Mayrig

Ararat #1

by Henri Verneuil

English (translation)Original French

Genres: France

203 pages, Hardcover

First published January 1, 1991

About the author

Henri Verneuil (was a French-Armenian playwright and filmmaker. Henri Verneuil was born Ashod Malakian to Armenian parents in Rodosto, East Thrace, Turkey. When Ashod was a little child his family moved to France and settled in Marseille. He later recounted his childhood experience in the novel Mayrig, which he dedicated to his mother and made into a 1991 film with the same name, which was followed by a sequel, 588 Rue Paradis, the following year.
Henri Verneuil entered the Ecole Nationale d'Arts et Metiers in Aix-en-Provence in 1942. After graduation, he worked as a journalist, then became editor of Horizon Armenian magazine.
In 1947 Henri Verneuil managed to convince the established European film actor Fernandel to appear in his first film.
After the American experience (he was called the "most American of French directors"), in 1969 Verneuil "found" France. He was awarded a Césarin 1996 and he was elected a member of the Academy of Fine Arts in 2000.

He died at Bagnolet in 2002.

Reviews

[Gianni WhiteBeard · Rating 5 out of 5]

Այս գիրքը կարդալիս, հիշում ես քո հին տաքուկ օրերը, երբ քո ծնողները անում էին հնարավոր ամեն ինչ որպեսզի դու ունենաս ամեներջանիկ մանկությունը:
Դաժան ճակատագրի հետևանքով աշխարհով մեկ սփռված հայ ընտանիքների պատմությունն է սա, որը ինչ որ չափով ամեն մեկիս պատմությունն է նույնպես:
Այստեղ հստակ երևում է օտար ազգերի նայվածքը անհայրենիք եկվորների հանդեպ, և ոնց այդ եկվորների հաջորդած սերունդը իր մեջ կրում է խորը վիշտը որով շարունակում է ապրել մինչև վերջ... Ինքը այդ երկրի քաղաքացի հանդիսանալով մեկտեղ համարվում է երկրորդական այդ երկրում, քանի որ Ֆրանսիացի չէ կամ արաբ չէ... և հենց դրա համար ել ստիպված են իրենց անուն ազգանունները փոխելու որպեսզի արժանանան ընդհանուրի հարգանքին, և հասնին ինչ որ բանի իրենց ասպարեզներում:
10 տարի առաջ Հայաստան փոխադրվելուց, Հայաստանաբնակ ծանոթներիս բացատրելուց հոգնեցի թե մեզ համար միայն այս պատճառը հերիք է Հայաստան հաստատվելու համար, բայց մեկ է, մինչ օրս չեն դադարում նույն հարցը տալուց՝ արա խի թողիք ձեր գյոզալ երկիրը ու եկաք ստեղ... բայց այլևս չեմ նեղանում այդ տիպի հարցերից քանի իրենք ընդհանրապես չգիտեն ինչ է նշանակում օտար ազգերի մեջ գոյատևել իբր հայ:
Հայի ճակատագիրը օտարության մեջ միայն և միայն ձուլվիլն է, եթե ոչ այսօր՝ ապա հաստատ մի 50 տարի հետո:
Մնում է կարողանանք այս փոքրիկ երկիրը այնպես պահել որ ոչ մի հայ չմտածի թողնելով գնալ և ինչ որ օտար ափերում փնտռել իր երազանքները:
Թող հայը մի անգամ ևս չտեսնի նախորդ դարասկզբին կրած տառապանքները:

[arsen hakobian. · Rating 4 out of 5]

չափազանց զգացմունքային, հայրենապաշտական ու էլի զգացմունքային։ ֆիլմը դիտել եմ, բայց շատ աղոտ եմ հիշում։ գնահատականը կապված ա միմիայն որոշ տեղերի թուլանալու ու Մայրիկի կերպարը վառ չընդգծելու համար ։Դ

[Mariam]

Անսահմա՜ն սիրուն էր։Ափսոս,որ դպրոցում սենց ստեղծագործությունների ավելի մեծ տեղ չեն տալիս։

[Tatevik (KiVeTaTKa) · Rating 5 out of 5]

