Mook Woramon931 reviews201 followersFollowFollowOctober 17, 2018เหมือนอ่านไดอารี่ของหญิงสาวผู้ซึมเศร้า กราดเกรี้ยว หวาดกลัวความสัมพันธ์ หลงใหลในความมืดมิดของสรรพสิ่ง อารมณ์ไม่ปะติดปะต่อ มาๆหายๆเป็นช่วงๆ งงๆในบางบทเหมือนบ่นเสร็จแล้วก็ไป ใช้เวลาอ่านนานเพราะอ่านไปก็ง่วงๆเบื่อๆ สุดท้ายก็อ่านจนจบ ตอนที่ชอบที่สุดคือปีศาจที่พำนักในใจ
Whale Read414 reviews32 followersFollowFollowMay 27, 2023น่าจะจัดหมวดหมู่ใหม่ขึ้นมา ในฐานะ บทพูดคนเดียว เล่มแรกที่เคยอ่านถือว่าดีนะ เพราะถึงแม้จะเป็นการรำพึงรำพันกับตัวเองอย่างต่อเนื่องตลอดทั้งเล่มแต่ก็เห็น Action ในบางฉาก ไม่จืดเกินไปหรือวกไปวนมาเป็นเหมือน Monologue ประกอบ Action ซึ่งผู้เขียนมีการใช้ภาษาที่ลื่นไหลและเป็นตัวของตัวเองมาก ( อ่านแล้วไม่รู้สึกว่าแปลก ) อ่านจบแล้วเหมือนอ่านความคิดของคน ๆ หนึ่งมีเส้นอารมณ์ ขึ้นลงซึ่งอาจมีไคลแมกซ์ด้วย แต่ก็ไม่ได้ชัดเท่าไหร่ ผู้แต่งเคยมีผลงานบทกวีด้วย ( เดาว่าน่าจะเป็นกลอนเปล่า ) ไม่แปลกใจเลยว่ามีคำเท่ ๆ อยู่เยอะ สีน้ำเงินขวดหนึ่งหกราดรดท้องฟ้าใกล้หนึ่งทุ่มแล้วฟ้าเบื้องบนหว่านแหลงมา แล้วปลาอย่างฉันจะทำอะไรได้ เราบอกกันว่าฝันดีนะ เหมือนที่ผู้คนมักจะบอกกันแต่เราแทบไม่เคยฝันดีเลย เหมือนคาถาของเราไม่เคยศักดิ์สิทธิ์ monologue short-stories
Prame Theerasak7 reviewsFollowFollowDecember 19, 2018ใช้ภาษา เเละความหมายได้ดีมากๆเลย คำบางคำอ่านเเล้วรู้สึกมากๆ เป็นเรื่องหลายๆเรื่องสำหรับคนที่นอนไม่หลับมีความเศร้าบ้างเหงาบ้างในยามวิกาล หาความหมายของหลายๆสิ่ง ดีมากๆครับบางการมีชีวิตอยู่นั้นชั่งเหงา จึงเพรียกหาเพื่อนรู้จักเเละบางความตายก็ช่างโดดเดี่ยว จึงต้องเพรียกหาเพื่อนรับรู้#สนามเด็กเล่นของปีศาจ
Prapassorn16 reviews1 followerFollowFollowApril 27, 2024”เราต้องคิดถึงกันแน่เลยตอนหลับเราจะไม่ได้เจอกันนะต้องเหงาแน่เลยเราไม่อยากห่างกันนานขนาดนั้นและในที่สุดเราก็จะบอกแก่กันว่า ฝันดีนะ บอกกันอย่างที่ผู้คนมักจะบอก แต่เราแทบไม่เคยฝันดีเลยเหมือนคาถาของเราไม่เคยศักดิ์สิทธิ์“
theo13 reviews26 followersFollowFollowApril 7, 2018รู้สึกเฉยๆ ค่อนไปทางไม่ถูกจริตเราเท่าไหร่ มีแค่บางประโยคเท่านั้นที่ชอบแรกๆ ออกจะหงุดหงิดกับการใช้ภาษานิดหน่อย แต่พอไปถามเพื่อนที่อ่านแล้วเขาบอกว่าเฉยๆ กับสำนวนภาษา และเราอาจจะไม่ค่อยชิน