εγχειρίδιο επιβίωσης για τους κοινωνικά ανασφαλείς

by solmeister

Μία νουβέλα βασισμένη στους χαρακτήρες, τα γεγονότα και τις ιδέες του Cool Kids Never Die με θέμα την εφηβεία, τον εθισμό και τον έρωτα.

Genres: Romance

Unknown Binding

Reviews

[Mk · Rating 5 out of 5]

Hello there! Μετά από πολύ καιρό, ήρθε η ώρα να σας μιλήσω για ένα βιβλίο που λιβανίζω από το πρώτο μου κιόλας post. Όπως είπα, το διάβασα την στιγμή που ήρθε στα χέρια μου, αλλά χρειάστηκε αρκετός καιρός για να συγκεντρώσω της σκέψης μου. Ένα βιβλίο, προιόν μίας κουλτούρας, που στιγμάτισε,με έκανε παρέα και με στήριξε – εμένα και πολλά, μα πολλά, ακόμα άτομα- στην εφηβεία μου.

-Σελίδες: 89
-Έκδοση: 2016, αυτοέκδοση

Η συγκεκριμένη νουβέλα, όπως ήδη ανέφερα, αποτελεί προιόν της κουλτούρας που δημιούργησε και προώθησε ο Solmeister, μέσω του δίσκου cool kids never die, που λανσαρίστηκε το ’16.

Λόγω του ότι άρχισα να ακούω solmeister το ’11, αυτός ο δίσκος ήταν έκπληξη με τόσους πολλούς τρόπους. Θυμάμαι ότι τον άκουγα στο δωμάτιο μου, στη μία το βράδυ, ενώ διάβαζα Χημεία για το επερχόμενο διαγώνισμα. Μέσα σε έναν δίσκο, άλλαξε τελείως το στυλ της μουσικής που παρουσίαζε, η εμφάνιση του Μανώλη, αλλά και το περιεχόμενο. Δεν είναι ότι ο sol έγραφε ποτέ άρτια hip hop. Η μουσική του είναι ένα τόσο περίκλοκο κράμα, και είναι καθαρά δική του. Εδώ ούτε ο ίδιος δεν μπορεί να την χαρακτηρίσει. (δικά του λόγια, όχι δικά μου)

Ξαφνικά, στα 24, αποφάσισε να γράψει για την -πολυτραγουδισμένη πια- εφηβεία του. Και συγκεκριμένα για τα 16 του. Και το έκανε. Με μεγάλη επιτυχία. Ξαφνικά το κοινό δεκαπλασιάστηκε, εν μια νυχτί. Καινούργια άτομα, που τραβούσαν τα δικά τους ζόρια με την εφηβεία τους, άρχισαν να ακούνε ένα ψιλό emo τυπά, που μέχρι τότε ξέραμε μόνο 10 πουθενάδες, να εκφράζει όσο είχαν μέσα στο κεφάλι τους. Πρώτα, ήρθε το βιβλίο cool kids never die, όπου λίγο- πολύ εξηγούσε τι τον ενέπνευσε για κάθε κομμάτι, τι ήθελε να πει, με πέντε λόγια.


Όμως, όλο το υλικό που συνιστούσε η εφηβεία του, δεν είχε αναλωθεί. Για αυτό, αποφάσισε να γράψει ένα βιβλίο ακόμα. Μαζί με τους φαν του. Ω ναι, το συγκεκριμένο βιβλίο, δεν είναι αποκλεστικά δικό του.

Κάποια στιγμή, ζήτησε από τους φαν του, μέσω του λογαριασμού του στο tumblr, να του στείλουν ιδέες για να γράψει ένα βιβλίο σχετικά με κάποια γεγονότα και πρόσωπα που παρουσιάστηκαν μέσα από τον δίσκο. Και κάπως έτσι, πήραμε και εμείς οι κοινωνικά ανασφαλείς, ένα εγχειρίδιο επιβίωσης. Επιτέλους.

