Morgan is een jazzpianist die het geld voor de huur van zijn eenkamerappartement verdient met hier en daar een optreden in een bar. De beelden van een kindertijd in de tropen heeft hij uit zijn geheugen verbannen. Een onverwachte ontmoeting op nieuwjaarsdag verandert zijn leven. Wanneer hij ’s ochtends na een optreden naar huis terugkeert, vindt hij een jonge blanke vrouw in een elegante zwarte jurk ineengezakt tegen de tuinmuur van Smolders’ fietsenatelier. Om te voorkomen dat ze doodvriest, biedt hij haar barmhartig en zonder bijgedachte onderdak aan. Maar al snel wordt duidelijk dat ze met haar raadselachtige en onberekenbare gedrag huiveringwekkende herinneringen bij hem oproept. Of kent zij hem en is de kennismaking helemaal niet zo vrijblijvend als ze lijkt? Wat begint als een toevallige ontmoeting, loopt uit op een zoektocht van ongekende proporties.
God schiep blank en zwart, de duivel de halfbloed. Met die woorden onderstreepte jurist en latere Eerste Minister Joseph Pholien de verhouding tussen de blanke man en de zwarte vrouw in Belgisch Congo. Bij Artsen Zonder Grenzen hoorde Jonathan Robijn voor het eerst over een instelling in het zuiden van Rwanda, waar vijftig jaar geleden kinderen opgroeiden die een Belgische vader en een Congolese moeder hadden. In de maanden die aan de onafhankelijkheid van Congo voorafgingen werden deze metiskinderen per vliegtuig naar België geëvacueerd. De meesten zagen hun biologische ouders, broers en zussen nooit meer terug. Net als Morgan.
Citaat : Misschien had hij de zaken inderdaad verkeerd in geschat, had hij gedaan alsof hij naiëf was, alsof hij nooit in een spiegel had gekeken. Review : Bij Artsen Zonder Grenzen hoorde Jonathan Robijn (1970) voor het eerst over een instelling in het zuiden van Rwanda, waar vijftig jaar geleden kinderen opgroeiden die een Belgische vader en een Congolese moeder hadden. In de maanden die aan de onafhankelijkheid van Congo voorafgingen werden deze metiskinderen per vliegtuig naar België geëvacueerd. De meesten zagen hun biologische ouders, broers en zussen nooit meer terug. In zijn tweede roman, na 'De stad en de tijd' snijdt de auteur dit heikele thematiek rondom Congo en Belgische koloniale verleden aan . Jazzpianist Morgan, een metis vindt in de vroege uren van nieuwjaarsdag een vrouw op straat. Hij besluit haar mee naar huis te nemen, opdat ze niet zou doodvriezen op het trottoir. De vrouw blijft langer dan gepland. Ze geeft weinig van haar identiteit prijs, maar stelt hem rake vragen over zijn eigen jeugd, meer bepaald de jaren die hij doorbracht in Congo. De roman ‘Congo Blues’ valt uiteen in twee delen. Deel een zou je kunnen lezen als een ontwaken van een verlangen door het mysterieuze personage van de jonge vrouw. Deel twee als de actieve zoektocht van Morgan naar de intussen verdwenen Simona. Een zoektocht die uiteindelijk leidt naar zijn identiteit als kind van Save. Wat begint als een toevallige ontmoeting, loopt uit op een zoektocht van ongekende proporties. 'Congo Blues' is een intrigerende roman over de pijnlijke nalatenschap van het Belgische koloniale verleden verleden.
Suggestieve stijl, maar ik blijf toch een beetje op mijn honger. Als lezer wil je wat meer vernemen over het verleden van Morgan. Anderzijds weerspiegelt de roman op die manier misschien meer de werkelijkheid zoals ze is: als je op zoek gaat naar naar een geheim verborgen in je verleden , moet je je meestal tevreden stellen met flarden, onduidelijke herinneringen en gaten.
Also ein Krimi ist es sicher nicht. Was mir persönlich entgegen kommt, aber weswegen das Buch meiner Mama, der ich es ursprünglich geschenkt hatte, nicht gefallen wird.
Es ist hingegen eine Familiengeschichte der besonderen Art. Morgan, der früher Roman hiess, wurde aus dem Kongo nach Belgien adoptiert. Ihm wurde eine haarsträubende Geschichte über eine Epidemie erzählt, die sein ganzes Dorf im Kongo vernichtet hätte. Er zweifelte diese Geschichte schon lange an. Dann begegnet er auf merkwürdige Weise Simona, und Walter, und Lilly, und wird immer mehr in ein Netz aus Kolonialgeschichte verstrickt, in dem Wahrheiten, Hintergründe und Konsequenzen ganz unterschiedliche Perspektiven annehmen können. Über all dem schwebt Morgans melancholische Erinnerung an seine verstorbene Freundin Angela und all dies findet im Rahmen seiner sehr bescheidenen um nicht zu sagen prekären Lebensumstände statt.
Eine traurige, ruhige, nachdenkliche Geschichte, die die Auswirkungen des Kolonialismus noch bis heute nachzeichnen.