppervlakkig en werd er naar mijn smaak te snel voorbij gegaan aan de mentale situatie van de hoofdpersoon.
Een ok boek dus, maar het had van mij wel wat complexer mogen zijn.
May 23, 2018
‘Je zult het vergeten Eva, mama zal ervoor zorgen dat je er nooit meer aan hoeft te denken.’
Een psychologische roman die leest als een psychologische thriller waarin zowel voor hoofdpersoon Eva als voor de lezer telkens een puzzelstukje wordt aangereikt om de legpuzzel compleet te krijgen. Het boek is opgedeeld in drie delen en bestaat veelal uit kortere hoofdstukken die krachtig zijn neergezet.
'Ik rijd haar zelf'.' Je zit direct vol in het boek. Het overvolle bestaan van Eva lijkt overzichtelijk te blijven door de driehoekjes van to-do-lijstjes in te kleuren. Een gezamenlijk eigen bedrijf brengt veel werk, een gezin en ook nog een aanstaande verhuizing. Rationeel doorhollen. Haar moeder met wie ze geen hechte relatie heeft, overlijdt onverwachts. En dan. Haar man heeft gelezen: ‘als je moeder overlijdt, waait het dak van je huis.’ Nachtmerries komen. Er is meer aan de hand. 'Maar dat was toen.'
Een verhaal met: 'Kan niet woont hier niet, ‘Problemen zijn er om op te lossen’, een roze olifant die een gezin binnenkomt, je lekker ruikt, een rugzak en een muur, flanellen pyjamaatjes die terugkeren. Beklemming. Het driehoekje rouwen kan worden ingekleurd. Maar: waarom moest zij aan haar moeder, toen ze zeven was, beloven dat ze haar vader nooit zou opzoeken, ook later niet als ze groot is? Niet weten is vergeten.
Eva gaat als ze bijna veertig is haar vader opzoeken in een psychiatrische inrichting. Er leek in haar kindertijd een goede band te zijn, maar toch hand van herinneringen die in flarden langskomen, lijkt haar kindertijd in werkelijkheid niet zo normaal te zijn geweest.
Een vader die haar liet vliegen als een vliegtuig. Wie herkent dit niet? Maar wie houdt zijn kind zijwaarts over de reling? ‘We zijn een vliegtuig’, schreeuw ik.’ Wat was er met haar vader aan de hand?
Dit boek neemt je in een emotionele rotvaart mee naar de geheimen van een verleden waarin fictie verweven is in enge werkelijkheid. Eenmaal lezend, kun je het nauwelijks nog wegleggen. Weer een debuut waar je u tegen zegt. Even uit de waanzin van de dag in een andere realiteit.
Een psychologische roman die leest als een psychologische thriller waarin zowel voor hoofdpersoon Eva als voor de lezer telkens een puzzelstukje wordt aangereikt om de legpuzzel compleet te krijgen. Het boek is opgedeeld in drie delen en bestaat veelal uit kortere hoofdstukken die krachtig zijn neergezet.
'Ik rijd haar zelf'.' Je zit direct vol in het boek. Het overvolle bestaan van Eva lijkt overzichtelijk te blijven door de driehoekjes van to-do-lijstjes in te kleuren. Een gezamenlijk eigen bedrijf brengt veel werk, een gezin en ook nog een aanstaande verhuizing. Rationeel doorhollen. Haar moeder met wie ze geen hechte relatie heeft, overlijdt onverwachts. En dan. Haar man heeft gelezen: ‘als je moeder overlijdt, waait het dak van je huis.’ Nachtmerries komen. Er is meer aan de hand. 'Maar dat was toen.'
Een verhaal met: 'Kan niet woont hier niet, ‘Problemen zijn er om op te lossen’, een roze olifant die een gezin binnenkomt, je lekker ruikt, een rugzak en een muur, flanellen pyjamaatjes die terugkeren. Beklemming. Het driehoekje rouwen kan worden ingekleurd. Maar: waarom moest zij aan haar moeder, toen ze zeven was, beloven dat ze haar vader nooit zou opzoeken, ook later niet als ze groot is? Niet weten is vergeten.
