Il y a un Maupassant satiriste, un Maupassant fantastique, un Maupassant poète, un Maupassant naturaliste… Il y a aussi un Maupassant peintre de la vie charnelle, dans ses joyeusetés et ses fureurs, ses bonheurs et ses singularités. C’est celui qu’on rencontrera dans ce livre. Des bordels ordinaires aux alcôves des demi-mondaines, des rives de la Seine ( Mouche ) au décor normand ( Une partie de campagne ), jusqu’en Afrique et même au cimetière Montmartre ( Les Tombales ), les contes rassemblés dans ce recueil font l’inventaire des heurs et malheurs du désir dans tous les âges et à travers toutes les couches sociales. Truculent ou féroce, d’une étonnante hardiesse et cependant jamais vulgaire, l’auteur de Boule de Suif et de Bel-Ami est ici ce qu’il est toujours : le peintre éclatant et généreux de la Vie sous toutes ses formes.
Henri René Albert Guy de Maupassant was a popular 19th-century French writer. He is one of the fathers of the modern short story. A protege of Flaubert, Maupassant's short stories are characterized by their economy of style and their efficient effortless dénouement. He also wrote six short novels. A number of his stories often denote the futility of war and the innocent civilians who get crushed in it - many are set during the Franco-Prussian War of the 1870s.
Μωπασάν, ένας αυτόματος πωλητής εξαιρετικά καλοδουλεμένων διηγημάτων. Βάζεις πενηντάλεπτο και κερδίζεις άλλη μια βελονιά στο εργόχειρο του λογοτεχνικού πλούτου τού 19ου αιώνα.
L´histoire qui donne le nom au volume est sans doute - selon moi - la meilleure : GdM arrive à "visualiser" la séduction d´une façon merveilleuse, un peu taquine parfois même. Globalement, les autres histoires sont agréables, mais plus qu´une seule fois, elles sont datées, avec des commentaires sociales pas trop en vogue aujourd´hui.
A ver cómo empiezo yo a hablar de este libro. A su favor diré que me ha hecho darme cuenta que mi nivel de francés no es tan malo, y que se pueden leer libros sin morir en el intento. Pero ya está. Eso es todo lo bueno que puedo decir de este libro. En cuanto a las historias que cuenta mejor no hablar. Sobre todo porque, aunque sé que hay personas con fetichismos raros y extraños, estas historias me dejan más frías que otra cosa. Sobre todo porque se nota que están contadas y escritas por hombres en la forma en la que retratan a las mujeres. Y poco más puedo decir, porque me ha gustado bastante poco.
It is such a pity it took me so long to discover Guy de Maupassant. Accidentally I found an article about this special edition that was supported by the French institute in Athens while reading my newspaper. I read just one of the stories actually the first in the book and I got so excited that the very next day I bought 3 of his books. Short stories with rather taboo subjects not exactly for the time these stories were written but for nowadays as well. What I loved the most? The everyday simple characters of the book that give you sometimes the feeling that such situation happened every day!
5 nouvelles autour de l'amour et l'amour charnelle C'est bien écrit de manière générale. J'aime le style de Maupassant. Une nouvelle m'a gênée : Allouma. Dans cette nouvelle, on suit un français qui vit en Algérie et qui s'amourache d'une bédouine. Il la traite comme un animal. La nouvelle est truffée de préjugés racistes à mon sens.
Quand les femmes sont coquettes et légères, quand les hommes sont attirants et volages, Maupassant entrouvre les rideaux des chambres pour nous permettre d'assister aux jeux de la séduction et de l'amour.
Quelques nouvelles audacieuses et pleines d'humour pour émoustiller le lecteur...
Πρώτο βιβλίο της χρονιάς, μια συλλογή διηγημάτων του Maupassant, στον οποίο, όπως έχω ξαναδηλώσει, έχω ιδιαίτερη αδυναμία. Στην ελληνική έκδοση η συλλογή φέρει τον τίτλο "Μαροκά: τολμηρές ιστορίες", στη γαλλική, όμως, έκδοση, ο τίτλος ενός άλλου διηγήματος αποτελεί και τον τίτλο της συλλογής, κι αυτό είναι το διήγημα "Ο σύρτης", στη γαλλική, λοιπόν, έκδοση ο τίτλος είναι: "Le verrou et autres contes grivois".
Η συλλογή περιλαμβάνει τα εξής διηγήματα: 1. Οι ταφόπλακες. 2. Οι καρφίτσες. 3. Ένα ειδύλλιο. 4. Η σπιτονοικοκυρά. 5. Μαροκά. 6. Ο σύρτης. 7. Αλουμά.
Αγαπώ το Maupassant, μου αρέσει πολύ ο τρόπος με τον οποίο αφηγείται τις ιστορίες του, μου άρεσε επίσης πολύ και η μετάφραση του Δημήτρη Γκινοσάτη. Οι γυναίκες βέβαια στα διηγήματα αυτά παρουσιάζονται είτε ως επιτήδιες (Οι ταφόπλακες), είτε ως στερημένες λυσσάρες (Η σπιτονοικοκυρά, Ο σύρτης), είτε ως "αραπίνες, λάγνες, ερωτιάρες" (Μαροκά, Αλουμά). Στα διηγήματα αναπαράγωνται πολλά σεξιστικά στερεότυπα της εποχής εις βάρος των γυναικών κι όσο κι αν θελήσει κάποιος να μείνει αποστασιοποιημένος, έναν, κάποιον εκνευρισμό θα τον νιώσει. Ειδικά στην Αλουμά, διήγημα στο οποίο υπάρχει έντονη η διάκριση αναμεσα στην πολιτισμένη Ευρώπη και στην άγρια Αφρική, εκτός από το ότι η γυναίκα της Αφρικής παραλληλίζεται με εξωτικό ζώο, βρίσκουμε επιπλέον αναφορές και σε φυλετικά στερεότυπα της εποχής που αφορούν στους Άραβες και στους μουσουλμάνους.
