Μαροκά: Τολμηρά διηγήματα

by Guy de Maupassant, Δημήτρης Γκινοσάτης (Translator)

Μου ζητάς, αγαπητέ μου φίλε, να σου μεταφέρω τις εντυπώσεις μου από την Αφρική, να σου γράψω για τις περιπέτειές μου, μα πάνω απ' όλα για τις ερωτικές ιστορίες μου σ' αυτή την ήπειρο που από καιρό με είχε μαγέψει. Θυμάμαι πόσο αστειευόσουν με τους "σκουρόδερμους έρωτες", όπως τους απο-καλούσες, λέγοντάς μου πως με βλέπεις να επιστρέφω μια μέρα συνοδευόμενος από κάποια πανύψηλη εβένινη ύπαρξη με κίτρινο μεταξωτό φουλάρι στα μαλλιά και ζωηρόχρωμη ενδυμασία. Θα πάρουν κάποια στιγμή σειρά και οι γαζέλες της μαυριτανικής ερήμου, μην αμφιβάλλεις καθόλου γι' αυτό. Άλλωστε, έχω δει κάμποσες από δαύτες που μου 'χουν ανάψει τον πόθο να βουτήξω την πένα μου και στο δικό τους μελάνι. Για την ώρα, όμως, είμαι απασχολημένος με κάτι καλύτερο και απροσδόκητα αυθεντικό! Στην τελευταία σου επιστολή έγραφες: "Αν ξέρω πώς βιώνει τον έρωτα ένας λαός, τότε τον ξέρω αρκετά καλά ώστε να τον περιγράψω, ακόμη και αν δεν τον έχω δει ποτέ στη ζωή μου". Μάθε λοιπόν, φίλε μου, πως εδώ οι άνθρωποι ερωτεύονται ξέφρενα. Από την πρώτη κιόλας στιγμή νιώθεις να σε διατρέχει ένα ρίγος έξαψης, να σε κυριεύει ένας αναβρασμός, μία αιφνίδια όξυνση των επιθυμιών, μία διαρκής υπερένταση που ερεθίζει τις ορέξεις και τις αισθήσεις μέχρις εξουθενώσεως, από την απλή επαφή των χεριών έως εκείνη την άλογη παρόρμηση που σε ωθεί στις πιο ακατονόμαστες πράξεις.

Περιεχόμενα
Οι ταφόπλακες
Οι καρφίτσες
Ένα ειδύλλιο
Η σπιτονοικοκυρά
Μαροκά
Ο σύρτης
Αλουμά

Genres: France, Classics, Fiction, Short Stories, Literature

120 pages, Paperback

First published January 1, 1880

About the author

Henri René Albert Guy de Maupassant was a popular 19th-century French writer. He is one of the fathers of the modern short story. A protege of Flaubert, Maupassant's short stories are characterized by their economy of style and their efficient effortless dénouement. He also wrote six short novels. A number of his stories often denote the futility of war and the innocent civilians who get crushed in it - many are set during the Franco-Prussian War of the 1870s.

Reviews

[Annetius · Rating 5 out of 5]

Μωπασάν, ένας αυτόματος πωλητής εξαιρετικά καλοδουλεμένων διηγημάτων. Βάζεις πενηντάλεπτο και κερδίζεις άλλη μια βελονιά στο εργόχειρο του λογοτεχνικού πλούτου τού 19ου αιώνα.

[Ilse Wouters · Rating 3 out of 5]

L´histoire qui donne le nom au volume est sans doute - selon moi - la meilleure : GdM arrive à "visualiser" la séduction d´une façon merveilleuse, un peu taquine parfois même. Globalement, les autres histoires sont agréables, mais plus qu´une seule fois, elles sont datées, avec des commentaires sociales pas trop en vogue aujourd´hui.

[n · Rating 1 out of 5]

la femme est dépeinte comme bestial, mais le seul animal que je vois, c’est l’homme

[Angi · Rating 1 out of 5]

Sexiste et raciste…

[L'amante des livres · Rating 4 out of 5]

Πρώτο βιβλίο της χρονιάς, μια συλλογή διηγημάτων του Maupassant, στον οποίο, όπως έχω ξαναδηλώσει, έχω ιδιαίτερη αδυναμία. Στην ελληνική έκδοση η συλλογή φέρει τον τίτλο "Μαροκά: τολμηρές ιστορίες", στη γαλλική, όμως, έκδοση, ο τίτλος ενός άλλου διηγήματος αποτελεί και τον τίτλο της συλλογής, κι αυτό είναι το διήγημα "Ο σύρτης", στη γαλλική, λοιπόν, έκδοση ο τίτλος είναι: "Le verrou et autres contes grivois".

Η συλλογή περιλαμβάνει τα εξής διηγήματα:
1. Οι ταφόπλακες.
2. Οι καρφίτσες.
3. Ένα ειδύλλιο.
4. Η σπιτονοικοκυρά.
5. Μαροκά.
6. Ο σύρτης.
7. Αλουμά.

