'Altijd maar stiekem vrouw zijn, stiekem je eigen zijn. Je wist niet eens dat het een naam had.'
'Voorheen voelde ik me nooit volledig man, nooit volledig vrouw. Nu zijn er jonge mensen die mij cool vinden, omdat ik genderqueer ben.'
De veranderde beeldvorming rondom transgenders
Moesten transgenders in de jaren vijftig en zestig nog dankbaar zijn als een psychiater hen niet opnam in een inrichting of elektroshocks toediende; tegenwoordig worden transgenders vaak gezien als inspirerende, moedige mensen die zichzelf durven te zijn. Hoe de beeldvorming zo is veranderd, legt historicus Alex Bakker in dit boek op heldere en betrokken wijze uit.
Aangrijpende verhalen van ervaringsdeskundigen
Zes decennia aan fysieke behandelmogelijkheden, maatschappelijke opinies, juridische verwikkelingen en verschuivende identiteiten passeren de revue. Bakker brengt zijn relaas tot leven door de vele aangrijpende verhalen van transgenders, van oude pioniers tot jonge genderkinderen.
Nederland als voorloper in de hulpverlening
Nederland was voorloper in het organiseren van hulpverlening aan transgenders. Nog altijd heeft ons land wereldwijd een naam hoog te houden als het gaat om maatschappelijke acceptatie, wetenschappelijk onderzoek en medische expertise op dit terrein.
Een buitengewone Nederlandse geschiedenis, nu voor het eerst in beeld gebracht.
Ik had echt het gevoel dat ik werd meegenomen in de tijd. Elk tijdsdeel werd duidelijk en uitgebreid laten zien en uitgelegd. Heel erg fijn dat het door een trans persoon is geschreven want dat leest veel relaxter. Mijn favoriete delen waren de stukjes waar trans personen hun verhaal deden, voornamelijke oude trans mensen (ik kan oud worden?) en trans mannen (ik ben niet alleen met dit gevoel?). Ik heb zoveel verschillende emoties gevoeld tijdens het lezen, van intense tederheid naar grote frustratie of woede. De medische stukjes werden me soms te lang, dan werd die weer de directeur of die en die begonnen een nieuwe stichting, dat zal ik denk niet zo goed onthouden. Wel vind ik het enorm belangrijk om "mijn" geschiedenis te kennen, en dat is gelukt. Een aanrader als je verdieping zoekt in de translandschap. nu nog een boek die je in de gemeenschap zelf meeneemt. Ik wil meer connectie voelen.
Zo blij dat dit boek bestaat! Heel goed leesbaar en de schrijver neemt je prettig mee door de geschiedenis van hoe het is (geweest) voor trans personen in Nederland. Het helpt enorm om meer context te krijgen en te begrijpen rondom dit onderwerp. Aanrader voor iedereen en zeker als je met trans kinderen/personen werkt. Graag verfilmen tot docu serie :)
Interessant en informatief boek over – met name – de ontwikkeling van de transgenderzorg in Nederland. In kaders komen verspreid door het boek verder verschillende transpersonen aan het woord. Die ervaringsverhalen van mensen met heel uiteenlopende levens en leeftijden vond ik indrukwekkend en inspirerend. Persoonlijke ergernis: ik hoopte ook iets over Dirkje Kuik aan te treffen, maar helaas. Ik ben van mening dat haar verhaal prima in dit boek had gepast, maar de auteur besloot anders (of is niet bekend met haar verhaal). Wel weer het een en ander opgestoken.
Goed geschreven geschiedenis, met veel aandacht voor de reactie op en de omgang met transgenders door de jaren heen: door medici, psychologen, politici, lotgenotengroepen en de media. Ook komt de steeds veranderende terminologie aan bod, vanaf de jaren '50 tot nu. Het boek is mooi verhalend geschreven.
Dit is een heel goed boek over de geschiedenis van transgender mensen in Nederland. Nou ja... de geschiedenis van medische gendertransitie in Nederland.
mijn favoriete gedeeltes waren de interviews met trans mensen. Het was heel interessant om over hun levens te lezen. Je kan zien hoe veranderingen in zowel het medische veld als veranderingen in tolerantie van de samenleving iemands leven kan veranderen. Wel vond ik het jammer dat het boek heel erg gericht was op binaire trans mensen. Er werd weinig ruimte besteed aan non binaire mensen. Wel word in het boek uitgelegd waarom dit is.
Vond de geschiedenis van het medische aspect van trans zijn heel interessant. Maar persoonlijk was ik niet zo geïnteresseerd in wat elke dokter die ooit (overdrijving) met trans mensen heeft gewerkt van mening was. Wel ben ik echt onder de indruk van het onderzoek dat de auteur voor dit boek heeft gedaan. Soms gaf het mij wel een warm gevoel om te weten dat er in de jaren 60 en 70 ook al cis dokters waren die het als een missie zagen om transgender mensen goed te behandelen.
Een klein kritiekpuntje dat ik het boek kan geven is het taalgebruik. Er word vaak het woord "transgenders" gebruikt. Hier ben ik geen fan van. Ik en velen anderen gebruiken liever het woord transgender als een bijvoeglijk naamwoord, i.p.v. het woord transgenders als een zelfstandig naamwoord. Maar goed. Taal zal altijd veranderen, misschien is over 20 jaar het woord transgender al weer vervangen door een heel ander woord.
Uitstekend boek, het begint met de jaren 50, en eindigt rond 2017 (het jaar waarin het geschreven is). Behandeld transgender personen met respect, wat een opluchting is als je kijkt naar hoe men online en in de media nog wel eens over trans mensen praat. Mijn grootste kritiek op het boek is dat het constant de term "transgenders" gebruikt, in plaats van "trans(gender) personen/mensen" wat trans mensen vermenselijkt en daarom de voorkeursterm is binnen de trans community (vergelijk met "zwarten" ten opzichte van "zwarte mensen").
Dit boek is zeker een aanrader, en ik zou zo ver gaan te zeggen dat ieder die zich met trans zaken in nederland wil bemoeien dit zou moeten lezen (of je nou voor of tegen trans rechten bent).
Wat een ongelooflijk interessant en broodnodig boek. Heel leerzaam om kennis te maken met de geschiedenis die Nederland speelde in transgenderzorg en laat ons zien hoe het in de toekomst verder kan.
Een bijzonder inkijkje in de woelige wereld van transgender personen in (en uit) Nederland. Leest ook nog lekker. Verraste me op bepaalde punten, schokte me op andere. Een must-read voor iedereen die met transgender mensen te maken heeft, en eigenlijk verplichte kost voor transgender mensen zelf.
Het constante gebruik van "transgenders" ipv transgender personen/mannen/vrouwen/whatever haalde me elke keer uit het verhaal. Een interessant thema maar de schrijfstijl en woordkeuze zijn ook belangrijk. Helaas voor mij een dnf, maar laat je vooral niet afschrikken.