Το βιβλίο αυτό καθαυτό, αφορά ακριβώς ότι λέει η περιγραφή. Μιλάει για την εφηβεία, τους έρωτες και τα ναρκωτικά, που την συνοδεύουν, με μία τρομερή ρεαλιστικότητα – εώς και ωμότητα-, και τον απαραίτητο ρομαντισμό φυσικά, που παίζει καταλυτικό παράγοντα στην εξέλιξη αυτής της περιόδου. Δεν υπάρχει κάτι περισσότερο να πω για αυτό. Βοηθάει απλά. Βοηθάει γονείς να καταλάβουν τα παιδιά τους, όταν οι ίδιοι έχουν ξεχάσει πως είναι να είσαι έφηβος. Βοηθάει παιδιά να καταλάβουν ότι δεν είναι μόνα. Βοηθάει να θυμόμαστε λίγο όλοι, ότι η εφηβεία είναι περίεργη φάση, αλλά περνάει.

«Είμαστε πολλοί. Και όλοι το περνάμε. Και είναι οκέι.»

Αυτό το βιβλίο, αυτή η μουσική, απευθείνεται σε εμάς. Σε εμάς που ήμασταν/ είμαστε λίγο μαζεμένοι, που δεν είχαμε πολλά πάρε δώσε με άλλους, που είχαμε για παρέα τα ακουστικά μας. Για εμάς που καθόμαστε με την πλάτη στον τοίχο στο πάρτυ, για εμάς που κάναμε μαθήματα πτώσης , για εμάς που δεν έμαθε κανείς πόσο πονέσαμε, που βάλαμε φωτιά σε ότι μας έκανε ζημιά, που χορεύουμε στον χορό των ξεχασμένων, που έχουμε θυρίδες ανασφάλειας, και που κρατάμε παλιά τετράδια, χιλιογραμμένα και μουτζουρωμένα. Για εμάς που είδαμε να βρέχει κρύσταλλα ένα βράδυ, που κερνάμε σφηνάκια ανασφάλειας, που πέρνουμε τηλέφωνα πριν τις μία και που καθόμαστε στα παρασκήνια.

Προσωπικά, θεωρώ όλη τη δουλειά του solmeister με την συγκεκριμένη θεματική (μουσικά και μη) εξαιρετικά βοηθητική για άτομα, που βρίσκονται στην (προ)εφηβεία. Και το ξέρω, γιατί και εγώ είχα μία αιχμηρή εφηβεία, με επικίνδυνες μέρες τότε. Θίγει ζητήματα που στην Ελλάδα ενδεχομένως θεωρούνται σε πολλά σπίτια ταμπού, όπως η αυτοκτονία, ο αυτοτραυματισμός και τα ναρκωτικά, με έναν άμεσο και ειλικρινή τρόπο, που δεν μπορεί παρά να σε γοητεύσει.

Φυσικά, αυτήν την όμορφη συντροφιά, ολοκληρώνουν και οι καταπληκτικοί Wednesday Night Cypher, συντελώντας στο να γίνεται ακόμα καλύτερη η όλη φάση, ανεβάζοντας ένα κομμάτι κάθε βράδυ Τετάρτης, περίιιιπου στις 9 στο κανάλι τους. ( Σοβαρά, ακούστε τους. Δεν θα χάσετε) Βλέπω τα μούτρα των φίλων μου, που τους έχω πρίξει με την όλη φάση, όσο το διαβάζουν όλο αυτό. Συγγνώμη παιδιά.



Βιβλίο δεν έχουν γράψει τα παιδιά, αλλά τους στίχους τους, θα μπορούσες άνετα να τους συναντήσεις σε ένα βιβλίο ποίησης, και να μην πάρεις χαμπάρι.




Αλήθεια σε λέω ρε.


Πήγαινε να δεις και μόνος σου.


Και άμα με πεις, ότι δεν ισχύει, θα σε δείξω έναν ψεύτη.