Eva gaat als ze bijna veertig is haar vader opzoeken in een psychiatrische inrichting. Er leek in haar kindertijd een goede band te zijn, maar toch hand van herinneringen die in flarden langskomen, lijkt haar kindertijd in werkelijkheid niet zo normaal te zijn geweest.
Een vader die haar liet vliegen als een vliegtuig. Wie herkent dit niet? Maar wie houdt zijn kind zijwaarts over de reling? ‘We zijn een vliegtuig’, schreeuw ik.’ Wat was er met haar vader aan de hand?
Dit boek neemt je in een emotionele rotvaart mee naar de geheimen van een verleden waarin fictie verweven is in enge werkelijkheid. Eenmaal lezend, kun je het nauwelijks nog wegleggen. Weer een debuut waar je u tegen zegt. Even uit de waanzin van de dag in een andere realiteit.
June 27, 2018
Als lezer zat ik helemaal in het verhaal, ik verloor de tijd en ik had het gevoel dat ik over de schouder van Eva meekeek. Ik vind het erg knap van de auteur dat ze mij zo mee wist te slepen in haar verhaal!
Lees de volledige leeservaring op mijn blog :)
Lees de volledige leeservaring op mijn blog :)
June 10, 2024
Een Naar boek. Prima schrijfstijl, karakters niet voldoende uitgewerkt, weinig plot, veel losse eindjes en heel abrupt 'rond' gemaakt, aldus de conclusie van De Leesmeiden boekenclub.
Ps. Niet aan te raden om te lezen als je zelf niet lekker in je vel zit.
Ps. Niet aan te raden om te lezen als je zelf niet lekker in je vel zit.
July 12, 2024
Boek gelezen met de boekenclub! Prima boek om te lezen, maar het miste hier en daar wat diepgang. Je blijft met een aantal vragen zitten maar niet per se op een interessante manier, meer op een niet afgemaakte manier. Wel een leuk boek om te bespreken.
January 1, 2020
Mijn eerste boek vh nieuwe jaar uit. Leuk boek voor tussendoor, maar ik had er meer van verwacht. Ik vond de personages niet echt heel goed uitgewerkt, maar ook niet mysterieus. Het voelt alsof er meer diepgang in had kunnen zitten. Maar helaas.
July 12, 2018
Ik moet een beetje overgeven als ik zie dat ik hetzelfde boek leuk vind als Femke Halsema, maar ik zet me er overheen en vind het een leuk boek.
September 24, 2021
Lezen met een deadline voor de filmpremière 😂 Alsnog heel erg genoten van het boek! De jonge en Eva van nu wisselen elkaar steeds af, daardoor kom je steeds meer over haar en haar familie te weten.
April 11, 2022
After finishing the book, I'm still as confused as on page 18 (beginning of chapter 2). It's written in an order that is impossible to follow; some chapters are current time, then suddenly one is a few weeks (or days?) earlier, then we have chapters of the childhood, and it's never clear in what time the chapter will be at the beginning. Overall, the book is chaotically written and the chronological order of the events is very unclear. Hopefully the movie will shine some light on what I've just read, but I definitely do not recommend this book.
August 31, 2021
Wauw, wat een apart verhaal. Het had steeds flashbacks naar vroeger en toch was het te volgen, terwijl ik ook het gevoel heb dat ik niet weet wat er precies gebeurd is? Ik begrijp het wel, maar ik begrijp het niet. Ik kan het niet uitleggen, maar ik vond het super spannend en interessant om te lezen.
May 1, 2018
Ondanks het feit dat ik het verhaal mooi vind (dochter zoekt na het overlijden van haar moeder haar vader op, die ze dertig jaar niet zag en die 'opgesloten' zit in een psychiatrisch centrum), miste ik de emotie. Zoiets maakt mijns inziens een hoop los, maar dat blijft onderbelicht. Te nuchter, te zakelijk opgeschreven, geloof ik. Of ik ben te romantisch, dat kan ook.