"Εφόσον αυτό το κορίτσι είχε ριχτεί έτσι εθελούσια στην αγκαλιά μου, θα την κρατούσα με την ιδιότητα της σκλάβας κι ερωμένης έγκλειστη στο δωμάτιό μου, όπως κάνουν στα χαρέμια. Και όταν θα 'ρχόταν η στιγμή που δε θα την ήθελε άλλο, που θα τη βαριόμουν, βρε αδερφέ, θα μπορούσα παντα να την ξεφορτωθώ και μαλιστα πανεύκολα, καθως σε τούτα τα μερη αυτά τα πλάσματα μας ανήκουν ολοκληρωτικά, ψυχη τε και σωματι".
"Κι έτσι μου διηγήθηκε την ιστορία της ή, για να 'μαι ακριβής, με παραμύθιασε με μία ιστοριούλα που μάλλον σκαρφίστηκε επί τόπου, διότι είναι γνωστό πως οι Άραβες ψεύδονται αστστολως όλη την ώρα, το 'χουν μέσα τους, είναι στη φύση τους, και το κάνουν ακόμη κι όταν δεν υπάρχει λόγος!".
"[...] είναι σχεδόν αδύνατον να αγαπήσεις τα κορίτσια ετούτης της πρωτόγονης ηπείρου. Το σπάνιο λεπτεπίλεπτο άνθος του έρωτα, όπως το γνωρίζουνε στις χώρες του βορρά, εδώ δεν ανθίζει ποτέ: όχι μονάχα ανάμεσα σε εκείνες και εμάς τους αλλόφυλους, αλλά ακόμη κι ανάμεσα σε εκείνες και τους ομόφυλούς τους άνδρες. Ίσως αυτό οφείλεται στο ότι η φτιαξιά τους βρίσκεται κοντύτερα στο ζωικό κομμάτι του ανθρώπινου είδους. Η ευαισθησία τους είναι υπερβολικά υποτυπώδης, ελάχιστα εκλεπτυσμένη για να ξυπνήσει στις κάρδιες μας εκείνο το αίσθημα εξύψωσης που ειναι συνώνυμο της ποίησης του έρωτα. Μεσα τους δε θα βρεις ίχνος οξείας διάνοιας ή πνευματικής μεταρσίωσης, παρα μόνο εκείνον τον μεθυστικό αισθησιασμό που διεγείρουν μέσα μας ετούτα τα σαγηνευτικά ημίγυμνα όντα".
"Εγώ, από την πλευρά μου, την καλωσόριζα πάντα με θέρμη και χαρά, δίχως ζήλια, καθότι -κατ' εμέ- μόνο ο έρωτας, όπως τον γνωρίζουμε εμείς οι πολιτισμένοι, μπορεί να γεννήσει τέτοια συναισθήματα. Θα μπορούσα βέβαια, κάλλιστα να τη σκοτώσω επί τόπου αν καταλάβαινα πως με κοροιδεύει, δε θα το 'κανα όμως λόγω ζηλιας αλλά από καθαρή έκρηξη βίας, όπως ξεκάνει κανείς έναν σκύλο που δεν υπακούει στο αφεντικό του. [...] Μια που έκανα λόγο για σκυλο, οφείλω να πω πως την αγαπούσα πραγματικά, όπως αγαπάει κανείς ένα πολύ σπάνιο ζώο, σκύλο ή άλογο που, άμα το χάσει, παραμένει αναντικατάστατο. Και για μένα η Αλουμά ήταν ενα τέτοιο εξαίσιο αγρίμι, ένα κτηνος αισθησιασμού, ένα ζώο σε σώμα γυναίκας φτιαγμένο για απολαύσεις".
7 διηγήματα όλα ερωτικού περιεχομένου με γλαφυρές, αθώες και κωμικές καταστάσεις, συνήθως σε μορφή διήγησης σε πρώτο πρόσωπο από τον κάθε ήρωα που κομπάζει, στοχάζεται ή αναπολεί κάποιον έρωτα. Ενδιαφέρουσα γραφή αλλά μέχρι εκεί. Οι ταφόπλακες, το πρώτο διήγημα της συλλογής, για εμένα είναι και το καλύτερο καθώς τελειώνει με αυτό το διττό τρόπο που σε βάζει να αναρωτηθείς ποιος είναι ο θύτης και ποιο το θύμα, ή αλλιώς ποιος είναι ο ερωτοχτυπημένος.
Ces contes de Maupassant racontent la vie sexuelle des hommes et des femmes en France et en Afrique pendant le 19eme siecle. Lisez sur ces vies en Afrique dans Marocca et Allouma et en France dans La Patronne et Les Tombales.