Plus, δεν υπάρχει περίπτωση, να βρεις crew, που να αγαπιούνται περισσότερα, αλλά να αγαπάνε και τους φαν περισσότερο. Πέρα από την συνεχή αλληλεπρίδραση μέσω των social media ( θα σας τα έχω από κάτω), τα παιδιά πραγματικά δίνονται στο κοινό τους. Έχω πάει σε αρκετά λάηβ και το διαπιστώνω αυτό κάθε φορά. Αφού τελειώσει το λάηβ (στο οποίο συνήθως κοπανιούνται επί τρεις ώρες, ανεβάζοντας κανονική παράσταση και όχι απλά τραγουδώντας κομμάτια), προσπαθούν να περνάνε χρόνο με όλους τους φαν, όσοι και αν είναι, όσο κουρασμένοι/ πεινασμένοι/ ταλαιπωρημένοι και να είναι οι ίδιοι.


Και κάπου εδώ αγαπητοί μου αναγνώστες αν έμεινε κανείς, και δεν σας έχασα όλους με το fan girling μου, να πω ένα ευχαριστώ στους μουσικούς της εφηβείας μου:

στον solmeister, που έχει καταφέρει να ακουμπήσει τόσα παιδιά σε όλη την χώρα και να τους δώσει δύναμη ,στον dpans, τηνμουσική ιδιοφυία του κύριου Ντι, στην marseaux, που έχει μία από τις καλύτερες ελληνικές φωνές της (ραπ) σκηνής και καταφέρνει να κάνει εντύπωση σε μία αντροκρατούμενη σκηνή ,στον geo rvsd, που αγαπώ άπειρα, γιατί τον είδα να μεγαλώνει μέσα στο wnc και μαζί να ωριμάζουν και οι στίχοι του,στον brando, που κάνει μαγικά με τους στίχους του,στον Yoda Priest, που και από την Αγγλία μας ταρακουνάει, στον Pak Polka Rots, μία επίσης πονεμένη ιστορία στην Αγγλία, που είναι από τους πιο ευγενικούς ανθρώπους που έχω γνωρίσει,και τέλος, στους Blake και MrBlz.

Ευχαριστώ φαμίλια.

Keep calm and cool kids never die
https://66.media.tumblr.com/980735782...

Για περισσότερες κριτικές, αλλά και άρθρα, πατήστε εδώ: https://heshotme.wordpress.com/

[Nektaria · Rating 4 out of 5]

“Συνήθως αγαπάμε, ό,τι μας θυμίζει αυτό που αγαπήσαμε”

Χμμμ, έχω κάμποσες σκέψεις γι' αυτή τη νουβέλα! Αποφάσισα να τη δοκιμάσω αφού ακούω solmeister εδώ και κάποιους μήνες, αλλά είχα κάμποσες ανησυχίες πριν την αρχίσω. Σκεφτόμουν ότι ίσως 89 σελίδες να ήταν λίγες για να αναπτυχθεί η όλη θεματική και είχα συνηθίσει να βλέπω καλλιτέχνες να μην τα καταφέρνουν τόσο καλά στο πεζό όσο στους στίχους τους (και ξέρουμε ότι ο Sol τα καταφέρνει εξαιρετικά στους στίχους του)!

Η ανάγνωση, όμως, διέψευσε τις αμφιβολίες μου, αφού και αναπτύχθηκαν πολύ καλά οι βαθιοί στοχασμοί του και τα κατάφερε στο γράψιμο, κυρίως σε κομμάτια εσωτερικού μονολόγου, σκέψεων ή εξομολογητικών συζητήσεων των χαρακτήρων!

Η φιλοσοφία του βιβλίου με δυο λόγια είναι ακριβώς ίδια με τη φιλοσοφία των τραγουδιών του sol με δυο λόγια: αυτή η διαρκής μελέτη/εξύμνηση/νοσταλγία μιας εφηβείας που όμως διαφέρει απ' την τυπική, εξιδανικευμένη εικόνα της, αν μη τι άλλο, μιας εφηβείας μη ικανοποιητικής, οδυνηρής και απελπιστικής μάλιστα! Αυτή η έντονη διάθεση επιστροφής στην εφηβεία παρά την γνώση ότι η εφηβεία δεν σου φέρθηκε καλά και δεν την απόλαυσες καθόλου (ίσως ακριβώς εξαιτίας μιας κοινωνικά κατασκευασμένης εντύπωσης ότι δεν την έζησες ''σωστά").

