Tantes

by Cyriel Buysse, Kees Fens (Introduction)

Een familie in een Vlaams dorp aan het begin van de 20e eeuw wordt geregeerd door drie ongetrouwde, rijke en kwezelachtige zusters.

Genres: Fiction, 20th Century, Dutch Literature, Roman, Belgium, School, Belgian

136 pages, Paperback

First published January 1, 1924

About the author

Gustave Emile Cyril (Cyril) - Baron - Buysse was a Flemish naturalist writer. He received the Driejaarlijkse Staatsprijs voor verhalend proza in 1918. Rosalie Loveling en Virginie Loveling were his aunts.

Cyrillus Gustave Emile (Cyriel) - baron - Buysse was een Vlaams naturalistisch schrijver. Hij ontving de Driejaarlijkse Staatsprijs voor verhalend proza in 1918. Rosalie Loveling en Virginie Loveling waren zijn tantes.

Cyriel Buysse in de Nederlandstalige Wikipedia
Cyriel Buysse in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren
Cyriel Buysse bij "Schrijversgewijs"
Cyriel Buysse in the English Wikipedia

Reviews

[Sawsan · Rating 3 out of 5]

رواية اجتماعية للكاتب البلچيكي سيريل بويس
سرد هادئ لحياة ريفية رتيبة وشخصيات تفتقد السعادة
وخسارة الأحلام والحب وبهجة الحياة بقوة المال وسلطة التقاليد
أسلوب جميل والشخصيات النسائية حاضرة بقوة في الرواية
وخاصة العمّات الثلاثة وما بهم من كآبة وغضب وتجهم

[Shaimaa شيماء · Rating 3 out of 5]

رواية حزينة.. جو أوائل القرن العشرين المظلم.. كثير من البنات في الزمن ده كانوا دايما عايشين في حزن وكآبة ومفيش وراهم حاجة تشغلهم غير التفكير في المآسي.. ولما بيكبروا بتبقى وظيفتهم تنغيص حياة البنات الأصغر منهم.... احنا في نعيم والله.

[Reyer · Rating 4 out of 5]

Exactly 100 years ago, Cyriel Buysse published The Aunts, a short novel in which he paints a penetrating picture of a Flemish village in a period of shifting values. The story is simple: young Adrienne is in love with Raymond, but her aunts Clemence, Estelle and Victoire – feared for their financial power – oppose the relationship. Within a hundred pages, Adrienne ends up in an insane asylum.

While reading, I had some doubts about the way Buysse depicts the three aunts. Could the novel possibly have been about three uncles in a similar way? I don’t suppose so. But then, who is actually ‘guilty’ here? The aunts, for opposing the marriage (while understanding their influence)? Raymond, for seducing Adrienne despite the context? Adrienne’s father, for not standing up for her? Her sister Clara, for breaking the silence? Or her brother Max, for his selfish prudence? Whatever the answer, The Aunts remains a beautiful description of an oppressive, petty-bourgeois milieu in which language (French versus the local Flemish accent) reflects social status.

[Benny · Rating 5 out of 5]

Tantes is een bikkelharde streeknovelle vol karakterkoppen en verzwegen verdriet, waarin Adrienne Dufour tragisch geslachtofferd wordt op het altaar van het dorpsfatsoen.

Na het huwelijk van haar broer Max wordt Adrienne verliefd op Max’ beste vriend, maar de suikertantes verbieden een relatie met de levenslustige natuurmens Raymond en die tantes mag geen strobreed in de weg gelegd worden. Anders – zo wordt gevreesd – zou de familie wel eens een mooie erfenis kunnen mislopen (om nog maar te zwijgen van het mogelijke schandaal in het dorp).

Buysses meesterwerk fileert de ondergang van een gevoelige ziel. De dictatuur van de kwezels is de belichaming van de kleinburgerlijkheid en de schijnheiligheid van het dorpsleven. Adriennes afdaling in de waanzin is een oerkreet van oprechtheid, een aanklacht tegen de beklemmend kilheid van de burgerij.

Prachtig is hoe de invloed van het impressionisme doorschemert in Buysses persoonsbeschrijvingen: de ene dronkenlap krijgt wat rasperig zwarts in zijn gelaat, de andere een vleugje pistachegroen om de neus. Ook verschillen in taalgebruik wendt Buysse aan om zijn personages tot leven te brengen: van het chique Frans van de bourgeoisie tot het sappige dialect van de meid. Maar nergens bemoeilijkt dit het lezen en de uitwerking van de personages is werkelijk van wereldniveau.

Buysses beheerst meesterschap staat een eeuw later als een paal boven water. Dit kleine boekje behoort tot het beste dat in ooit in het Nederlands geschreven is.