Ինչ խոսքեր կարող եմ ասել "Մայրիկի”ի մասին?? Այն ինչ զգում եմ հնարավոր չէ ուղղակի բառերով նկարագրել.... Գրքի ամեն տող ու ամեն բառ կյանք է, այնքան խորն է և այնքան հասանելի.... Գիրքն էլ, Էկրանավորումն էլ հանճարեղ են։ Տատիկիս մոտեցրեց գիրքը🤍, Մայրիկն այնքան նման էր տատիկիս......
Նույնիսկ դրսում կարդալիս չէի կարողանում զսպել արտասուքս, ապրումներս🤍

[Grigor Grigoryan · Rating 5 out of 5]

Ինչպես և ակնկալում էի` հիանալի գիրք էր, հիանալի վեպ։ Շատ հուզական էր, բոլորիս պատմությունն է, հայերիս պատմությունն է, տխուր է գիտակցել շատ բաներ այն ժամանակ, երբ արդեն բավականին ուշ է... Թախծոտ է, իսկ ամենասարսափելին այն է, որ չենք կարող փոխել կյանքի այս շրջապտույտը, որտեղ ծնողները կտրում են իրենցից ու ամենը տալիս զավակներին, իսկ հետո մեծանում են ու երջանկանում զավակների մի փոքրիկ ուշադրությունից, իսկ հետո մեծանում են և զավակներն են սկսում զղջալ շատ բաների համար և չեն կարողանում ժամանակը կանգնեցնել, ժամանակը ետ տալ...

[Rima K · Rating 5 out of 5]

I was so delighted to find Mayrik at TPL in Armenian! (Sadly, I cannot praise the translation). Poor translation aside though, Mayrik is an absolute gem! For me, mixed with the pleasure of reading the book was the feeling of nostalgia- the good, old, and in our case "dark" days, when the family gathered around my grandparent's TV to watch the movie "Mayrik" together. The story has always held a special place in our hearts due to the many parallels with our own family history.

[Andrea · Rating 5 out of 5]

I loved this fascinating memoir of the author and his family. With great sentiment and expressiveness, Verneuil wrote of his childhood, coming of age, and adulthood as the only child of poor Armenian immigrants, refugees of the Armenian Genocide of World War I. He was cherished by his mother, father, and two single aunts, who poured their nurturing into his upbringing. He described the poverty and other challenges they faced, and the ingenious shirt-making business his mother and aunts started to supplement his father's income so that he could go to the best school in Paris. With his classmates, he experienced pronounced isolation as the "other", all the while pretending to his parents and aunts that everything was fine because he knew the sacrifices they made for him. The memoir ends with the death of his beloved Mayrig (mother), a point in his life when he had become a successful film maker and director in both France and the USA. The English translation reads beautifully, and I can only imagine that the original French is exquisite. It is rare that a book moves me so profoundly.

[Varduhi Hovhannisyan · Rating 5 out of 5]

Ես հայ եմ, մեզ մոտ մայրերը մեռնում են տանը

[Athi · Rating 5 out of 5]

Ça se lit tellement facilement. L’histoire est magnifique. C’est poétique, ça me fait penser à du Marcel Pagnol. Je recommande vivement.

[Alex Adam · Rating 5 out of 5]

This true story is a complete testimony to all that is best about being part of a loving family. The family in question has escaped the Armenian genocide, emigrated to France and worked beyond its limits to create a life for the beloved son, who eventually becomes a world-renowned creator of cinematic successes in California. Mayrig -- the Armenian word for the beloved Mama. Mayrig imbues everything in the book, but it is not all about her but rather about the family linkages that strengthen each member beyond expectation.

[Jujuba · Rating 5 out of 5]

(4.5)

Escrita afetuosa e extremamente delicada. Que lindeza de livro!

[Georg Bryn · Rating 5 out of 5]

En bok jeg var usikker på når jeg startet på den. Denne type bøker er ikke det jeg leser oftest, men det ble en god opplevelse.

Godt skrevet bok og der er lett å leve seg inn i familiens indre forhold og deres felles prosjekt som er å la sønnen få en god utdanning på et trygt sted.

