What do you think?
Rate this book
Ανορεκτικά όνειρα
Είμαι η Κίκκα και περπάτησα τον μοναχικό δρόμο της ψυχογενούς βουλιμίας για επτά χρόνια. Έκανα περισσότερες από δέκα χιλιάδες φορές εμετό και είδα τα παιδικά μου όνειρα σκελετωμένα, σχεδόν νεκρά...
Ένιωθα να με κυνηγάνε οι θερμίδες σαν δαίμονες που θέλανε να με κατασπαράξουν...
Έφτασα τα τριανταδύο κιλά και μύρισα τον θάνατο, μα λίγο πριν πέσω στο κενό, θυμήθηκα το κορίτσι με το τριαντάφυλλο...
Σήμερα είμαι εδώ για σένα! Για σένα που ψάχνεις απεγνωσμένα να βγεις από αυτό το μαρτύριο! Είμαι εδώ, να σε πιάσω από το χέρι και να σου δείξω τον δρόμο για την απέναντι όχθη! Nα περπατήσω μαζί σου, στο πλάι σου και να σε νιώσω... Μπόρεσα, μπορούμε, ΜΠΟΡΕΙΣ!
Ένιωθα να με κυνηγάνε οι θερμίδες σαν δαίμονες που θέλανε να με κατασπαράξουν...
Έφτασα τα τριανταδύο κιλά και μύρισα τον θάνατο, μα λίγο πριν πέσω στο κενό, θυμήθηκα το κορίτσι με το τριαντάφυλλο...
Σήμερα είμαι εδώ για σένα! Για σένα που ψάχνεις απεγνωσμένα να βγεις από αυτό το μαρτύριο! Είμαι εδώ, να σε πιάσω από το χέρι και να σου δείξω τον δρόμο για την απέναντι όχθη! Nα περπατήσω μαζί σου, στο πλάι σου και να σε νιώσω... Μπόρεσα, μπορούμε, ΜΠΟΡΕΙΣ!
96 pages, Paperback
Published January 31, 2018
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 7 of 7 reviews
March 13, 2026
Είμαι ευγνώμων που υπάρχουν τέτοια βιβλία. Σου ανοίγουν τα μάτια και σε κάνουν να συνειδητοποιήσεις τόσα πολλά....
Προς όλα τα παιδιά που έχουν ταπεινωθεί, εξεφτελιστει, χάσει τη ζωή τους, τιμωρηθεί στο όνομα της οικογένειας και της αγάπης.
Μακάρι όλα τα παιδιά του κόσμου να βρίσκονταν σε ασφαλή περιβάλλοντα γεμάτα αγάπη, στοργή και προστασία.
Μακάρι κανένα άλλο παιδί να μην χρειαστεί να υποστεί όλα αυτά που αναφέρονται στο βιβλίο, αλλά και άλλα πόσα πράγματα που υπάρχουν εκεί έξω.
Μακάρι όλο και περισσότεροι άνθρωποι να αρχίσουν να ευαισθητοποιουνται γύρω από το θέμα της παιδικής ηλικίας. Και να συνειδητοποιήσουν ότι κανένα παιδί δεν γεννιέται με τάσεις αυτοκαταστροφής, αλλά και ούτε με τάσεις να καταστρέψουν άλλους ανθρώπους.
Πόσο στενάχωρο να αμαυρώνεται μια παιδική αθώα ψυχή, και πόσο διαβολικό και διεστραμμένο να κατηγορούνται τα παιδιά για την ανικανότητα της οικογένειας τους και της ευρύτερης κοινωνίας.
Μακάρι κανένας άνθρωπος που δεν μπορεί να δώσει αγάπη να μην χρειαστεί να εργαστεί με παιδιά ή να τα μεγαλώσει.
Είθε όλοι οι μεγάλοι να θεραπεύσουμε το εσωτερικό μας παιδί, να το αγακλιασουμε και να διαλύσουμε τα τραύματα που μας χάρισαν απλόχερα. Είθε ο κάθε μεγάλος να αποδράσει από την φυλακή του, στην οποία τον έκλεισαν οι τόσο στοργικοί γονείς του.