[Klara Van Vlaenderen · Rating 4 out of 5]

Ik heb zo hard gelachen toen zij allemaal begonnen te wenen voor een paternoster hahahhahahhahaha 📿💀

[Moon Stream · Rating 3 out of 5]

3,5

134 səhifəlik bir kitabdır və 2-3 saat içində oxuyub bitirdim bir oturuşda. Kitab sərgisində diqqətimi çəkdiyi üçün aldığım bir kitab idi və peşman deyiləm. Belçika ədəbiyyatına aid olsa da əsərdə azərbayanlıların mədəniyyətinə yaxınlıq gördüm və bu baxımdan sevərək oxudum.

Varlı olduqları üçün qardaşlarına və onun ailəsinə hökmranlıq etməyə çalışan 3 bibi və onlardan asılı halda yaşayan qardaşlarının 3 qızı və 1 oğlu ətrafında gedir hadisələr əsasən. Qızlar getdikcə bibilərinə bənzəməyə və az qala onların həyatlarını yaşamağa başlayırlar. Lakin onlardan birinin bu həyata boyun əmək istəməməsi və bunun nəticəsində olanları oxuyuruq kitabda.

Əslində çatdırılmaq istənən mövzu yaxşıdır, amma sonu məni tam qane etmədi. Hətta əksinə qəzəbləndim, yəni belə mi bitməliydi? Hər şeyin yerinə otura bilməsi üçün sırf belə bir fəlakətmi yaşanmalıydı? Əsəri oxuyanlar anlayacaq məncə nə demək istədiyimi.

Yenə də axıcı, sadə dili olan və maraqlı əsərdir. Bir çoxlarının əziyyət çəkdiyi bu kimi hadisələrə işıq tutub yazar və əslində bunun insanların həyatında nə kimi fəlakətlərə səbəb ola biləcəyini, ümumiyyətlə başqa insanlara görə xoşbəxtliyi qurban verməyə dəyməyəcəyini vurğulamağa çalışıb. Tövsiyə edirəm. Fərqli əsərlər kəşf etməyi sevənlər və bu tip ailə və qohum basqısına məruz qalan insanların daha çox sevəcəyini düşünürəm 👌🏻❤📚

[Salma Mohaimeed · Rating 5 out of 5]

تعيش عائلة" السيد دوفور " - ابنه و بناته الثلاث -وفق اهواء أخواته المتشدادات ؛ حياة رتيبة فارغة تجتهد الفتيات فيها بتجاهل الحياة الحقيقية والربط على قلوبهن والعمى عن جنس الرجال يحذون حذو العمات وسيكون جزاء ذلك الخضوع أرث كبير يبددونه بملل .

[Marc Lamot · Rating 3 out of 5]

Deze novelle is één van de mooiste dingen ooit in het Nederlands geschreven: prachtige sfeerschepping, niveau wereldliteratuur. Soms nogal grotesk.

[Els Lens · Rating 4 out of 5]

Ik herinnerde me de tv-film uit 1984 nog heel goed. (Met Tessy Moerenhout als een van de zussen. Tessy Moerenhout was een schitterende actrice, die ook de hoofdrol speelde in de tv-reeks Maria Speermalie. Ze was heel wat meer dan Betty uit "De collega's".)
Nu heb ik dus eindelijk het boek Tantes gelezen.
Een beetje gedateerd is het wel, maar de schrijfstijl blijft fijn. Alleen de stukken in het dialect (de gesproken taal van het dienstpersoneel) vond ik vreselijk.
(De film is nog te vinden op YouTube.)

[Janet · Rating 4 out of 5]

Prachtig voorbeeld van een Vlaamse naturalistische auteur uit de 19e eeuw. De dialogen zijn deels in een Vlaams dialect geschreven maar stilistisch past dit precies en werkt het sterk. De naturalisten gingen ervan uit dat je als mens wordt gevormd door je opvoeding en je omgeving. En in Tantes zijn de zussen Clara, Adrienne en Edmee hard op weg net zo kwezelachtig, dor en zuur te worden als hun tantes. De strenge tantes wordt geen strobreed in de weg gelegd om de erfenis maar veilig te stellen maar ondertussen tiranniseren ze de levens van hun broer, neef en nichtjes. Feitelijk gebeurt er niet zo veel maar de sfeer die Buysse oproept en het leven dat hij beschrijft zijn meesterlijk.

[Keira Verschueren · Rating 3 out of 5]

In het begin zei ik dat ik het boek niet uit kon staan, dat ik het haatte. Voor ik het wist, was het uit. Dat is misschien maar goed ook, mochten ze het verhaal nog langer gerekt hebben zou het zijn 'sterke' boodschap verloren hebben. Nooit had ik een plots twits zo 'niet' zien aankomen, waarschijnlijk omdat ik mijn oordeel over dit boek te snel geveld had. Als ik eerlijk ben denk ik dat het verhaal nog potentieel heeft mocht het hedendaags zijn, het oud taalgebruik stond me gwn af en toe in de weg waardoor het wat 'vervelend' aanvoelde. Dat terzijde, voelde ik in mezelf toch een soort van 'spanning' om te weten hoe het eindigde, dat wil wellicht zeggen ik het toch niet zooo slecht vond... Ik ben blij dat het niet geeindigd is zoals ik wou/verwachtte. Al bij al vond ik het geen tijdverspilling en heb ik toch nog eens een andere stijl gelezen. Het boek aanraden is dan wel weer een stapje te ver, als je mij en m’n genre wat kent zie je wel in waarom.

