What do you think?
Rate this book
اسطورههای عشق
کتاب «اسطوره های عشق» نوشته ی « دنی دو روژمون» متولد ۱۹۰۶ اهل سوئیس و فرانسه زبان است۰ این کتاب به سال ۱۹۶۱ در انتشارات گالیمار به زبان فرانسه منتشر شده است،وتوسط دانشمند ومترجم صاحب نام ایرانی، جلال ستاری با نثری روان و دقیق از فرانسه به فارسی ترجمه شده است ۰نشر نشانه در چاپ اوّل به سال ۱۳۷۴ این کتاب را در ۳۰۱ صفحه به چاپ رسانده و روانه بازار کتاب کرده است.
نویسنده کتاب فوق با نوشته بلند آوازه ی دیگری به نام «عشق و مغرب زمین» ،که پژوهشی روانشناختی و تاریخی و اخلاقی است، مورد توجه اهل تفکر و فرهنگ قرار گرفته است. کتاب «اسطوره های عشق» نیز در امتداد کتابهای دیگر این نویسنده، به موضوع شور و شیفتگی عشق و اساطیر جان واسرار شخص آدمی پرداخته است. در این کتاب به دو اسطوره بزرگ عشق و عاشقی در مغرب زمین ( تریستان و دون ژوان) پرداخته شده و تفکرات تازه ای درباره ی اساطیر کامجویی و شهوانی در فرهنگ غرب و دگردیسی های نوین این اساطیر در شخصیتهای خیالی (در تئاتر و اپرا و رُمان) و شخصیت های حقیقی مورد پژوهش قرار گرفته است.
به زعم نویسنده «هرتصوّری درباره انسان، تصوّری در باب عشق است» و در تعریف عشق شیفتگی می نویسد: « شیفتگی(Passion)نوعی عشق است که از کامیابی فوری و بی درنگ ، روی برمیتابد، از همسایه می گریزد، خواستار فاصله و دوری است، و عنداللزوم برای آنکه درد و زخم خود یا نتایج و عواقب آن را بهتر حس کند و به شور و شوق آید دوری و بُعد می آفریند.»
از این رو نویسنده، تفکرات اساطیریِ دو اسطوره ی بزرگ عشقی مغرب زمین ( تریستان و دون ژوان) را که این نوع عشق را نمایندگی می کنند ، درمثال های زندگی اشخاص حقیقی و خیالی می جوید. در باب عشق شیفتگی، به بررسی تاثیرات اساطیر عشق بر شخصیت های رُمان های { لولیتا «ولادیمیر ناباکوف»، دکتر ژیواگو «بوریس پاستر ناک »، انسان بی صفت «روبرموزیل»} می پردازد.
و همچنین تأثیر این اساطیر در تفکّرات و زندگی اشخاص حقیقی همچون [ کی یرکگور، نیچه و آندره ژید] را مورد بررسی قرار می دهد. و به تأثیر اساطیر عشق برشخص ، فی ذاته، و تبعیت یا تقابل اشخاص حقیقی و خیالی با اساطیر می پردازد. نویسنده در این باب چنین می نگارد:
«زمانی که اساطیر وسوسه مان می کنند، بهتر است بشناسیم و بدانیم که از کجا می آیند و منطق شان ما را به سوی چه چیزی راهبر است، شاید تا حدّی بهتر بتوانیم شخصاٌ خطر کنیم و (مسئولیت) عشق خویش را بر عهده گیریم و به صوب، ذات مان، یعنی برای رسیدن به خویشتن خویش، قدم برداریم، و آنگاه شاید اندکی آزادتر باشیم.»
نویسنده کتاب،به موضوع کامجویی، شهوت گرایی و عشق و شیفتگی و اساطیر جان پرداخته، و موضوعی را که در فرهنگ غرب ،توسط روانشناسی نوین و فلسفه اجتماعی و دین مسیحیت مورد حمله و سرکوب بوده و یا نوعی بیماری تلقی می شده، با دید تازه تر وپژوهش دقیق تری مطرح کرده است.