Αυτό είναι νομίζω ένα αίσθημα με το οποίο μπορεί εύκολα να ταυτιστεί πολύς κόσμος, μαζί με την ειλικρινή απεικόνιση της όλης φάσης της εμπειρίας του λυκείου με τις κλίκες, τις υποκρισίες και την βλακώδη προσπάθεια να ταιριάξεις μέσα σ' όλο αυτό το τσίρκο και το άγχος και την πίεση που αυτή η προσπάθεια σου προκαλεί!

Μπορώ να πω ότι αυτά τα στοιχεία ήταν που μου άρεσαν περισσότερο στο βιβλίο ενώ το μόνο που με ξενέρωσε ήταν κάποια σημεία όπου η φρασεολογία και κάνα δύο σκηνές παραήταν "cringy slang αγοριών λυκείου" για να το αντέξει η καημένη η ψυχούλα μου XD

Δεν ξέρω αν θα το απολαύσετε εάν δεν ακούτε solmeister, αλλά αν σας αρέσει πολύ η μουσική του είναι ένα καλό συμπλήρωμα στο cool kids never die!

[Jen · Rating 5 out of 5]

Πόσο όμορφο βιβλίο ρε γαμώτο. Απλά υπέροχο, υπέροχο το μήνυμα, υπέροχη η ιστορία, υπέροχοι οι χαρακτήρες, όλα. Ο εγκέφαλος μου έχει ανάψει πεντακόσια λαμπάκια που συνδέουν τραγούδια με σελίδες και για κάποιο λόγο είναι πολύ ευχάριστο. Γενικά, η ικανότητα του Σολ να γράφει πλοκές είναι εθιστική. Χρειαζόμαστε σίγουρα και άλλα παρόμοια, δε χορταίνουμε!!!

[valia · Rating 3 out of 5]

ειναι μια ενδιαφερουσα ιστορια, πραγματι, απλως πανω που πηγαινε να δειξει τη θετικη πλευρα των πραγματων, και την υγιη σχεση Μιλτου-Στελλας, το βιβλιο τελειωσε. ωστοσο αναμφιβολα δινει πληροφοριες για την εμπνευση του CKND και εχει το χαρακτηριστικο χιουμορ του Σολ.

[skitso.istoria · Rating 4 out of 5]

Πολύ όμορφο βιβλίο.
Αν και μου αρέσει λίγο πιο πολύ το χάρτινο βασίλειο.
Από εμένα:
4/5

[Tomethee Chalamet · Rating 3 out of 5]

*3.5

I really enjoyed it. It gave a great insight into teenage life these days and it was written in a way that would appeal to the younger reader. all things aside I really liked it

[Maritina Manoli · Rating 5 out of 5]

Τι να πρωτοπώ για αυτό το βιβλίο... Υπέροχο από κάθε άποψη. Καταρχήν είναι ένα πολύ ευχάριστο ανάγνωσμα και είναι εύκολα διαχειρισιμο από την άποψη του ότι είναι μικρό σε έκταση οπότε διαβάζεται σε λίγο χρονικό διάστημα. Ο σκοπός του συγγραφέα (αγαπάμε Μανώλη <3) είναι εύστοχος και περνάει άριστα τα νοήματα στους αναγνώστες. Οι ήρωες του είναι σαν αληθινοί και ο καθένας παίζει έναν τέτοιο ρόλο που αν το "σκαλίσεις" περισσότερο κάτι θα σου διδάξει. Ότι και να πω είναι λίγο, το προτείνω ανεπιφύλακτα σε όλους.

[Athena · Rating 5 out of 5]

Η πρώτη νουβέλα που έχω διαβάσει. 5 αστέρια γιατί την έγραψε ο Σολ και μπορούσα να την συνδυάσω με τα τραγούδια του. Μου άρεσε πολύ.
Θέλω και άλλη ιστορία!!! Κατά προτίμηση μια φαντασίας. Όπως σε κάποια τραγούδια του υπάρχει η φαντασία και οι στοίχοι δυναμώνουν (πχ. Το αγόρι που αιμορραγούσε χρώματα), έτσι θα μου άρεσε μια ακόμη νουβέλα, με το κομμάτι της φαντασίας πιο έντονο.