[De Ongeletterde · Rating 4 out of 5]

Cyriel Buysse zet een treffend portret neer van de impact van drie ongetrouwde zusters (de tantes uit de titel) op een familie in een tijd waarin de erfenis het verschil kon uitmaken tussen een burgerlijk leven op de buiten of een (financieel) stukken armer leven. De soms venijnige karakterschetsen zijn zo herkenbaar en het verhaal ontvouwt zich zo tragisch dat je als lezer meegezogen wordt in een wereld waar we intussen gelukkig veraf van staan, maar die op een abstracter niveau nog steeds bestaat, ook bij ons.

[Hans Moerland · Rating 5 out of 5]

Het lezen van “ Tantes” was mijn kennismaking met het werk van Cyriel Buysse. Beter laat dan nooit! De meeste personages zijn misschien wat eendimensionaal en het verloop van het verhaal is nogal voorspelbaar (wat mede de schrijver van de achterflaptekst valt aan te rekenen…), maar ik heb me met heel veel genoegen door de schrijver bijna honderd jaar terug in de tijd laten voeren, en naar Oost-Vlaanderen.
De vertelling steekt inhoudelijk, qua compositie, goed in elkaar, is stilistisch voortreffelijk, heel beeldend, onder woorden gebracht, en bijzonder rijk van taal – met inbegrip van dialogen in het Frans alsook in het Nevels dialect (Nevele is een plaatsje ten westen van Gent); om erachter te komen wat het eten van ‘cipieren’ inhoudt, heb ik overigens wel even wat speurwerk moeten verrichten op internet (kalfszwezeriken). De verhoudingen en posities binnen een min of meer welgestelde familie, de invloed van geld en tradities, de rol van de katholieke kerk en haar vertegenwoordigers, Buysse stelt ze allemaal op overtuigende wijze aan de orde.
Jammer eigenlijk dat deze -met dik honderd pagina’s op zich al erg korte- roman ook nog eens zo lekker wegleest, dat men het risico loopt de laatste bladzij van “Tantes” te hebben bereikt alvorens daar erg in te hebben.

[Chuck LoPresti · Rating 4 out of 5]

I really enjoyed this read. Think something like Zweig meets Turgenev. The Ensor cover attracted my interest and it fits to perfection. This is an intrigue involving horrid spinsters using their influence to fill the void that is their lives. Those that are forced to grovel before them to stay on the books suffer until they find the will to walk away from their inheritances to avoid suffering the same fate as their oppressors. There's nothing so innovative here but instead - there's a skill in story telling and a succinct and direct efficacy in the prose. Nature plays a role, as in Turgenev and at one point - Buysse shows his hand when commenting on the dead-earth. There's a subtle rot that defines the terms of progress here. We're not growing wiser, just older. Youth is the protagonist here - and those that let it slip through their fingers will not let others grasp what they coudn't. In that way - this is the same sort of warning for the future that the cynical Ensor also often chose as his subject matter - transmogrifying the church and the family as the source of decay. It doesn't go as far as some tragic tales that end in horror - but instead there's a more subdued consideration of what it means to live as if already dead. Cheers to Snuggly for bringing this to current consciousness. A brief note on the translation: McCay does a fantastic job of bringing the Flemish and French language to the fore here. The local dialects are translated with detail that was clearly essential to the original work. Like the two parades that collide in Ensor's Entry...the two language here are appropriately juxtaposed to help the reader understand what a Belgian reader would have understood in the juxtaposition of these local languages.

[Amira Mohamed · Rating 4 out of 5]

رواية راىعة جدا وأسلوبها جميل ،كنت أتمني أن تطول أكثر

[nijatS · Rating 4 out of 5]

[27.08.2023]
Kitab oxumaqda yeniyəm, lakin ən tez oxuduğum kitab bu oldu və intensiv oxuma ilə hardasa 5 günə bitirdim.

Kitabda hadisələr ardıcıllığı olduqca səliqəli, obrazların, mühitin təsviri anlaşılan və gedişat sıxıcı deyil, maraqlı idi. Kitabın əvvəlindən oxucu bilir ki, bu nikbin bir hekayə olmayacaq.

Kitabda, baxmayaraq ki, flamand cəmiyyəti tənqid olunur, oxucular həm də, yüz faiz ehtimalla, azərbaycan cəmiyyətinə də oxşarlıqlar görəcək və oxuduqca hansısa həmvətənini anımsadacaq kitabdakı bibilər və Dufour ailəsinin kişiləri.

