Скорее садитесь поудобнее и приготовьтесь к приключениям! С сегодняшнего дня у вас появился новый верный друг, и не смотрите, что это просто маленькая девочка - она вовсе не плакса и не капризуля, а очень храбрая, находчивая и немножко волшебница! Ее папа - повар, самый лучший повар, только никак не может найти работу, ведь у него нет документов. А еще, когда он злится, то швыряется всем, что попадается под руку. К счастью, у него есть Ошенька, и благодаря ей и ее удивительным друзьям, они смогут преодолеть все трудности, и папа Ошеньки найдет работу... и тут же ее потеряет. Но это будет только к лучшему!
Although she wrote a variety of poems, songs, books, plays, musicals, and radio- en television drama, she is known best for her children's literature, for which she received the Hans Christian Andersen Award in 1988. She committed suicide a day after her 84th birthday and was buried in Amsterdam.
in dit huis lezen wij voor het slapengaan annie machine gun schmidt zeggen wij welterusten tegen kwark en lodewijk praten wij met ekster elbert op het balkon en eten wij geen dieren, ongeacht of ze een naam hebben
Dit is volgens mij mijn favoriete kinderboek. Echt nostalgie. Het was dan ook enorm leuk om dit kinderboek als audioboek te beluisteren. Sommige hoofdstukken herkende ik meteen, maar andere hoofdstukken herkende ik totaal niet meer. Mooi❤!
In dit prachtige boek staat een aaneenschakeling van verhaaltjes over de belevenissen van Otje en haar vader, Tos, die kok is. Tos is ooit zijn papieren kwijtgeraakt en kan nooit lang een baan houden. Hij is bovendien nogal driftig.
Wanneer Tos weer eens ontslagen wordt, besluiten ze met hun oude bestelwagen op zoek te gaan naar een plekje waar ze rustig kunnen wonen. Alle dieren rondom hen zijn hun beste vrienden, vooral de vogels.
Samen beleven ze de gekste avonturen. De vogels willen Tos aan papieren helpen en stelen op een keer een perkament uit het raadhuis. Het blijkt een belangrijk document te zijn. Als Otje het terugbrengt, krijgt Tos als beloning eindelijk zijn papieren. Nu kan hij zijn omzwervingen stopzetten en een hotel kopen, zodat Otje naar school kan gaan.
Dit voorleesboek voor kleuters of leesboek vanaf acht jaar in detail navertellen zou onbegonnen werk zijn. Elk verhaal kan op zichzelf gelezen worden. Alles wordt zo in detail en beeldend verteld dat je je iedere scène haarfijn kan voorstellen. Daarbij helpen natuurlijk ook de illustraties van Fiep Westendorp: pareltjes van tekenkunst! De personages stralen allen zo'n levenslust, eenvoud, liefde en tevredenheid uit dat elk kind wel zo omringd zou willen zijn.
A marvellous achievement. I've read Annie MG Schmidt's books before and, while I've enjoyed them, I failed to understand the GENIUS behind it. Now I do. Perfectly well. This is a blast. Joyous, moving, warm, full of freedom and ideas. A spectacular book for kids: the bond between father and daughter and the extraordinary help most animals (esp. the birds) are able to provide them with are the highlights. Reality and fantasy intertwined perfectly and I don't know which I loved the best. The set-up is so up-to-date it is shocking (the book's from 1980): the father lost his papers; while he doesn't appear to be an illegal immigrant, he can't find work anywhere and is always on the brink of being arrested. What can I say: it comes alive beautifully, it's so light-on-its-feet. Read it in Spanish (Oti and Papa Gastón. Madrid: Alfaguara, 1989).
Een van de vele zalige Annie M.G. Schmidt-verhalen, waar ik talloze keren uit voorgelezen heb voor mijn kinderen. Heerlijk baldadig en lichtjes absurd.
Wat een fijne reis terug in de tijd door het lezen van Otje. Ik ben opnieuw onder de indruk van de knappe vertelkunst van Annie M.G. Schmidt. Door haar manier van vertellen, is het volstrekt logisch dat vogels praten, muizen op reis gaan en de hond geregeld de boel redt. En dan is er nog dat (eigen)wijze meisje, dat met al haar plannen en slimmigheden zorgt voor een wel heel vrolijk avontuur. Hulde!
Een extra ster voor het verhaal achter het verhaal, waardoor dit boek nog steeds heel actueel is. Een kinderboek dat volwassenen in de spiegel laat kijken.
