Wolf

by Kristien Hemmerechts

Vladimir Ulchenko werd op zijn vijfde levensdag door zijn grootmoeder uit de armen van zijn moeder gestolen. Zo vertelt hij het althans. Maar is het wel waar? Vijftig jaar later is hij nog altijd boos. Zijn woede staat elk ander gevoel in de weg. Hij is ervan overtuigd dat alleen de liefde van een vrouw hem kan redden. Maar waar zal en kan hij die vinden?

Wolf neemt de lezer mee naar het hart van een man die wil liefhebben, maar daar tot zijn wanhoop niet in slaagt.

Genres: Roman

240 pages, Hardcover

Published February 20, 2018

About the author

Kristien Hemmerechts is een Vlaams schrijfster. Zij was van 1992 tot aan zijn overlijden in 1997 gehuwd met de dichter Herman de Coninck.

Kristien Hemmerechts in de Nederlandstalige Wikipedia

Kristien Hemmerechts in de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren

Kristien Hemmerechts bij "Schrijversgewijs"

Kristien Hemmerechts bij Uitgeverij De Geus


Kristien Hemmerechts is a Flemish writer. From 1992 until his death in 1997 she was married to the poet Herman de Coninck.

Kristien Hemmerechts in the English Wikipedia

Reviews

[Martijn Nicolaas · Rating 3 out of 5]

Het had best een mooie roman kunnen zijn, dit boek over een boze man die tot inkeer komt, ware het niet dat het wordt ontsierd door clichés en ongeloofwaardigheden en een enorme onoverzichtelijke hoeveelheid aan bijpersonages.
Na een tweede lezing ben ik wel wat milder. Er zit veel meer in het boek dan je bij eerste lezing opvalt en het cynische commentaar van de hoofdpersoon is erg vermakelijk.

[Siebe · Rating 3 out of 5]

Voor Dietsche, Warande & Belfort besprak ik 'Wolf'. Over de zin van woede en de wereld van therapie en zelfhulp. https://www.uitgeverijvrijdag.be/dw-b...

[Arne Patat · Rating 3 out of 5]

Misschien eerder een 2.7

Hemmerechts heeft al iets rechtgezet sinds "Alles verandert" maar er blijven enkele kinken in de kabel; voornamelijk de dialoog viel me in dit boek op. Hoe komt het dat een doorsnee persoon haar volledige leven verteld als antwoord op enkele zeer korte, afgemeten vragen? Hoe komt het dat ze dat dan nog doet met een taalgebruik dat best eigenaardig is als het gesproken zou moeten worden? (i.e. waarom praat de dame niet normaal [ze praat literaire schrijftaal lol])

Een voorbeeld: "'Waarom wil jij aan Kerstmis ontsnappen?' 'Mijn kinderen zijn bij hun vader. Kerstmis begint in zijn familie op 21 december met de verjaardag van zijn moeder. Iedereen moet acte de présence geven. Zij zit daar op haar troon als een van die levende godinnen in Nepal of India, en neemt wensen en cadeaus in ontvangst. De festiviteiten duren een paar dagen en gaan naadloos over in Kerstmis. Het zou me niet verbazen als ze zich in een draagstoel liet ronddragen. National Geographic zou kunnen komen filmen.' 'Hoeveel kinderen heb je?' 'Twee. Mijn schoonmoeder, ex-schoonmoeder heeft er vijf, vroeger zelfs zes, maar eentje is gestorven. Ik kan onmogelijk met haar in concurrentie gaan, zeker niet sinds de dood van haar dochter, dat heeft haar helemaal het statuur van heilige gegeven.'"
Hopelijk spreekt dit voor zich.

Inhoudelijk: Iets minder "staafmixer-in-hersenpan-en-mixen-maar" alhoewel er ook hier weer snelle rare dingen gebeuren die 1) niet echt impact hebben op het verhaal of 2) te veel impact hebben voor de tijd die eraan gespendeerd wordt.

(Hoe onthoofd je iemand met een mini? Ik vroeg het me nooit eerder af, maar nu ik het mij afvraag kan ik me geen plausibel scenario inbeelden [tenzij misschien plat op de weg liggen en de wielen op je nek? wie weet... maar dan zou onderaan het lichaam ook pletting zijn?])

(Vlad zou moeten weten dat je een mooi meisje ziet en denkt "damn, shame I'm me" en dan verdergaat. Vlad ging echter zover om een toekomst samen in te beelden [op zich toelaatbaar, zo kan de romantische energie ergens naartoe, maar iedereen weet dat je moet klaarstaan om die fantasie 1) verbrijzeld te zien of 2) langzaam te zien wegkwijnen tot je 5 jaar later terugdenkt en je afvraagt: "hoe is het zover gekomen"]. De absolute no-go is om iets verder te gaan dan dat. Hoe komt het dan dat Vlad succes kent [al zij het ietwat onorthodox]? Dit is voer voor diepe introspectie...)

