Ο τρίτος δρόμος, δεξιά

by Γιάννης Ιωάννου

Ο τρίτος τόμος της σειράς του Γιάννη Ιωάννου, που δημοσιεύτηκαν στο “Ποντίκι” από τον Οκτώβριο του 1983 έως τον Οκτώβριο του 1984.

144 pages, Paperback

First published January 1, 1984

Reviews

[Μιχάλης Παπαχατζάκης · Rating 4 out of 5]

Απολαυστικός Ιωάννου στο τρίτο άλμπουμ της σειράς «Ο Τρίτος Δρόμος» (για τον σοσιαλισμό υποτίθεται, δηλαδή η διακυβέρνηση του ΠΑΣΟΚ το 1981). Δημοσιεύτηκε στο «Ποντικι» ανά βδομάδες και αφορά την περίοδο Οκτώβρη 1983-Οκτώβρη 1984. Όπως λέει κι ο τίτλος, είναι η περίοδος που το «τραίνο της Αλλαγής» στρέφεται προς τα δεξιά. Αρχίζει να βλέπει «ρεαλιστικά» τις σχέσεις με την ΕΟΚ, το Κυπριακό, τις προοπτικές της οικονομίας κλπ και προπαντώς αρχίζει να ελέγχει καθοριστικά την κρατική μηχανή, σε βαθμό που να ταυτίζεται με αυτήν. Ο Αντρέας Παπαντρέου δείχνεται αντιφατικός, άλλοτε κυνικός και άλλοτε σαν να τον τσιμπάει η συνείδησή του για τις αθετημένες υποσχέσεις και τα παχιά λόγια που τον έφεραν στον θρίαμβο του 1981. Η ελληνική κοινωνία εμφανίζεται σαν μια κοινωνία που δείχνει να έχει βολευτεί και να απολαμβάνει μια καταναλωτική ευημερία και τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ -αυτοσατιριζόμενα- να διαχειρίζονται με τέχνη (ενίοτε όμως άγαρμπα) την εξουσία. Η Δεξιά είναι σε τέλμα υπό την ηγεσία του κομμουνιστοφάγου Αβέρωφ και μαζί με τον Καραμανλή (που ανησυχεί μόνο μήπως και δείξει η ΕΡΤ το «Ζ» του Γαβρά) δείχνουν να ανήκουν σε μια άλλη εποχή, την οποία και αναπολούν. Η Αριστερά εμφανίζεται να κάνει στα λόγια αντιπολίτευση, θεσμική και «υπευθυνη». Η κατάσταση των αντιπάλων, καθώς και η απέραντη κολακεία των δικών του στελεχών προς το πρόσωπό του δημιουργουν τις αυτοκρατορικές τάσεις στον Αντρέα που για να το μετριάσει επίτηδες αυτουπονομεύεται.

Η ΕΡΤ, η ΚΥΠ, τα Συνδικάτα είναι οι αρμοί της εξουσίας με τους οποιους καταπιάνεται περισσότερο η σάτιρα του Ιωάννου, αναφέροντας κι άλλα μικρά η μεγάλα ζητήματα της πολιτικής ατζέντας της περιόδου. Διαβάζεις χιουμοριστική ιστορία.

[Al Capwned · Rating 4 out of 5]

Από τα καλύτερα σατιρικά ελληνικά κόμικς που έχω διαβάσει στη ζωή μου. Το χιούμορ είναι τόσο απρόσμενο σε στιγμές που δεν μπορείς να μη γελάσεις δυνατά με τις διάφορες σουρεάλ καταστάσεις πολιτικής σάτιρας.