[d1onusia · Rating 5 out of 5]

μια νουβέλα όπως θα την έγραφε ο αγαπημένος μας Μανώλης. δουλεμένη και προσεγμένη πάρα την εφηβική χροιά της. βασισμένη στα γεγονότα του cknd και με μεγάλες δόσεις σκέψεων και προσωπικών εμπειριών του σολ είναι ιδανική για αυτούς που ψάχνονται.

[Sofia · Rating 5 out of 5]

😍

[Peter Looles · Rating 5 out of 5]

(This is a bilingual review)
"Εγχειρίδιο Επιβίωσης για τους Κοινωνικά Ανασφαλεις" του Solmeister ("Survival Guide for the Socially Insecure" By Solmeister)

Κριτική στα Ελληνικά:
Ο Μίλτος είναι ένας έφηβος 16 χρονών, ο οποίος ζει στην Αθήνα και πηγαίνει σε ένα ιδιωτικό σχολείο. Όλα κυλάνε κανονικά, μέχρι που μία απ'τις πιο δημοφιλής μαθήτριες του σχολείο αυτοκτονεί. Αυτό ταράζει το μυαλό του Μίλτου και τον κάνει να υπεραναλύσει το γεγονός αυτό. Λίγο καιρό μετά γίνεται ένα παρτυ, στο οποίο ο κολλητός του, ο Λεωνίδας τον πρήζει να πάνε. Με τα πολλά πάνε και εκεί ο Μίλτος γνωρίζει και ερωτεύεται μια κοπέλα, την Στέλλα.
Όσο διάβασα αυτό το βιβλίο ένιωθα πως διαβάζω ένα βιβλίο με πρωταγωνιστή εμένα. Η ομοιότητες στις επιλογές που κάνουμε στην ζωή, στο χαρακτήρα και σε όλα μεταξύ εμένα και του Μίλτου ήταν τεράστιες. Το βιβλίο αυτό με συγκίνησε και με άγγιξε έντονα, παρόλα αυτά η ανωριμότητα στην γραφή μπορώ να πω πως με ενόχλησε. Προφανώς αγοράζοντας το βιβλίο του Solmeister δεν περίμενα γραφή επιπέδου James Joyce, παρόλα αυτα θα μπορούσε να ήταν καλύτερη. Αυτό ήταν το μόνο θέμα μου με το βιβλίο, καθώς οι χαρακτήρες ήταν καλογραμμένοι, ταυτίσημοι και υπέστησαν όλοι μια επαρκή και καλή εξέλιξη. Επίσης το βιβλίο αυτό πρέπει να αναγνωστεί από κάθε fan του Solmeister, καθώς δίνει ένα νέο βάρος στα τραγούδια του εξαιρετικού δίσκου "CKND" (Cool Kids Never Die).
9/10

Review in English:
Miltos is a 16 years old teenager who lives in Athens and goes to a private school. Everything is normal, until one day, one of the most popular girls in school, Selini, commits suicide. That shakes Miltos' world and it makes him overthink it a lot. Shortly after (a few days/weeks), a girl from school organizes a party for her birthday and his Miltos' best friend, Leonidas, nags him to go. Eventually they go and there Miltos meets and falls madly in love with a girl, Stella.
While I was reading this book I felt like I was reading a book where the protagonist was me. The similarities in the choices we take in life, our character and everything between myself and Miltos were huge. This book touched me deeply, but the immaturity in the writing style annoyed me. Obviously when I bought Solmeister's book I wasn't expecting a writing of the level of James Joyce, but still, it could've been better. That was my only issue with the book, because the characters were well written, relatable and they all had a great development. Also this book must be read by every fan of Solmeister, because it adds a new weight (I'm not sure if you use that expression in English) to the songs of the amazing album "CKND" (Cool Kids Never Die).
9/10

[Ελένη · Rating 5 out of 5]