November 15, 2018
Over Antoinette Beumer wordt vaak gezegd dat ze een laatbloeier is. Dat beeld komt vooral omdat ze haar eerste speelfilm, De gelukkige huisvrouw, pas op haar zevenenveertigste maakte. En acht jaar later kwam haar debuutroman, Mijn vader is een vliegtuig, uit. Deze roman is geïnspireerd op haar eigen jeugd, dus is het enigszins autobiografisch. Ze heeft het geschreven omdat ze wilde weten wat er met haar manisch-depressieve vader gebeurd is. Op dit moment werk ze aan een verfilming van haar debuut, die in principe begin 2019 in de bioscoop zal moeten draaien.
De bijna veertigjarige Eva is eigenaar van een succesvol reclameproductiebureau waar ze erg druk mee is. Daarnaast is ze getrouwd en moeder van een tweeling. Als haar moeder plotseling overlijdt, krijgt ze steeds vaker last van paniekaanvallen en is ze ervan overtuigd dat haar kinderen, maar ook zijzelf, in gevaar is. Ze wil weten waar dit van komt en merkt dat ze zich uit haar jeugd niet veel meer kan herinneren. Eva besluit om weer in contact te komen met haar vader die ruim dertig jaar eerder in een psychiatrische inrichting is opgenomen. Dan komen haar herinneringen langzaam naar boven en moet ze de werkelijkheid onder ogen zie
Het verhaal, dat vanuit het perspectief van Eva wordt verteld, is onderverdeeld in drie delen: Willemien, Joost en Eva. Willemien en Joost zijn respectievelijk de moeder en vader van Eva en in ieders deel wordt geleidelijk meer over hen prijsgegeven. Aan dit alles gaat eerst nog een proloog vooraf, die, nog voordat je iets van het vervolg hebt gelezen, de sfeer uitstraalt die de film One flew over the cuckoo’s nest op sommige momenten ook heeft. Of deze indruk terecht is, wordt gedurende de plot wel duidelijk. Vervolgens wisselen het heden en het verleden zich door middel van in frequentie toenemende flashbacks elkaar af. Deze sprongen terug in de tijd bestaan uit Eva’s herinneringen, die, vanaf haar intrek in haar moeders huis, langzaam naar boven komen. Hierin beleeft ze een gedeelte van haar jeugd opnieuw, maar komt ze er ook achter waarom ze haar vader decennialang niet meer heeft gezien.
Mijn vader is een vliegtuig is in feite een rechttoe-rechtaan-verhaal, zonder prachtig geformuleerde zinnen en beeldspraken. Dat heeft dit boek ook niet nodig, want Beumer weet in een beeldende stijl precies te verwoorden wat ze bedoelt en de lezer krijgt hier meteen een heel duidelijke voorstelling van. Tevens lukt het de auteur om de emoties van de personages, vooral die van Eva, op de lezer over te brengen. Dat haar dit lukt, is eigenlijk niet zo heel erg vreemd, want het verhaal is gebaseerd op ervaringen uit haar eigen jeugd en daardoor komen de situaties, maar ook de dialogen erg natuurgetrouw, dus realistisch over.
Dat het niet eenvoudig is om met iemand om te gaan die een psychische stoornis heeft, blijkt uit het hele verhaal. Dat is in het vooral fictieve Mijn vader is een vliegtuig het geval, maar in wezen ook in de realiteit. Ook de zorgverleners hebben hier nog moeite mee en dat komt in het verhaal, hoewel zijdelings, eveneens nog even naar voren. Om hier een boek over te schrijven is niet eenvoudig, maar Beumer heeft dit met verve gedaan. En als ze de intentie heeft om na dit overweldigende debuut opnieuw een boek te schrijven, wordt het moeilijk zichzelf te overtreffen.
