準備好大哭一場

by Kaori Ekuni, 江國 香織, 陳系美 (Translator)

當濃烈的愛情毫無預警地破局時，請準備以優雅的姿態療好傷……
本書是江國香織榮獲日本文學大賞──第130屆直木賞的作品！
12篇纖細透明的短篇小說中，有她傾注全心描寫的戀愛風景：原本應該是身心滿足的愛情，卻因坦誠的告白而出現傷痕；與相戀多年的有婦之夫迎向嶄新人生的夜晚，兩人濃密的感情開始崩解；女人共同編織的熱帶夜，即使所有人都不在了，她仍要與她繼續相戀……。一篇篇從日常生活中切片出來的故事，結合了簡單與優美，也如同江國香織所要說的：「各式各樣的人，在各式各樣的地方，擁有各式各樣的記憶、各種表情、各種動作，不過大概也汲汲營求於不變的愛吧。」

Genres: Fiction

224 pages, Paperback

First published November 19, 2003

About the author

Is a Japanese author, dubbed the 'female Murakami'. She is the daughter of the Haiku poet and essayist Shigeru Ekuni.

See 江國 香織.

Reviews

[top. · Rating 4 out of 5]

อิสระเหมือนหญิงโสด แต่เดียวดายราวหญิงแต่งงานแล้ว

เรามองว่าเล่มนี้เป็นขั้นกว่าของหนังสือรวมเรื่องสั้นขนาดสั้นอารมณ์ผู้หญิง Abtract Bar (ปอ เปรมสำราญ) และเป็นภาคย่นย่อของ Vitamin F (Kiyoshi Shigematsu)

ในขณะที่จุดแข็งของความจริงเพียวๆ คือการคุมจังหวะ และการสร้างบรรยากาศล้อมคนอ่านแบบฉับพลัน แต่จุดอ่อนที่มาพร้อมกันคือความสั้นของเรื่องที่สั้นเหลือเกิน หลายเรื่องเล่าแบบไม่มีที่มาที่ไป คนอ่านประติดประต่อไม่ถูก (แต่บางคนมองว่าตรงคอนเซปนสนะ เช่นเราเป็นต้น) เล่มนี้ของเอคุนิ แม้จะไม่ได้มีบทสนทนาที่แข็งแบบเล่มแรกของปอ (เพราะเน้นการบรรยายความคิดเป็นหลัก) แต่ดีเยี่ยมมากๆ ในการเชื่อมโยงผู้อ่านสู่โลกของตัวละคร มีเรื่องนึงเริ่มในบาร์ และจบที่ร้านข้าวหน้าเนื้อ ทั้งเรื่องพูดถึงตัวละคร 4 ตัวมาเจอกัน และสนทนากัน ก่อนจะชนแก้วสรรเสริญให้แก่อดีต แล้วแยกย้ายสู่ชีวิตจริง ... เรื่องหลักๆ มีประมาณนี้ แต่คุณเอ๋ย ในฐานะคนอ่านผู้มีสุนทรียะกับเรื่องราวที่เดินหน้าด้วยอารมณ์ดราม่านิ่งๆ แบบหนังญี่ปุ่น อยากจะบอกว่า นี่แหละคือนายแม่ของปอค่ะ คุณปออาจจะเป็นทีมที่เดินหน้าด้วยวิถีเฟซบุคนิยม ใช้วิธีทำให้ตัวละครว่างเปล่า เลือนการระบุถึงความมีตัวตน เพื่อให้คนอ่านเกิดความคุ้นเคยเหมือนอ่านสเตตัสของเพื่อน แต่เอคุนิเธอเดินสายอนุรักษ์ เรื่องสั้นขนาดเรื่องสั้น ที่บางจุดอาจจะเหมือนกัน เช่นการเล่าถึงตัวละครในชั่วยามที่สั่นไหว แต่เธอเล่าแบบมีที่มาที่ไปมากขึ้น เรามองเห็นภาพตัวละครหลากวัยหลายสถานะ มีพื้นเพ มีเบื้องหลังเรื่องราวความคิดแตกต่าง แต่ยังอยู่ในความเป็นสากล จึงไม่แปลกที่เราจะรู้จักพวกเขาในเล่มนี้มากกว่าเหล่า "คุณ" "ฉัน" "เขา" ที่ปอบรรจงเลือกสรรพนามมาใช้ พูดง่ายๆ ว่า บรรยากาศในเรื่องสั้นของปอเป็นอย่างไร เอคุนิเธอจึงมาแบบให้จับต้องได้เกินกว่านั้น

