Πόσο να αντέξει μια ανθρώπινη καρδιά να δώσει για δεύτερη φορά τόσο συναίσθημα, τόσους τρελαμένους χτύπους, τόση αφοσίωση και λαχτάρα για μιαν άλλη; Δεν νομίζω ότι υπάρχει άνθρωπος τόσο κυνικός, που στα νεανικά του τουλάχιστον χρόνια να μην πίστεψε έστω για μια στιγμή, ότι η πρώτη μεγάλη του αγάπη θα είναι μοναδική. Μέσα στην ζωή ανακαλύπτουμε ότι η πεποίθηση αυτή είναι εσφαλμένη, και με το ερώτημα αυτό σαν χαλί ακολουθούμε την ιστορία της Μαριάννας, ηρωίδας του βιβλίου «Μου το είπε ένας Άγγελος» , της συγγραφέως Καίτης Οικονόμου.
«Πόσες φορές μπορεί ν' αγαπήσει μια καρδιά, δυνατά, αληθινά, απόλυτα;»
Το «Μου το είπε ένας Άγγελος» είναι από τα βιβλία που απόλαυσα. Ιδιαίτερο, με συγκίνησε βαθύτατα, με έφερε αντιμέτωπη με κάποιες δικές μου αλήθειες, το δικό μου σκοτάδι. Είναι ένα μήνυμα αισιοδοξίας το οποίο δεν μπορείς παρά να εισπράξεις λυτρωτικά. Η ιστορία της Μαριάννας με καθήλωσε από την πρώτη στιγμή. Δεν μπορούσα να αφήσω το βιβλίο μέχρι να το τελειώσω, κι αυτό όχι για λόγους αγωνίας. Η πλοκή μπορεί να χαρακτηριστεί ως ένα βαθμό προβλέψιμη, αλλά εισέπραξα την σκοπιμότητα της συγγραφέως σε αυτό:
Δεν ήταν οι ανατροπές η ουσία του βιβλίου, αλλά τα ψυχογραφήματα των ηρώων. Μου προκάλεσε πολύ έντονα συναισθήματα, και γι’ αυτό με τράβηξε μέχρι το τέλος. Με εξέπληξε το πως κατάφερε η συγγραφέας να σχηματίσει την ψευδαίσθηση δυϊσμού στην ιστορία. Η Μαριάννα με τον Δημήτρη, και η μετέπειτα του χαμού του ζωή της. Με τρυφερότητα και προσοχή προσεγγίστηκε το ζήτημα του πένθους, όπου αναδύθηκε η αλήθεια ότι η ζωή συνεχίζεται κι ο άνθρωπος επιβιώνει κουβαλώντας πολύτιμες συναισθηματικές αποσκευές. Ήταν καθαρτική η πορεία μαζί με την πρωταγωνίστρια έως την απελευθέρωση από το σκοτάδι που βυθίστηκε. Ο έρωτας, η προσμονή, η αγάπη, ο πόνος, η αναγέννηση... συναισθήματα και καταστάσεις εκφέρονται με εξαιρετική μεταδοτικότητα. Δεν ταυτίστηκα, αλλά σίγουρα συνέπασχα με την Μαριάννα καθώς παρασύρθηκα από την εξέλιξη της ιστορίας, κι απλά δεν μπορούσα να κάνω αλλιώς.
Από την άποψη γραφής και λόγου, δεν περίμενα τίποτε λιγότερο από την δεξιοτέχνη κ. Οικονόμου. Σε όλη την αναγνωστική μου πορεία αναγνώριζα με ευκολία την δική της μετάφραση σε ένα βιβλίο. Η αγάπη της και η αφοσίωση της στην ποιοτική λογοτεχνική μεταγραφή ήταν πρωτοφανής, και η πένα της έφερε χαρακτηριστική υπογραφή. Έκανε κτήμα της το κάθε βιβλίο, εμπέδωνε τον χρόνο, τον τόπο, τις ιδιαιτερότητες και τις προσωπικότητες των ηρώων και προσέφερε στον αναγνώστη την δυνατότητα να διαβάσει ένα βιβλίο όσο πιο κοντά γίνεται στο πρωτότυπο. Καλογραμμένο, σαφές, με ωραίες εκφράσεις και χωρίς περιττολογία, εστιασμένο στις συναισθηματικές διακυμάνσεις και την πλοκή, το «Μου το είπε ένας Άγγελος» κέρδισε αβίαστα μια θέση στην καρδιά μου...