De bijna veertigjarige Eva is eigenaar van een succesvol reclameproductiebureau waar ze erg druk mee is. Daarnaast is ze getrouwd en moeder van een tweeling. Als haar moeder plotseling overlijdt, krijgt ze steeds vaker last van paniekaanvallen en is ze ervan overtuigd dat haar kinderen, maar ook zijzelf, in gevaar is. Ze wil weten waar dit van komt en merkt dat ze zich uit haar jeugd niet veel meer kan herinneren. Eva besluit om weer in contact te komen met haar vader die ruim dertig jaar eerder in een psychiatrische inrichting is opgenomen. Dan komen haar herinneringen langzaam naar boven en moet ze de werkelijkheid onder ogen zie
Het verhaal, dat vanuit het perspectief van Eva wordt verteld, is onderverdeeld in drie delen: Willemien, Joost en Eva. Willemien en Joost zijn respectievelijk de moeder en vader van Eva en in ieders deel wordt geleidelijk meer over hen prijsgegeven. Aan dit alles gaat eerst nog een proloog vooraf, die, nog voordat je iets van het vervolg hebt gelezen, de sfeer uitstraalt die de film One flew over the cuckoo’s nest op sommige momenten ook heeft. Of deze indruk terecht is, wordt gedurende de plot wel duidelijk. Vervolgens wisselen het heden en het verleden zich door middel van in frequentie toenemende flashbacks elkaar af. Deze sprongen terug in de tijd bestaan uit Eva’s herinneringen, die, vanaf haar intrek in haar moeders huis, langzaam naar boven komen. Hierin beleeft ze een gedeelte van haar jeugd opnieuw, maar komt ze er ook achter waarom ze haar vader decennialang niet meer heeft gezien.
Mijn vader is een vliegtuig is in feite een rechttoe-rechtaan-verhaal, zonder prachtig geformuleerde zinnen en beeldspraken. Dat heeft dit boek ook niet nodig, want Beumer weet in een beeldende stijl precies te verwoorden wat ze bedoelt en de lezer krijgt hier meteen een heel duidelijke voorstelling van. Tevens lukt het de auteur om de emoties van de personages, vooral die van Eva, op de lezer over te brengen. Dat haar dit lukt, is eigenlijk niet zo heel erg vreemd, want het verhaal is gebaseerd op ervaringen uit haar eigen jeugd en daardoor komen de situaties, maar ook de dialogen erg natuurgetrouw, dus realistisch over.
Dat het niet eenvoudig is om met iemand om te gaan die een psychische stoornis heeft, blijkt uit het hele verhaal. Dat is in het vooral fictieve Mijn vader is een vliegtuig het geval, maar in wezen ook in de realiteit. Ook de zorgverleners hebben hier nog moeite mee en dat komt in het verhaal, hoewel zijdelings, eveneens nog even naar voren. Om hier een boek over te schrijven is niet eenvoudig, maar Beumer heeft dit met verve gedaan. En als ze de intentie heeft om na dit overweldigende debuut opnieuw een boek te schrijven, wordt het moeilijk zichzelf te overtreffen.
March 13, 2018
De hoofdpersoon van het boek, Eva, lijkt zo op het oog alles mee te hebben: leuke baan, mooi huis, een lieve man, 2 slimme dochters. Maar door het overlijden van haar moeder komen er scheurtjes in dit mooie en makkelijke bestaan, en ontdekt Eva dat haar to-do lijstje niet meer afdoende is om de werkelijkheid de baas te kunnen. Ze krijgt weer 'contact' met haar vader die ze al sinds haar vroege jeugd niet meer heeft gezien, en door de herinneringen die bovenkomen wordt haar dagelijks leven ontregeld. De lezer is tot het eind samen met Eva op zoek naar de oorzaak van haar vaders langdurige verblijf in de kliniek, evenals de bizarre dromen en herinneringen die haar plagen.
Ik heb het boek met veel plezier gelezen; Beumer schrijft helder, met korte zinnen, je ziet en beleeft de wereld echt door de ogen van zowel de jonge Eva als de volwassen, bijna 40-jarige Eva. Daarnaast heeft het boek ook iets van een detective: samen met Eva ga je op zoek naar antwoorden op de vele vragen die bovenkomen na het overlijden van haar moeder. Waarom zit die vader daar in die kliniek? Wat is er gebeurd toen Eva klein was?
