Της άρεσε να βάφει τα νύχια της κόκκινα. Της άρεσε επίσης να φοράει τακούνια στο σπίτι και να περπατάει. Είχε πολλά ζευγάρια, αλλά έξω δεν τα φορούσε ποτέ. Ονειρευόταν έτσι πως είναι η γυναίκα που θέλει. Της άρεσε να τ' ακούει να χτυπούν στο ξύλινο πάτωμα. Τακ τακ. Όχι, δεν ήταν ευτυχισμένη εδώ και καιρό. Δεν ήξερε καν τι της έλειπε. Μόνο τα μαλλιά της έπλενε, γιατί ντρεπόταν να κατεβαίνει στο ψιλικατζίδικο άλουστη. Κατά τ' άλλα φορούσε τα ίδια ρούχα για μέρες. Βρόμικα ρούχα. Ρούχα με τρύπες που περνούσε το δάχτυλο της μέσα για να μπορεί να αγγίζει τον εαυτό της. Ήταν υπερβολική και το ήξερε. Της το είχαν πει πια όλοι. Απλώς είχε χαμηλή αυτοεκτίμηση. Ήξερε πως αυτό δεν εξηγούσε κάτι. Ήταν χοντρή από τότε που θυμόταν τον εαυτό της. Η χαμηλή αυτοεκτίμηση είχε μαγειρευτεί σε απίθανους συνδυασμούς. Απ' όταν ήταν μικρό κορίτσι θεωρούσε τον εαυτό της υπέρβαρο, αλλά κοιτώντας τις φωτογραφίες ξανά καταλάβαινε ότι είχε χάσει πολλά χρόνια να στενοχωριέται άδικα. Τότε ήταν απλώς γεματούτσικη και τώρα, που ήταν πια πραγματικά πολλά κιλά, είχε χάσει όλες τις δυνάμεις της για να το αντιμετωπίσει, αφού τις είχε ξοδέψει άδικα. ("Η χοντρούλα")
Περιεχόμενα: Ο μικρός Ο άντρας και το κορίτσι Πασατέμπος Ανοιξιάτικη βόλτα Η τραγουδίστρια Επιλεγμένα Είδη Little girl blue Η χοντρούλα Ναυτία Βράδυ Πρωτοχρονιάς Sun Gazing
Η Ειρήνη Μαργαρίτη γεννήθηκε το 1979, μεγάλωσε στην Αντίκυρα Βοιωτίας και ζει στην Αθήνα. Σπούδασε θέατρο και εργάζεται ως ηθοποιός και σκηνοθέτης. Η ποιητική συλλογή της Φλαμίνγκο (εκδόσεις Μελάνι, 2014) ήταν υποψήφια για το Κρατικό Βραβείο πρωτοεμφανιζόμενου συγγραφέα, για το αντίστοιχο βραβείο του περιοδικού Αναγνώστης, και απέσπασε το βραβείο «Γιάννης Βαρβέρης» της Εταιρείας Συγγραφέων για πρωτοεμφανιζόμενο ποιητή. Πρόσφατα κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις Μελάνι η συλλογή διηγημάτων της Επιλεγμένα είδη.
Διηγήματα σύντομα και αιχμηρά, τα οποία ωστόσο δεν κατάφεραν να μου κεντρίσουν το ενδιαφέρον, ούτε να με κάνουν να ταυτιστώ με τους πρωταγωνιστές τους. Ένιωθα σαν κάτι να λείπει ίσως από τις ιστορίες τους.
"Η θερμοκρασία ανεβαίνει και κατεβαίνει. Το καλοκαίρι οι έρωτες περνάνε καλύτερα. Τον χειμώνα, η μοναξιά ανάβει το καλοριφέρ. Δεν τη μοιράζεσαι αυτή τη ζέστη. Την τεχνητή. Κάπου γύρω στο φθινόπωρο πήρε την απόφαση. Πριν τις μεγάλες τεχνητές ζέστες. Το πετρέλαιο αγοράστηκε χωρίς προκαταβολή. Μια κι έξω. Δύο εβδομάδες μετά άρχισε η ψύχρα. Στο εξωτερικό."
Μου άρεσαν πάρα πολύ όλα τα σύντομα διηγήματα αυτής της συλλογής. Ήταν μικρά σε μέγεθος μα είχαν ουσία και ταυτιζόσουν με τις ψυχικές διακυμάνσεις και τις σκέψεις των ηρώων.