イエスかノーか半分か 番外篇 横顔と虹彩

Yes, No, or Maybe? (Light Novel) #Extra #1

by Michi Ichiho, Lala Takemiya (Illustrator), 一穂ミチ

人気バラエティ番組「ゴーゴーダッシュ」でADを務める深。同局の夜ニュースの現場にも入ることになり、スポーツ担当のアナウンサー・皆川竜起と知り合う。竜起はやけに声が大きく強い目をした男だった。苦手なタイプのはずなのに、生き生きと喋る竜起から深は目が離せなくなる。心酔するP・栄のもとで大好きな「ゴーゴー」に関わっていられれば幸せだった深だが、竜起はぐいぐい距離を縮めてきて…?

269 pages, Paperback

First published February 10, 2017

About the author

Associated Names:
* Michi Ichiho (Japanese)
* 一穂ミチ (Japanese)

Reviews

[eros]

I loved them as much, maybe a bit more, than Kei and Ushio. It was as great as I had expected and I can't wait to read the second volume!!!

[Clair de Lune]

ตอนอ่านภาคหลักก็ชอบทัตสึกิอยู่แล้ว อ่านเล่มนี้ยิ่งชอบมากกว่าเดิม ในภาคหลักได้เห็นแค่ความเป็นคนแสบๆกวนๆอย่างเดียว แต่ในเล่มนี้ทัตสึกิเป็นพระเอกเต็มตัว ก็เลยได้โชว์มุมเท่ๆและมุมที่มีความสับสนว้าวุ่นใจที่ไม่เคยเผยให้เห็นมาก่อน ส่วนชินที่เป็นนายเอกก็เป็นคนที่มีทั้งความมุ่งมั่นและความน่ารัก เนื้อหาค่อนข้างจริงจังกว่าที่คิด แต่ก็แฝงความน่ารักน่าเอ็นดูไว้เรื่อยๆ

เคย์กับอุชิโอะมีบทด้วยนิดหน่อย เคย์ยังปากจัดตามเคย แต่ก็มีซีนเท่ๆเหมือนกัน

[Amethyst]

-I had a feeling I'd fall for Tatsuki in this spin-off, and I was right! I love how Tatsuki shows his affection towards Shin slowly but surely, as we can see through the progression in his skinship towards Shin/Nacchan~
-Reading how Shin was treated by Sakae made me really wish Shin would stand up for himself more, so it was really nice to see that Tatsuki gave Shin strength and courage to do just that~
-Sakae told Shin that he didn't like making shows that hurts others/based on others' pain, like The News, but he's been hurting himself all this time while making his own show, even though he might not see it as so, and it's kind of ironic that what ultimately led the show to end was because the comedians who were filming for the show ended up getting hurt due to how pressured the director was feeling--which was caused by Sakae himself...
-A scene that I found funny was when Tatsuki occasionally say a sentence out loud here and there when he was thinking to himself, even though he told the taxi driver he was taking a nap xD
-The scene of Shin/Nacchan comforting Tatsuki, who seems to never feel down, was so sweet and lovely T~T This was one of the memorable moments when Nacchan actually looked at Tatsuki's eyes, even though he often avoid looking at people's eyes; I like how Nacchan describing Tatsuki's eyes as irises kind of draws parallel to camera lens, which Nacchan works with on a daily basis~
-The sketchpad that Tatsuki gave Shin/Nacchan, in which he wrote a message confessing to him, reminds me of when Ushio drew in Kei's intonation dictionary to let him know that he figured out who he is, haha~
-What sets this pair apart from Kei and Ushio from the main series would definitely be how more straight-forward Shin and Tatsuki are? Even though Shin was reserved to voice his opinions, he becomes less so throughout the series thanks to Tatsuki's influence, and it reflects how he tries his best to communicate with Tatsuki, and others around him~
-It was surprising at first, but then I thought it made sense for them, when Shin and Tatsuki actually talk things out prior before jumping into anything and are rather calm about it; this contrasts Kei's overreactions and Ushio's constant teasing, haha~
-I’ve been wondering about when and if we'll ever see both of Shin’s eyes, since one of his eyes always seems to be covered up by his bangs--as this is how he's drawn as in all the artwork; and of course, it's Tatsuki who brush up the bangs that covered one of Shin’s eye~

