Հրատարակությունը ներառում է հայ մեծ վիպասան Պերճ Պռոշյանի «Հացի խնդիր» (1879) և «Ցեցեր» (1889) հանրահայտ վեպերը։ Համադրությամբ առաջին հրատարակությունների՝ վերականգնվել են խորհրդային տարիներին գրաքննված հատվածները, որոշ նորմավորված գրելաձևերը, հնարավորինս պահպանվել է հեղինակային կետադրությունը։
Դե դպրոցական ծրագրից երևի հիշում եք, Միկիտան Սաքոյի մենախոսությունը, էն որ ամեն ինչի պիտի դիմել, հացի խնդիր է։ Բայց էդ մի կտորը, ամենայն անկեղծությամբ, ամենահիմարոտ մասն է ամբողջ գրքի։ Էնտեղ շատ ավելի լուրջ տեղեր կան։ Ցեցերն, ի դեպ, ավելի հաջող է։ Ասում են ամոնահաջողը Պռոշյանից Կռվածաղիկն է։ Տեսնենք, դեռ պիտի կարդալ էդ մեկը։ Զգացումը, որը չէր լքում երկու այս վեպերը կարդալիս, քիչ բան է փոխվել ժողովրդի հոգեբանության մեջ։ Համարյա բան չի փոխվել։ Տարօրինակ է, երևի 100 տարին էնքան էլ մեծ ժամանակ չէ։) Տարօրինակ կերպով էսօրն է։ Զարմանալի է, պետք էր էսքան իրադարձությունների միջով անցնել, որ գալ ու հասնել նույն տեղը։