Kimsenin bilmediği bir şarkısın. Bana kendini öğret.
Başka hisleri başka insanlarda değil de hepsini sende tüketmek isterim çünkü ikimiz başkayız, kimsenin bilmediği bir başka dünyayız. Bakma sen bu kalabalığa, bu dünya bizim için yaratıldı. Başkaları sadece başkaları olarak kalsın, sen bir hayal kur kendine ve içinde sadece bize yer olsun.
Kitap, konu veya kurgusu dolayısıyla güzel olabilirdi. Fakat yazarın anlatımı o kadar düzdü ki en önemli, duygusal olması gereken diyaloglarda resmen somurttum. İçinde bazı güzel alıntılarıyla bile bunları göz ardı edemedim, malesef. Keşke karakterlerin duygularını, olayların farklı anlamlarını, diyalogların özel oluşunu azıcık da olsa hissedebilseydim. Kitabı okurken tek bir duygu kırıntısı oluşamadı. Olay örgüsü heba edilmiş gibi hissettim. Çoğu yerde sıkıldım. Ve artık Türk yazarların bir kısmının sürekli aynı şeyleri derleyip yazdığını düşünmeye başladım. Umarım bu böyle gitmez. Şans verip vermemek size kalmış.
Hiiiiçççç sevmedim. O kadar alakasız ki neden böyle bir kitap ortaya çıkmış, ne gereği varmış, diye sormadan edemedim. Yine bir Mahmut Tuncer sözü eklemeden geçemeyeceğim: Kime ne faydası var? Ciddi olarak söylüyorum ki tek sevdiğim yer son sayfada yazarın kapağın hikayesini anlattığı kısımdı.
'Dünyanın en güçlü insanı kimlerdi? En çok paraya sahip olanlar mı? Yoksa istemedikleri kadar toprağı olanlar mı? Güç neydi? Benim için güç aileydi. Sofraya konulan bir tas sıcak çorbaydı.'
'Hayat her zaman yaşadığınızdan daha fazlasıdır ve tutsaklık insanın dışında değil içinde saklıdır.'
Sade ve akıcı bir dille yazılmış, okurken insanı hem duygulandıran hem dinlendiren bir kitap. İki küçük çocuğun anneleri öldüğü için ondan ayrılmaları, eve gelen üvey annenin yaptığı eziyetler okurken ister istemez insanı üzüyor. Bunlara karşın verdikleri kararlar etkileyici ve sürpriz sonlu bir kitap. Ahmet Batman sevenlere tavsiye ederim.
Aşırı güzel bir hikaye. İçinde o kadar güzel notlar ve nasihatlar var ki. Kitaptaki insanları çok sevdim. Bu kitap o kadar güzeldi ki, hatta ilk başlarda iki defa ağladım. En sevdiğim kitaplardan birisi oldu. Herkese tavsiye ederim.
Kitabın kapakla çok bir alakası yoktu. Birisine öneririm diyebileceğim bir kitap değil. Yazarın başka birkaç kitabını daha okudum onlarında çok hoşuma gittiğini söyleyemem. Yazarın kaleminden hoşlanıyorsanız bu kitabda hoşunuza gidebilir… :)•