Kitab Belçika kəndində üç 50 yaşdan yuxarı, evdə qalmış, qarımış bibiləri tərəfindən idarə olunan Dufour ailəsindən bəhs edir: onlar üç 25 yaşı keçmiş, evdə qalmış üç qız, Cənab Dufour və oğlu Maks idi. Nəhayət, bibilər Maksın "ailələrinə yaraşan, təmiz" bir qadınla ailə qurmasına razı olurlar. Və kitab toy mərasiminin keçirilməsi ilə başlanır.
Monoton kənd həyatının və xoşbəxtliyi olmayan personajların sakit bir hekayəsi. Pulun gücü və ənənənin gücü ilə xəyalların, sevginin və həyat sevincinin itirilməsi.

Raymond obrazı ilə müəllif sanki bir çağırış edir. "Bu həyatı yaşayın!" deyə. (Bu rəyi yazdıqda, ağlıma Mirzə Cəlilin "Ölülər" əsəri gəldi. İsgəndərin dar düşüncəli insanlara qarşı zidd düşüncələrini xatırlatdı.)

Kitabda bibilərin qatı qanunları və pərəstiş edərmişcəsinə dindarlıqları müşahidə olunur. Və yaltaqlıq da. Halbuki, bibilər dinə zidd olan qanunlara da sahib idi.

Bibilər öz şərəflərini, insanlar, kəndlilər qarşısındakı görünüşlərini ailələrinin xoşbəxtliyindən daha önəmli öncəlik hesab edirdi və onlara görə, onların bu görünüşünə xələl gətirə biləcək hər hansısa evlənmə, qaçma yaxud ayrı bir "kənd camaatı tərəfindən ayıbcasına qarşılanan" hərəkətdə, onlar qardaşı uşaqlarını onların mirasdan məhrum edəcəkləri kimi bir təhdid mühiti yaratmış və ailəni öz idarələri və hökmü altında tuturdular, ailəni özlərinə tabe ediblər. Axı onlar eleqant, tərbiyəli, şərəfli imiclərini daim qoruyub saxlamalı idilər. Xalaların ailədə bütün səlahiyyətləri var və heç kimə yazığı yoxdur.

Və artıq Dufour ailəsini necə idarə altına almışdılarsa, Maks Parlamentə irəli sürdüyü namizədlikdə məğlub olmasının Adrianın onun nüfuzuna vurduğu zərər olaraq qəbul edir və bədbəxt bacısına *nifrət* edirdi. Hətta onun adını belə eşitmək istəmirdi. Sırf, həmin namizədliyə, şan-şöhrətə, cah-cəlala görə?
Bax, elə burda, pul-paraya görə əyilən insanlar da müşahidə olunur. Ata və oğul.

Kitabın belə faciəli, xoşbəxt olmayan sonluqla bitməsini, gerçəkliyin əks olunmasını və Klaranın artıq bibilərinə haradan gəldiyi bilinməyən özünə güvənlə qarşı çıxmasını bəyəndim. Mən də olsam elə edərdim. Çünki artıq bibilərin hərəkətlərinə mən də tab gətirə bilmirdim.

[Spoiler]
- Sənin qorxmağına gərək yoxdur, - Klara onu ələ salaraq dedi. - Onlar mirasdan məni məhrum edəcəklər, səni yox. Əksinə, sənin bəxtin gətirdi; mənə düşən payı da sən alacaqsan! Və mənimlə ehtiyatla danış, çünki mən də nə vaxtsa varlı bibi olacağam, - onu lağa qoyaraq davam edirdi, - Bəli, mən də, Adrian və Edmi də, biz də bibilərik... Bibilər... Heç vaxt ərə getməyəcək bibilər, və sənin övladların da nə vaxtsa bizim varisimiz olacaqlar, əgər bu gün olduğu kimi bizi incitməsəniz, bizə qarşı kobud və tərbiyəsiz olmasanız.

[Digər rəylərdən götürdüyüm qeydlər]

- Buyssenin şah əsəri həssas bir ruhun ölümünü əks etdirir. Böyüklərin diktaturası xırda burjuaziyanın və kənd həyatının ikiüzlülüyünün təcəssümüdür. Adrienne-nin dəliliyə düşməsi ilkin səmimiyyət fəryadıdır, burjuaziyanın zülmkar soyuqluğunun ittihamıdır.

- Biz müdrikləşmirik, sadəcə qocalırıq. Gənclik burada baş qəhrəmandır və onun barmaqlarının arasından sürüşməsinə icazə verənlər başqalarının onu qavramağına imkan verməyəcəklər.

- İlk baxışdan “Xalalar” adətən 19-cu əsrə aid hekayəsi olan kitab kimi görünür. Bu tamamilə doğru deyil, çünki Flanders Flanders olaraq qaldı. O, normalar və dəyərlər baxımından qismən dəyişdi, lakin tipik dar düşüncəlilik hələ də burada Flandriyada mövcuddur. Yeganə fərq ondadır ki, indi buna qarşı çıxmaq üçün daha çox imkan var.