Αυτό το βιβλίο είναι από τα καλύτερα που έχω διαβάσει και trust me έχω διαβάσει πολλά βιβλία. Αρχικά δεν είναι και τόσο αμερόληπτη αυτή η κριτική εφόσον ακούω solmeister αρκετό καιρό και τον αγαπώ πολύ. Τέλος disclaimer let's start with the actual review. Το συγκεκριμένο βιβλίο το διάβασα πρόσφατα και μου αρέσει που ο σολ δεν γράφει σαν Μανώλης αλλά σαν Μίλτος, μου αρέσει που καθώς το διαβάζεις βλέπεις με άλλο μάτι τα τραγούδια του cool kids never die, μου αρέσει που δίνει στο πιάτο την όλη φάση με την εφηβεία και αυτό που μου αρέσει πιο πολύ από όλα είναι το ότι το διαβάζεις και δεν έχει ούτε πολύ προσεγμένο λεξιλόγιο αλλά ούτε είναι πρόχειρο γραμμένο, έτσι κι αλλιώς μιλάμε για τον σολ. Έχει βρει λέξεις που ταιριάζουν ακριβώς σε αυτό που θέλει χωρίς να είναι δύσκολες στην κατανόηση. Είναι σα να σου μιλάει ο κολλητός σου ρε παιδί μου. Το storyline είναι πολύ ωραίο και κάνεις δε θα περίμενε τέτοια εξέλιξη. Απλά υπέροχο βιβλιο.

[Maria Zervalaki · Rating 5 out of 5]

Μακράν από τα ωραιότερα και καλογραμμένα ελληνικά βιβλία. Αν έχεις ακούσει και τον δίσκο 'cool kids never die' και συγκεκριμένα το τραγούδι 'Σελήνη' καταλαβαίνεις περισσότερο την υπόθεση αλλά και χωρίς να τον έχεις ακούσει (άκου τον όμως) είναι ένα υπέροχο βιβλίο. Πραγματικά μόνο μπράβο μπορώ να πω στον sol!!!!!

[Renata Nikolara · Rating 4 out of 5]

Το πρώτο βιβλίο που κατάφερα να διαβάσω ολόκληρο. Ήμουν στην πρώτη γυμνασίου τότε και άκουγα πολύ Solmeister. Πλέον μπορώ να πω ότι ήταν μια ωραία νουβέλα και πως θέλω να διαβάσω και τα άλλα βιβλία του ακόμα κι αν δεν ακούω την μουσική του.

[Katerina Gouneli · Rating 5 out of 5]

Υπέροχο!!! 😍

[Eirini Charalampous · Rating 5 out of 5]

😍

[Anastasia]

Nice

[Emvie V · Rating 5 out of 5]

Υπέροχο. Τόσες σκέψεις, τό��α όνειρα γεννιούνται μέσα απ' αυτό το βιβλίο. Μα τι λιγότερο να περιμένει κανείς απ' αυτόν τον άνθρωπο?

[Katerina Liveri]

Ρε παιδια, πως το διαβαζω απο εδω; Ενα χελπ

[Ελευθερια Κακκουυ]

Πως το διαβάζουμε?

[Aristofanis Ker · Rating 5 out of 5]

Κλάμα, συγκίνηση αλλά και χαρά. Ανατρχιαστικό βιβλίο αλλά ωραίο.

[Zenia Kovou · Rating 5 out of 5]

Ένα εξαιρετικό βιβλίο που μιλάει με υπέροχη ωμότητα για τις δύσκολες στιγμές της εφηβείας των ατόμων σαν εμένα που ειμαστε και λίγο κλεισμένοι στο καβούκι μας... Απίστευτα βοηθητικό τοσο για εφηβου όσο και για γονείς εφηβων πκυ θέλουν να βοηθήσουν τα παιδιά τους αλλα δεν ξέρουν πως... Ο Solmeister εκανε άλλη μια φοβερή δουλειά!
Κάντε τη χάρη στον εαυτό σας και ακούστε προσεκτικά τα τραγούδια του δίσκου Cool Kids Never Die, πανω στον οποίο είναι βασισμένο το βιβλιο.
Προσπαθήστε να βάλετε το μυαλό σας να σκεφτεί πέρα από τις λέξεις του βιβλίου.... Αυτά από μένα!

ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΤΟ!

[Elpida · Rating 3 out of 5]

Ωραίο βιβλίο όμως όχι κάτι το ιδιαίτερο. Δεν σου αφήνει κάτι μετά.. όμως είναι ευκολοδιαβαστο.