Αγαπώ το Maupassant, μου αρέσει πολύ ο τρόπος με τον οποίο αφηγείται τις ιστορίες του, μου άρεσε επίσης πολύ και η μετάφραση του Δημήτρη Γκινοσάτη. Οι γυναίκες βέβαια στα διηγήματα αυτά παρουσιάζονται είτε ως επιτήδιες (Οι ταφόπλακες), είτε ως στερημένες λυσσάρες (Η σπιτονοικοκυρά, Ο σύρτης), είτε ως "αραπίνες, λάγνες, ερωτιάρες" (Μαροκά, Αλουμά). Στα διηγήματα αναπαράγωνται πολλά σεξιστικά στερεότυπα της εποχής εις βάρος των γυναικών κι όσο κι αν θελήσει κάποιος να μείνει αποστασιοποιημένος, έναν, κάποιον εκνευρισμό θα τον νιώσει. Ειδικά στην Αλουμά, διήγημα στο οποίο υπάρχει έντονη η διάκριση αναμεσα στην πολιτισμένη Ευρώπη και στην άγρια Αφρική, εκτός από το ότι η γυναίκα της Αφρικής παραλληλίζεται με εξωτικό ζώο, βρίσκουμε επιπλέον αναφορές και σε φυλετικά στερεότυπα της εποχής που αφορούν στους Άραβες και στους μουσουλμάνους.

"Εφόσον αυτό το κορίτσι είχε ριχτεί έτσι εθελούσια στην αγκαλιά μου, θα την κρατούσα με την ιδιότητα της σκλάβας κι ερωμένης έγκλειστη στο δωμάτιό μου, όπως κάνουν στα χαρέμια. Και όταν θα 'ρχόταν η στιγμή που δε θα  την ήθελε άλλο, που θα τη βαριόμουν, βρε αδερφέ, θα μπορούσα παντα να την ξεφορτωθώ και μαλιστα πανεύκολα, καθως σε τούτα τα μερη αυτά τα πλάσματα μας ανήκουν ολοκληρωτικά, ψυχη τε και σωματι".

"Κι έτσι μου διηγήθηκε την ιστορία της ή, για να 'μαι ακριβής, με παραμύθιασε με μία ιστοριούλα που μάλλον σκαρφίστηκε επί τόπου, διότι είναι γνωστό πως οι Άραβες ψεύδονται αστστολως όλη την ώρα, το 'χουν μέσα τους, είναι στη φύση τους, και το κάνουν ακόμη κι όταν δεν υπάρχει λόγος!".

"[...] είναι σχεδόν αδύνατον να αγαπήσεις τα κορίτσια ετούτης της πρωτόγονης ηπείρου. Το σπάνιο λεπτεπίλεπτο άνθος του έρωτα, όπως το γνωρίζουνε στις χώρες του βορρά, εδώ δεν ανθίζει ποτέ: όχι μονάχα ανάμεσα σε εκείνες και εμάς τους αλλόφυλους, αλλά ακόμη κι ανάμεσα σε εκείνες και τους ομόφυλούς τους άνδρες. Ίσως αυτό οφείλεται στο ότι η φτιαξιά τους βρίσκεται κοντύτερα στο ζωικό κομμάτι του ανθρώπινου είδους. Η ευαισθησία τους είναι υπερβολικά υποτυπώδης, ελάχιστα εκλεπτυσμένη για να ξυπνήσει στις κάρδιες μας εκείνο το αίσθημα εξύψωσης που ειναι συνώνυμο της ποίησης του έρωτα. Μεσα τους δε θα βρεις ίχνος οξείας διάνοιας ή πνευματικής μεταρσίωσης, παρα μόνο εκείνον τον μεθυστικό αισθησιασμό που διεγείρουν μέσα μας ετούτα τα σαγηνευτικά ημίγυμνα όντα".

"Εγώ, από την πλευρά μου, την καλωσόριζα πάντα με θέρμη και χαρά, δίχως ζήλια, καθότι -κατ' εμέ- μόνο ο έρωτας, όπως τον γνωρίζουμε εμείς οι πολιτισμένοι, μπορεί να γεννήσει τέτοια συναισθήματα. Θα μπορούσα βέβαια, κάλλιστα να τη σκοτώσω επί τόπου αν καταλάβαινα πως με κοροιδεύει, δε θα το 'κανα όμως λόγω ζηλιας αλλά από καθαρή έκρηξη βίας, όπως ξεκάνει κανείς έναν σκύλο που δεν υπακούει στο αφεντικό του. [...] Μια που έκανα λόγο για σκυλο, οφείλω να πω πως την αγαπούσα πραγματικά, όπως αγαπάει κανείς ένα πολύ σπάνιο ζώο, σκύλο ή άλογο που, άμα το χάσει, παραμένει αναντικατάστατο. Και για μένα η Αλουμά ήταν ενα τέτοιο εξαίσιο αγρίμι, ένα κτηνος αισθησιασμού, ένα ζώο σε σώμα γυναίκας φτιαγμένο για απολαύσεις".

