In Volgens Willem vertelt Yaël Vinckx over de opkomst van een van Nederlands bekendste poppromoters: Willem Venema. Hij begint met een optreden van Herman Brood bij een Nijmeegse studentenvereniging, voor een paar tientjes. Als hij daarna de Talking Heads naar datzelfde Nijmegen haalt, dichten de mensen hem een voorspellend vermogen toe. Als hij Pinkpop uit de modder trekt, heet hij de "redder van Limburg'. Niet lang daarna kronen ze hem tot "keizer van het clubcircuit' en spreken ze jaloers van "zijn koninkrijk'. En dan zit hij thuis, omdat hij niet meer te handhaven is. Volgens Willem gaat over popsterren en hoe ze zich áchter de schermen gedragen. Over hoe een hobby een business wordt en een business een industrie. In die industrie doen de aandeelhouders hun intrede, en met hen komen de managers en de juristen. Gezamenlijk verdrijven ze Willem, poppromotor van het eerste uur.
Fijn geschreven geschiedenis van live muziek in Nederland, opgehangen aan de biografie van concertpromotor Willem Venema. Veel feest der herkenning. Op gegeven moment ben je als lezer wel goed klaar met Willem en als ik zo tussen de regels doorlees Yaël Vinckx ook. Ongenadig vervelende vent. Maar dat doet niet af aan dat Vinckx er een prima boek over heeft geschreven.
Als de auteur op pagina 43 niet beweerd had dat Emerson, Lake & Palmer een hit hadden gemaakt van How can I hang on to a dream van Tim Hardin waren het waarschijnlijk vijf sterren geweest.
Soms onavolgbaar in de chronologie (ondanks de ordening, ik denk door de veelheid aan informatie), maar regelmatig erg leuk met alle herinneringen uit Nijmegen!