[emma · Rating 5 out of 5]

Մարդը մեռնում է մենակ…

[Arsen]

Մայրիկ
Թվային տարբերակ

https://online.fliphtml5.com/nfycf/iqzh/

[Beatriz · Rating 5 out of 5]

"Infância com seu vasto apetite de crescer, adolescência com suas ambições que nos devoram e, de repente, uma noite, a agonia daqueles que envelheceram sem percebermos e cujos cabelos brancos já prenunciavam um cemitério de primaveras."

[Alexandre Patanian · Rating 5 out of 5]

Un livre extrêmement crucial pour comprendre lcétendue des dégâts causés par l'empire ottoman pendant le génocide arménien en plus de montrer les déboires des arméniens lors de leur arrivée en Occident, en l'occurence en France.

[Grecia · Rating 4 out of 5]

Me aguó el guarapo un montón de veces

[Frediem · Rating 5 out of 5]

Excellent book. Well written and reminded me of the beautiful fins that were made from it. A must read.

[Carole-Anne ABONNEAU · Rating 5 out of 5]

Terminé le 27/05/2025

[ale. · Rating 5 out of 5]

por meio de uma escrita delicada e afetuosa, verneuil te leva para o convívio de uma família resiliente, sobrevivente e que coloca o amor um pelo outro acima de tudo.

a leitura de uma tradução é sempre uma porta meio aberta porque te apresenta um novo mundo, mas parte dele fica perdida. não foi o caso aqui. em "mayrig", a tradução apenas aprofundou a experiência. há erros de digitação, há colocações que um revisor, um editor ajustaria, mas o esforço da autopublicação, o esforço de lembrar e manter viva a história do próprio povo tornou este livrinho ainda mais incrível.

[Vanessa · Rating 5 out of 5]

Mayrig tocou meu coração de um jeito certeiro e mexeu em pontos importantes dentro de mim. Além de ser uma história comovente por si só, dado as condições de refugiados/estrangeiros que os protagonistas enfrentam, é um livro que conta a história de uma família. Eu, com o meu coração mole, me derretia a cada página, vendo o personagem principal crescer ao redor de uma família que o amou e protegeu tanto. As três mães e o pai que fizeram de tudo pelo sucesso do filho numa terra estrangeira, é lindo e doloroso ver o sacrifício de todos. O sofrimento e a felicidade se misturam de uma forma muito intensa, eu diria que o autor é muito poético nas palavras, tornando tudo mais bonito e triste.

Citações:

“Boas e doces Ana e Kayané, minhas mães no plural, que tinham ligado para sempre os seus destinos ao meu, humildes servidoras de minha infância que terminava naquele dia, indiferentes ao abandono de meus brinquedos, bastava-lhes, para serem felizes, saber que eu estava com saúde.” (p. 48)

“Daí, repito: Vá ver o moço e se você gostar dele, vá, minha Kayané, vá logo, enquanto é tempo... mesmo que você deva levar um grande pedaço do coração desta casa.” (p. 118)

"Estamos vivos por acaso, senhor, já chegamos a conhecer a morte de perto. Por isso, senhor, nada mais nos assusta". (p. 145)

“— Bom! Quando você deixou a casa para vir para esta escola, seu pai fixou um cravo nela para parar o tempo naquele dia em que você foi embora, dia 30 de setembro.” (p. 164)

“Diante da cama agora vazia, comecei a chorar como uma criança. Pela primeira vez a morte se confundia com um desgarramento: haviam desenraizado minha árvore, tia Ana, com suas "mãos-ramos onipresentes e seu coração gasto de tanto devotamento.” (p. 170)

“Alheia a tudo à sua volta, disse-me simplesmente: "— Como gostaria que seu pai, Ana e Kayané tivessem visto tudo isso". Apertava os lábios para que não tremessem. Lutou mais um pouco contra a nostalgia de nossa felicidade a cinco, porém logo as lágrimas começaram a escorrer: lágrimas de mãe, as quais, por um instante, nos fazem crer em Deus.” (p. 191)

[Karlen · Rating 5 out of 5]

Wow

[Norik · Rating 5 out of 5]

Excellent!