«…..من کوشیده ام تا مناسبات دیالکتیکی میان عشق و شخص انسان، یعنی رابطه جدلی میان دو واقعیتی را باز یابم که آن دو بزرگمرد( مارکس و فروید) به اقتضای دستگاه و نظام فکریشان که در عین حال ثمر بخش و کارآمد و بسته و محدود بود، ناگزیر از حذف یا واپس زدن شان شدند.»
نویسنده کتاب فوق با نوشته بلند آوازه ی دیگری به نام «عشق و مغرب زمین» ،که پژوهشی روانشناختی و تاریخی و اخلاقی است، مورد توجه اهل تفکر و فرهنگ قرار گرفته است. کتاب «اسطوره های عشق» نیز در امتداد کتابهای دیگر این نویسنده، به موضوع شور و شیفتگی عشق و اساطیر جان واسرار شخص آدمی پرداخته است. در این کتاب به دو اسطوره بزرگ عشق و عاشقی در مغرب زمین ( تریستان و دون ژوان) پرداخته شده و تفکرات تازه ای درباره ی اساطیر کامجویی و شهوانی در فرهنگ غرب و دگردیسی های نوین این اساطیر در شخصیتهای خیالی (در تئاتر و اپرا و رُمان) و شخصیت های حقیقی مورد پژوهش قرار گرفته است.
به زعم نویسنده «هرتصوّری درباره انسان، تصوّری در باب عشق است» و در تعریف عشق شیفتگی می نویسد: « شیفتگی(Passion)نوعی عشق است که از کامیابی فوری و بی درنگ ، روی برمیتابد، از همسایه می گریزد، خواستار فاصله و دوری است، و عنداللزوم برای آنکه درد و زخم خود یا نتایج و عواقب آن را بهتر حس کند و به شور و شوق آید دوری و بُعد می آفریند.»
از این رو نویسنده، تفکرات اساطیریِ دو اسطوره ی بزرگ عشقی مغرب زمین ( تریستان و دون ژوان) را که این نوع عشق را نمایندگی می کنند ، درمثال های زندگی اشخاص حقیقی و خیالی می جوید. در باب عشق شیفتگی، به بررسی تاثیرات اساطیر عشق بر شخصیت های رُمان های { لولیتا «ولادیمیر ناباکوف»، دکتر ژیواگو «بوریس پاستر ناک »، انسان بی صفت «روبرموزیل»} می پردازد.
و همچنین تأثیر این اساطیر در تفکّرات و زندگی اشخاص حقیقی همچون [ کی یرکگور، نیچه و آندره ژید] را مورد بررسی قرار می دهد. و به تأثیر اساطیر عشق برشخص ، فی ذاته، و تبعیت یا تقابل اشخاص حقیقی و خیالی با اساطیر می پردازد. نویسنده در این باب چنین می نگارد:
«زمانی که اساطیر وسوسه مان می کنند، بهتر است بشناسیم و بدانیم که از کجا می آیند و منطق شان ما را به سوی چه چیزی راهبر است، شاید تا حدّی بهتر بتوانیم شخصاٌ خطر کنیم و (مسئولیت) عشق خویش را بر عهده گیریم و به صوب، ذات مان، یعنی برای رسیدن به خویشتن خویش، قدم برداریم، و آنگاه شاید اندکی آزادتر باشیم.»
نویسنده کتاب،به موضوع کامجویی، شهوت گرایی و عشق و شیفتگی و اساطیر جان پرداخته، و موضوعی را که در فرهنگ غرب ،توسط روانشناسی نوین و فلسفه اجتماعی و دین مسیحیت مورد حمله و سرکوب بوده و یا نوعی بیماری تلقی می شده، با دید تازه تر وپژوهش دقیق تری مطرح کرده است.