- “Xalalar” bizə pul hərisliyinin insanları özünü inkar etməyə və xəyanətə sövq etdiyini və pul söz mövzusu olanda onların necə ikiüzlü davrana biləcəyini göstərir. Bir də görürük ki, pulu olanlar başqalarının həyatına nəzarət etmək üçün ondan həvəslə sui-istifadə edirlər.

[Tobias Van · Rating 4 out of 5]

Op het eerste zicht lijkt "Tantes" een boek met een verhaal dat typisch tot de 19de eeuw behoort. Dat klopt niet volledig want Vlaanderen is Vlaanderen gebleven. Het veranderde wel voor een deel wat betreft de normen en waarden maar de typische bekrompenheid bestaat nog steeds hier in Vlaanderen.
Het enige verschil is dat er nu meer mogelijkheid is om er tegen in te gaan.
De details zijn nu anders maar de essenties zijn het zelfde gebleven. Tantes is actueler dan men denkt, zeker wanneer men beseft dat deze mentaliteit ook nog in vele migranten-milieus bestaat waar de emancipatie nog niet helemaal doorgedrongen is.
Buysse beschrijft zeer goed hoe het familieleven de jonge generatie tegensteekt.
De tantes bepalen de wet binnen de familie Dufour.
Wanneer nichtje "Adrienne" verliefd wordt op "Raymond" gaan de tantes er alles aan doen om de relatie kapot te maken, zo belandt Adrienne in een gesticht.
Van bij het begin van het boek weet de lezer dat dit geen optimistich verhaal wordt. De schrijver gebruikt regelmatig dialect en soms een vrolijke noot en de nodige humor.
De tantes hebben alle macht in het gezin en hebben met niemand medelijden.
Het ganse verhaal is echt zeer geschikt om als toneel te worden uitgevoerd.
Van bij het begin beseft de lezer dat de tantes veel te sterk zijn om de jonge generatie kansen te geven. Zij hebben het geld en de anderen moeten gehoorzamen. De jonge nichtjes beseffen dat en gebruiken hun geloof als enige middel om de pijn te verzachten.
Tante "Estelle" is de minst erge en een soort lichtpunt maar ook zij ondergaat het familielot.
Hoe verder je in het boek leest hoe meer je beseft dat niemand zich tegen de tantes kan verzetten en het lot van Adrienne zie je duidelijk aankomen.
Ik had niet verwacht dat een boek uit een periode van 100 jaar geleden me zo zou interesseren...
Het boek doet ook beseffen hoe Vlaanderen langzaam maar zeker is geemancipeerd en geloof minder en minder een rol ging spelen.

[Emilie · Rating 3 out of 5]

Een vlot boekje met een curieuze humor en een prachtig dialect. Het boek krijg je vlug te lezen, maar wees aandachtig want soms zal je willen herlezen. Voor iemand als ik die niet echt dialecten ken was het een challenge om te weten te komen wat de sommige personages vertelden, maar als je Frans ook wel kent, is het al een grote hulp! Kleine tip, verzorg je oud boekje als mijne heeft al een paar bladzijden kwijt geraakt.

Prachtige ontwikkeling van het thema: macht, geld, politiek, manipulatie, hypocrisie en liefde. Alhoewel het verhaal zich afspeelt in de vorige eeuw, is dit spijtig genoeg nog steeds toepasbaar in onze huidige tijd. Gedragscodes kunnen veranderen maar de natuur van de menselijk niet!
Het verhaal in het kort: De familie Dufour en haar drie rijke, ongetrouwde tantes die hun eisen opleggen. Ze dreigen constant met het onterven van hun familieleden als zij aan hun wensen niet voldoen. Alles is in functie van hun regels, fatsoen en eigenlijk leven de tantes niet in de reële wereld.

De personages rond de drie tantes reageren elk gedwongen op hun manier. Sommige hypocriet, andere verraden hun vrienden, enkelen verzetten zich met veel moeite. Niemand kan eigenlijk zichzelf zijn in deze familie. Het hele boek geeft een evolutie over de karakters en de reacties van de personages over de gebeurtenissen in het leven van de familie. Pour le meilleur et le pire.
Het boek eindigt met een flinke afrekening tussen de familieleden. De moedige Clara verwijt de tantes het level van alle familie leden te hebben verwoest. Zij en haar zussen zullen nooit het echte leven en de liefde kennen, dus zullen zij ook “tantes” worden.

Conclusie: must to be read voor uw cultuur!

[Rooserd · Rating 3 out of 5]

http://www.leesclub.be/leesverslagen-...