Wat ik jammer vond aan het boek is dat sommige van deze vragen niet beantwoord worden; en dat je als lezer moet raden. Waarom de band tussen Eva en haar moeder zo verwaterd is wordt namelijk niet helemaal duidelijk. Maar al met al een mooi boek over de impact van jeugdtrauma op een verder leven, niet alleen voor het kind maar ook voor alle personen om haar/hem heen.
Ik heb het boek met veel plezier gelezen; Beumer schrijft helder, met korte zinnen, je ziet en beleeft de wereld echt door de ogen van zowel de jonge Eva als de volwassen, bijna 40-jarige Eva. Daarnaast heeft het boek ook iets van een detective: samen met Eva ga je op zoek naar antwoorden op de vele vragen die bovenkomen na het overlijden van haar moeder. Waarom zit die vader daar in die kliniek? Wat is er gebeurd toen Eva klein was?
Wat ik jammer vond aan het boek is dat sommige van deze vragen niet beantwoord worden; en dat je als lezer moet raden. Waarom de band tussen Eva en haar moeder zo verwaterd is wordt namelijk niet helemaal duidelijk. Maar al met al een mooi boek over de impact van jeugdtrauma op een verder leven, niet alleen voor het kind maar ook voor alle personen om haar/hem heen.
October 13, 2018
Zo gek als een vliegtuig
'als je wegloopt voor dingen die je niet leuk vindt, dan vind je ook nooit wat je zocht.'
Een perfectionistische, succesvolle zakenvrouw, komt zichzelf na het overlijden van haar moeder behoorlijk tegen.
Op zoek naar de bron van haar angsten, gaat zij op zoek naar haar vader, die al sinds jaren in een psychiatrische inrichting verblijft.
Flash- backs tussen Eva nu en Eva toen vertellen het verhaal over opgroeien met een gekke vader, en de zoektocht naar liefde en goedkeuring van een man die geen vader mocht zijn.
Het zal je maar overkomen. Je verstand verliezen. En dan zo'n trut van een psychiater als dr. Vogel aan je bed hebben. Wat een nachtmerrie. Net als de rest overigens. Heb je ergens last van?
Koop een douchekop, en sla ze met de kop tegen de muur. Bloed afspoelen, in de tas, en je kunt weer verder met je leven. Wauw!
Het verhaal is niet meer dan een aaneenschakeling van irritante hulpverleners, seks, kots en kettingrokende zieltjes.
En ik geloof niet dat ik ooit meer normaal pannenkoeken kan eten, zonder daarbij te denken aan de kots die over de schoenen druipt .....
Anderen hebben er blijkbaar toch meer in gezien, aangezien Antoinette Beumer met haar roman dit jaar de Hebban Debuutprijs heeft gewonnen.
Voor mij komt dit boek helaas niet verder dan ** 2 sterren
February 27, 2020
Voor ik een wat meer kritische noot plaats, dit boek heeft me erg geraakt. Misschien omdat ik ook als (midden-) dertiger mijn moeder verloor. Of omdat ik niet onbekend ben met het psychiatrische "circus" waar 'n mens in terecht kan komen. Maar ik denk vooral om de rauwheid in het verhaal, en hoe je naar het handelen van de moeder kijkt door de ogen van zowel het jonge kind als het daarna de volwassen dochter die haar moeder moet begraven. Daar zitten tegenstellingen in die je als lezer zelf moet "oppikken".
Ik vond het af en toe moeilijk om me te verplaatsen in de verteller. Dit kan zijn omdat mijn persoonlijkheid dermate anders is, maar dat zou niet uit moeten maken. Ik vind dat een schrijver dit soort kloven juist moet kunnen overbruggen bij de lezer. Je moet je zo kunnen inleven dat het niet uitmaakt dat je in de binnenkamer van een heel ander personage terecht bent gekomen dan dat je zelf ooit zou kunnen zijn. In die zin vind ik de personages wat oppervlakkig, terwijl juist dit verhaal vraagt om ontwikkelende of meer uitgewerkte personages.