«…..من کوشیده ام تا مناسبات دیالکتیکی میان عشق و شخص انسان، یعنی رابطه جدلی میان دو واقعیتی را باز یابم که آن دو بزرگمرد( مارکس و فروید) به اقتضای دستگاه و نظام فکریشان که در عین حال ثمر بخش و کارآمد و بسته و محدود بود، ناگزیر از حذف یا واپس زدن شان شدند.»
- GenresPhilosophyHistory
301 pages, Hardcover
First published January 1, 1963
4 people are currently reading
121 people want to read
About the author
Denis de Rougemont
61 books42 followersDenys Louis de Rougemont (September 8, 1906 – December 6, 1985), known as Denis de Rougemont (French: [dəni də ʁuʒmɔ̃]), was a Swiss writer and cultural theorist who wrote in French. One of the non-conformists of the 1930s, he addressed the perils of totalitarianism from a Christian point of view. After the Second World War, he promoted European federalism.
He studied at the University of Neuchâtel and in Vienna, and then moved to Paris in 1930. There he wrote for and edited various publications, associating with the personalist groupings and the non-conformists of the 1930s: with Emmanuel Mounier and Arnaud Dandieu, he founded the magazines Esprit and L'Ordre Nouveau, and he also founded a magazine on existential theology, Hic et Nunc.
In June 1940, fearing that defeatism and the pressure of Nazi propaganda (and armies) would lead the federal government to submit to the Germans and give up the traditional democratic values of Switzerland, he led with Zurich University Professor Theophil Spoerri a group of young people which created a civil society organisation called the Gotthard League in order to defend both Christian values and the independence of Switzerland. De Rougemont wrote the movement's manifesto and on 22 July an "Appeal to the Swiss People" which was widely published in the Swiss press to rally support for the movement.
Later in 1940, after having authored a sharp column in a Swiss newspaper which infuriated the German government, he was sent to the United States and administered French broadcasting for the Voice of America. He likewise taught at the École Libre des Hautes Études in New York before returning to Europe in 1946.
He founded in Geneva the "Centre Européen de la Culture" in 1950 and in 1963 the "Institut Universitaire d'Etudes Européennes" (IUEE, "Graduate Institute of European Studies", attached to the University of Geneva). He was president of the Paris-based Congrès pour la Liberté de la Culture. Probably his most influential work is Love in the Western World (1939, 1956, 1972; English translations 1940, 1956, 1982).
The 1989–1990 academic year at the College of Europe was named in his honour.
He studied at the University of Neuchâtel and in Vienna, and then moved to Paris in 1930. There he wrote for and edited various publications, associating with the personalist groupings and the non-conformists of the 1930s: with Emmanuel Mounier and Arnaud Dandieu, he founded the magazines Esprit and L'Ordre Nouveau, and he also founded a magazine on existential theology, Hic et Nunc.
In June 1940, fearing that defeatism and the pressure of Nazi propaganda (and armies) would lead the federal government to submit to the Germans and give up the traditional democratic values of Switzerland, he led with Zurich University Professor Theophil Spoerri a group of young people which created a civil society organisation called the Gotthard League in order to defend both Christian values and the independence of Switzerland. De Rougemont wrote the movement's manifesto and on 22 July an "Appeal to the Swiss People" which was widely published in the Swiss press to rally support for the movement.
Later in 1940, after having authored a sharp column in a Swiss newspaper which infuriated the German government, he was sent to the United States and administered French broadcasting for the Voice of America. He likewise taught at the École Libre des Hautes Études in New York before returning to Europe in 1946.
He founded in Geneva the "Centre Européen de la Culture" in 1950 and in 1963 the "Institut Universitaire d'Etudes Européennes" (IUEE, "Graduate Institute of European Studies", attached to the University of Geneva). He was president of the Paris-based Congrès pour la Liberté de la Culture. Probably his most influential work is Love in the Western World (1939, 1956, 1972; English translations 1940, 1956, 1982).