Προς όλα τα παιδιά που έχουν ταπεινωθεί, εξεφτελιστει, χάσει τη ζωή τους, τιμωρηθεί στο όνομα της οικογένειας και της αγάπης.
Μακάρι όλα τα παιδιά του κόσμου να βρίσκονταν σε ασφαλή περιβάλλοντα γεμάτα αγάπη, στοργή και προστασία.
Μακάρι κανένα άλλο παιδί να μην χρειαστεί να υποστεί όλα αυτά που αναφέρονται στο βιβλίο, αλλά και άλλα πόσα πράγματα που υπάρχουν εκεί έξω.
Μακάρι όλο και περισσότεροι άνθρωποι να αρχίσουν να ευαισθητοποιουνται γύρω από το θέμα της παιδικής ηλικίας. Και να συνειδητοποιήσουν ότι κανένα παιδί δεν γεννιέται με τάσεις αυτοκαταστροφής, αλλά και ούτε με τάσεις να καταστρέψουν άλλους ανθρώπους.
Πόσο στενάχωρο να αμαυρώνεται μια παιδική αθώα ψυχή, και πόσο διαβολικό και διεστραμμένο να κατηγορούνται τα παιδιά για την ανικανότητα της οικογένειας τους και της ευρύτερης κοινωνίας.
Μακάρι κανένας άνθρωπος που δεν μπορεί να δώσει αγάπη να μην χρειαστεί να εργαστεί με παιδιά ή να τα μεγαλώσει.
Είθε όλοι οι μεγάλοι να θεραπεύσουμε το εσωτερικό μας παιδί, να το αγακλιασουμε και να διαλύσουμε τα τραύματα που μας χάρισαν απλόχερα. Είθε ο κάθε μεγάλος να αποδράσει από την φυλακή του, στην οποία τον έκλεισαν οι τόσο στοργικοί γονείς του.
August 11, 2025
Ένα σύντομο ταξίδι στις σκληρές, παιδικές, αναμνήσεις της συγγραφέως, που είναι ικανό να ανατριχιάσει και να συγκινήσει τον αναγνώστη. Ιδιαιτέρως εάν είστε νέοι γονείς είναι αδύνατον να μη νιώσετε τύψεις για ότι πέρασε αυτό το παιδί και πως φερόμαστε εμείς οι ίδιοι στα δικά μας παιδιά σκεπτόμενοι μήπως έχουμε σφάλει κάποιου με τη δική τους ανατροφή. Διότι δεν υπάρχει μεγαλύτερο αμάρτημα από την στέρηση του χαμόγελου ενός παιδιού για τον Α ή τον Β λόγο. Πόσο μάλλον λόγω κακοποιητικών συμπεριφορών!
June 20, 2023
Το έργο αυτό προσωπικά δεν το κρίνω συγγραφικά αλλά ως προς τη δύναμη της ψυχής της συγγραφέως που μοιράζεται τις τόσο δυνατές μνήμες της. Κόλαφος ο λόγος της, προκαλεί έντονη θλίψη και αγανάκτηση για την έλλειψη βοήθειας σε μία παιδική ψυχή που άντεξε τα πάνδεινα. Δυστυχώς δεν είναι η μόνη που έχει εισπράξει τόση απαξίωση και στέρηση αγάπης από τους ανθρώπους που όφειλαν να προσφέρουν το ακριβώς αντίθετο στα παιδιά τους, αλλά σίγουρα είναι η μόνη που ξεγύμνωσε τα τραύματά της προκειμένου να στείλει ένα μήνυμα σε όλους τους γονείς. Μακάρι να μην ζήσει άλλος άνθρωπος όσα υπέμεινε αυτή η γυναίκα! Μακάρι όσοι γίνονται γονείς να είναι συνειδητοποιημένοι κι έτοιμοι να προσφέρουν μόνο αγάπη στα παιδιά τους!
