Vertrekkend van Balfour wandelt Lucas Catherine doorheen de geschiedenis van de kolonisatie van Palestina. Geen droge analyse maar de feiten, verhalen en gebeurtenissen die ertoe doen, geïllustreerd met foto's en kaarten.
Weinig brieven hebben het aanzien van de wereldgeschiedenis zo veranderd als het kattenbelletje dat Lord Balfour op 2 november 1917 aan Lord Rothschild verstuurde. De Eerste Wereldoorlog liep op zijn laatste benen en Groot-Brittannië moest het mandaat over het Arabisch land zelfs nog officieel verwerven. Maar de toenmalige Britse minister van Buitenlandse Zaken keek vooruit en had een plan voor de kolonisatie van Palestina.
Honderd jaar later is 92 procent van alle grond in Israël 'onvervreemdbaar eigendom van heel het Joodse volk'. En de ene helft van de Palestijnen leeft onder Israëlisch bestuur of bezetting en de andere helft in ballingschap. Hoe is het zover kunnen komen? Vertrekkend van Balfour wandelt Lucas Catherine doorheen de geschiedenis van de kolonisatie van Palestina. Wat wil het zionisme? Is het de laatste vorm van koloniaal denken? En wat was de Belgische betrokkenheid? Geen droge analyse maar de feiten, verhalen en gebeurtenissen die ertoe doen, geïllustreerd met foto's en kaarten.
Herziene uitgave van Palestina. De laatste kolonie, dat in 2002 verscheen.
Een zeer heldere, en vaak onthutsende introductie tot de geschiedenis van de zionistische kolonisatie van Palestina. Mijn enige puntje van kritiek is dat het bij momenten nogal een opeenstapeling van (weliswaar uiterst interessante) anekdotische dan wel statistische informatie is, waardoor je het algehele geschiedkundige overzicht soms een beetje uit het oog dreigt te verliezen. Desondanks een must-read voor iedereen die geïnteresseerd is in het thema Palestina!
Eye-opening, hallucinant hoe deze geschiedenis niet gekend is door het gros van onze bevolking. Enige puntje van kritiek: ik vond het soms iets te eenzijdig. Graag had ik meer informatie gehad over het aandeel van de Palestijnse bevolking in het geweld.
Nu begrijp ik waarom de Palestijnen naar geweld grijpen om zich tegen hun Joodse onderdrukkers te verzetten, want met hen valt niet te onderhandelen. Israël is al meer dan eens veroordeeld voor zijn racistische, gewelddadige en discriminerende zionistische kolonisatiepolitiek, maar het doet gewoon verder. In 1948 trad Israël het verdeelplan van de VN letterlijk met voeten en – dat frappeert me echt – geen enkele andere natie leek daar graten in te zien. Israël beperkte zich niet tot de grond die het kreeg, maar verjoeg de Palestijnse bevolking op zeer gewelddadige manier uit ontelbaar veel andere dorpen, vernietigde hun huizen en maakte er Joodse "gemeenschappen" van, het woord kolonie is nog altijd taboe. Tot op de dag van vandaag wordt het de meer dan vijf miljoen in ballingschap levende Palestijnen onmogelijk gemaakt terug te keren. Wie nog in Israël woont, wordt onderdrukt en gediscrimineerd. Joden beheersen alles, inclusief infrastructuur en water, en vinden dat ze daar alle recht toe hebben. Lees dit zeer goed onderbouwde boek en trek zelf je conclusies.
Een heldere geschiedenis van het ontstaan van de zionistische kolonisatie van Palestina. Een kolonisatie mede mogelijk gemaakt door het antsemitisme in Europa en de Sovjet unie, dit al voor wereldoorlog 2. Alsook de invloed van België en vele Europese landen die de zionisten steunden en blijven steunen ten koste van de Palestijnse bevolking, is afschuwelijk. Israël is nooit gestopt met koloniseren en dit wordt door de internationale gemeenschap aanvaard..