[Laura · Rating 1 out of 5]

A ver cómo empiezo yo a hablar de este libro. A su favor diré que me ha hecho darme cuenta que mi nivel de francés no es tan malo, y que se pueden leer libros sin morir en el intento. Pero ya está.
Eso es todo lo bueno que puedo decir de este libro. En cuanto a las historias que cuenta mejor no hablar. Sobre todo porque, aunque sé que hay personas con fetichismos raros y extraños, estas historias me dejan más frías que otra cosa. Sobre todo porque se nota que están contadas y escritas por hombres en la forma en la que retratan a las mujeres.
Y poco más puedo decir, porque me ha gustado bastante poco.

[Ria · Rating 4 out of 5]

It is such a pity it took me so long to discover Guy de Maupassant. Accidentally I found an article about this special edition that was supported by the French institute in Athens while reading my newspaper. I read just one of the stories actually the first in the book and I got so excited that the very next day I bought 3 of his books. Short stories with rather taboo subjects not exactly for the time these stories were written but for nowadays as well. What I loved the most? The everyday simple characters of the book that give you sometimes the feeling that such situation happened every day!

[Lily Rause · Rating 3 out of 5]

5 nouvelles autour de l'amour et l'amour charnelle
C'est bien écrit de manière générale. J'aime le style de Maupassant.
Une nouvelle m'a gênée : Allouma.
Dans cette nouvelle, on suit un français qui vit en Algérie et qui s'amourache d'une bédouine. Il la traite comme un animal. La nouvelle est truffée de préjugés racistes à mon sens.

[Mazel · Rating 5 out of 5]

Quand les femmes sont coquettes et légères, quand les hommes sont attirants et volages, Maupassant entrouvre les rideaux des chambres pour nous permettre d'assister aux jeux de la séduction et de l'amour.

Quelques nouvelles audacieuses et pleines d'humour pour émoustiller le lecteur...

[Rachel · Rating 1 out of 5]

Sexiste, raciste, colonialiste et condescendant..

[Nolwenn Favre · Rating 1 out of 5]

J’avais pris ce livre gratuitement à un cultura après l’achat d’autres livres ; j’aime bien découvrir des classiques et je m’étais dit que vu la petite taille de celui ci, ce serait une bonne introduction à l’auteur. Et bien c’est dur de donner un avis à ce livre, en soit la plume de l’ecrivain est bonne, elle est déscriptive et dynamique, les histoires sont inventives mais avec des yeux de 2026, particulièrement des yeux de jeune femme en 2026 c’est assez dur de lire ces histoires remplies de racisme et de mysoginie. Certains diront que « c’est de son temps » - je ne suis pas certaines que toutes les écrivains et écrivaines de l’époque de Maupassant partageaient ses opinions. En tous cas maintenant je sais que je n’aurais pas aimé être seuleve dans une pièce avec lui lol.

[Dimitris Patriarcheas · Rating 2 out of 5]

7 διηγήματα όλα ερωτικού περιεχομένου με γλαφυρές, αθώες και κωμικές καταστάσεις, συνήθως σε μορφή διήγησης σε πρώτο πρόσωπο από τον κάθε ήρωα που κομπάζει, στοχάζεται ή αναπολεί κάποιον έρωτα. Ενδιαφέρουσα γραφή αλλά μέχρι εκεί. Οι ταφόπλακες, το πρώτο διήγημα της συλλογής, για εμένα είναι και το καλύτερο καθώς τελειώνει με αυτό το διττό τρόπο που σε βάζει να αναρωτηθείς ποιος είναι ο θύτης και ποιο το θύμα, ή αλλιώς ποιος είναι ο ερωτοχτυπημένος.

[Jonathan Garcia · Rating 3 out of 5]

3,5 étoiles.

Recueil assez intéressant sur des histoires d'amour coquines, légères, parfois exotiques, qui reflètent un aspect incontournable de toute relation : sa fébrilité. Les chutes sont assez bonnes.

[Mi Althaus · Rating 4 out of 5]

i actually enjoyed this a lot- very easy to read

[Andreas Tsai.Dis · Rating 3 out of 5]

Όμορφο, χιουμοριστικό και πάνω από όλα ερώτικο (με εξαίρεση τη γερή δόση παραδοσιακού, γαλλικού ρατσισμού που σε χτυπά σαν τούβλο στο δόξα πατρί).

[Melainebooks · Rating 5 out of 5]

Les nouvelles de Maupassant se lisent toutes seules :)

[michal k-c · Rating 4 out of 5]

Le Verrou est une histoire tellemant charmante, presque une fable. Une façon amusante d'aborder ces histoires est de les qualifier de « lit proto-incel »

[Brian · Rating 4 out of 5]

Ces contes de Maupassant racontent la vie sexuelle des hommes et des femmes en France et en Afrique pendant le 19eme siecle. Lisez sur ces vies en Afrique dans Marocca et Allouma et en France dans La Patronne et Les Tombales.

[Rebecca · Rating 1 out of 5]

C'est la première fois que je n'aime pas un Maupassant... Les histoires sont répétitives et ennuyeuses. Très déçue :(

[Cécile B. · Rating 4 out of 5]

Mon avis ici : https://leslecturesdecec.blogspot.com...