Some quotes I like:
-“But he didn’t think what he said was wrong. It was wrong to bend his beliefs just because it might clash with someone else’s.”-Shin
-“I don’t hate people who speak their minds. Aren’t they much better than the ones who smile to your face but talk trash behind your back?” -Tatsuki
-“I’m here for ya. I will always have ya back no matter what happens. No matter who the performer is, I wanna be their closest and best viewer. That’s the kind o’ director I wanna be, Shin thought fiercely.” -Shin
-“It’s harder to run holdin’ hands, but he felt like this was a symbol of what the two of them would be from now on. Yes, it was easier and faster to run with both hands free, but even if they stumbled or lost patience along the way, they could run so much farther with their hands together” -Shin

[Mokseong]

ความรักอันแสนน่ารักม้อบแม้บของเมะลูกหมาธาตุพระอาทิตย์กับเคะลูกแมวขี้อายไม่กล้าสบตาคน คาแรกเตอร์ทัตสึกิน่าสนใจมากขึ้นไปอีกขั้น ในภาคหลักดูเป็นแค่รุ่นน้องตัวแสบธรรมดาที่ทำอะไรก็ราบรื่น เหมือนเป็นคนไม่ได้คิดมากกับชีวิตเท่าไรนัก แต่พอมาอ่านเรื่องของเจ้าตัวบ้างถึงได้รู้ว่าทัตสึกิเองก็มีเรื่องที่ยอมคนอื่นไม่ได้อยู่เหมือนกัน

ชอบที่เล่มนี้พูดถึงความรักที่เติบโตผ่านการทำงานด้วยกันได้อย่างลึกซึ้ง การบรรยายความรู้สึกของตัวละครที่ค่อยๆเปลี่ยนแปลงไปทำได้ดีมาก ส่วนตัวแล้วคิดว่าเล่มนี้มีคาแรกเตอร์เดเวล็อปเมนต์ที่ดียิ่งกว่าภาคหลักอีก

ด้านความเป็นวายสายอาชีพก็ยังคงน่าทึ่งเช่นเคย ผู้เขียนนำเอาอาชีพผู้ประกาศข่าวกีฬากับฟลอร์ไดเรคเตอร์มาเล่าได้สนุกมากๆ เรื่องจรรยาบรรณในการทำงานและจริยธรรมของสื่อก็น่าสนใจมาก

[JillV]

เป็นนิยายวายที่เรื่องงานเป็นหลัก เรื่องรักเป็นรอง เล่าเรื่องราวการทำรายการข่าวควบคู่ไปกับการพัฒนาความสัมพันธ์ จับเอางานกับความรักมาเล่าไปพร้อมกันได้อย่างลงตัวกลมกล่อม ช่วงที่เล่าเรื่องงานสนุกมาก พอเล่าเรื่องรักก็น่ารักดีต่อใจ มันลงตัวไปหมด แฝงคติในการทำงานแบบไม่ยัดเยียด ชอบส่วนที่เล่าเรื่องแพสชั่นของคนสร้างรายการวาไรตี้มากๆ

[Mai Hyukkie]

อ่านได้เรื่อยๆนะ ต้องอ่านสองเล่มติดกันเลยละ เพราะอ่านเล่มแรกแล้วเหมือนรักกันง่ายไปหน่อย
พอมาอ่านเล่มสองก็รู้สึกว่าชัดเจนในคงามรู้สึกของชินมากขึ้น แต่ก็จะสไตล์ญี่ปุ่นหน่อยนะ ฮาาาาา