Desondanks een aanrader, en een indrukwekkend debut van deze schrijfster.
Ik vond het af en toe moeilijk om me te verplaatsen in de verteller. Dit kan zijn omdat mijn persoonlijkheid dermate anders is, maar dat zou niet uit moeten maken. Ik vind dat een schrijver dit soort kloven juist moet kunnen overbruggen bij de lezer. Je moet je zo kunnen inleven dat het niet uitmaakt dat je in de binnenkamer van een heel ander personage terecht bent gekomen dan dat je zelf ooit zou kunnen zijn. In die zin vind ik de personages wat oppervlakkig, terwijl juist dit verhaal vraagt om ontwikkelende of meer uitgewerkte personages.
Desondanks een aanrader, en een indrukwekkend debut van deze schrijfster.
April 4, 2024
2.5/5
In het eerste deel van 'Mijn Vader Is Een Vliegtuig' werd ik meegezogen in de innerlijke beleving van het hoofdpersonage, wat prachtig werd gebruikt om het verleden tot leven te wekken. Het boek voelde initieel aan als een meeslepende reis, waarbij ik regelmatig verrast werd door de diepgang van de emoties en gedachten van het personage.
Echter, mijn enthousiasme werd getemperd in het tweede deel. De zinsbeschrijvingen werden minder verfijnd en het plot leek meer willekeurig. De verhaallijn raakte overgedramatiseerd, waardoor het onrealistisch aanvoelde. Ja, bepaalde thema's kwamen terug, maar ik verloor de algemene lijn in het verhaal.
Met name de weergave van de psychiatrische instelling voelde niet authentiek aan, waardoor het afbreuk deed aan de representatie van geestelijke gezondheidsproblemen. Het risico bestaat dat deze weergave de doelgroep tekortdoet en reduceert tot een stereotype van 'gekke mensen'.
Wat beloofde een intrigerend verhaal te zijn over een vrouw wiens geestelijke gezondheid in twijfel wordt getrokken, eindigde voor mij als een slechte finale in de soap 'thuis'.
In het eerste deel van 'Mijn Vader Is Een Vliegtuig' werd ik meegezogen in de innerlijke beleving van het hoofdpersonage, wat prachtig werd gebruikt om het verleden tot leven te wekken. Het boek voelde initieel aan als een meeslepende reis, waarbij ik regelmatig verrast werd door de diepgang van de emoties en gedachten van het personage.
Echter, mijn enthousiasme werd getemperd in het tweede deel. De zinsbeschrijvingen werden minder verfijnd en het plot leek meer willekeurig. De verhaallijn raakte overgedramatiseerd, waardoor het onrealistisch aanvoelde. Ja, bepaalde thema's kwamen terug, maar ik verloor de algemene lijn in het verhaal.
Met name de weergave van de psychiatrische instelling voelde niet authentiek aan, waardoor het afbreuk deed aan de representatie van geestelijke gezondheidsproblemen. Het risico bestaat dat deze weergave de doelgroep tekortdoet en reduceert tot een stereotype van 'gekke mensen'.
Wat beloofde een intrigerend verhaal te zijn over een vrouw wiens geestelijke gezondheid in twijfel wordt getrokken, eindigde voor mij als een slechte finale in de soap 'thuis'.
April 21, 2018
4,5/5*
Waar begint de realiteit en waar stopt fictie is de grote vraag in ‘Mijn vader is een vliegtuig.’
Eva is bijna veertig jaar, ze heeft een succesvol bedrijf, een prachtgezin en staat op het punt om te verhuizen. Dan ontvangt ze van het bericht dat haar moeder Willemien in het buitenland is overleden. Vanaf dat moment gebeurt in haar leven alles in een stroomversnelling.