LANG VERHAAL KORT:
Formeel: Dialoog ietwat onnatuurlijk
Inhoudelijk: Beter dan "Alles verandert" al zijn er nog enkele struikelpuntjes

[André · Rating 4 out of 5]

Citaat : Rusteloos liep hij heen en weer op de ijsschots in zijn hart. Vroeg of laat brak hij uit en verscheurde zijn prooi. Letterlijk.
Review : Kristien Hemmerechts (1955) maakte naast haar vele romans, reisverhalen en verhalenbundels ook naam met haar autobiografische essays. Taal zonder mij (1997) is daarvan ongetwijfeld het bekendste. Met haar kenmerkende stijl weet ze de meest ingewikkelde thema’s op een invoelbare manier te verwoorden. In 2014 verscheen 'De vrouw die de honden eten gaf', een boek dat omwille van het onderwerp (Michelle Martin) veel stof deed opwaaien, en omwille van de kwaliteit veel lof kreeg.



In 'Wolf' staat Vladimir Oeltsjenko centraal, hij werd op zijn vijfde levensdag door zijn grootmoeder uit de armen van zijn moeder gestolen. Zo vertelt hij het althans. Vijftig jaar later is hij nog altijd boos. Zijn woede staat elk ander gevoel in de weg. Hij is ervan overtuigd dat alleen de liefde van een vrouw hem kan redden. Hij heeft zowel Belgische als Russische wortels en verdient zijn brood verdient met het op piano begeleiden van een blinde gekleurde stand-up-comedian. Vladimirs leven en zijn relaties worden beheerst door woede en onbegrip, maar zolang hij niet met zijn verleden en zijn woede in het reine kan komen, kan hij ook niet liefhebben. Een nieuwe therapeute biedt hem een kans, maar wanneer hij haar volgt naar een 'Centrum ter Bevordering van de Glimlach en de Vriendelijkheid' raakt hij betrokken bij een crisis die zijn leven en dat van de mensen om hem heen op hun kop zet. Als Vladimir en Linda de volgende 's ochtends met Linda’s auto naar de bakker gaan om broodjes te halen, krijgen ze een bizar ongeluk. Door verschuivende stukken ijs op de voorruit, verliest Linda de macht over het stuur. De auto kantelt en komt op de zijkant te liggen. Blijkbaar zijn ze ook ergens overheen gereden, want als Vladimir zichzelf bevrijd heeft uit de auto, ligt in de berm het onthoofde lichaam van Lieselotte. De dood van Lieselotte breekt iets los bij Vladimir. Een van de andere gasten van het centrum weet in die rouw langzaam tot hem door te dringen. Kristien Hemmerechts toont in deze fascinerende roman aan dat leugens tot woede leiden en woede die pas heelt als je echt gezien wordt.

[MiekeW · Rating 2 out of 5]

Niet slecht. Maar ook niet bijzonder goed.

Ik vind de beschrijving van het ongeval ongeloofwaardig. Mini auto of niet, hoe kantelt een wagen naar één kant, met een accident als gevolg, simpelweg omdat er ijzel van de auto breekt?

Ook de beschreven scène in de rechtbank
vind ik onrealistisch. Alsof een rechter iemand die verlamd raakt door een accident, en niet moedwillig de dood van iemand op haar geweten heeft, deze vrouw dan de les gaat spellen omdat ze het ‘krabbertje’ niet gebruikte voor haar voorruit.

Niet slecht, maar ook zeker niet bijzonder goed.
Ik heb al beter van Kristien Hemmerechts gelezen.

[Patricia De Boer · Rating 4 out of 5]

Het kostte me even moeite om goed in dit boek te komen omdat je voor mijn gevoel midden in het verhaal binnen komt.
Wolf is een boek dat draait om de personages en de dialogen tussen hen.
Ik vond het verhaal in de eerste instantie best verwarrend, kon niet goed plaatsen waar het nu toch over ging.
Het gaat over een man met onverwerkte trauma's , een bizarre jeugd.
Een bevreemdend verhaal maar wel goed geschreven.

[Ria Van Herck · Rating 4 out of 5]

Eén van haar betere werken. bevreemdend maar met het prachtig taalgebruik van Hemmerechts en de tegendraadse kijk op alledaagse situaties die haar zo kenmerkt.

[Ann · Rating 3 out of 5]

"Zijn woede was geen wolf, maar een steen waaronder het leven krioelde in de vorm van rupsen, oorwormen, maden: zijn pijn, zijn verdriet, zijn hunker naar erkenning."

[Ann Van Hoorenbeeck · Rating 3 out of 5]

Ik lees graag een Kristien Hemmerechts. Wolf gaf me evenwel een ongemakkelijk gevoel, het verhaal lag me echt niet. Dus ik was opgelucht dat ik het boek uit had.

[Saski]

Onwaarschijnlijk psychologisch proces en plot,

[Suzanne Vuylsteke · Rating 3 out of 5]

Leest vlot maar inhoudelijk niets nieuw

[Stefanie Wolput · Rating 4 out of 5]

3.5

[Nelleke Van · Rating 1 out of 5]

en deze ook niet verder gelezen: teveel leesclub boek