January 5, 2026
Ένα βιβλίο που προσωπικά παρέλαβα και το διάβασα μέσα σε λίγες ώρες... Λυπάμαι που για να γραφτεί έπρεπε ένας άνθρωπος να πληγωθεί τόσο βαθιά σε πολλά επίπεδα, χαίρομαι όμως που ακόμη και τόσο δύσκολα βιώματα, μεγάλα "αγκάθια" στην ψυχή μπορούν με δύναμη και ελπίδα να μείνουν πίσω και να βγει μπροστά η αγάπη προς τον εαυτό και τη ζωή... Γραμμένο απλά, λιτά, κατανοητά... Ξυπνάει πολλά συναισθήματα... Μόνο αγάπη ένιωσα για αυτό το πλάσμα! Και θαυμασμό για τη δύναμη της ψυχής της...
May 10, 2023
Ένα βιβλίο που θίγει πολλα κοινωνικά ζητήματα. Μια γροθιά στο στομάχι. Ποσό έκλαψα με την Κικη ποσό πόνεσα μαζί της αλλα και ποσό θαύμασα την απεριόριστη αγάπη που δίνει ειδικά στην «μάνα» της. Μπράβο που βγήκε νικήτρια και εύχομαι να εχει δύναμη να συνεχίσει να προσπαθεί!
August 11, 2022
Ανορεκτικά όνειρα.
Λίγες φορές έχω διαβάσει βιβλίο και με έχει επηρεάσει τόσο πολύ. Δεν ξέρω αν με επηρέασε η διατροφική διαταραχή, ο πόνος της κοπέλας για όσα πέρασε ή αυτοί οι γονείς που απλά δεν ήταν παρόντες ουσιαστικά.
Η Κικκα μεγάλωσε σε ένα τοξικό περιβάλλον. Ο πατέρας της ένας άνθρωπος δίχως συναισθήματα για τους ανθρώπους δίπλα του,.αρκετά φιλοχρήματος. Ασκούσε λεκτική και ψυχολογική βία στην κόρη τού.
Όπως αναφέρει και η ίδια στο βιβλίο της. "Θυμάμαι σε κάθε αποτυχία μου να με αποκαλεί κούτσουρο και τούβλο! Πόση ανάγκη για ένα μπράβο του, που τελικά δεν πήρα ποτέ!
Η μητέρα της, της ασκούσε βία. Όταν θύμωνε, ξεσπούσε στην ίδια, όταν είχε νεύρα την χτυπούσε. Δεν θα σας αναφέρω πόσο υπέφερε στα δικά της χέρια. Τα λέει η ίδια στις παρακάτω γραμμές. " Τι παιχνίδι αρρωστημένο ήταν αυτό, δεν μπόρεσα να βρω εξήγηση.. ποτέ. Ακραίος τρόμος και μετά απέραντη αγάπη! Ακραίος πόνος και μετά πάλι αγάπη! Ακραίος εξευτελισμός και μετά ξανά αγάπη! "
Παρόλη την βία που τις ασκούσε, εκείνη λάτρευε την μητέρα της σαν Θεό. Ήθελε ένα χάδι της και πάντα την δικαιολογούσε σε όλα. Ποτέ δεν έφταιγε για ότι έκανε .
Οι γονείς της δεν πήραν αγάπη, δεν έδωσαν αγάπη σε αυτά τα παιδιά. Το μόνο που θυμάται η ίδια : " τα βρισιδια και οι χειρονομίες ήταν ο δικός τους τρόπος επικοινωνίας."
Τόσος πόνος, θλίψη, ντροπή κάπου έπρεπε να ξεσπάσει και η διατροφική διαταραχή της χτύπησε την πόρτα. Έτρωγε ότι έβρισκε μπροστά της και μετά έκανε εμετό.
" Έκανα εμετό στη τουαλέτα μέχρι που σφηννωσαν και εκεί τα όνειρα μου. "
Η μόνη που κατάλαβε ότι χρειάζεται βοήθεια η αδερφή της. Την πήρε μαζί της και προσπαθούσε με τον δικό της τρόπο να την βοηθήσει. Δεν ήταν πάντα εύκολο όμως.
Της πήρε χρόνια να καταφέρει να πάρει την ζωή της πίσω. Να ξεφύγει από όλες τις διατροφικές διαταραχές που την ακολουθούσαν.
