Roza is gebaseerd op het waargebeurde, nooit opgeloste incident op de Djatlovpas in het Oeralgebergte. In 1959 werden daar de negen lichamen van een groep jonge studenten aangetroffen.
Ruim een halve eeuw later blikt Roza Andreja Onilova terug op haar ontmoeting met de studenten, enkele dagen voor hun dood, en op haar merkwaardige vlucht uit de voormalige Sovjet-Unie. Is haar fantasie op hol geslagen of weet Roza daadwerkelijk wat er die winternacht in 1959 op de Djatlovpas is gebeurd?
Olivier Willemsen (Haps, 1980) writes novels and short stories. His debut novel 'Morgen komt Liesbeth' was published in 2014 and awarded by Dutch daily newspaper Trouw as one of the two best succeeded debuts that year.
His novel Roza (2018) was shortlisted for Dutch Best Youth Novel 2019.
Roza Andreja Onilova blikt terug op haar ontmoeting met een groep studenten, ruim vijftig jaar geleden. Ze slijt haar laatste dagen in een tehuis en denkt terug aan de negen studenten die ze enkele dagen voor hun dood ontmoet heeft. Roza maakt als twaalfjarige kennis met de leden deze Djatlovgroep wanneer deze bij haar in de klas komen vertellen over hun plan om de Otorten in het Oeralgeberte te beklimmen. Deze Otorten worden door de plaatselijke Mansen (Mansi), De Cholattsjachl genoemd; de berg der lijken.
Het eerste deel wordt verteld uit het perspectief van de bejaarde vrouw. Je luistert mee als Roza haar zoon Albert vertelt over haar herinneringen over de onopgeloste dood van de negen jonge studenten in 1959. Dit deel beslaat de meeste bladzijden in het boek en het leest heerlijk! In de andere drie delen lees je uit het perspectief van mensen die ook te maken hadden met deze Djatlovgroep, Albert of Roza zelf.
Roza en haar familie woonden indertijd in een eenvoudig boerenhuis (izba) waar ze droomde van een Olympische schaatscarrière. Het was een rustig leven en het bezoek van de studenten was een hoogtepunt, vooral omdat Roza stiekem een gesprek afluisterde vanuit haar geheime bergplaats onder de izba. Lees mijn recensie hier verder: https://graaggelezen.blogspot.com/201...
Een verhaal gebaseerd op waargebeurde feiten. Ik kende de tragedie van de 10 studenten niet maar na wat opzoekwerk op internet werd het snel duidelijk. Het boek leest vlot en bekijkt dd gebeurtenissen vanop een afstand, vanuit het perspectief van een jong meisje. Zeker geen slecht verhaal maar ook geen wauw gevoel.
Perfect boek voor de lijst voor leerlingen die niet zo van lezen houden. Spannend! Het verhaal neemt ons mee naar de winter van 1959. Een groep studenten van de universiteit van Jekaterinenburg gaat wandelen in het noordelijkste puntje van het Oeralgebergte, de Djatlovpas. Kort daarna worden ze levenloos teruggevonden. Wat is hier gebeurd? We volgen het verhaal aanvankelijk vanuit de ogen van Roza. Jaar of 13. Zij is een van de laatsten die de groep bergbeklimmers nog levend heeft gezien. Er hangt een mysterieus sfeertje om de gebeurtenissen. Het verhaal bestaat uit vier delen, waarbij ieder deel vanuit een ander perspectief wordt verteld.
Het einde zorgde wel voor een aantal vragen..
Deel 2 riep bij mij de sfeer van Lampje (kinderboek van Annet Schaap) op.
De grote Russische verdwijntruc.. Roza hoort iets wat ze niet mocht horen; hiermee brengt ze haar familie en haar vriendje in gevaar. Wat is waar en wat is verzonnen? Als Roza oud is, gaat haar zoon, nieuwsgierig geworden door een Nederlandse onderzoeker, op zoek naar haar geboorteplaats en ontdekt dat de waarheid soms niet is wat iedereen je vertelt.