Sinds de dood van Willemien heeft ze last van dezelfde nachtmerrie. Ze ziet in deze droom een rokende hand die op haar afkomt en ze wil weten waar dit op gebaseerd is, als het al ergens op gebaseerd is. Is ze bezig haar verstand te verliezen, zijn er toch te veel problemen?
Maar Eva praat tegen zichzelf zoals ze ook haar personeel toespreekt: ‘Problemen zijn er om op te lossen, creëer afstand, laat je niet overspoelen, deel de tijd op in blokjes en kijk niet te veel vooruit.’
Lees mijn recensie hier verder: https://graaggelezen.blogspot.nl/2018...
Waar begint de realiteit en waar stopt fictie is de grote vraag in ‘Mijn vader is een vliegtuig.’
Eva is bijna veertig jaar, ze heeft een succesvol bedrijf, een prachtgezin en staat op het punt om te verhuizen. Dan ontvangt ze van het bericht dat haar moeder Willemien in het buitenland is overleden. Vanaf dat moment gebeurt in haar leven alles in een stroomversnelling.
Sinds de dood van Willemien heeft ze last van dezelfde nachtmerrie. Ze ziet in deze droom een rokende hand die op haar afkomt en ze wil weten waar dit op gebaseerd is, als het al ergens op gebaseerd is. Is ze bezig haar verstand te verliezen, zijn er toch te veel problemen?
Maar Eva praat tegen zichzelf zoals ze ook haar personeel toespreekt: ‘Problemen zijn er om op te lossen, creëer afstand, laat je niet overspoelen, deel de tijd op in blokjes en kijk niet te veel vooruit.’
Lees mijn recensie hier verder: https://graaggelezen.blogspot.nl/2018...
July 27, 2022
Deels autobiografische roman over een veertigjarige vrouw die na het overlijden van haar moeder wil achterhalen wat er nu precies met haar vader, die al sinds zij een klein kind was in een psychiatrische inrichting verblijft, aan de hand is. Een boek dat door de vlotte schrijfstijl heel makkelijk leest en zo intrigerend is, dat je snel door wil blijven lezen. Mede door de flashbacks en doordat het boek vanuit één (subjectief) perspectief is geschreven, kom je beetje bij beetje te weten wat er gebeurd is, althans voor zover de herinneringen van Eva dat toelaten. Zeker de moeite waard maar geen 4 of 5 sterren wat mij betreft omdat ik met name het personage van Eva wat oppervlakkig vind blijven en sommige gebeurtenissen niet heel geloofwaardig (en dan bedoel ik niet de herinneringen, want dat die niet altijd realistisch of geloofwaardig zijn, is juist een van de - mooie - thema’s van het boek). Een ruime 7 zou ik een mooi cijfer hebben gevonden.
January 25, 2019
Een bijzonder verhaal, niet waargebeurd, maar wel met elementen uit de jeugd van de schrijfster. In het eerste deel, waarin Eva aardig op weg is naar een burn-out, wil je eigenlijk dat het verhaal opschiet. Dat er een oplossing komt voor haar overspannen toestand. Later in het boek houdt mijn nieuwsgierigheid naar de oorzaak van de psychiatrische toestand van haar vader de spanning goed vast. Want wat is er in ‘s hemelsnaam gebeurd? Pas op de laatste bladzijden wordt mijn nieuwsgierigheid bevredigd. Goed geschreven.
January 5, 2022
Op alle punten goed. Met name de laatste delen zijn sterk. Het deel Willemien was voor mij een worsteling; het lezen vlotte niet. Pas bij Joost en vooral bij Eva leest het boek als een trein.
Het verhaal is sterk en legt als een puzzel waarbij het plaatje pas compleet is als de alle stukjes gelegd zijn. De verwarring, de ontrafeling, het gevecht van loyaliteit: allemaal kenmerken van het dealen met een traumatische jeugd. Knap geformuleerd. Hier en daar te snel ten opzichte van de realiteit, maar toe maar; we hebben het hier over fictie. (Denk ik.)
Mooi en goed leesbegin van 2022!