The 1989–1990 academic year at the College of Europe was named in his honour.
Ratings & Reviews
Friends & Following
Create a free account to discover what your friends think of this book!
Community Reviews
Displaying 1 - 6 of 6 reviews
February 28, 2023
Jedan od mojih najvećih problema sa knjigama jeste vjera u naslov ili vezu između naslova i sadržaja. To se primarno ocrtava u bilo kojem vidu stručne literature. Mitovi o ljubavi nisu mitovi o ljubavi, nego razglabanje o sitnim vezama i vezicama između autora i fenomena koji su Rougemontu eto-tako-sinuli.
Čovjek je započeo knjigu sa nekoliko rečenica o ljubavi i erosu, da bi se hladno sunovratio u poređenje Hamleta (jednog jedinog) i Kierkegaarda (fuj).
Ide dalje Rougemont i pokušava tumačiti Nietzschea, Nabokova, Musila, Pasternaka, i tako zaluta u priče o katoličanstvu, islamu, zoroastrizmu, budizmu, a pri tome je načeo samo rubove svih ovih beskrajnih tema.
Tako i ova studija spada u one u kojima autor izbjegava govoriti o temi koja stoji u naslovu, odnosno, koristi naslov kao povod za bulaženjenje o njemu interesantnim stvarima.
Čovjek je započeo knjigu sa nekoliko rečenica o ljubavi i erosu, da bi se hladno sunovratio u poređenje Hamleta (jednog jedinog) i Kierkegaarda (fuj).
Ide dalje Rougemont i pokušava tumačiti Nietzschea, Nabokova, Musila, Pasternaka, i tako zaluta u priče o katoličanstvu, islamu, zoroastrizmu, budizmu, a pri tome je načeo samo rubove svih ovih beskrajnih tema.
Tako i ova studija spada u one u kojima autor izbjegava govoriti o temi koja stoji u naslovu, odnosno, koristi naslov kao povod za bulaženjenje o njemu interesantnim stvarima.
March 29, 2019
"Κανένας έρωτας δεν είναι δυνατός ανάμεσα σε δυο όντα απομονωμένα. Ένας έρωτας μπορεί να γεννηθεί ως πρόκληση, δε μπορεί όμως να ουσιωθεί από την πρόκληση. Πρέπει να ενταχθεί σε μια κοινωνία. Δεν είναι περιεχόμενο ζωής, αλλά άρνηση, μια εξαίρεση από όλα τα περιεχόμενα της ζωής. Όμως κάθε εξαίρεση χρειάζεται κάτι από το οποίο να εξαιρείται. Δε μπορούμε να αντλήσουμε τη ζωή από μία καθαρή άρνηση."...
August 9, 2011
Once again this writer gives words to my thoughts.
"La educación tiene, como fin verdadero, a la persona, pero en la medida en que la persona se realiza, se vuelve libre y responsable, la moral no puede ya ayudarle."
"Toda moral que no es una escuela-abierta a la libertad futura - es una cárcel, por muy 'laxista`que sea."
"La educación tiene, como fin verdadero, a la persona, pero en la medida en que la persona se realiza, se vuelve libre y responsable, la moral no puede ya ayudarle."
"Toda moral que no es una escuela-abierta a la libertad futura - es una cárcel, por muy 'laxista`que sea."
June 23, 2018
Volecu te onako kako hocu
Currently reading
August 15, 2024Note: Czytam po polsku
June 5, 2011
Less careful, much less comprehensive and less sympathetic than de Rougement's "Love in the Western World," this academic work makes love seem both impossible AND unromantic, which is never a good combination (like wearing mismatched prints on a first date). I mean, the fact that true romantic love is impossible is one thing, but if it's also unromantic, then... well... what's the point? Exposes the Romantic mythos convincingly but the analysis seems superfluous next to his other work.
Displaying 1 - 6 of 6 reviews