นอกจากบรรยากาศที่ว่าแล้ว ความกดดันและ/หรือสถานการณ์แบบกลืนไม่เข้าคายไม่ออกจนต้องยอมทนกับสภาพนั้นในหลายๆ เรื่อง ยังพาให้เรานึกถึง Vitamin F ของชิเงมัทสึ เรื่องเล่าในครอบครัวที่ค่อยๆ สร้างภาวะพะอืดพะอมทางอารมณ์ จนใกล้จุดแตกหัก แต่แล้วกลับตัดจบด้วยความอินดี้ ไม่สรุปบ้าบอใดๆ เหมือนเราดู Nobody Knows (2004) ต่อด้วย Still Walking (2008) ของโคเรเอดะ แล้วไฟดับตอนใกล้จบอะไรแบบนั้น ส่วนเล่มนี้ของเอคุนิแม้จะไม่ได้ยืดยาวมีเวลาเล่าเรื่องมากเท่าวิตามินเอฟ แต่ความอึดอัดและความคมของการตัดจบนั้น ... สปอยเด้อ / มีเรื่องนึงที่ตัวเอก ลูกสะใภ้ต้องพาแม่ผัวไปเที่ยวกันสองคน ซึ่งก็ไปทุกปี และอึดอัดคันปากกันทุกปีเช่นกัน ปีล่าสุดแอบบอกแม่เป็นนัยๆ ว่าถ้าหนูเลิกกับลูกชายแม่ แม่จะแปลกใจไหม คำตอบของแม่ทำตะลึงนิดๆ ตอนกลางคืนแช่น้ำด้วยกันเสร็จตัวเอกทำหว่องแอบไปสูบบุหรี่มองทะเลหน้าเรียวกัง แล้วคิดว่าจะพาแม่ผัวกลับทางไหน เอาทางนี้ละกันต้นสนเยอะดี ว่าแล้วก็ขับรถออกไปตอนนั้นเลยจ้า / จบ (แล้วแม่ผัวล่ะ เฮ้)

นี่เป็นเอคุนิเล่มแรกของเรา ได้แต่ตีอกชกหัวว่า ปล่อยไว้ทำไมได้ตั้งนาน อ่านจบแล้วแล่นหาคิระคิระมารอคิวต่อทันทีเลย เจอนักเขียนโปรดอีกคนแล้ว

[Jessada Karnjana · Rating 3 out of 5]

รวมเรื่องสั้นขนาดยาวกว่าเรื่องในรวมเล่มค่ำคืนนี้นิดหน่อย แม้เอคุนิจะใช้ฉากง่าย ๆ บรรยายเช่นเดียวกับในค่ำคืนนี้ แต่อารมณ์ในพร้อมแล้วที่จะร้องไห้กลับต่างออกไปอย่างสิ้นเชิง เรียบ ลึก เวิ้งว้างอย่างน่าหวาดหวั่น ตัวละครหลักเป็นหญิงหลายวัยและมุมมองความรักซึ่งสะท้อนออกมาเป็นพฤติกรรมแตกต่างกันมากมาย เป็นอารมณ์เปราะบางที่ผมไม่ค่อยจะเข้าใจ ถ้าคุณคิดว่าผู้หญิงเข้าใจยาก ผู้หญิงในเรื่องสั้นชุดนี้คงเป็นเครื่องยืนยันชั้นดี และบางทีเธอ ๆ เหล่านี้อาจเป็นตัวแทนของความเข้าใจยากขั้นกว่า

[Anness · Rating 2 out of 5]

มีเรื่องที่ชอบอยู่ประมาณ 2-3 เรื่อง เล่มนี้ของเอคุนิไม่ได้สร้างความประทับใจให้เราเท่าเล่มอื่นๆ ที่เคยอ่าน อาจเพราะความไม่มีที่ไปเท่าไหร่หรือการที่มันสั้นไป ไม่แน่ใจเหมือนกัน ถึงจะยังสัมผัสได้ถึงบรรยากาศความเบาสบายเหมือนสายลมหน้าหนาวตามแบบฉบับงานเขียนของเธอ แต่กับเล่มนี้เราอ่านจบแล้วค่อนข้างเฉยๆ

[Dive · Rating 3 out of 5]

Each individual story has its own sadness and although some are quite bland, some are actually very, very real and touching. Compared to her "long" story, I think Ekuni Kaori does much better with her short, but piercing stories.

[Yoko · Rating 4 out of 5]

The beautiful thing about reading short love stories is that I recognize some descriptions of a feeling and realize I’m not alone, and I also encounter feelings yet to be experienced but are nevertheless probably true and possible.

[ดินสอ สีไม้ · Rating 2 out of 5]

มันเป็นเรื่องสั้นที่อ่านได้เรื่อยๆ เพลินๆ ไม่ได้หวือหวาอะไร
ไม่ได้แย่ แต่ก็ไม่ได้ประทับใจอะไรมาก
ไม่มีจุดพีค

[Yumiko Hansen · Rating 2 out of 5]

1.5 stars ⭐️
It was not my cup of tea.

[niyada waiyaburi · Rating 3 out of 5]

เรื่องสั้นที่อ่านแล้วน่าติดตามอยากรู้ตอนจบ แต่เหมือนไม่มีตอนจบ เรื่องทุกเรื่องจบแบบไม่รู้ที่มาที่ไป ค้างๆในใจ

[Path Kittinat · Rating 4 out of 5]

ไม่รู้ทำไมถึงชอบงานของนักเขียนคนนี้ กับ คุณบานาน่า เอามากๆ

มันดูเหมือนไม่มีอะไร วนๆ ธรรมดาๆ เรื่อยๆ แต่มันชอบอะ

ชอบความรู้สึกตอนที่ได้อ่าน ชอบการบรรยายที่ดูธรรมดาๆ แต่มันได้ความรู้สึก

มันไม่พีค แต่มันเรื่อยๆ ในอารมณ์ นวลๆ นุ่มๆ แบบฟองนมลาเต้ ในร้านกาแฟหน้าหนาว