Een verhaal over geld, macht, liefde en verraad. Basiselementen voor een onderhoudend verhaal, dit overgoten met wat sappig dialect en subtiele humor maakt dat ‘Tantes’ uit is voor je er erg in hebt (het beperkt aantal bladzijden -136- zal er bij dit laatste ook wel voor iets tussen zitten J )

“Tantes” toont ons hoe de zucht naar geld mensen tot zelfverloochening en verraad drijft en hoe hypocriet ze zich kunnen gaan gedragen als er geld in het spel is. Tevens zien we dat zij die geld hebben er gretig misbruik van maken om de levenswandel van anderen te controleren.

Geld en macht

De lezer is na enkele bladzijden al doordrongen van de verstikkende invloed van de tantes op het gezinsleven van de Dufours, vader, zoon Max en 3 dochters, Clara (30), Adrienne (28) en Edmée (25). De Dufours zorgen er voor om zeker niets te doen wat de 3 oude vrijsters afkeuren. Ze proberen constant te anticiperen op en te handelen naar wat de Drievuldigheid, Clemence de harde, Estelle de zachte en Victoire de verbitterde blazende furie, al dan niet goed vinden. Deze zijn zich maar al te goed van hun macht bewust en behandelen de Dufours dan ook als marionetten. Ze scheppen er genoegen in dat er naar hun wensen wordt geplooid en beschouwen dit niet meer als vanzelfsprekend.

Liefde en verraad

De manier waarop de verliefdheid tussen Raymond – de vriend van Max – en Adrienne beschreven wordt, zorgt ervoor dat we twijfelen aan wat er eerst is: “de verliefdheid” of “de wil om verliefd te worden”. Op het moment dat Raymonds personage verder wordt uitgewerkt zien we hem zich immers afvragen of hij wel ooit gaat trouwen. Met andere woorden hij speelt eerst ergens met de gedachte of het niet zijn tijd is. Dan vertellen de Verstratjes hem dat Adrienne op hem verliefd is. En het is pas dan dat hij verliefd wordt op haar.

*********************************************************

http://dizzie.nl/boek/tantes-97890450...

Drie ongehuwde tantes beheren de kas en de levens van de gegoede burgerlijke familie Dudorf. Adrienne, een van hun nichtjes, wordt verliefd op dorpsgenoot Raymond. Helaas beschouwen de drie tantes hem als losbol en daarom kan hij geen geschikte huwelijkskandidaat zijn. Adrienne en Raymond blijven elkaar echter in het geheim ontmoeten, in de vergeefse hoop dat de tantes van gedachten veranderen. De wanhopige geliefde doen een mislukte vluchtpoging, waarna Adriennne van har geliefde wordt gescheiden. Hysterisch van onvervuld verlangen rest haar niets dan levenslange opsluiting in een gesticht. De familie blijft achter met het besef dat de tantes, voor wie alles om geld en behoud van status draaide, de schuldigen aan dit drama zijn. Tantes is een klassiek roman over de tragiek van een kleinburgerlijke familie aan het begin van de twintigste eeuw.

*******************************************************************

http://www.zoekboekverslag.nl/Boekver...


In een Vlaams dorp aan het begin van de 20e eeuw woont de familie Dufour. De familie bestaat uit een vader, Meneer Dufour, een zoon, Max en drie dochter, Clara, Adrienne en Edmee. Meneer Dufour heeft ook drie zusters, Clemence, Estelle en Victoire.

Het verhaal begint met het bruiloftfeest van Max die net getrouwd is met Marie. Dat wil zeggen, wel na de goedkeuring van de tantes die met harde hand over de familie regeren. De middelste dochter, Adrienne, heeft een oogje op de vriend van Max, Raymond. Zij heeft ervoor gezorgd dat ze tijdens het huwelijksfeest tegenover Raymond komt te zitten zodat ze hem de hele avond zo onopvallend mogelijk kan bekijken. Maar twee vrienden van Raymond, de broertjes Verstratsjes, merken dit toch op.

Als Raymond, die gek op paardrijden is, met de broertjes aan het dineren is vertellen zij hun bevindingen over Adrienne en dat ze hem de hele tijd in de gaten zat te houden. Raymond, die daar nooit iets van gemerkt heeft is erg verbaasd over het nieuws, maar hoe meer hij nadenkt hoe meer hij de vreemde blikken van Adrienne naar hem gaat begrijpen. Raymond is echter voorlopig nog niet van plan om te gaan trouwen. Maar de gedachtes over Adrienne houden hem toch bezig en hij gaat nu elke ochtend op zijn paard een ritje maken langs het huis waar Adrienne woont. Zei en haar twee zussen zwaaien vrolijk terug en langzamerhand begint Raymond ook verliefd te worden. Er is alleen een probleem. De drie tantes vinden Raymond een losbol en Adrienne zou daarom nooit toestemming krijgen om met hem te trouwen. Het wordt hem, via Max, zelfs verboden om nog langer langs het huis van familie Dufour te rijden.