Dit coming of age-verhaal over een moederloos kind is een waar meesterwerk. Als geen ander slaagt mevr. M.G. Schmidt erin om karakters te scheppen die vooral het leven van de lezer in vraag stellen. Het gegeven dat de dieren in het boek kunnen praten - een wederkerend aspect in het oeuvre van de auteur - is een mooi eerbetoon aan George Orwell.
Isotta è una bambina sveglia e assennata, è paziente e coraggiosa, dialoga con gli animali e gironzola sui pattini. È l'unica in grado di placare gli attacchi di ira che colgono suo padre Toni, un valido chef che purtroppo vive il disagio di non avere tutte le "carte in regola" per poter vivere e lavorare adeguatamente. E la ricerca necessaria e ostinata di queste benedette "carte in regola" sarà il filo conduttore di tutta la storia. Una storia appassionante che si popola, capitolo dopo capitolo, di personaggi umani e animali deliziosamente costruiti e caratterizzati. Gli uccelli saranno protagonisti di sviluppi preziosi nella trama avventurosa, così come lo sarà il cane poliziotto; e ancora la signorina Tilde e i suoi inversospecchi o il signor Fischioni che non si tirerà indietro nel momento più difficile. Fughe, ricette, accampamenti, voli e spedizioni, topolini curiosi e zie odiose, incontri fortunati e una serie di incastri e incroci, rendono Isotta una lettura assai coinvolgente. L'elemento magico - gli animali parlanti -, si intreccia sapientemente con le dis-avventure umane e quotidiane che vengono presentate in modo diretto e senza retorica. (Ecco, la storia incomincia proprio con un licenziamento!)
Isotta lo consiglio per una lettura condivisa a voce alta o anche autonoma per i lettori più "allenati", è un bel librotto dai capitoli brevi e illustrati.
Voorleesproject #4! Ik wou dat Annie nog veeeeeel meer van dit soort fijne boeken met lange hoofdstukken had geschreven, we zijn er hier thuis allebei dol op, zoonlief en ik. En beiden heel trots dat we al vier boeken hebben gelezen samen. 🩷
In eerste instantie twijfelde ik aan de pedagogische waarden in dit boek (Otje wordt behoorlijk geparentificeerd, Tos heeft nogal heftige driftbuien), maar S identificeerde zich zo snel met juist die driftbuien (en Annie M.G. Schmidt is gewoon zo fijn) dat ik overstag ging. Voor mijn kind was het heel leuk om te lezen dat 1. een volwassene dezelfde problemen had met zelfbeheersing tijdens boosheid als hij, dat 2. je daarmee leert omgaan en 3. dat je er ook met humor over kunt schrijven en praten. Winwin!
Oeps. Misschien is het niet eerlijk om een voorleesboek een lage score te geven, ik weet dat ik het als kind een geweldig boek vond, en de tekeningen blijven echte kunst.
Maar ik geef een score op basis van hoeveel ik heb genoten, en hier haalde ik weinig genot uit, zelfs de nostalgie kon dat niet verhelpen.
Ik zou in detail kunnen treden waarom ik dit boek niet meer zo goed vind op volwassen leeftijd, maar uiteindelijk blijft het punt dat dit een voorleesboek is waar kinderen heel veel plezier aan zullen beleven. Voor mij is die tijd jammer genoeg voorbij.
Bijzonder dat dit boek uit 1980 helemaal niet zo ouderwets aanvoelt! Dat is toch ook de kracht van Annie M.G. Schmidt. Ik vond het een prima verhaal voor jongere kinderen, de uitleg van de missende papieren is goed begrijpbaar. Leuk dat Otje en haar vader zo goed bevriend zijn met de dieren en vooral de vogels.
In de klas zou ik dit boek gebruiken bij groep 3 en 4. Het heeft als thema werkeloosheid, armoede, dieren, zwerven en vaders.
Ik zou dit boek aanraden aan lezers die houden van een avontuur en pratende dieren.
Grote Vriendelijke 100 2023 Leeftijd: voorlezen vanaf 6 jaar, zelf lezen vanaf 9 jaar.
Weer zo’n leuk boek van Annie M. G. Schmidt! Ik herinner me Otje niet alleen van dit boek, maar ook van de serie op de Nederlandse TV. De verhaaltjes zijn echt geweldig, maar het voelde op bepaalde momenten wel even langdradig..
