ทองประกายแสด เล่ม ๒

by สุวรรณี สุคนธา

645 pages, Hardcover

Published January 1, 1996

About the author

สุวรรณี สุคนธา เป็นนามปากกาของสุวรรณี สุคนธ์เที่ยง นักเขียนชาวไทย เกิดเมื่อวันที่ 1 มีนาคม 2475 จบการศึกษาศิลปศาสตรบัณฑิต สาขาจิตรกรรม มหาวิทยาลัยศิลปากร เป็นครูสอนศิลปะที่โนงเรียนศิลปศึกษา ก่อนไปเป็นอาจารย์ประจำที่มหาวิทยาลัยศิลปากร

"จดหมายถึงปุก" (2508) เรื่องสั้นเรื่องแรกของเธอ ได้รับการตีพิมพ์ในสตรีสาร ใช้นามปากกาว่า "สุวรรณี" ต่อมา ประมูล อุณหธูป บรรณาธิการสยามรัฐสัปดาห์วิจารณ์ ได้ตั้งนามปากกาให้ใหม่ว่า "สุวรรณี สุคนธา" เมื่อได้ส่งเรื่องสั้นให้ตีพิมพ์ในสยามรัฐ โดยนวนิยายเรื่องแรกของเธอ "สายบ่หยุดเสน่ห์หาย" (2512) ได้รับการตอบรับเป็นอย่างดี

ผลงานการเขียนของสุวรรณีมีจุดเด่นตรงการเน้นตัวละครที่สมจริง ตัวเอกของเรื่องมิใช่คนสวยวิเศษแสนดีตามแบบฉบับที่นิยมกันในสมัยนั้น แต่มีชีวิตจิตใจ อารมณ์ และกิเลสเหมือนบุคคลทั่วไปที่ผู้อ่านสามารถพบเจอได้ในชีวิตจริง ทั้งตัวละครยังสะท้อนด้านมืดของความเป็นมนุษย์ ภาษาที่ใช้เรียบง่าย งดงาม และเสียดสีสังคม

ผลงานที่โดดเด่นของเธอ อาทิ เขาชื่อกานต์ (2513) ความรักครั้งสุดท้าย (2514) คนเริงเมือง (2516) เรื่องของน้ำพุ (2517) เก้าอี้ขาวในห้องแดง (2518) ฯลฯ

Reviews

[Suphap Duangsan · Rating 4 out of 5]

“...ทุกชีวิตตะเกียกตะกายดิ้นรนเพื่อให้ชีวิตยืนยาวออกไปอย่างสุขสบายกันทั้งนั้น
แต่ใครจะทำได้เท่าไหร่...แล้วแต่ความสามารถหรือพรสวรรค์เฉพาะตัวที่พระเจ้าประทานมาให้....
บางคนพระเจ้าก็ให้ความสวยมาเป็นเครื่องมือหากิน
บางคนก็ได้มันสมองอันเลิศล้ำ
ที่ไม่ได้อะไรเลยก็ได้ความอดทนและกำลังวังชาเป็นเยี่ยม เพื่อจะให้พืชพันธุ์มนุษย์ดำรงอยู่คู่ไปกับโลกเท่านั้นเอง...."

____________________________

ทองประกายแสด
สุวรรณี สุคนธา เขียน

สำนักพิมพ์ดอกหญ้า
____________________________

ชอบตรงภาษาพูดของเหล่าสาวกลางคืนที่อ่านแล้วมันสมจริงเหลือเกิน แรงผลักดันที่ทำให้ตัวละคร “ทองดี” หรือ “ทองประกาย” ชื่อในภายหลังจากเข้าเมืองกรุงมาชุบตัวเพื่อความสุขสบายในอุมคติของตน ซึ่งบางครั้งก็น่าเห็นใจในเหตุผลบางอย่างที่เธอต้องเลือกชีวิตแบบนี้

หลังจากตะเกียกตะกายไต่เต้าและใช้เต้าไต่มาจนถึงปลายทางที่ “ทองดี” วาดฝันไว้ตั้งแต่ยังจำความได้แล้ว

หล่อนยังจะหลงเหลือความสุขจริง ๆ ในชีวิตอีกหรือ?

[Bannarot · Rating 5 out of 5]

5/5 — นิยายความยาว 600 กว่าหน้า แต่เรารู้สึกว่าไม่น่าเบื่อเลย เราได้เข้าอกเข้าใจชีวิตอย่างที่เราเองคงยากที่จะประสบ

จริงอย่างที่ทองดีว่าทุกชีวิตต่างตะเกียกตะกายเพื่อความอยู่รอดทั้งนั้น . . . ทองดีเป็นตัวละครหนึ่งที่เราว่าเป็นมนุษย์มากๆ รัก โลภ โกรธ หลง ผสมกันบนพื้นฐานที่ว่า “ฉันต้องมีชีวิตรอด”

ผู้หญิงแบบทองดีทำให้เราเห็นเลยว่าผู้หญิงที่ไม่ได้มีการศึกษา ไม่ได้มีฐานะทางการเงินที่มั่นคง ไม่ได้มีชื่อเสียง สิ่งเดียวที่มีคือเนื้อตัวร่างกาย แล้วทองดีใช้มันได้อย่างเต็มที่เพื่อผลประโยชน์ของตัวเอง

พาร์ตหลังนี้สุวรรณีพยายามใส่ความเป็นแม่มาในตัวละครทองดี แล้วชีวิตของทองดีก็ดีขึ้นเรื่อย ๆ นัยว่าความเป็นแม่เหมือนมาขัดเกลาจิตใจของทองดี ซึ่งส่วนตัวเรามองว่ายังเกลี่ยเรื่องได้ไม่เนียน

นิยายชีวิตของทองดียังเขียนไปได้อีกมาก แต่กับเท่านี้ที่เรารับรู้ก็พอเห็นเส้นทางของผู้หญิงคนหนึ่งที่เพราะไม่มีการศึกษาเลยต้องเริ่มจากการใช้ร่างกายเป็นสินค้า

ผู้หญิงของสุวรรณีคนนี้จัดจ้านสมชื่อ ‘ทองประกายแสด’ เลยล่ะ