Ik geef het eigenlijk 3,5 sterren. Het is een fascinerend onderwerp, geweldig. Spannend. Pageturner. Maar geeft ook uiteindelijk een onbevredigd gevoel. Ik snap de allerlaatste blz. ook niet goed. Vermoordt Albert de Nederlander? En moet dat dan in de Moscow Times op die manier gemeld worden?
This entire review has been hidden because of spoilers.
So I had to read this book for school. But it was pretty interesting and I’m kinda shocked and I don’t really understand the ending. I am really interested in the mystery of the djatlovpas group.
Echt een heel leuk boek om te lezen! Heel dun, dus je bent er zo doorheen, maar toch pakte het mij echt. Met name omdat je aan het einde van het boek nog steeds niet erg goed weet wat je nou precies moet geloven, maar ook om überhaupt te lezen over het leven in een klein dorpje in Rusland.
Leuk experiment om een willekeurig boek te pakken en te lezen. Roza leest makkelijk en heeft een interessant concept, maar al met al vind ik het toch niet erg sterk uitgevoerd.
Het boek gaat over een waargebeurd, onopgelost mysterie over een groep studenten die ergens in Siberië omgekomen zijn eind jaren '50. Hier en daar zijn er best spannende momenten, met name in deel 1, maar het tempo ervan ligt te hoog. Het boek geeft niet de tijd om erg veel om het lot van de personages te geven. Prima als de focus meer op het mysterie moet liggen dan de spanning, maar dat deed het voor mij ook niet echt bevredigend door echt tè veel open te laten. Een gebrek aan antwoorden kan interessant uitpakken, maar ik heb nu het gevoel vooral het skelet van een boek gelezen te hebben.
De waargebeurde variant van het verhaal heeft natuurlijk ook nooit een climax gekregen, maar dit boek doet er ook niets mee. Het is wel fictie en geen verslag, dus waarom niet verdergaan met de eigen interpretatie van die gebeurtenis dan het nu doet?
De spanning had ook wel iets beter uitgespreid mogen worden, het bundelt zich namelijk allemaal in 50 snelle pagina's in het tweede kwart van het boek. Daarnaast zijn de delen 2, 3 en 4 vervolgens volledig anders en bedoeld om context te bieden, waarin naar mijn mening de schrijfkwaliteit wel omhoog gaat, maar het geheel toch nogal gesegmenteerd aanvoelt. Deel 3 roept weer vragen op over deel 2, maar laat dat stuk ook een beetje zinloos voelen.
Het is geen slecht boek. Het leest snel en ik heb me wel vermaakt met de vragen die het opriep en het gepuzzel. Maar ondanks dat het ontbreken van een duidelijke climax een persoonlijke conceptuele keuze is, voelt dit boek nog steeds onafgemaakt. Ik kan nog niet zeggen waarom Roza's danwel correcte danwel incorrecte herinneringen echt interessant zijn en het einde vond ik ook een beetje een makkelijke manier om het maar bij onbeantwoorde vragen te laten en een te snelle poging tot nog een klein beetje spanning. Gezien de korte lengte en het makkelijke taalgebruik kan ik toch aanraden het boek te proberen, misschien ziet men er iets in dat ik persoonlijk mis.
Ik hoorde voor 't eerst over dit bizarre verhaal via een docu op National Geo, maar dit zeer opmerkelijke en verrassende boek tilt het raadsel weer naar een heel ander level.... Genoten van de bespiegelingen van 't kind Roza. Willemsen schrijft zuinig maar zegt wel precies dat wat hij moet zeggen. Er staat geen woord teveel in deze korte roman, die in 't hoofd nog dagenlang (! wees maar gewaarschuwd) blijft doorspoken. Treffende sfeerbeelden voor wie Rusland (in de winter) een beetje kent. Bij ons thuis is het boek dus inmiddels onderdeel van de gesprekken tijdens 't diner :-) Willemsens verrassende en toch wel on-Nederlandse schrijfstijl ervoer ik als heel fris en aangenaam. Opmerkelijk dat ik nog nooit van hem had gehoord. Zijn andere roman is besteld dus we zijn benieuwd. .