Het verhaal is sterk en legt als een puzzel waarbij het plaatje pas compleet is als de alle stukjes gelegd zijn. De verwarring, de ontrafeling, het gevecht van loyaliteit: allemaal kenmerken van het dealen met een traumatische jeugd. Knap geformuleerd. Hier en daar te snel ten opzichte van de realiteit, maar toe maar; we hebben het hier over fictie. (Denk ik.)
Mooi en goed leesbegin van 2022!
October 24, 2025
Een heel indrukwekkend verhaal dat prettig voorgelezen werd op Storytel. Ik moest even wennen aan de opbouw, met heel veel plotselinge flash backs die je in een luisterboek niet hoort aankomen en in een leesboek door typografie en vormgeving meestal wel kunt zien.
Maar uiteindelijk was het een heel goed doordachte constructie en spannend plot.
Tijdens het luisteren wist ik niet dat het verhaal gebaseerd is op het leven van de auteur zelf. Dat maakt het allemaal nog meer bewonderenswaardig, dus van mij krijgt dit boek vijf sterren!
Maar uiteindelijk was het een heel goed doordachte constructie en spannend plot.
Tijdens het luisteren wist ik niet dat het verhaal gebaseerd is op het leven van de auteur zelf. Dat maakt het allemaal nog meer bewonderenswaardig, dus van mij krijgt dit boek vijf sterren!
January 28, 2023
Erg indrukwekkend verhaal over iemand die zichzelf verliest en probeert erachter te komen waar dat vandaan kan komen. Fijn geschreven, leest heel makkelijk, ondanks dat het met vlagen een beladen verhaal is. Met vlagen ook heel herkenbaar. Geen 5 sterren omdat ik het einde niet heel erg bevredigend vond. Er had van mij iets meer in gegaan mogen worden op de mentale gezondheid van de hoofdpersoon. Wel een aanrader!
January 2, 2022
Ontzettend goed geschreven. Door flashbacks naar het verleden kom je achter de traumas in het heden. De hoofdpersoon Eva heeft de traumas zorgvuldig weggestopt, maar kan er niet meer voor weglopen nadat haar moeder overlijdt. Ze zoekt haar vader op en probeert achter de waarheid te komen. Dat komt ze ook, maar niet via de woorden van haar vader. En dat maakt het zo goed geschreven
November 29, 2024
Het boek leest vlot en is boeiend geschreven. Het komt wat traag op gang, de voorstelling van het kader van de hoofdpersoon was voor mij wat lang, wellicht omdat dat soort omgeving me weinig interesseert. Ik kon ook moeilijk een band vinden met de hoofdpersoon, die op sommige momenten zeer weinig verantwoordelijkheidsgevoel toont, wat ze toch zou moeten hebben met haar belangrijke functie in haar bedrijf. Misschien was dit ook de bedoeling van de auteur en dan is het des te knapper. Na de helft begint het gedeelte waarin ze haar vader opzoekt en dan wordt het verhaal voor mij interessanter. Kortom, wel een goed boek, maar niet van het soort dat ik zou meenemen naar een verlaten eiland.
April 22, 2018
Een mooi, maar ook verdrietig boek. De schrijfster kan zichzelf ternauwernood staande houden en gaat op zoek naar de reden dat haar vader - toen ze 7 jaar was - werd opgenomen in een psychiatrisch ziekenhuis en haar moeder haar heeft bezworen haar vader nooit meer op te zoeken.
October 22, 2018
Net niet leuk: er schuilt een goed verhaal in, maar technisch ondermaats.
Klik hier voor een videorecensie van Mijn vader is een vliegtuig op mijn Youtube-kanaal De idioot leest.
Klik hier voor een videorecensie van Mijn vader is een vliegtuig op mijn Youtube-kanaal De idioot leest.
August 3, 2019
In het begin kapte ik snel af maar na een paar andere luister boeken heb ik het een nieuwe kans gegeven en dit was het zeker waard. Mijn eerste psychologische roman en ik denk dat er vele gaan volgen.
Displaying 1 - 30 of 58 reviews