" Κατάφερα και νίκησα τον δαίμονα και πέρασα στην απέναντι όχθη. Εκεί που υπάρχει αγάπη, οξυγόνο,όνειρα και ζωή. Μακριά από όλα αυτά που κάποτε κόντεψαν μα με θάψουν. Μακριά από τον εφιάλτη που νόμιζα δεν θα ξυπνήσω, γιατί έμοιαζε αδύνατο!
Λίγες φορές έχω διαβάσει βιβλίο και με έχει επηρεάσει τόσο πολύ. Δεν ξέρω αν με επηρέασε η διατροφική διαταραχή, ο πόνος της κοπέλας για όσα πέρασε ή αυτοί οι γονείς που απλά δεν ήταν παρόντες ουσιαστικά.
Η Κικκα μεγάλωσε σε ένα τοξικό περιβάλλον. Ο πατέρας της ένας άνθρωπος δίχως συναισθήματα για τους ανθρώπους δίπλα του,.αρκετά φιλοχρήματος. Ασκούσε λεκτική και ψυχολογική βία στην κόρη τού.
Όπως αναφέρει και η ίδια στο βιβλίο της. "Θυμάμαι σε κάθε αποτυχία μου να με αποκαλεί κούτσουρο και τούβλο! Πόση ανάγκη για ένα μπράβο του, που τελικά δεν πήρα ποτέ!
Η μητέρα της, της ασκούσε βία. Όταν θύμωνε, ξεσπούσε στην ίδια, όταν είχε νεύρα την χτυπούσε. Δεν θα σας αναφέρω πόσο υπέφερε στα δικά της χέρια. Τα λέει η ίδια στις παρακάτω γραμμές. " Τι παιχνίδι αρρωστημένο ήταν αυτό, δεν μπόρεσα να βρω εξήγηση.. ποτέ. Ακραίος τρόμος και μετά απέραντη αγάπη! Ακραίος πόνος και μετά πάλι αγάπη! Ακραίος εξευτελισμός και μετά ξανά αγάπη! "
Παρόλη την βία που τις ασκούσε, εκείνη λάτρευε την μητέρα της σαν Θεό. Ήθελε ένα χάδι της και πάντα την δικαιολογούσε σε όλα. Ποτέ δεν έφταιγε για ότι έκανε .
Οι γονείς της δεν πήραν αγάπη, δεν έδωσαν αγάπη σε αυτά τα παιδιά. Το μόνο που θυμάται η ίδια : " τα βρισιδια και οι χειρονομίες ήταν ο δικός τους τρόπος επικοινωνίας."
Τόσος πόνος, θλίψη, ντροπή κάπου έπρεπε να ξεσπάσει και η διατροφική διαταραχή της χτύπησε την πόρτα. Έτρωγε ότι έβρισκε μπροστά της και μετά έκανε εμετό.
" Έκανα εμετό στη τουαλέτα μέχρι που σφηννωσαν και εκεί τα όνειρα μου. "
Η μόνη που κατάλαβε ότι χρειάζεται βοήθεια η αδερφή της. Την πήρε μαζί της και προσπαθούσε με τον δικό της τρόπο να την βοηθήσει. Δεν ήταν πάντα εύκολο όμως.
Της πήρε χρόνια να καταφέρει να πάρει την ζωή της πίσω. Να ξεφύγει από όλες τις διατροφικές διαταραχές που την ακολουθούσαν.
" Κατάφερα και νίκησα τον δαίμονα και πέρασα στην απέναντι όχθη. Εκεί που υπάρχει αγάπη, οξυγόνο,όνειρα και ζωή. Μακριά από όλα αυτά που κάποτε κόντεψαν μα με θάψουν. Μακριά από τον εφιάλτη που νόμιζα δεν θα ξυπνήσω, γιατί έμοιαζε αδύνατο!
February 2, 2020
Αξιέπαινη κ που μόνο που κατάφερε κ βγήκε νικήτρια μετά από τα όλα όσα πέρασε! Η κριτική μου δεν έχει να κάνει με το συγγραφικό της ταλέντο ή μη... Έχει ανθρώπινο χαρακτήρα κ μόνο. Είναι 1 αγκαλιά κ 1 χτύπημα στην πλάτη...
Displaying 1 - 7 of 7 reviews