Irgatın Türküsü - Bütün Şiirleri

by Cahit Irgat

1940 Kuşağı’nın özgün kalemlerinden Cahit Irgat, kuşağının diğer şairleri gibi siyasi iktidarlara karşı çıkan ve bu yüzden kitapları toplatılan, şiirlerinde yoksulluk, faşizm, kapitalist sömürü, sosyal adaletsizlik gibi temaları sık sık işlemiş ancak asla slogan atmayan bir şair. Can Yücel’in şiirinde “Cahit ki bu hasta düzende sağlıklı bir kanserdi” sözleriyle andığı, kendini önce aktör olarak tanımlayan bir şair.

II. Dünya Savaşı yıllarında çağının tanığı, sokak çocuklarından gemi leşlerine, gölgesinde uyuduğu ağaçlardan yağmurunda ağladığı bulutlara, herkese ve her şeye şiirinde yer açabilen, “haksızlığa karşı üreyen bir hücre”.

Cahit Irgat, Irgatın Türküsü’nde öfkenin, umudun şiirlerini yazıyor.

Genres: Poetry, Turkish

272 pages, Paperback

First published January 1, 1969

About the author

Şair, yazar ve oyuncu, Edirne Öğretmen Okulu’nu bitirdi. Ankara Devlet Konservatuvarı’nda son sınıfa kadar okudu. Ödenekli ve özel tiyatrolarda ve sinema alanında oyunculuk yaparak yaşamını kazandı. Kendini geliştirmek için kısa süreler Paris ve Londra’da yaşadı, İlk şiirlerini 1935’te yayımladı. Tiyatro için eleştirel ve kültürel yazılar; hikâye ve romanlar yazdı. 1940 Kuşağı şairleri arasında yer aldı.

Yapıtları: Şiir: Bu Şehrin Çocukları (1945), Rüzgârlarım Konuşuyor (1947), Ortalık (1952), Irgatın Türküsü (1969), Seçme Şiirler (1999). Roman: Geri Dönemezsin (1948), “İnsan Kafesi” (Milliyet-Tefrika, 1971). Anı: “Çok Yaşasın Ölüler” (Akşam-Tefrika, 1968).

Reviews

[Hakan · Rating 4 out of 5]

Türk edebiyatının (ve Türk sinemasının tabii) değeri pek bilinememiş isimlerinden Cahit Irgat. 1969 basımı toplu şiirlerinin tertemiz bir kopyasını bir sahafta ucuz bir fiyata görünce düşünmeden almıştım. Çok insancıl ve hüzünlü bir şair Irgat. Hüznü yoksul ve zulme uğrayan kesime yönelik. Ama az da olsa umut kırıntıları da sızmış şiirlerine. Duru bir dili ve anlatımı var. Garip şiirini de andırıyor ama daha toplumsal içeriklisi diyebiliriz.

[Özgür Daş · Rating 5 out of 5]

Türk edebiyatının değeri bilinmeyen, yüreğe dokunan toplumcu şairi Cahit Irgat'ın şiirlerinin tümünü barındıran nadide kitabı.

Ekmek gibi ellerin var
Sıcacık
Seni niçin sevmeyeyim?
(Ellerin, s. 145)

[Çağdaş T · Rating 5 out of 5]

Son zamanlardaki puanlamalarımda şiir kitaplarına puan vermemeyi tercih ediyordum.
Ancak değeri bilinmeyen belki de unutulan Cahit Irgat için belki farkındalık oluşturabilirm diye puanlamak istedim.

Kendisinin adını Tuncel Kurtiz'in bir söyleşisinde duymuştum. Ardından ara ara, okuduklarımda bir şekilde karşıma çıktı adı. Mina Urgan'ın çocuklarının babası olduğu, 1940 kuşağının önde gelen bilindik şairlerinden biri olması, edebiyatımızın değerli isimleriyle kurduğu dostluklar vs vs.

Yaklaşık iki yıldır NadirKitap'tan uygun fiyatlı bir baskı arıyordum ve tesadüfen nispeten ucuz bulabildim.

İlk baskısı 69 yılında basılmış Irgatın Türküsü yaklaşık 25 yıldır yeni baskı yapmıyor. Bunun nedenini anlamakta güçlük çekiyorum. Neyse efendim bir gün denk gelirseniz iç sayfalarına gözatınız. Toplumcu şiirden biraz keyif alıyorsanız beğeneceğinizi umuyorum.
***************************
Başımı rakı değil döndüren
Bu öğle sıcağında
Ekmek kokusundan da güzel
Alnının ter kokusu.

[Baris Ozyurt · Rating 5 out of 5]

“Halkın azını aldatırsınız
Her zaman,
Halkın çoğunu aldatırsınız
Zaman zaman,
Ama halkın tümünü?
Hiçbir zaman,
Hiçbir zaman.”(s.143)

[Bahadır Eren]

Cahit Irgat'ın şiirleri ile bu kadar geç tanıştığıma üzüldüm. Mutlaka okumalısınız...

[Mehmet]

"Sen benim günümdesin
Ben senin gecende
Bir ucu sende denizin
Bir ucu bende" (s.26)

Aktör Cahit Irgat'ı biliriz ama peki ya Şair Cahit Irgat'ı? Ben de bilmiyordum, tanımıyordum bu kitabı öğrenene dek. Şairin desek de, kendini her zaman aktör olarak tanıtan bir şairin şiirlerini toplu olarak basmış Kırmızıkedi Yayınları.

"Süpürdüler gölgeni
Şehrin caddelerinden." (s.21)

Yer yer romantik tasvirler ile anın resmini çekerken ağırlıklı olarak toplumsal meselelere, savaşa ve insanlığın karanlık yönlerine değinen şairin şiirleri buna rağmen karamsarlıktan uzak. İçten içe sıcak bir iyimserlik, bir umut var şiirlerinde. Zira,
"İnsanlar geçiyor sokaklardan
Kendi ölüleri omuzlarında" (s.125) derken, sonra birden;

"Her gün daha başka açıyor çiçek
Gökyüzü daha mavi gittikçe
Güneş daha rengarenk." (s.129) da demektedir şair.

Anın resmini öyle güzel tasvir eder ki, zira kendisi tiyatro geleneğinden gelmektedir, dünyayı göründüğünden bambaşka bir dünyada yeniden yaratmaktır tiyatro; sahnede.

"Taşa çarptık fırladık
Hava hür, toprak cömert
Sabret çocuğum sabret
Taş rüzgarda bilenmekte." (s.112)

Huzur içinde yatsın Cahit Irgat.
Şiirleri boşlukta esmekte, bir yağmur damlasında erimekte.

[Anıl Gürkan · Rating 3 out of 5]

"Birer birer dert yanıyor
Gaziler:
- Biz ne kazandık bu harpte?

- Bir çift pabuç kâr etti
Kesilen ayaklarım,
Ama siyah gözlük lazım
Görmeyen gözlerime."

[Ayça · Rating 3 out of 5]

"...Anne giremem bu oyuncak dükkanına, orda toplar, tayyareler, tanklar var...
...Ben yaşamak istiyorum ağaç gibi sessiz, rahat..."