Raymond begint steeds meer naar Adrienne te verlangen en via de bode van het huis stuurt hij aan haar geheime brieven. Hij ontmoet haar enkele keren in de tuin van familie Dufour. Adrienne is erg bang dat ze betrapt wordt en vraagt aan Raymond om gewoon te wachten. Dit wachten loopt uit naar twee jaar. Raymond begrijpt dat de tantes toch niet van mening gaan veranderen en spreekt met Adrienne af dat, als ze voor de winter hun mening niet hebben veranderd, ze samen vluchten.

In dat jaar gebeuren er veel dingen. Max wordt uitgekozen als gemeenteraadslid, Max en Marie krijgen hun tweede kindje(die overigens naar de tantes wordt vernoemd net zoals hun eerste kind) en tante Victoire wordt ziek en overlijdt.

Raymond kan nu echt niet langer meer wachten en ze spreken af wanneer ze met z’n tweeën gaan vertrekken.

Op de avond van het vertrek komt de bode van familie Dufour hem plots halen. Adrienne is gek geworden en blijft maar om hem roepen. Hij gaat snel naar haar heen. Adrienne wordt naar een krankzinnigenhuis gebracht en na een lange tijd wachten blijkt dat ze niet meer zal genezen.

Clara gaf eerst, net zoals de tantes, Raymond de schuld van dit alles, maar later gaat ze inzien dat als Adrienne van de tantes had mogen trouwen dit alles nooit gebeurd was. Ze pakt al haar moed bij elkaar en vertelt eens even lekker de waarheid aan de twee overgebleven tantes. Zij vinden dit een schande en beloven om nooit meer een voet in het huis van familie Dufour te zetten. Max is boos op zijn zusje en gaat naar de tantes toe, alleen maar om zijn erfdeel nog wel te erven. Want dat is waar de macht van de tantes allemaal om draaide, geld, geld en nog eens geld.

[Francesco · Rating 3 out of 5]

Tantes by Cyriel Buysse.
A tragic love story in rural Flanders. Three aunts, old spinsters hold their entire family in their grip because their brother, nephew and their three nieces don't dare contradict them by fear of being disinherited. The aunts disapprove the budding love of the niece Adrienne for a prosperous young man Raymond, who seems too licentious to them.
The story gives a remarkable insight in the mentality of the bourgeoisie in a village of rural Flanders in the beginning of the 20th century, dominated by greed for money and by the dominance of the catholic church. In the relation between the upper class and the servants the dialect of the region is used and this gives the story a very local and authentic dimension.

[Manuella · Rating 4 out of 5]

Een heel mooi verhaal. Over een adelijke familie waarvan de toekomst al is uitgestippeld. Drie ongehuwde tantes hebben het voor het zeggen. Als de nichtjes niet doen wat de tantes zeggen dan worden ze onterft. Toch wordt er één van de nichtjes verliefd op de losbol van het dorp en natuurlijk gaan de tantes daar niet mee akkoord. Ze schrijven in het geheim brieven naar elkaar en plannen om te vluchten. Wanneer het eindelijk zo ver is, wordt Adrienne hysterisch en wordt ze levenslang opgesloten in een gesticht.
Durven de andere nichtjes in opstand te komen tegen de tantes?

Het verhaal gaat over liefde, geld. Wat geld kan doen met een mens en met een ganse familie.

[Janne Deventer · Rating 4 out of 5]

