Najsłynniejszy polski melodramat. Był wielokrotnie wznawiany i czterokrotnie ekranizowany. W nieśmiertelny schemat „księcia i kopciuszka” autorka wpisała romantyczny dramat, rozgrywający się w środowiskach polskich wyższych sfer. „Kopciuszkiem” jest skromna szlachcianka Stefcia Rudecka pracująca jako guwernantka w pałacu hrabiny Elzonowskiej, „księciem” ordynat Waldemar Michorowski, krewny hrabiny. Miłość tych dwojga napotyka na kolosalny opór arystokratycznego środowiska dla którego ich związek to niemożliwy do zaakceptowania mezalians. Niezasłużone szykany, jakim poddawana jest Stefcia w trakcie przygotowań do ślubu, wieszczą tragiczny finał.
Helena Mniszkówna, z domu Mniszek-Tchorznicka (właściwe nazwisko: primo voto Chyżyńska, secundo voto: Rawicz Radomyska), ps. literacki: Helena Mniszek (ur. 24 maja 1878 roku w majątku Kurczyce na Wołyniu, zm. 18 marca 1943 w Sabniach) – polska powieściopisarka. Była autorką romansów z życia wyższych sfer.
Korowodu "pysznych" kapeluszy ciąg dalszy. Mniszkówna trochę wyprzedziła w czasie popularność "Królewny Śnieżki", gdyż nadejście ukochanego Stefie również zwiastują kwiaty i śpiewające ptaszki. Po całej lekturze dochodzę do wniosku, że Helena Mniszkówna to troszkę taka Kaśka Grochola z początków wieku z tą różnicą, że główna bohaterka u Mniszkównej musi umrzeć, by odnieść moralne zwycięstwo nad otoczeniem, które jej nie przyjęło. Zaskoczyło mnie nieco zakończenie, które w detalach różni się od znanej mi ekranizacji. I deczko rozczarowany jestem mdłą postacią książkowej Margarity Szeligi. To, co z tą postacią u Hoffmana zrobiła Gabriela Kownacka to istne miodzio!
Gdybym musiał podsumować ów melodramat jednym słowem, rzekłbym: można. Ale równie dobrze można sobie darować.
I really loved this book. In my country it is translated in 2 books. I also saw movie by this book. Very emotional and easy to understand story. It touched my heart very deeply that I couldn't stop crying all day and night.
Mano nuomonė: 1909-tais metais pirmą kartą išleistas lenkų rašytojos Helenos Mniszek romanas „Raupsuotoji“ jaudino kelių kartų moterų širdis. Knyga, truputį premena Jane Austen knygą „Puikybė ir prietarai”.
Teigiama, kad idėją romanui Helena Mniszek sugalvojo vasaros atostogų metu, kurias praleido Žemaitijoje. Kretingos miesto dvare gyveno pagrindinės istorijos veikėjos Stefanijos Rudeckos prototipas – Marija Fayard. Marija dirbo guvernante grafų Tiškevičių namuose. Autorė ilsėjosi grafų Pliaterių namuose, o šie daug bendravo su giminaičiais Tiškevičiais. Tad rašytoja išgirdo daug paskalų apie tuometinės aukštuomenės gyvenimą.
„Raupsuotoji“ pasakoja istoriją apie jauną merginą Stefutę, kuri nusivylusi nesėkmingais santykiais nusprendžia keisti aplinką ir visą gyvenimą. Ji palieka gimtinę ir pradeda dirbti guvernante baronienės Elzonovskos šeimoje. Prabanga bei gyvenimas aukštuomenės apsuptyje greitai atgaivina jauną moterį ir ji pamiršta neišsipildžiusią meilę. Širdį ypatingai džiugina ir akiratyje pasirodęs dvaro paveldėtojas Valdemaras. Iš pažiūros pašaipus bei erzinantis mergišius išbudina slapčiausias Stefanijos svajones. Valdemaras taip pat susidomi Stefanija ir pamažu tarp jaunuolių gimsta jų padėčiai nepritinkanti didelė meilė.
Labai graži meilės istorija, daug prabangos, tik gaila, kad tragiška pabaiga. Nepamenu, kad būčiau taip verkusi, kai skaičiau šios istorijos antrąją dalį. Taip verkiau, kad man vyras sakė gal geriau aš Chris Carterio ar Jo Jonesbo knygas skaityčiau. :)
Naujame perleistame leidime, kurį išleido leidykla „Obuolys” skaitytojai ras abu tomus vienoje knygoje. Labai gražus leidinys ir tinkantis dovanoms. Pasidairykite knigynuose... Knygai skyriau 5*. Rekomenduoju visoms, kurios ieško ypatingai širdį suvirpinančios meilės istorijos.
Šios dalies pradžia buvo tikrai nuobodi, trūko veiksmo, palyginus su pirmąja knyga. Bet tai, kad čia radau tiek daug subtilių, gilių ir tikrų meilės žodžių bei dialogų tarp dviejų žmonių mane visiškai pakerėjo. Gyvenant šiais laikais , kai visko tiek daug netikra, mane tiesiog "veža" tokios knygos ir seni laikai, kai pagarba ir meilė vienas kitam buvo kažkas tokio. Knyga apie atrastą tikrą meilę, dėl kurios priešiniesi šimtametėms tradicijoms, laužai visus nusistovėjusius standartus ar net gali atimti sau gyvybę, nes tiesiog nebe žinai kaip gyventi be to žmogaus. O apie knygos pabaigą galiu pasakyti, nors ir skaičiau komentaruose, kad ji tragiška, visai ne to tikejausi
CO TO BYŁO… Wiedziałam co się stanie, a i tak okropnie przeżywałam… Nie wiem nawet co powiedzieć(jak zawsze). Boli mnie fizycznie to jak ta historia się zakończyła…
This entire review has been hidden because of spoilers.
Akcja w Trędowatej rozwija się dość śmiesznie. Najpierw rozwleka niemiłosiernie, a potem punkty kulminacyjne rozgrywają się w obrębie jednego rozdziału. Najpierw akcja idzie wartko, a potem mamy ciąg rozwlekłych opisów. Jakby jeden utwór pisały dwie osoby. Jednak opisana historia, ujęcie relacji i zawarta w powieści sensualność są piękne. Plus z książki można wiele dowiedzieć się o polskiej arystokracji przełomu XIX i XX wieku.
Rašytojos Helenos Mnišek romano pabaiga gal ir pernelyg tragiška... Toji liga, jos baigtis, regis, pernelyg neįtikima...
Rašoma, kad "grafų Tiškevičių vaikų guvernantės Marijos Fayard kapas buvo tapęs savotišku meilės simboliu: iš įvairių Lietuvos vietovių, net iš laikinosios sostinės Kauno į Palangą vasaroti atvykusios gimnazistės, studentės, merginos ir moterys laikė savo pareiga aplankyti šį kapą ar prie jo nusifotografuoti."