Heerlijk! Otje en haar vader Tos zonder papieren op roadtrip, nog best actueel. Afwisselend geluisterd (voorgelezen door zoon Flip) en gelezen: doet de mood goed.
Vor einiger Zeit erreichte mich eine Postkarte aus den Niederlanden mit einer Illustration von Fiep Westendorp aus dem Buch Otje und ihr Papa Toss von Annie M.G. Schmidt. Schmidt ist so etwas wie die niederländische Astrid Lindgren und eine der beliebtesten Kinderbuchautorinnen dort. Das Buch habe ich inzwischen auf dem Dachboden wiedergefunden und noch einmal gelesen. Vorweg: Die Illustrationen von Westendorp sind wunderschön, mit viel Liebe zu den Kleinigkeiten, so dass es immer etwas zu entdecken gibt, und sie passen exakt zur Erzählung. Die Geschichte ist einfach und steckt dennoch voller kindgerechter Abenteuer: Otjes Papa Toss ist Koch. Leider ist er sehr jähzornig und er wirft dann schon einmal Gegenstände an die Wand oder Leuten an den Kopf. Davon kann ihn nur Otje manchmal abhalten, aber auch nicht immer. So hat Toss einen seiner Anfälle im „Kompjuterhaus“ bekommen, als er gerade seine „Papiere“, also seine Ausweise verlängern wollte. Man warf ihn hinaus – ohne die Papiere! So sind Otje und Toss stets auf der Flucht vor der Polizei und Toss findet keine neue Arbeit, nachdem er den alten Job nach einem seiner Anfälle verloren hat. Einzige Verbündete sind die Tiere, vor allem die Vögel auf dem Land und in der Stadt, mit denen Otje stets Freundschaft schließt und die ihnen oft aus der Klemme helfen. Die Flucht führt die beiden ständig in neue brenzlige Situationen und die fehlenden Papiere bedrohen ihre Existenz: Sie verlieren ihren Campingbus und müssen sich schließlich sogar trennen, was für beide eine Katastrophe ist. Als Toss auch noch in der Psychiatrie landet, scheint das Unglück vollkommen, doch ein liebeswerter Antiquar kommt ihnen zu Hilfe und das Blatt wendet sich – bis zum Happy End, bei dem sie schließlich ihren Platz in der Welt finden. Schmidt hat hier sehr ungewöhnliche Protagonisten erfunden, die durch ihre Andersartigkeit immer weiter an den Rand der Gesellschaft gedrängt werden, ohne dass sie tatsächlich etwas dafür können. Dabei bleibt Otje dennoch ein recht normales Kind, mal davon abgesehen, dass sie mit Tieren spricht. Sie vollbringt keine Wunder, sie hat Angst und sie ist traurig, aber sie fasst auch Mut immer weiterzugehen mit Hilfe ihrer Freunde.
Annie M.G. Schmidt, Otje und ihr Papa Toss. Oetinger, Hamburg 1983. (im Original erschienen 1980 in den Niederlanden)
i love ned's children books! selalu dinamis dan seru! Otje itu seorang gadis kecil yang tinggal bersama ayahnya saja. Sejak sang ayah, si koki, kehilangan pekerjaannya, Otje mendapat tantangan berat dalam hidupnya. Kehilangan tempat tinggal. nah lo, mana di Belanda kan g boleh jadi gelandangan begitu saja. Jadi deh kejar-kejaran. Pokoknya ini cerita lucu deh. Heboh.
This is my all time favourite children's book! I first read it when I was around eight and fell in love with it ever since. Now that I'm old(er), I barely read it anymore, but everytime I do, I find myself smiling and laughing. Annie M.G. Schmidt is a well known author and Otje is definitely her best work.
Erg leuk verhaal al is het een wat ouder boek. Dat merk je wel aan sommige woorden maar m'n dochter vond het een erg leuk verhaal en daar gaat het om. Ze vond het heel grappig dat Otje met dieren kon praten, ze vond het leuk dat de hoofdpersonen zelf ook niet al te braaf waren en ze vond het einde van het boek leuk.
One of the best children's books ever imho. I think it's a crying shame that hardly any of Annie M.G. Schmidt's amazing childrens books have been translated in English, because they would make fantastic gifts for my English speaking friends and family... :-(
Otje, het kleine meisje dat de neiging had om steeds weer in de problemen te komen. Een slordige spruit (waarom herken ik mezelf hierin?) die samen met haar vader geweldige avonturen ondergaat.