Het gedateerde boek ‘Tantes’ van Cyriel Buysse is uitgegeven in 1924. De schrijver is geboren in het dorpje ‘Nevele’ en werd gezien als een naturalistische auteur. Zijn bekendste werk was het toneelstuk genaamd ‘Het gezin van Pamel’.
‘Tantes’ is een eerder kort boekje dat verfilmd is en behoort tot het Literaire Canon. In dit verhaal geeft Cyriel Buysse de bourgeoisie weer in haar harde meedogenloosheid en toont het de hypocrisie van zij die naar geld snakken.
Ik wou dit graag lezen omdat ik zelf in Nevele woon en benieuwd was naar in welke mate ik het dialect begreep.
Dit verhaal draait om de drie tantes: Clemence, Estelle en Victoire. Zij bezitten een hele som geld en zowel hun broer als zijn vier kinderen doen alles om de tantes tevreden te stellen, zodat ze elk een aandeel zouden krijgen in de erfenis. Alles wat Max, Clara, Adrienne en Edmée doen of willen, moeten worden goedgekeurd door de tantes.
“Nooit zou hij (Max) Marie tot vrouw gekozen hebben als die keuze soms tegen de zin van de tantes mocht zijn uitgevallen.”
Waar het boek vooral omdraait, is evolutie van hoe de drie nichtjes langzamerhand veranderen in de kille tantes. Je kan dit verhaal dan ook zien als de openbaring van het verleden van de drie oude vrijsters. Deze spiegeling blijft standhouden doorheen het boek en is ook wat het verhaal zo speciaal maakt.
De tirannie van de tantes werd in het begin van het boek al weergegeven via het trouwfeest van Max en Marie. Wanner Clemence, Estelle en Victoire opstaan en vertrekken, gaan alle andere gasten ook huiswaarts. Het is namelijk niet respectvol om verder te vieren zonder de tantes erbij.
Ik vond het een heel aangenaam boek om te lezen. Door de verandering van perspectief ontdekte je zeer snel hoe al de personages ineen zaten. Ook de schrijfstijl die zowel dialect als Frans aanraakte, stoorde me niet. Dit bood juist meer uitdieping in de personages. De platte Manse met daartegenover de Franssprekende Tantes, zorgde voor een mooi contrast in de karakters.
Het gedeelte waar werd gefocust op de groeiende relatie tussen Raymond en Adrienne was fijn om te lezen. Terwijl Raymond eerst als een losbandige knul werd geschetst, bleek hij uiteindelijk een meelevende man te zijn, die niets anders wou dan deel uit te maken van Adrienne haar leven. Hij werd zeer gevoelig afgebeeld.
Wat me wel stoorde in dit verhaal was het einde van Adrienne. Haar gekte was zeer onrealistisch. Dat vond ik jammer. Het voelde als een weggegooid stukje verhaal waar te weinig aandacht aan was besteed.
Het echte slot vond ik dan weer zeer sterk. Clara was zowel opgestaan tegen de tantes als een van hen geworden. Dit was wat er al heel het verhaal zat aan te komen.
‘Tantes’ is een roman die vlot leest en je verschillende perspectieven bijbrengt. Door het boek haar veroudering, voelt het alsof je een stukje geschiedenis mag proeven. De zeer katholieke personages en verouderde visies tekenen de karakters en het verhaal.
Een aanrader voor al wie zin heeft in een ontspannende avond.

[Johan D'Haenen · Rating 5 out of 5]

Goede wijn behoeft geen krans. Ook al is dit werk al bijna 100 jaar oud (gepubliceerd in 1924), toch is en blijft het een zeer lezenswaardig en indringend verhaal.
Cyriel Buysse, de auteur van Het Gezin Van Paemel, schrijft hier een psychologisch portret van een bourgeois familie waar geld, aanzien en oppervlakkige uiterlijkheid primeren boven menselijke gevoelens.
Ik heb dit werk bewust in de oorspronkelijke editie gelezen, omdat die oude spelling onlosmakelijk deel uitmaakt van de ziel van het werk... een hedendaagse spelling neemt onvermijdelijk de authenticiteit ervan weg.

[Carlo Hagemann · Rating 5 out of 5]

Een prachtig verhaal uit het Vlaams naturalisme. De beschrijvingen van de tantes en hun normen en waarden zijn in steen gebeiteld. Iedere nuance -tante Estelle - is ondergeschikt aan de wil van Clemence en Victoire. En aan de angst voor hen. Want stel dat… dan zijn we onze erfenis kwijt, en ons aanzien in het dorp.
De kalme beschrijvingen worden soms onderbroken door dialogen in het Frans - met de hogere gremia - en vaker kn het Vlaams, met de bediendes; het gewone volk. Wat maar weer laat zien hoe vast alles ligt.

[Katina Vande weghe · Rating 4 out of 5]

Een eeuw oud maar nog steeds vermakelijk en leesbaar. Heerlijk filmisch ook, je kan het je allemaal zo mooi voorstellen.
Een stukje:
"Hun kleine stoet van drieën moest telkens het huis van meneer Dufour voorbij en het geklepper der hoeven over de straatstenen lokte de meisjes naar de ramen. De ruiters keken even op en groetten. De meisjes knikten en groetten glimlachend terug. Dat was alles. Maar van beide kanten maakte 't diepen indruk."

[Lieve Verheyden · Rating 4 out of 5]

Gelezen/geluisterd tijdens WE Deinze (Claus in Mudel) en autorit naar Zandvoorde/Ieper en Nieuwpoort->Antwerpen-> Leuven.
Gelezen n.a.v. Claus, vriend van Buyse. Impressionisme->realisme.
Zie ook verhaal van stilte van Japin over Anna.
Tragische dominantie van drie tantes over lot van drie nichtjes, die op hun beurt drie tantes zullen worden. Eentje gaat eraan kapot. Het ‘gesticht’ is de enige oplossing voor ‘hysterie’, uiteraard…

[Yvan De · Rating 5 out of 5]

Onvergankelijk proza van een grootmeester.

[Tessa Kerre · Rating 4 out of 5]

Wat een boek. Hoe die pure onversneden emotie je raakt scherp in je hart. Hoe Buysse de schone schijn hekelt. Het keurmerk klassieker meer dan waard.

[Chris Mertens · Rating 5 out of 5]

Misschien moet je wel opgetrokken zijn uit Vlaamse klei om dit boek te waarderen. Maar eigenlijk een must voor iedere Vlaming om te begrijpen vanwaar we komen.

[Carla · Rating 3 out of 5]

3,5/5